Кроуфорд і. Вашингтон ісі: Куәгерлердің жауап беру құқығы және сотқа алдын ала мәлімдемелер ұсыну шектеулері
Crawford v. Washington
Crawford v. Washington ісі (2004) – АҚШ Жоғарғы Сотының маңызды шешімі. Қылмыстық істерде куәгерлердің жазбаша мәлімдемелерінің қабылдану шарттары өзгертілді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кроуфорд Вашингтонға қарсы, 541 U. S. 36 (2004) – АҚШ Жоғарғы Сотының маңызды шешімі, ол қылмыстық істерде естіген сөздерді қабылдаудың Конституцияның Алтыншы түзетуіне сәйкес келуін анықтау стандартын жаңартты. Сот бұрынғы куәгерлік көрсетпелерінен кейін қолжетімсіз болған куәгерлердің көрсетпелері қарсы сұрақсыз қабылдана алмайтынын мәлімдеді.
Crawford v. Washington, 541 U. S. 36 (2004), is a landmark United States Supreme Court decision that reformulated the standard for determining when the admission of hearsay statements in criminal cases is permitted under the Confrontation Clause of the Sixth Amendment. The Court held that prior testimonial statements of witnesses who have since become unavailable may not be admitted without cross examination.
Өмірбаян
Майкл Кроуфорд және оның әйелі Сильвия Кроуфорд Кеннет Лиге қатысты, Лидің миссис Кроуфордты зорлауға талпынғаны туралы айыптамамен жүзбе-жүз келді. Майкл Кроуфорд Лиді денесіне пышақ сұқты. Кроуфорд Ли қару көтеріп алған деп ойлағанда өзін қорғау үшін әрекет еткенін айтты. Ли Кроуфордты өзіне шабуыл жасап жатыр деп ойлатуға себеп болатын ештеңе жасаған жоқ деді. Миранда ескертусін алғаннан кейін полиция Мистер және Миссис Кроуфордты жеке-жеке сұраққа тартып алды. Мистер Кроуфорд полицияға Лидің қаруы бар-жоғына көзі жетпейтінін, бірақ сол кезде Лидің қаруы бар деп сенгенін айтты. Миссис Кроуфорд жеке тергелген кезде бастапқыда шабуылды көрмегенін мәлімдеді, бірақ одан әрі сұрақтарға жауап бергенде шабуылды көргенін және Лидің қолында қару болмағанын айтты. Прокурордың орынбасары Роберт Лунд Миссис Кроуфордтың полицияға берген куәлігін Мистер Лиден қауіп болмағанын дәлелдеу үшін пайдалануға тырысты.
Michael Crawford and his wife Sylvia Crawford confronted Kenneth Lee over an allegation that Lee had attempted to rape Mrs. Crawford. Michael Crawford stabbed Lee in the torso. Crawford claimed he had acted in self defense when he believed Lee had picked up a weapon. Lee denied doing anything that might make Crawford believe he was trying to attack him. Both Mr. and Mrs. Crawford were questioned by police after receiving a Miranda warning. Mr. Crawford said to the police that he was not sure if Mr. Lee had a weapon, but that Crawford believed at the time that Lee did. Mrs. Crawford, being interrogated separately, at first said that she had not seen the attack, but under further questioning said that she had seen the attack and that Lee was not holding a weapon. The deputy prosecutor, Robert Lund, sought to introduce Mrs. Crawford's statement to the police as evidence that Mr. Crawford had no reasonable belief that he was in danger from Mr. Lee.
Процедуралық тарих
Майкл Кроуфорд алғашқы сотта айыпты деп танылды. Бірақ Вашингтон апелляциялық соты бұл шешімді жойды.
Michael Crawford was convicted at the trial level. However, the Washington Court of Appeals reversed that decision.
