Кіріспе
Құранның 23-ші тарауы – Әл-Муминун (الْمُؤْمِنُونَ, "Сенімділер") – 118 аяттан тұратын Құранның 23-ші тарауы (сүре). Намаз уақыттары мен мәтін контексін ескере отырып, бұл ерте "Мекке сүресі" болып саналады, яғни Ислам пайғамбары Мұхаммед пен оның ізбасарлары Меккеден Мединеге (Хижра) көшкенге дейін түсірілген деп есептеледі. Бұл сүреде иманның негіздері (ақида), Таухид (ислам монотеизмі), Рисала (пайғамбарлық), Қайта тірілу және Алланың соңғы үкімі туралы мәселелер қамтылған. Сүре, Алланың ананың жатырындағы әртүрлі кезеңдерде адамды жаратуы, аспан мен жерді жаратуы, жаңбыр жауып, өсімдіктерді, ағаштар мен жемістерді өсіруі, сондай-ақ, адам баласына түрлі пайдалы мал беруі арқылы осы тақырыптарды нығайтады. Бәрі де адамның өліміне және Қиямет күні қайта тірілуіне баса назар аударады. (Қараңыз: Ислам эсхатологиясы)
Al Muminun ( المؤمنون, ; "The Believers") is the 23rd chapter (sūrah) of the Qur'an with 118 verses (āyāt). Regarding the timing and contextual background of the supposed revelation (asbāb al nuzūl), it is an earlier "Meccan surah", which means it is believed to have been revealed before the migration of the Islamic prophet Muhammad and his followers from Mecca to Medina (Hijra). This surah deals with the fundamentals of faith (Aqidah), Tawheed (Islamic monotheism), Risalah (Messengership), Resurrection and the supreme Judgement of God. The surah drives these themes home by drawing attention to God's creation of man through different stages in the mother's womb, His creation of the heavens and the earth, His sending down rains and growing plants, trees and fruits, and His providing of domestic animals with various benefits for man, all together with an emphasis on the fact that man shall die and shall be raised up on the Day of Resurrection. (See also: Islamic eschatology)
The theme of Risalah is emphasized with reference to the accounts of some prophets of Islam such as Nuh (Noah), Hud, Musa (Moses) and Isa (Jesus), noting that all of them delivered the same message of monotheism, but were disbelieved and opposed by the people they preached to, and that all of them were helped and rescued by Allah. A reference is also made to the similar unbelief and opposition of the Meccan leaders to the message delivered to them by Muhammad. The Surah ends with another reference to the inevitability of the Day of Resurrection and pointing out that man will not have a second chance to return to the worldly life and make amends for his lapses and mistakes.
Рисала тақырыбы Нұх (Ной), Худ, Мұса (Моисей) және Иса (Иисус) сияқты Ислам пайғамбарларының хикаяларына сілтеме жасап, олардың барлығының бір құдайға сену туралы хабарды жеткізгенін, бірақ оларға уағыз қылған адамдар сенбегенін және қарсылық көрсеткенін, ал Алла олардың барлығына да көмектесіп, құтқарып алғанын көрсетеді. Мұхаммедке жеткізілген хабарға Мекке басшыларының ұқсас қарсылығы да айтылады. Сүре Қиямет күнінің сөзсіз келетініне тағы бір рет тоқталып, адам баласына дүниеге қайта оралып, жасаған қателіктерін түзеуге екінші мүмкіндік берілмейтінін еске салады.
Al Muminun ( المؤمنون, ; "The Believers") is the 23rd chapter (sūrah) of the Qur'an with 118 verses (āyāt). Regarding the timing and contextual background of the supposed revelation (asbāb al nuzūl), it is an earlier "Meccan surah", which means it is believed to have been revealed before the migration of the Islamic prophet Muhammad and his followers from Mecca to Medina (Hijra). This surah deals with the fundamentals of faith (Aqidah), Tawheed (Islamic monotheism), Risalah (Messengership), Resurrection and the supreme Judgement of God. The surah drives these themes home by drawing attention to God's creation of man through different stages in the mother's womb, His creation of the heavens and the earth, His sending down rains and growing plants, trees and fruits, and His providing of domestic animals with various benefits for man, all together with an emphasis on the fact that man shall die and shall be raised up on the Day of Resurrection. (See also: Islamic eschatology)
The theme of Risalah is emphasized with reference to the accounts of some prophets of Islam such as Nuh (Noah), Hud, Musa (Moses) and Isa (Jesus), noting that all of them delivered the same message of monotheism, but were disbelieved and opposed by the people they preached to, and that all of them were helped and rescued by Allah. A reference is also made to the similar unbelief and opposition of the Meccan leaders to the message delivered to them by Muhammad. The Surah ends with another reference to the inevitability of the Day of Resurrection and pointing out that man will not have a second chance to return to the worldly life and make amends for his lapses and mistakes.
Мұнан кейін сенушілерге жұмақ туралы қуанышты хабарды жеткіздік .
Алла Тағала сәттілікке жеткен имандылардың сипаттамаларын айтқаннан кейін, оларға Фирдаус (Аджма' (عجماء)) туралы қуанышты жаңалықты жеткізеді. Пайғамбар Мұхаммед (с.ғ.с.): «Егер сендер Алладан жұмақ тілесеңдер, Фирдаус жұмағын тілеңдер. Ол жұмақтың ең жоғарысы, ортасында орналасқан және одан жұмақ өзендері басталады. Оның үстінде Мәрхаматты Алланың Тақтысы бар». Әбу Һурайра (р.а.) айтты: «Алланың Елшісі (с.а.с.) былай деді: «Сендердің әрқайсыларыңның жұмақта да, тозақта да үйі болады. Егер ол қайтыс болып, тозаққа кірсе, жұмақ иелері оның үйін мұраға алады. Міне, Алланың осы сөзінің мағынасы: «Шын мәнінде, олар мұрагерлер»».