Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бекітілген қала
Fortified city
Халид патша әскери қаласы (KKMC) (مدينة الملك خالد العسكرية; транслитерацияланған: Мединат Әл Мәлек Халед Әл Аскариях) – Сауд Арабиясының солтүстік-шығысында, Хафар әл-Батин қаласынан оңтүстікке қарай шамамен 60 км қашықтықта орналасқан гарнизон. 1970-ші және 1980-ші жылдары салынған бұл қаланы АҚШ Армиясының Инженерлік корпусының Таяу Шығыс бөлімшесі жобалап, салдырған. Оның құрылысына Браун, Дальтас және Ассошиатс, сондай-ақ Массачусетс штатының Кембридж қаласындағы ЛеМессуриер сияқты консалтингтік фирмалар қатысты. KKMC Сауд Арабиясының бірнеше бригадасын және 65 000 адамнан тұратын халықты орналастыру мақсатымен құрылды. Қала Сауд Арабиясының бұрынғы патшасы Халид бин Абдул Азиздің құрметіне аталған.
King Khalid Military City (KKMC) (مدينة الملك خالد العسكرية; transliterated: Medinat Al Malek Khaled Al Askariyah) is a cantonment in northeastern Saudi Arabia, approximately 60 km south of Hafar al Batin city. Constructed during the 1970s and 1980s, the city was designed and built by the Middle East Division, a unit of the United States Army Corps of Engineers. Consulting firms involved in its construction include Brown, Daltas, and Associates, as well as LeMessurier in Cambridge, Massachusetts. KKMC was established to accommodate several brigades of Saudi troops and a population of 65,000 individuals. It is named after the former Saudi King Khalid bin Abdul Aziz.
Құрылыс
Инженерлер корпусының ККМБ бағдарламасы Сауд Арабиясының ірі жеке бағдарламаларымен салыстырылатын ауқымды болды. Сауд Арабиясы АҚШ Корпусының көмегін іздеді және алды, себебі ол Дахран азаматтық әуе терминалы және Корпус АҚШ қаражатымен салған басқа да алғашқы жобаларына әсерленді. Сондай-ақ, сол кездегі Корольдікте мұндай ірі бағдарламаны басқару тәжірибесі болмады. Бірақ, АҚШ Корпусының тиімді және адал мемлекеттік қызметкер ретіндегі беделі де маңызды рөл атқарды. Сауд Арабиясы өз қорғаныс құрылысын мемлекеттік мекемеге тапсыруды қалады. 1964 жылы Сауд Арабиясының қорғаныс және авиация министрі, принц Сұлтан үш гарнизон салуды күтті. Хамис Мушайттағы Король Фейсал әскери гарнизоны оңтүстік-батыста, Йеменмен шекараға жақын жоспарланды. Король Абдул Азиз әскери гарнизоны (кейіннен «Король Абдул Азиз әскери қаласы» деп аталды) Иорданиямен шекараға жақын, солтүстік-батыстағы Табук провинциясында салынбақ болды. 1973 жылы Министрлік үшінші гарнизонның орнын Қайсумадан Хафар әл-Батинге, солтүстікке, Ирак шекарасына жақын ауыстыруға келісім берді. 1965 жылғы 24 мамырда қолданысқа енген және бірнеше рет ұзартылған Инженерлік көмек туралы келісім Сауд Арабиясындағы Корпустың көптеген қызметтерінің негізгі құрылымдық аясын құрайды. Келісім 1961 жылғы Шетелдік көмек туралы заңның 507(а) тармағына сәйкес жасалды және қазіргі уақытта Қорғаныс және авиация министрлігімен (ҚАМ) бірлесіп, Қару-жарақ экспорт туралы заңның 22-тармағымен бекітілді. Бұдан әрі АҚШ Армиясының инженерлер корпусы (Жерорта теңізі дивизиясы, кейін Таяу Шығыс дивизиясы) Сауд Арабиясы армиясының бөлімдерін орналастыру үшін бастапқыда үш бригадалық әскери гарнизонды жобалауға және салуға міндеттелді. 1973 жылдың көктемінде ҚАМ үшінші гарнизонның орнын Қайсумадан Хафар әл-Батинге ауыстыруға және гарнизонды «Әскери қала» деңгейіне дейін кеңейтуге келісім берді. 1974 жылғы наурыз айында Sippican Architectural Engineering және Brown Daltas & Associates Rome, Италия кеңсесімен құрылған бірлескен кәсіпорынға 1,5 миллион долларлық келісімшарт табысталды. Келесі 13 айда бірлескен кәсіпорын жерді зерттеді. Қаланың болашақ халқының бағалауынсыз, кәсіпорын 1975 жылғы мамыр айында ҚАМ-ға бір бригадалық әскер күшіне қажетті сәулеттік стильді, коммуналдық желілерді, ғимараттарды және нысандарды ұсынды. ҚАМ басшысы, принц Сұлтан жобаның жоспарын мақұлдады және әрқайсысы 5000 адамнан тұратын тағы екі бригаданы қосты. Құрылысқа деген сұраныстың өсуіне байланысты көптеген құрылыс материалдарын және жұмыс күшін импорттау қажеттігі туды. Аймақтың тауарлар мен жұмысшылардың келуімен күресуге мүмкіндігі шектеулі болды. 1966 жылы Хамис Мушайтта құрылыс басталғанда, Сауд Арабиясының портының мүмкіндіктері жеткіліксіз болды. 1970 жылдардың ортасына дейін жағдай жақсармады. АҚШ Корпусының қызметкерлері Сауд Арабиясының порттарының жобаланған ірі құрылыс жобаларын қолдау үшін қажетті көлемде кемелерді қабылдау мүмкіндігіне алаңдады. Хафар әл-Батиндегі гарнизонды, әскери академияны және Әл-Хардждегі медициналық зерттеу және емдеу орталығын салу мәселесі талқыланғанда, дивизияның инженерлері порттың сыйымдылығына қатысты алаңдаушылықтарын қайта білдірді. 1974 жылдың соңында дивизия порт жағдайларын және жоспарланған бағдарламаларды қолдау үшін қажетті көлік инфрақұрылымын зерттеуді тапсырды.
