Америка Азамат Соғысы: Бивер Дам Крейк шайқасы

Кіріспе

Америка Азамат соғысының шайқасы

Бивер Дам Крик шайқасы, сондай-ақ Механикавиль шайқасы немесе Эллерсонның диірмені деп белгілі, 1862 жылдың 26 маусымында Вирджиния штатының Хановер округінде болды. Бұл Америка Азамат соғысының түбегей аралдық науқаны кезіндегі Жеті күндік шайқастардың алғашқы маңызды шайқасы еді. Бұл генерал Роберт Лидің генерал-майор Джордж Б. Макклеллан басқаратын Потомак армиясына қарсы контршабуылының басталуы болды, ол Конфедерацияның Ричмонд астанасына қауіп төндірді. Ли Чикахомини өзенінің солтүстігінде генерал-майор Томас Дж. "Стоунволл" Джексонның әскерлерімен одақтық армияның оң қанатын айналып өтуге тырысты, бірақ Джексон уақытында келмеді. Оның орнына генерал-майор А. П. Хилл өз дивизиясын генерал-майор Д. Х. Хиллдің бригадаларының бірімен күшейтіп, генерал Фитц Джон Портердің V корпусына қарсы бірнеше сәтсіз шабуылдар жасады, ол Бивер Дам Крик артындағы қорғаныс бекіністерін басып алған еді. Конфедерациялық шабуылдар ауыр шығындармен кері қайтарылды. Портер өз корпусын, 8-ші Пенсильвания резервтік полкінің F ротасын (қарапайым тілде "Хопвелл мылтықтары") қоспағанда, Гейнс Миллге қауіпсіз түрде шығарды, олар кері шегіну туралы бұйрық алмады.

Әскери жағдай

Жеті қарағай шайқасынан кейін, 31 мамыр мен 1 маусымда Макклеллан мен Потомак армиясы Ричмондтың шетінде шамамен бір ай бойы бейкүндеу күйде тұрды. Ли, Солтүстік Вирджиния Конфедерациясы армиясының жаңа тағайындалған қолбасшысы, осы кезеңді әскерін қайта ұйымдастыруға және қарсы шабуылға дайындалуға арнады. Ол сондай-ақ, күштерді шақырып әкелді. Стоунволл Джексон 25 маусымда Шенандао аңғарынан, сәтті аяқталған аңғарлық науқанынан кейін келді. Ол төрт дивизияны алып келді: өзінің, енді бригада генералы Чарльз С. Виндер басқаратын, генерал-майор Ричард С. Эуэлл, бригада генералы Уильям Х.К. Уайтинг және генерал-майор Д. Хилл дивизияларын. Одақ армиясы жаңбырдан ісінген Чикахомини өзенінің екі жағында орналасты. Армияның бес корпусының төртеуі өзеннің оңтүстігінде жартылай шеңбер пішіндес қатарға тізілді. Бригада генералы Портер басқаратын V корпус өзеннің солтүстігінде, Механикавилл маңында, Бивер Дам Крик арғы жағында және Чикахомини өзенінің оңтүстік-шығысында орналасқан. Ли өз армиясының көп бөлігін Чикахоминиден солтүстікке қарай, одақтың сол қанатын шабуылдау үшін жылжытты. Ол тек екі дивизияны (генерал-майорлар Бенджамин Хугер мен Джон Б. Магрудер басқаратын) одақтың негізгі күштеріне қарсы тұру үшін қалдырды. Бұл 30 000 әскерге қарсы 65 000 әскерді шоғырландырды, Ричмондты қорғау үшін одақ армиясының қалған 60 000 адамына қарсы тек 25 000 әскерді қалдырды. Бұл мұқият орындауды талап ететін қауіпті жоспар болды, бірақ Ли одақ армиясына қарсы тозу соғысы немесе қоршау салғыласында жеңе алмайтынын білді. Бригада генералы Дж.Э.Б. Стюарт басқаратын Конфедерация атты әскері 12 маусымнан 15 маусымға дейін одақ армиясының айналысына барып, Портердің оң қанатын барлап, оның осал екенін анықтады. Стюарттың күштері одақтың бірнеше жабдықтау кемелерін өртеп, генерал Лиге Макклеллан армиясының күші мен орналасқан жері туралы хабарлады. Макклеллан Джексонның Ашленд станциясына келгенін және онда бар екенін білгенімен, Портердің өзеннің солтүстігіндегі осал корпусын нығайту үшін ештеңе жасамады. Лидің жоспары бойынша Джексон 26 маусымда Портердің сол қанатына шабуыл жасауды бастауы керек еді. Генерал-майор А.П. Хиллдің жеңіл дивизиясы Джексонның оқтары естілгенде Медоу көпірінен алға жылжуы, Механикавиллдегі одақтың күзетін тазартуы және содан кейін Бивер Дам Крикке көшуі керек еді. Генерал-майорлар Д. Хилл мен Джеймс Лонгстрит дивизиялары Механикавилльден өтіп, Д. Хилл Джексонды, ал Лонгстрит А.П. Хиллді қолдауы керек еді. Ли Джексонның қанаттық қимылы Портерді өзен артындағы қатарынан кетуге мәжбүрлейтінін күтті, сондықтан А.П. Хилл мен Лонгстритке одақтың бекіністеріне шабуыл жасаудың қажеті болмайды. Чикахоминиден оңтүстікке қарай Магрудер мен Хугер демонстрация жасап, олардың алдындағы одақтың төрт корпусын жаңылыстыруы керек еді.

