Кіріспе
Ресей суретшісі Евфросиния Антоновна Керсновская (Евфроси́ния Анто́новна Керсно́вская; 8 қаңтар 1908 – 8 наурыз 1994) – 12 жыл ГУЛАГ лагерьлерінде өмір сүрген және 12 дәптерге, 2 200 000 таңбадан және 680 суреттен тұратын естеліктерін жазған орыс әйелі. Ол осы еңбектің үш данасын жазды. 1968 жылы достары "самиздат" түрінде көшірмелер жасап, парақтардың артқы жағына суреттерді қайта түсірді. Еңбектің бөліктері алғаш рет 1990 жылы "Огонек" және "Знамя" журналдарында, сондай-ақ "The Observer" журналында (1990 жылғы маусым) жарияланды. Одан кейін неміс және француз тілдерінде де жарық көрді. 2001 жылы Ресейде толық мәтін алты томдық жинақ түрінде жарыққа шықты.
Eufrosinia Antonovna Kersnovskaya (Евфроси́ния Анто́новна Керсно́вская; 8 January 1908 – 8 March 1994) was a Russian woman who spent 12 years in Gulag camps and wrote her memoirs in 12 notebooks, 2,200,000 characters, accompanied with 680 pictures. She wrote three copies of the work. In 1968, friends typed samizdat copies, repeating the pictures on the back sides of the sheets. Excerpts from the work were first published in Ogonyok and Znamya magazines in 1990, as well as in The Observer (June 1990). After that, German and French publications followed. In 2001 the complete text, in six volumes, was published in Russia.
Өмірбаян
Евфросиния Керсновская Одессада орыс дворяндық отбасында дүниеге келді. Ресей Азамат соғысы кезінде отбасы Бессарабиядағы имениесіне көшіп, шаруа болып қоныстанды. Көп ұзамай Бессарабия Румыниямен бірікті. 1940 жылы Бессарабия Кеңес Одағына қосылды, ал Керсновская отбасы (Евфросиния мен анасы) бұрынғы жер иелері болғандықтан қуғынға ұшырады. 1941 жылдың маусымында ол Сибирге жерсінбі (ссыльнопоселенец) ретінде жер аударылып, орман кесуші болып жұмыс істеді. 1942 жылы қашуға тырысты, бірақ қайта ұсталды және өлім жазасына кесілді. Ол кешірім сұраудан бас тартып, осы мақсат үшін берілген қағазға: "Мен әділдік талап ете алмаймын, мейірімділік сұрағым да жоқ" деп жазды. Керновскаяның өлім жазасы дегенмен 10 жылдық еңбек лагеріне ауыстырылды, осы уақытты Норильлагта (Норильск еңбек лагерінде) кен жұмысында өткізді. 1953 жылы босатылғаннан кейін Ессентукиде тұрып, 1964–1968 жылдары естеліктерін жазды, олар 1990 жылы ғана жарық көрді. Оның естеліктері ГУЛАГтағы өмірдің жүздеген суреттерімен безендірілген. Суреттерінің жоғары сапасы да ерекше көзге түседі.