The Corps of Engineers' program for KKMC was as extensive as Saudi Arabia's massive private programs. Saudi Arabia sought and received the assistance of the U. S. Corps in part because it was impressed with the Dhahran civil air terminal and other early projects the Corps built with US funds. The Kingdom also lacked the expertise to manage such a huge program at that time. However, equally important was the U. S. Corps' reputation as an effective and honest public servant. The Saudis preferred entrusting their defense construction to a government agency. In 1964, the Saudi Minister of Defense and Aviation, Prince Sultan, expressed anticipation for three cantonments. King Faisal Military Cantonment in Khamis Mushait was planned in the southwest, near the border with Yemen. King Abdul Aziz Military Cantonment (later renamed "King Abdulaziz Military City") was planned in Tabuk Province, in the northwest, near the border with Jordan. In 1973, the Ministry approved changing the site of the third cantonment from Qaysumah to Hafar al Batin in the north, near the border with Iraq. The Engineer Assistance Agreement, effective May 24, 1965, and extended several times, provides the basic framework for many Corps activities in Saudi Arabia. The Agreement was entered into pursuant to section 507(a) of the Foreign Assistance Act of 1961, and is currently authorized by section 22 of the Arms Export Act with the Ministry of Defense and Aviation (MODA) further committed the (Mediterranean Division, later the Middle East Division) US Army Corps of Engineers, initially to design and construct three brigade size military cantonments to house elements of the Saudi Arabian Army. In the spring of 1973, MODA approved changing the location of the third cantonment from Qaysumah to Hafar al Batin and expand the cantonment to a "Military City". In March 1974, a $1.5 million contract was awarded to a joint venture with Sippican Architectural Engineering and Brown Daltas & Associates Rome, Italy office. Over the next 13 months, the joint venture surveyed the location. Without estimates of the City's population, the venture identified the architectural theme, required utilities, buildings, and facilities to MODA in May 1975 with a one brigade troop strength. Prince Sultan, head of MODA, approved the outline and concept and added two more brigade troop strength of 5000 men each. The growing demand for construction created a need to import vast quantities of construction materials and labor. The region had limited capabilities for dealing with the inflow of goods and workers. When construction began at Khamis Mushayt in 1966, strained Saudi port facilities had barely coped. Nothing had improved by the mid 1970s. U. S. Corps personnel became increasingly concerned about Saudi Arabia’s ports' limited ability to handle the shipping volume needed to sustain the large construction projects under design. As serious discussions began concerning the construction of the cantonment at Hafar al Batin, the military academy, and the medical research and treatment center at Al Kharj, the division’s engineers again voiced their concern about port capacity. In late 1974, the division commissioned a study of the port conditions and the transportation facilities needed to support the planned programs.
Перс шығанағындағы соғыс
Перс шығанағы соғысы кезінде KKMC мыңдаған американдық және коалициялық әскерлерге тұруға жай ғана орын болды. Оның әуежайы, Король Халед әскери қаласы әуежайы, Сауд Арабиясының Дахран және Эр-Рияд қалаларындағы базалармен бірге, соғыс операциялары барысында ең көп қолданылғандардың біріне жатты. Соғыс бойында KKMC АҚШ-тың «Патриот» зымырандық қорғаныс жүйесімен баллистикалық зымырандардан қорғалды. 1991 жылғы 21 ақпанда Ирак Король Халед әскери қаласына үш «Скад» зымыранын ұшырды, олар «Патриот» жүйесімен жойылған деп хабарланды.
During the Gulf War, KKMC served as a housing facility for thousands of American and coalition soldiers. Its airport, the King Khaled Military City Airport, was among the most utilized during combat operations, alongside bases in Dhahran and Riyadh, Saudi Arabia. Throughout the conflict, KKMC was shielded from ballistic missiles by the U. S.'s Patriot missile system. On February 21, 1991, Iraq launched three Scud missiles at King Khalid Military City, which were reportedly neutralized by Patriot interceptors.
Қазіргі қолданысы
Өрбу кезеңінде жүздеген АҚШ әскерінің инженерлері мен қызметкерлері KKMC-ді өз үйі деп санады, ал Сауд Арабиясының әскери қаласында шағын американдық қауым қалыптасты. Бүгінде KKMC-де АҚШ-тың қатысуы минималды деңгейде, онда тек бірқатар АҚШ үкіметінің қызметкерлері жұмыс істеп, тұрып жатыр, олармен бірге түрлі елдерден келген аз ғана шетелдіктер де бар. Қала тұрғындарының көп бөлігі шетелдіктер, олардың кейбіреулері тіпті сол жерде дүниеге келген.
At its peak, hundreds of US Army Corps engineers and personnel called KKMC home, and within the Saudi military city, a small American community emerged. Today, the US presence at KKMC is minimal, with only a handful of US government personnel still working and residing there, alongside a small number of foreigners from various countries who also work there. Many expatriates reside in the city, with some even born there.