After the Battle of Seven Pines, on May 31 and June 1, McClellan and the Army of the Potomac sat passively at the outskirts of Richmond for almost a month. Lee, newly appointed commander of the Confederate Army of Northern Virginia, devoted this period to reorganizing his army and preparing a counter attack. He also sent for reinforcements. Stonewall Jackson arrived on June 25 from the Shenandoah Valley following his successful Valley Campaign. He brought four divisions: his own, now commanded by Brig. Gen. Charles S. Winder, and those of Maj. Gen. Richard S. Ewell, Brig. Gen. William H. C. Whiting, and Maj. Gen. D. H. Hill. The Union Army straddled the rain swollen Chickahominy River. Four of the Army's five corps were arrayed in a semicircular line south of the river. The V Corps under Brig. Gen. Porter was north of the river near Mechanicsville in an L shaped line running north–south behind Beaver Dam Creek and southeast along the Chickahominy. Lee moved most of his army north of the Chickahominy to attack the Union north flank. He left only two divisions (under Maj. Gens. Benjamin Huger and John B. Magruder) to face the Union main body. This concentrated about 65,000 troops against 30,000, leaving only 25,000 to protect Richmond against the other 60,000 men of the Union army. It was a risky plan that required careful execution, but Lee knew that he could not win in a battle of attrition or siege against the Union army. The Confederate cavalry under Brig. Gen. J. E. B. Stuart had reconnoitered Porter's right flank as part of a daring circumnavigation of the entire Union army from June 12 to June 15 and found it vulnerable. Stuart's forces burned a couple of Union supply ships and was able to report much of McClellan's army's strength and position to Gen. Lee. McClellan was aware of Jackson's arrival and presence at Ashland Station, but did nothing to reinforce Porter's vulnerable corps north of the river. Lee's plan called for Jackson to begin the attack on Porter's north flank early on June 26. Maj. Gen. A. P. Hill's Light Division was to advance from Meadow Bridge when he heard Jackson's guns, clear the Union pickets from Mechanicsville, and then move to Beaver Dam Creek. The divisions of Maj. Gens. D. H. Hill and James Longstreet were to pass through Mechanicsville, D. H. Hill to support Jackson and Longstreet to support A. P. Hill. Lee expected Jackson's flanking movement to force Porter to abandon his line behind the creek, and so A. P. Hill and Longstreet would not have to attack Union entrenchments. South of the Chickahominy, Magruder and Huger were to demonstrate, deceiving the four Union corps on their front.

