Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
V ғасырдағы суреттелген қолжазба
5th century illustrated manuscript
"Вергилий Романус" (Ватикан қаласы, Апостоликалық кітапханасы, Cod. Vat. lat. 3867), сондай-ақ "Римдік Вергиль" деп белгілі, Вергильдің шығармаларының V ғасырдағы суреттелген қолжазбасы болып табылады. Онда "Энеида", "Георгикалар" және "Эклогилердің" бір бөлігі қамтылған. Бұл Вергильдің ең ежелгі және маңызды қолжазбаларының бірі. Оның өлшемдері 332х323 мм, ал 309 пергамент беті бар. Ол әріптермен, бір бетке 18 жолдан жазылған.
The Vergilius Romanus (Vatican City, Biblioteca Apostolica, Cod. Vat. lat. 3867), also known as the Roman Vergil, is a 5th century illustrated manuscript of the works of Virgil. It contains the Aeneid, the Georgics, and some of the Eclogues. It is one of the oldest and most important Vergilian manuscripts. It is 332 by 323 mm with 309 vellum folios. It was written in rustic capitals with 18 lines per page.
Жасалған сән
"Вергилий Роман" – сақталған сирек суреттелген классикалық қолжазбалардың бірі. Осы себепті, өнер тарихындағы маңызын бағалау өте қиын. Қолжазбада кем дегенде екі суретші салған 19 сурет бар, екеуінің де есімі белгісіз. Екі суретшінің стилі де классикалық стильден жаңаша кетудің бастамасы болып табылады. Адам бейнесі абстракцияланып, жазықталса, кеңістіктің нақты бейнеленуінен бас тартылады. Бірінші суретші 1-беттің алдына бір миниатюра салған, ол Бірінші Эклогтың суреті. Онда малшы Титирус ағаш астында отырып, флейта тартып отыр. Ағаштан үш сиырдың басы көрінеді. Ал екіншісі, Мелибой есімді қойшы, бір ешкіні мүйізінен тартып, ағаш астына жетелеп барады. Сол ағаштан да ешкілер көрінеді. Бұл миниатюра классикалық стильдің белгілі бір іздерін сақтайды. Ағаштан көрінетін сиырлар мен ешкілер кеңістік сезімін жасауға жасалған әрекет, бірақ толыққанды сәтті болмаған. Екі адамның киімдері табиғи түрде жабылып, бас жақтары үштен бір бұрыштан көрсетілген. Бұл миниатюра, осы қолжазбадағы басқа миниатюралардан айырмашылығы, папирус шорығының сурет салу дәстүрімен байланысты. Екінші суретші қалған миниатюраларда классикалық дәстүрден күрт үзілісті көрсетеді. Бұл миниатюралардың барлығы қызыл және алтынмен шеңберленген. Суретшінің адам денесін бейнелеуде жеткілікті түсінігі болмаған сияқты, қиын позаны беруге қабілетсіз, мысалы, 100-беттің артындағы суретте жатқан адамның бейнесі мүлдем сенімді емес. Бет-әлпеттер енді үштен бір бұрыштан емес, тіке қарап тұрған немесе бүкіл бейнесімен көрсетілген. Киім енді табиғи түрде жабыспайды, оның орнына ырғақты қисық сызықтарға дейін азайтылған. Бет көбінесе жеке бөліктерге бөлінеді (мысалы, 108-бетке қараңыз). Ландшафт бейнеленгенде үш өлшемді кеңістікті көрсетуге тырысылмайды. Жер сызығы жоқ, ал заттар алаңға тегіс таратылған. Заттардың бірін-бірі жауып тұрмауына назар аударылады. Бұл әсер кейбір римдік еден мозаикаларына өте ұқсас, олар шабыт көзі болған болуы мүмкін (44-беттің арты мен 45-беттің алдына қараңыз). Екінші суретші шебер суретші болған. Алайда, оның қызығушылығы кеңістік пен адам бейнесін нақты бейнелеуге емес, үлгілер мен сызықтарға бағытталған. Қолжазбада үш автор портреті бар (3-бет, 9-бет және 14-бет). Бұл портреттер қолжазба портреттерінің ерте папирус шорығы дәстүріне сүйенгенін көрсетеді. Олар мәтін бағанасына шеңбер ішінде орналастырылған. Портреттерде Вергилий орындыққа отырған, алдында оқу тұғыры мен құлыпталған сандық бейнеленген. 3-беттегі портретте Вергилийдің оң жағында оқу тұғыры, сол жағында сандық орналасқан, ал қалған екі портретте бұл орналасу керісінше.