Талқылау
Алтыншы түзетудегі (он төртінші түзету арқылы штаттарға қолданылатын) қарама-қарсылық туралы бапта: "Барлық қылмыстық қудалауларда айыпталушы өзіне қарсы куәгерлермен бетпе-бет кездесуге құқылы". Бұл құқықтың өте нақты мақсаты бар. Баптың негізгі мақсаты – куәгерден шындықты алу және фактілерді анықтауға құқылы тұлғаның куәгердің шындықты айтқан-айтпағанын бағалауына мүмкіндік беру. Осы маңызды мақсаттарға қарамастан, бұл құқық абсолютті емес. Сондықтан соттан тыс берілген мәлімдемелерді қабылдау мүмкін және қабылданды. Кроуфорд ісіне дейін 20 жылдан астам уақыт бойы қол жетімді емес куәгерлердің басқа адамдарға берген мәлімдемелерін қабылдау үшін бақылау стандарты Огайо штаты мен Робертс ісі бойынша болды. Робертс ісіндегі сот шешіміне сәйкес, егер куәгер қол жетімді болмаса, оның куәлігі үшінші тұлға арқылы қабылдануы мүмкін, егер ол "жеткілікті сенімділік белгілерін" көрсетсе. Мұндай жағдай, егер мәлімдеме "қатты орныққан естіген сөз ережесіне" жатса немесе "сенімділіктің нақты кепілдіктері" болса, орын алатын. Майкл Кроуфорд 1999 жылдың 5 тамызында Кеннет Лиді пышақтап өлтірді деген айыппен күдіктелгенде, Робертс стандарты әлі де қолданыстағы заң болып табылды. Полиция Кроуфорд пен оның әйелі Сильвияны Лидің үйінде болған пышақпен шабуылға қатысты жеке-жеке сұраққа тартып алды. Екеуінің де мәлімдемелері көбінесе бір-бірін растады, бірақ Майкл өзін-өзі қорғауға тырысқанда, Сильвия Майкл Лиді пышақтаған кезде өзін қорғамағанын айтты. Сотта мемлекеттік прокурор Сильвияның мәлімдемесін Робертс стандартына сәйкес қабылдау туралы өтініш білдірді. Сот бұл дәлелді қабылдап, "оның сенімді екеніне бірнеше себептер келтірді".
The Confrontation Clause of the Sixth Amendment (applicable to the States through the Fourteenth Amendment) provides: "In all criminal prosecutions, the accused shall enjoy the right to be confronted with the witnesses against him." This right has a very specific purpose. The focus of the Clause is on getting the truth out of a witness, and allowing a trier of fact to determine whether the witness indeed told the truth. Even given these important goals, this right is not absolute. Admission of out of court statements, therefore, is and has been possible. For over 20 years prior to Crawford, the controlling standard for admitting statements that unavailable witnesses made to other persons was that of Ohio v. Roberts. According to the Court in Roberts, if a witness is unavailable, that witness's testimony can be admitted through a third person if it bears "adequate indicia of reliability." This was true if a statement fell within a "firmly rooted hearsay exception" or had "particularized guarantees of trustworthiness." When Michael Crawford was accused of stabbing Kenneth Lee on August 5, 1999, the Roberts standard was still controlling law. Crawford and his wife, Sylvia, were questioned separately by police regarding a stabbing incident that had taken place at Lee's home. The statements of the two were generally corroborating, but while Michael had claimed self defense, Sylvia implied that Michael was not protecting himself when he stabbed Lee. At trial, the state moved to admit Sylvia's statement under Roberts. The trial court admitted the evidence, "noting several reasons why it was trustworthy."
