Кіріспе

Head in the Clouds) – 2004 жылы түсірілген канадалық-британдық соғыс драмасы. Фильмнің сценарийін жазып, режиссерлік жұмысын Джон Дюиган атқарды. Алғашқы сценарий 1930 жылдардың соңындағы Еуропадағы саяси жағдайдың ушығуына байланысты жас ғашықтардың неше түрлі таңдаулар жасауы туралы айтады. Фильм сыншылардың да, көрермендердің де көңілін табуға айналмады.

Сюжет

1924 жылы Парижде 14 жасар Гилда Бесе, француз аристократының қызы және эмоционалды жағынан тұрақсыз американдық ана, сәбидің қолындағы өмір сызығы 34 жастан аспайтынын айтады. Көп жылдан кейін, 1933 жылы жаңбырлы бір түнде Гилда Кембридж университетінің бірінші курстық стипендиаты болған ирландтық Гай Малионның бөлмесіне кіреді. Ол дондардың бірімен ғашықтық дау-дамайға ұшырады, бірақ оны дауылға айналдырудың орнына, Гай оған түнде тұруға рұқсат береді. Кейін олар ғашықтар болады, бірақ Гилданың анасы қайтыс болғаннан кейін екеуі бөлек болады және ол Англиядан кетуді таңдайды. Бірнеше жылдан кейін Гай оны Голливуд фильмінде экстрасцент ретінде көреді, көп ұзамай ол кездейсоқ Парижге барып, фотограф болып жұмыс істейтінін шақыратын хат алады. Гай Гилданың испандық туылған медбике студенті / модель Миамен бірге тұрғанын және оның ғашығы бар екенін біледі, ол Гай көшіп келгенде оны тез тастап кетеді. Үшеуі де әдеттегідей өмір сүруді ұнатады, бірақ дүниедегі оқиғалар олардың өмір сүруіне әсер ете бастайды. Бұл Испаниядағы Азамат соғысының шыңы, ал идеалист Гай, Екінші испан республикасының әскерін ұзақ уақыт бойы қолдап келді, Франсиско Франконың ұлтшылдары күшейе түскен кезде оларға көмектесу үшін қолынан келгенін жасауға бел буды. Мия да туған елінің қамын ойлап, көмекке келмекші. Алайда Гилда саясатқа немесе оның сән-салтанат өмірін бұзатын басқа нәрселерге қызығушылық танытпайды және екеуін қақтығысты елемеуге шақырады, бірақ олар іс-әрекет жасауға және Испанияға кетуге мәжбүр болады. 1938 жылдың қаңтарында Гай солдат болады, ал Мия медбике болып, жарақаттанғандарға көмектеседі. Бір күні олар жолдарын қиып, Гаймен ұйықтамас бұрын Мия Гилданың сүйіктісі болғанын мойындайды. Таңертең оның жедел жәрдем машинасы минаға ұшырап, Мия мен жедел жәрдем жүргізушісінің өліміне әкеледі. Бірнеше айдан кейін, 1938 жылдың шілдесінде, Гай Парижге оралады, онда Гилда оны елемеді, ол оның тастап кетуін сатқындықтың бір түрі деп санайды. Алты жылдан кейін Гай британдық барлау қызметінің қолдауымен, жер астындағы Парижге шұғыл түрде барлаушы болып жұмыс істейді. Ол Гилданың нацист майоры Франц Битрихті сүйіктісі ретінде қабылдағанын біледі және оған өзінің ескі пәтерінде барады, онда екеуі сүйіспеншілік жасайды. Келесі күні таңертең ол оған олардың қарым-қатынасы аяқталғанын және екеуі енді ешқашан көрісе алмайтынын айтады. Д-күн жақындап келеді, ал Гай өз жұмысын аяқсыз атқарады. Бір күні ол кафеге танысу үшін келеді, бірақ оның орнына Гилда келеді, ол өзінің неміс сүйіктісінің тұзақ құрғанын естіп, оған мейрамхананың жуу бөлмесінде жасырынған дін қызметкерінің киімінде қашып кетуіне көмектесуге келді. Сол түні ол және оның серіктестері теміржол станциясын жояды, бірақ тек Гай ғана неміс сарбаздарынан құтылуға тырысады. Гай Лондонға оралады, онда Гилданың бірнеше жыл бұрын Қарсылық қозғалысына қосылғанын біледі. Париждің оккупациясы аяқталғаннан кейін, ол Гилданы ұзақ уақыттан бері нацистік симпатияшы және сатқын деп санаған жергілікті тұрғындардың кек алуды қалайтынын түсінеді. Ол оны іздеп Парижге оралғанда, Гей Битрихтің Гилданың пәтерінде өлтірілгенін және оның жақындарының өлімі үшін кек алуды көздеген топтың тұтқындағанын білмейді. Ақырында оны жергілікті қарсылық күресшісі Битрих өлтірген әпкесі үшін кек алу үшін өлтіреді. Гилданың қаралып-толғанған пәтерінде Гай Гилданың өзіне жазған соңғы хатын оқиды.