Шайқас

Лидің күрделі жоспары бірден дұрыс болмай кетті. Жақындағы науқаннан және ұзақ жорыстан шаршаған Джексонның әскері жоспардан кем дегенде төрт сағат қалып қойды. Сағат 3-те А.П. Хилл ашуланып, бұйрықсыз шабуылға кірісті. Хилл дивизиясы, Джексонмен байланысу үшін солтүстікке жіберілген генерал Лоуренс О’Брайан Бранчтың бригадасын қоспағанда, Механиксвиллге кірді және Джордж Макколлдың қала маңында орналасқан одақтың дивизиясымен шайқасты. Макколл Бобр Дам ағысының қарсы бетіне, қорғануға қолайлы жерге шегінді. Сол жерде генерал-майор Джон Ф. Рейнольдс пен генерал-майор Трумэн Сеймур бригадалары бекінді, генерал-майор Джордж Г. Мидтің бригадасы олардың артында резервте орналасты, Рейнольдс бригадасы солтүстікке, ал Сеймур бригадасы оңтүстікке қарап тұрды. Рейнольдстің оң жағында генерал-майор Джордж Морелл мен генерал-майор Джордж Сайкс дивизиялары жартылай шеңбер құрды. 26 000 одақтың жаяу әскерін 32 артиллериялық құрал қолдады. Мұнда 14 000 бекінген жаяу әскері, алты батареядағы 32 зеңбірекпен қолдау көрсетіліп, конфедераттардың қайта-қайта шабуылдарын ауыр шығынмен тойтарды. Джексон мен оның штабы түстен кейін келді. Бірақ А.П. Хилл мен Д.Х. Хиллді таба алмағандықтан, Джексон ештеңе жасамады. Ірі шайқас оның естігенімен, ол әскерлеріне кешке дейін лагерь құруға бұйрық берді. Хиллдің 11 000 адамы, олардың көпшілігі шайқаста оқ атпаған жаңа полктер, келесі бірнеше сағатта бірнеше нәтижесіз шабуыл жасады. Джон Р. Андерсон бригадасы одақтың оң қанатына шабуыл жасады, Джеймс Арчер мен Чарльз В. Филд бригадалары қолдау көрсетті. Макси Грегг бригадасы резервте болды және шайқасқа қатыспады. Әскерін басқарып, Джон Рейнольдс қарсы келе жатқан конфедераттардың көпшілігіне ыммен көрсетіп, штабқа: «Олар тәтті нанға ұшқан шырыштар сияқты келеді» деді. Одақтың артиллериясы мен мылтықтары сағадан өтуге тырысқан конфедераттардың қатарында үлкен тесіктер жасады. А.П. Хиллдің 24 зеңбірегі болғанымен, ол одақтың артиллериясына қарсы тұру үшін көп зеңбіректі пайдаланбады, оның орнына жаяу әскерге қолдау ретінде жеке батареяларды жіберді, олардың көпшілігі жаудың оқ жаууынан тез істен шықты. Андерсонның кейбір әскерлері ағыстан өтіп, Рейнольдстің позициясына қысқа уақытқа қауіп төндірді, бірақ Мид бригадасы мен Морелл дивизиясының екі полкімен күшейтілді. Үш конфедерат бригадасы ауыр шығынмен кері шегінді. Майданға келген Роберт Ли Лонгстрит пен Д.