Жоғарғы соттың шешімі және негіздемесі
АҚШ Жоғарғы Соты сотталғанның әйелі полиция тергеуі кезінде жасаған жазба мәлімдемесін пайдалану сотталғанның Алтыншы түзетуде қарастырылған куәгерлермен бетпе-бет кездесу құқығын бұзғанын анықтады. Әйел, мемлекеттік заң бойынша некелік құпиялылыққа байланысты сотта куәлік бермегендіктен, қол жетімді емес деп танылды. Көпшілік пікірін білдірген судья Антонин Скалия, Вашингтон штатының соттары қолданатын стандарт – Огайо штаты мен Робертс ісі бойынша соттардың келіспеушілік нәтижелеріне алаңдаушылық танытты. Ол Вашингтон штатының түрлі деңгейдегі соттарының Кроуфорд ісі бойынша шешімдері осы мәселенің өрнегі екенін айтты. Судья Скалия Конфронтациялық баптың тарихын толық баяндап, оның Конституцияның бір бөлігіне қалай енгенін түсіндірді, мысалы, сэр Уолтер Ралидің ағылшын сот істерін келтірді. Содан кейін ол Конституцияны жасаушылардың осы бапты жазу контексін сипаттап, американдық соттардың оны алғашқыда қалай түсіндіргенін көрсетті. Скалияның қорытындысы бойынша, бұл тарих Конфронтациялық баптың "ex parte" сараптамаларды сот материалынан шығаруға бағытталғандығын нақты көрсетеді. Конфронтациялық бап айыпталушыға қарсы "куәгерлерге" қатысты, яғни "куәлік берушілерге". Осы және тарихи деректерге сүйене отырып, Скалия былай деді: «Конституцияны жасаушылар сотқа келмеген куәгердің жазбаша мәлімдемесін қабылдамас еді, егер ол куәлік беруге қол жетімді болмаса және айыпталушыға оны алдын ала тексеру мүмкіндігі болмаса». Скалия алдын ала тексеру мүмкіндігінің міндетті екенін және қол жетімсіз куәгердің жазбаша мәлімдемелерінің қабылдануы осыған байланысты екенін анықтады. Жазбаша мәлімдемелер – құқық қорғау органдарына немесе мемлекеттік қызметкерлерге жасалған ресми жарияланымдар. «Куәліктің сенімді болуы үшін бетпе-бет кездесуден бас тарту, айыпталушының кінәлі екені анық болғандықтан соттан бас тартумен тең». Кроуфорд соты куәгерлік емес мәлімдемелерге қатысты Конфронтациялық баптың сотқа мәлімдемелердің сенімділігін анықтау үшін өз дискрециясын пайдалануға рұқсат беретінін анықтады. «Бірақ куәгерлік мәлімдемелерге қатысты Алтыншы түзетуде талап етілгендей, қол жетімсіздік және алдын ала тексеру мүмкіндігі қажет. Конституциялық талаптарды қанағаттандыру үшін жеткілікті сенімділіктің жалғыз көрсеткіші – Конституцияда нақты көрсетілгенідей, бетпе-бет кездесу».
The United States Supreme Court held that the use of the spouse's recorded statement made during police interrogation violated the defendant's Sixth Amendment right to be confronted with the witnesses against the defendant where the spouse, because of the state law marital privilege, did not testify at the trial and so was unavailable. Associate Justice Antonin Scalia, writing for the majority, expressed concern over the inconsistent results reached by courts under Ohio v. Roberts, the standard used by the Washington state courts. He thought the Crawford decisions of the various levels of Washington state courts epitomized this problem. Justice Scalia gave a thorough history of the Confrontation Clause, explaining how the Clause became part of the Constitution using famous English cases, such as that of Sir Walter Raleigh. He then described the context in which the Constitutional Framers drafted the clause, and displayed how early American courts interpreted the clause. This history, Scalia concluded, clearly shows that the Confrontation Clause was directed at keeping "ex parte" examinations out of the evidentiary record. Specifically, the Confrontation Clause applies to "witnesses" against the accused, meaning those who "bear testimony." Relying on this and the historical record, Scalia stated, "the Framers would not have allowed admission of testimonial statements of a witness who did not appear at trial unless he was unavailable to testify, and the defendant had had a prior opportunity for cross examination." Scalia determined that a prior opportunity for cross examination was mandatory, and dispositive of whether or not testimonial statements of an unavailable witness are admissible. Testimonial statements are formal declarations, i. e., those made to law enforcement or government personnel. "Dispensing with confrontation because testimony is obviously reliable is akin to dispensing with jury trial because a defendant is obviously guilty." The Crawford Court determined that where non testimonial statements are involved, the Confrontation Clause allows a court to use its discretion to determine the reliability of the statements. "Where testimonial evidence is at issue, however, the Sixth Amendment demands what the common law required: unavailability and a prior opportunity for cross examination. . [T]he only indicium of reliability sufficient to satisfy constitutional demands is the one the Constitution actually prescribes: confrontation."
