Кіріспе
Құранның 49-тарауы – Ал Хужрат (الحُجُرات, Бөлмелер) – 18 аяттан тұратын Құранның 49-тарауы (сүресі). Бұл тарауда мұсылман қауымында сақталуға тиіс әдеп-тегеурім мен нормалар, оның ішінде Ислам пайғамбары Мұхаммедке қатысты дұрыс мінез-құлық, тексерілмеген хабарларға сене беруден сақтану, бейбітшілік пен келісімге шақыру, сондай-ақ жала жабу, күдік тудыру және артынан сөйлеу сияқты әрекеттерге тыйым салу туралы нұсқаулар бар. Тарауда мұсылмандардың арасындағы әмбебап бауырластық жарияланады. Құранның ең мәшһүр аяттарының бірі – он үшінші аятты мұсылман ғалымдары нәсіл және тегіне қарамастан теңдік орнату мақсатында түсіндіреді; тек Құдай ғана адамның тақуалығына қарай оның құндылығын анықтай алады. Бұл тарау – Мединелік сүре, ол 9-шы жылда (630 жыл) Мұхаммедтің басшылығымен жаңадан құрылған Ислам мемлекеті Арабияның көп бөлігіне тараған кезде ашылған. Мұсылман тарихшылары кейбір аяттарды (2-5 аяттар немесе 4-5 аяттар) Мединеде Мұхаммедке келген Бану Тамим елшілігінің мінез-құлқымен байланыстырды. Тарауда елшілердің мінез-құлқы сыналып, Мұхаммедпен қарым-қатынас жасаудың қағидалары белгіленеді.
Al Hujurat (الحُجُرات, The Chambers) is the 49th chapter (surah) of the Quran with 18 verses (āyāt). The chapter contains etiquette and norms to be observed in the Muslim community, including the proper conduct towards the Islamic prophet, Muhammad, an injunction against acting on news without verification, a call for peace and reconciliation, as well as injunctions against defamation, suspicion, and backbiting. The chapter also declares a universal brotherhood among Muslims. The thirteenth verse, one of the most famous in the Quran, is understood by Muslim scholars to establish equality with regards to race and origin; only God can determine one's nobility based on his piety. The chapter is a Medinan sura, revealed in the year 9 AH (630 CE) when the nascent Islamic state under the leadership of Muhammad had extended to most of Arabia. Muslim historians linked some of the verses (either verses 2–5 or just 4–5) to the conduct of a Banu Tamim delegation to Muhammad in Medina. The chapter reprimands the delegates' behavior and then lays down protocol when interacting with Muhammad.
Мұхаммедке қатысты дұрыс мінез-құлық
1-ден 5-ке дейінгі аяттар Мұхаммед пайғамбарға қатысты әдеп-ғұрып ережелерін, оның ішінде оның қасында дауысты төмендетуді және оның жеке өміріне қатысты құпиялылықты сақтауды айтады.
Сенімнің табиғаты
Қалған аяттарда (14-18) Құранның иман туралы көзқарасы толықтырылады. 14-аятта иманның деңгейлері көрсетілген: Ислам (бағыну) және одан жоғары – иман (сенім). 15-аятта нағыз сенуші Аллаға және Мұхаммедке күмәнсіз сенеді және оны құлшылық етумен, Алла жолында мал-мүлік жұмсау арқылы дәлелдейді. Бұл тарау, адамның иман деңгейін тек Құдай ғана толық біледі деген тұжырыммен аяқталады.
Тарих
Ислам дәстүрінің көптеген ғалымдарының пікірінше, бұл тарау Медина кезеңінің соңында түсірілген, сондықтан ол Медина сүресі болып саналады. Ол 630 жылға (немесе 9 а.х.) Меккені жаулап алғаннан кейін және Мұхаммед Арабияның көп бөлігін басқарған кезде түскен болуы мүмкін. Азшылық пікірлердің бірі, соның ішінде тәпсірші Махмуд әл-Алусидің пікірі бойынша, он үшінші аят Мекке кезеңінде түсірілген. Дәстүрлі египеттік хронология бойынша бұл тарау аян ретімен 106-шы орында (Әл-Мужадиладан кейін), ал Нөлдеке хронологиясы (шығыстанушы Теодор Нөлдеке бойынша) 112-ші орында тұрады. Әл-Вақиди мен Ибн Исхақ сияқты мұсылман тарихшылары бірнеше аяттардың түсуін Мединаға Мұхаммедпен кездесуге келген Бану Тамим елшілігінің әрекеттерімен байланыстырды. Әл-Вақидидің сөзіне қарағанда, Тамим тайпасы Мұхаммедтің тұтқынындағы Тамим тайпалықтарын босату туралы келісімдер жүргізген, ал Ибн Исхақ айтуынша, олар Мұхаммедке муфахара (мақтану сайысы, исламға дейінгі араб әдеті) ұсынған. Мұхаммед ұйықтағанда олар оны іздеп, Мұхаммед пен оның әйелдерінің жеке бөлмелерін аралаған. Бұл тараудың 2–4 аяттары (Әл-Вақидиге сәйкес) немесе 4 аяты (Ибн Исхақ бойынша) Тамим тайпасының мінез-құлқын сипаттайды, ал 5 аят оларды жазалап, Мұхаммедпен кездесуге тырысқанда мұсылмандарға сабырлы болуға кеңес береді. Әл-Вақиди бұл оқиғаны 9 а.х. Мұхаррам айында болған деп санайды, ал Ибн Исхақтың баяндамасы бұл оқиға 9 а.х. Рамазан айында немесе одан кейін болғанын көрсетеді.
Атауы
Бұл тарау төртінші аятта кездесетін «Әл Хужұрат» (Жеке бөлмелер) сөзімен аталған. 4 және 5-аяттар мұсылмандарға Мұхаммедтің – сол кезде Арабияның көп бөлігін билеген – жеке бөлмелеріне немесе оның әйелдеріне оны іздеу немесе шақыру үшін кірмеуді ескерткен. «Әл Хужұрат» сөзі «худжра» сөзінің көпше түрі, ол бөлме, жай немесе қуыс деген мағынаны білдіреді. Құранда осы сөз осы тараудың 4-аятында ғана қолданылады, осы ерекшелігіне байланысты тарау осы сөзбен аталған.