Х. Хилл дивизияларын дереу шақырып алды. Лидің нәтижесіз шабуылдарды бақылап тұрғанда, Джефферсон Дэвис пен конфедерат кабинеті оған жақындады. Дэвис одан: «Генерал, бұл әскер не және ол мұнда не істеп жатыр?» деп сұрады. Ли сарказммен: «Білмеймін, мырза Президент. Бұл менің әскерім емес және бұл оларға арналған орын да емес» деді. Уильям Д. Пендер бригадасы содан кейін Сеймур бригадасы ұстаған Эллерсонның диірменіне одақтың сол қанатына шабуыл жасады. Тағы да, жақсы бекінген жаяу әскер мен көп зеңбірек конфедераттар үшін тым күшті болды және Пендер шегінуге мәжбүр болды. Сол кезде Д.Х. Хилл дивизиясының Розуэлл Рипли бригадасы майданға келді және одақтың сол қанатына шабуыл жасауға бұйрық алды. Рипли одақтың бекінісіне тікелей шабуыл жасады және ең көп шығынға ұшырады, 600-дан астам адам қаза тапты, олардың көп бөлігі 44-ші Джорджиядан болды, ол 335 адамын және көптеген офицерлерін (барлығы 514-тен) жоғалтты, шамамен 65% шығынға ұшырады. Солтүстік Каролинаның 1-ші дивизиясы 50% шығынға ұшырады (133 адам қаза тапты, жараланды немесе тұтқынға алынды) және сонымен қатар оның қолбасшысы полковник Монтфорд Стоуксті жоғалтты. Генерал Рипли өзі зардап шекпей аман қалды, бірақ артиллериялық снарядтан бас айырудың аз-ақ алдында қалды. Риплидің басқа екі полкі, 3-ші Солтүстік Каролина және 48-ші Джорджия, 1-ші Солтүстік Каролина мен 44-ші Джорджияның артында болды; олардың жоғалтулары азырақ болды. Эллерсонның диірмені маңындағы одақтың шығыны аз болды, 7-ші Пенсильвания резервтері мен 12-ші Пенсильвания резервтерінде барлығы 40 адам ғана қаза тапты немесе жараланды, олар шайқас алаңының осы секторын қорғап тұрды. 13-ші Пенсильвания резервтері 75 адамды жоғалтты, бұл одақтың жасағының ең көп саны. Шайқастан 20 жыл өткен соң Д.Х. Хилл: «Бобр Дам бекінісіне, Малверн төбесіндегі, Геттисбургтегі шабуылдардың барлығы үлкен болды, бірақ Оңтүстікке мүмкін емес шамалылықтағы ұлылық болды» деп жазды. Қараңғы түскенде, Д.Х. Хилл дивизиясының қалған бөлігі келді, содан кейін Лонгстрит келді, ал одақ тарапынан Джордж Морелл дивизиясы келді және оқ-дәрісі таусылған Макколл әскерін ауыстырды. Д.Х. Хилл мен Лонгстрит дивизияларын орналастыруға жеткілікті күн жарығы қалмады. Джексон шабуылға түспеді, бірақ Портер қанатының жанындағы оның болуы Макклелланды Портерді қараңғыда Ботсуэйн батпағының артына, шығысқа қарай бес шақырымға (8 км) шегінуге бұйырды. Макклеллан конфедераттардың оң қанатындағы күш жинақталғаны оның жабдықтау желісіне, Чикахоминидің солтүстігіндегі Ричмонд және Йорк өзені темір жолына қауіп төндіреді деп алаңдады және жабдықтау базасын Джеймс өзеніне көшіруге шешім қабылдады (сонымен қатар Хьюгер мен Магрудердің көрсеткені оның өте көп санынан басып озатынын сенді). Бұл стратегиялық шешімнің маңызы зор болды, өйткені темір жолсыз армияны жабдықтау мүмкін болмағандықтан, ол Ричмондты қоршаудан бас тартуға тиіс болды.

