Кіріспе

Неміс заңгері Роберт Алекси (Robert Alexy) (1945 жылдың 9 қыркүйегінде Германияның Ольденбург қаласында туған) – заңгер және құқық философы. Алекси Геттинген университетінде заң және философия мамандықтарын оқыды. Ол 1976 жылы «Заңдық аргументация теориясы» тақырыбындағы диссертациясын қорғап заңгерлік дәрежесін алды, ал 1984 жылы конституциялық құқықтар теориясы бойынша хабилитация дәрежесін алды. Ол Киль университетінің профессоры, 2002 жылы Геттинген университетінің Ғылым және гуманитарлық академиясының мүшесі болып тағайындалды. 2010 жылы Германия Федеративтік Республикасының Еңбегіне сіңірген қызметі үшін орденімен марапатталды. 2008 жылдан бастап Аликанте, Буэнос-Айрес, Тукуман, Антверпен университеттері, Лимадағы Сан-Маркос ұлттық университеті, Прага, Коимбра, Порто-Алегре, Бело-Оризонте, Чапеко, Рио-де-Жанейро және Богота университеттері оған құрметті доктор дәрежесін берді.

Табиғи заң теориясы

Алексидің заң туралы анықтамасы Келсеннің нормативізмі (заңдық позитивизмнің ықпалды түрі) мен Радбруктың заңдық натурализмінің (Алекси, 2002) қосындысы сияқты көрінеді, бірақ Алексидің аргументация теориясы (Алекси, 1983) оны заңдық интерпретивизмге жақын қылады. "Әділетсіздікке қарсы аргумент" еңбегінде Алекси Радбруктың әділетсіз немесе жаман заңдар тек қана әділет пен теңдікті қасақана жоққа шығарғанда ғана заңдық күшін жоғалтады деген формуласын қорғайды. Ол заңның моральмен байланысын үш тезис арқылы түсіндірді: Инкорпорация тезисі; әрбір құқықтық жүйеде қағидалар бар. Моральдық тезис; заң ортақ моральмен байланысты болуы тиіс. Дұрыстық тезисі; заң әділ моральмен байланысты болуы тиіс. Оның теориясының ядросы – дұрыстыққа талап ету: Заң, қаншалықты бұзылған болса да, өзімен-өзі қайшылыққа түспеу және негізгі логикалық қателіктерге ұшырамау үшін міндетті түрде дұрыс болуға тиіс. Заң мінез-құлықты мәжбүрлеп, адамдарға әрекет ету үшін маңызды себептер бергендіктен, оның дұрыстығы моральдық сипатқа ие болуы керек.