Бәсекелестік
Бас судья Уильям Ренквист нәтижемен келісті, бірақ бұл істі ескі Робертс аясындағы тар негізде шешкен болар еді. Ренквист, О'Коннормен бірге, куәгермен бетпе-бет кездесе алмағандықтарына байланысты сотталушылардың соттан тыс айғақтарды қабылдамау құқығын кеңейтуге қарсы екенін айтты.
Chief Justice William Rehnquist concurred in the result, but would have decided the case on narrower grounds, within the older Roberts framework. Rehnquist, joined by O'Connor, stated he would not have expanded the right of defendants to exclude out of court statements on the basis that they could not confront the witness.
Кейінгі дамуы
Бұл шешім прокурорлардың бұрын естіген сөздерге қатысты түрлі ерекшеліктер арқылы қабылдауға болатын дәлелдерді пайдалану арқылы істерін дәлелдеу мүмкіндігіне бірден күшті әсер етті. Әділеттеме Скалияның пікірінде айтылғандай, соттан тыс берілген және "көрсету" сипатындағы кез келген мәлімдеме қабылданбайды, егер мәлімдеуші сотта куәлік беруге қолжетімді болмаса және айыпталушы оны тексеруге бұрын мүмкіндік алған болса. Алайда, пікірде "көрсету" терминінің анықтамасы берілмеген, бұл елдегі соттарға осы мәселені өздері шешуге мүмкіндік берді. Заңгерлердің шешімді басты сынға алған себебі – соттың "көрсету" терминін анықтамауы болды. Төменгі соттардың бұл мәселені шешуде қиындықтар тудырған басты салаларының бірі – сот отырысында 911 нөміріне келіп түскен қоңырауларды пайдалану болды, онда қоңырау шалушы куәлік беруге қолжетімді емес еді. Осы жағдай Дэвис пен Вашингтон ісінде қарастырылды, онда Сот "көрсету" терминінің анықтамасын берді. Басқа да істерде бұрынғыдай, белгілі бір типтегі куәландырылған құжаттарды коммерциялық немесе мемлекеттік тізілімдерге қатысты естіген сөздерге жасалған ерекшеліктер бойынша қабылдау мәселесі қарастырылды. Кроуфорд және одан кейінгі шешімдер үй ішіндегі зорлық-зомбылық істерін қарау тәсілін де түбегейлі өзгертті, дәлелдерге негізделген қудалауды шектеді – бұл кең таралған тәжірибе, ол айыпталушыларды оларға қарсы айыптаушылардың сотқа қатысуынсыз қудалауға мүмкіндік береді. Дәлелдерге негізделген қудалау естіген сөздерге жасалған ерекшеліктерді пайдалану арқылы сотта куәгердің куәлігін қамтамасыз етуге көп көңіл бөледі. Кроуфорд сотының шешімі бойынша, айыптаушы сотқа келіп, айыпталушыға қарсы куәлік бермесе, осы мәлімдемелердің көпшілігі қабылданбайды.
This decision had an immediate, profound effect upon the ability of prosecutors to prove their cases through the use of evidence that had previously been admissible via various exceptions to the hearsay rule. Justice Scalia's opinion explicitly states that any out of court statement that is "testimonial" in nature is not admissible, unless the declarant is unavailable to testify in court, and the defendant has had a prior opportunity to cross examine him or her. However, the opinion does not define "testimonial," which has allowed courts across the country to determine that issue for themselves. Legal scholars' main criticism of the decision was the courts' failure to define "testimonial." One of the main areas in which lower courts struggled to resolve this issue was the use of 911 calls during the course of trial where the caller is not available to testify. This was the factual situation in Davis v. Washington, in which the Court laid out a definition of "testimonial." Other cases have dealt with the issue of the previously common practice of admitting certain types of certified documents under the business records or public records exception to the hearsay rule. Crawford, and the decisions following it, also radically changed the handling of domestic violence cases by curtailing evidence based prosecution, a common practice, which allows the accused to be prosecuted without the participation of their accusers in the criminal court process. Evidence based prosecution relies heavily on admission of statements under hearsay exceptions to reproduce the evidentiary effect of a victim testifying in court. The Crawford Court's decision renders most of these statements inadmissible without the accuser coming to court and testifying against the person he or she is accusing.