Өндіріс

Фильм Лондон, Кембридж, Монреаль және Парижде түсірілді. Саундтрекке Жан Леноардың "Parlez moi d'amour", Йозеф Майроудың "Blue Drag", Стефан Граппелли мен Джанго Рейнхардтың "Minor Swing", Гарри Лоусон мен Мэри Лу Уильямстың "Big Jim Blues", Саймон Родригестің "La rumba d'amour", Чарльз Тренет пен Жан Саблонның "Vous qui passez sans me voir", Гарри Ройдың "My Girl's Pussy" және Фрэнсис Пуленктің "La litanie à la vierge" әндері енді. Фильмде Джон Йоргенсон Джанго Рейнхардт рөлін ойнады; Йоргенсонды фильмнің музыка үйлестірушісі және консультанты Скоттпатрик Селлитто ашты. Оның Джангоның ойнауын дәл қайта жаңғыртуы бүкіл әлемде көптеген сыншылар мен БАҚ өкілдерінің мақтауына ие болды. Бұл Джон Йоргенсон Квинтетінің құрылуына себеп болды. Музыкалық қойылымды Терри Фревер жазды және ол 2005 жылғы Genie Awards сыйлығындағы «Үздік музыкалық қойылым» аталымын жеңіп алды. Фильм АҚШ-та он кинотеатрда көрсетілді және алғашқы апта соңында 46 133 доллар табыс етті. АҚШ және Канадада фильм 398 278 доллар, ал басқа елдерде 3 112 327 доллар жинап, жалпы әлемдік кассасы 3 510 605 долларды құрады.

Сыни қабылдау

"Ақ бұлттардағы бас" фильмi теріс пікірлер алды. Rotten Tomatoes веб-сайтында 91 сынға сүйене отырып, фильмнің мақұлдау деңгейі 16%-ды құрайды, ал орташа бағасы 4,3/10. Сайттың сын тұжырымында: "Ақ бұлттардағы бас сабынды мелодрамаға талпынады, бірақ өзінің көбігінде адасып, орталық махаббат оқиғасынан романтиканы таба алмайды және кезеңдік атмосферада шынайылыққа жете алмайды" делінген. The New York Times газетінде Стивен Холден: "[Шарлиз Теронның] бар күшін салып ойнауы фильмнің кемшіліктерін одан әрі көрсетеді. [Ол] Голливудтың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты сүйікті клишелерінің көңілді жинағындай ойнайды" деді және былай қосты: "Голливудтың соғыстың "жақсы" жағын алпыс жыл бойы қайта-қайта көрсетуі бізді ақсүйектілікке шаршатып жіберді ме? Дегенмен, "Ақ бұлттардағы бас" Шарлотта Грей сияқты эпикалық сәтсіздік емес. Бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс әлі де маңызды болса, оны романтикалық жаңалықтар емес, нағыз оқиға ретінде қайта жаңғырту керек". Chicago Sun Times газетінде Роджер Эберт фильмді "ақылсыз және сюжеті қисынсыз, бірақ ол өзін алдамайды. Ол шпиондық, секс, махаббат және өлім туралы қызықты мелодрама болғысы келеді, және кейде мұндай фильмге қызығушылық танытуға болады" деді. Сан-Франциско хроникасында Уолтер Аддиего оны "жағымды, бірақ қатты мелодрама, Касабланка мен Кабаренің қоспасы, немесе мүмкін Хемингуэй мен Генри Миллердің араласқан нұсқасы" деп атады, содан кейін "бірақ ол жұмыс істемейді, себебі эротикалық мазмұны өзіне сенімсіз және күштеп енгізілгендей сезіледі. Шындығында, Шарлиз Терон болмаса, бұл фильмге осы деңгейде назар аударылатынына күмәнді. Ол жаман ойнамайды, бірақ оның жас американдық мұрагер және еркекқұмар рөлі басқа фильмдерден қайталанғандай көрінеді". Rolling Stone журналынан Питер Траверс оған төрт жұлдыздың біреуін берді және оны "эпикалық ақымақтық пен ең жоғарғы мәнсіздікке толы Екінші дүниежүзілік соғыс мелодрамасы" деп сипаттады. Бұл фильм актерлердің өмірбаяндықтарында "Ұятты жағдай" деген тақып астында ғана орын алады.