The Vergilius Romanus is one of the few surviving illustrated classical manuscripts. As such, its importance to art history is hard to overstate. The manuscript has 19 surviving illustrations, painted by at least two artists, both of whom are anonymous. The style of both artists represents the beginning of a break with classical style. The human form becomes abstracted and flattened and the naturalistic depiction of space is abandoned. The first artist painted a single miniature on folio 1 recto, an illustration for the First Eclogue. In it a cowherd, Tityrus, plays a flute while sitting under a tree. The heads of three cows look out from behind the tree. Meanwhile a standing goatherd, Meliboeus, leads a goat by its horns under a tree. More goats look out from behind that tree. This miniature shows some remnants of classical style. The cows and goats looking out from behind the trees are an attempt, albeit an unsuccessful one, at creating the appearance of space. The garments of the two men are draped naturally and the heads are shown in three quarter view. The miniature, unlike any miniature in this manuscript, is unframed which shows a connection to the tradition of papyrus roll illustration. The second artist demonstrates a more radical break from the classical tradition in the remaining miniatures. All of these miniatures are framed in red and gold. The artist seems to have no real understanding of the portrayal of the human body, and is incapable of handling a contorted pose, such as is seen on folio 100 verso, where a reclining figure is portrayed in an utterly unconvincing manner. Faces are no longer portrayed in three quarter position but are either frontal or full profile. The clothing no longer drapes naturally but is instead reduced to rhythmic curving lines. The page is often divided into separate compartments (See, for example, Folio 108r). When a landscape is depicted there is no attempt to depict a three dimensional space. There is no ground line and items are spread evenly over the field. Care is taken so that items do not overlap each other. The effect is remarkably similar to some Roman floor mosaics, which may have served as inspiration (see folios 44 verso and 45 recto. The second artist was a fine artist. However, his interests were in patterns and lines rather than in the naturalistic portrayal of space and the human form. The manuscript contains three author portraits (Folios 3v, 9r, and 14 r). These portraits show a reliance on the early papyrus scroll tradition of manuscript portraits. They are inserted into the text column within a frame. The portraits show Vergil sitting on a chair between a lectern and a locked chest. The portrait on folio 3v has the lectern on Vergil's right on the chest on his left, which is reversed in the other two portraits.
Шығу тегі
"Vergilius Romanus" қай провинцияда жасалғаны белгісіз. Мартин Хениг безендірудің кейбір ерекшеліктерінің стиліне сүйене отырып, оның Ұлыбританияда жасалғанын болжайды. Егер осы болжам дұрыс болса, онда ол сақталған ең көне британдық кодекс болар еді. Ол 15 ғасырға дейін Сент-Денис аббаттығында сақталған, бірақ оның Сент-Дениске немесе Ватиканға қалай келгені белгісіз. "Vergilius Romanus" "Vergilius Vaticanus" (Ватикан қаласы, Biblioteca Apostolica, Cod. Vat. lat. 3225) немесе "Vergilius Augusteus" сияқты Biblioteca Apostolica-дағы басқа ежелгі Вергилий қолжазбаларымен шатыстырылмауы керек.
The Vergilius Romanus was produced in an undetermined province. Based on the style of some aspects of the illumination Martin Henig has suggested that it was produced in Britain. If this is true it would make it the oldest surviving British codex. It was at the Abbey of St Denis until the 15th century but it is not known how it came to be at St Denis or in the Vatican. The Vergilius Romanus is not to be confused with the Vergilius Vaticanus (Vatican City, Biblioteca Apostolica, Cod. Vat. lat. 3225) or the Vergilius Augusteus, other ancient Vergilian manuscripts in the Biblioteca Apostolica.