Lee's intricate plan went awry immediately. Jackson's men, fatigued from their recent campaign and lengthy march, ran at least four hours behind schedule. By 3 p. m., A. P. Hill grew impatient and began his attack without orders. Hill's division, minus Brig. Gen Lawrence O'Bryan Branch's brigade, which was placed off to the north to link up with Jackson, entered Mechanicsville and skirmished with George McCall's Union division, deployed around the town. McCall fell back to an easily defensible spot on the opposite side of Beaver Dam Creek. There, the brigades of Brig. Gen John F. Reynolds and Brig. Gen Truman Seymour dug in, with Brig. Gen George G. Meade's brigade placed behind them in reserve, Reynolds' brigade to the north and Seymour's to the south. On Reynolds' right, the divisions of Brig. Gen George Morell and Brig. Gen George Sykes formed a semicircle. Supporting the roughly 26,000 Union infantrymen were 32 artillery pieces. There, 14,000 well entrenched infantry, supported by 32 guns in six batteries, repulsed repeated Confederate attacks with substantial casualties. Jackson and his command arrived late in the afternoon. However, unable to find A. P. Hill or D. H. Hill, Jackson did nothing. Although a major battle was raging within earshot, he ordered his troops to make camp for the evening. Hill's 11,000 men, most of them green regiments who had never fired a shot in battle, launched a series of futile attacks over the next few hours. The brigade of John R. Anderson assaulted the Union right flank, with James Archer's and Charles W. Field's brigades in support. Maxcy Gregg's brigade was held in reserve and did not participate in the battle at all. Directing his troops, John Reynolds gestured at the oncoming mass of Confederates and told a staffer "There they come like flies on a piece of gingerbread." The Union artillery and musketry tore enormous gaps in the Confederate lines as they attempted to cross the creek. Although A. P. Hill had 24 guns with him, he made no attempt to use massed artillery fire to counter the Union gunners, instead sending individual batteries in support of the infantry, most of which were quickly put out of action by enemy shelling. Some of Anderson's men managed to get across the creek and momentarily threaten Reynolds's position, however he was reinforced by Meade's brigade and two regiments from Morell's division. The three Confederate brigades were driven back with substantial casualties. Arriving on the field and realizing what was happening, Robert E. Lee hastily summoned Longstreet's and D. H. Hill's divisions. As Lee surveyed the futile attacks, Jefferson Davis and the Confederate cabinet rode up to him. Davis asked him "General, what is all this army and what is it doing here?" Lee replied sarcastically "I don't know, Mr. President. It is not my army and this is no place for it." William D. Pender's brigade then attacked the Union left flank at Ellerson's Mill, held by Seymour's brigade. Once again, the well entrenched infantry and massed artillery proved too much for the Confederates and Pender was forced to retreat. Just then, Roswell Ripley's brigade of D. H. Hill's division arrived on the field and was ordered next to assault the Union left. Ripley charged head on into the Union entrenchments and suffered the very worst of all with over 600 casualties, the largest percentage of them coming from the 44th Georgia, which lost 335 men and most of its officers (out of a total of 514), including its colonel Robert A. Smith, a roughly 65% casualty rate. The 1st North Carolina suffered 50% casualties (133 men killed, wounded, or captured) and also lost its commander, Col. Montford Stokes. General Ripley himself survived unscathed, but came within inches of being decapitated by an artillery shell. Ripley's other two regiments, the 3rd North Carolina and 48th Georgia, were to the rear of the 1st North Carolina and 44th Georgia; their losses were lighter. Union casualties around Ellerson's Mill were small, only 40 men total were killed or wounded in the 7th Pennsylvania Reserves and 12th Pennsylvania Reserves, which were defending this sector of the battlefield. The 13th Pennsylvania Reserves lost 75 men, the highest total number of any Union outfit. Some 20 years after the battle, D. H. Hill wrote "The attacks on the Beaver Dam entrenchments, on the heights of Malvern Hill, at Gettysburg, were all grand, but of exactly the kind of grandeur the South could not afford." As darkness fell, the rest of D. H. Hill's division came up followed by Longstreet, while on the Union side, George Morrell's division arrived and relieved McCall, whose men were nearly out of ammunition. There was not enough daylight remaining to deploy D. H. Hill and Longstreet's divisions. Jackson did not attack, but his presence near Porter's flank caused McClellan to order Porter to withdraw after dark behind Boatswain's Swamp, five miles (8 km) to the east. McClellan was concerned that the Confederate buildup on his right flank threatened his supply line, the Richmond and York River Railroad north of the Chickahominy, and he decided to shift his base of supply to the James River (he also believed that the demonstrations by Huger and Magruder showed that he was seriously outnumbered). This was a strategic decision of grave import because it meant that, without the railroad to supply his army, he had to abandon his siege of Richmond.

Салдары

Жалпы алғанда, шайқас Джексонның көрсеткен өнерінің арқасында "кез келген анықтама бойынша" Одақтың жеңісі болды, бірақ байланыс үзілуі, Лидің дұрыс жазылмаған бұйрықтары және Лидің көптеген басқа бағыныстыларының нашар шешімдері де кінәлі болды. Бедфорд округінен шыққан 8-ші Пенсильвания резервтік полкінің F ротасы (кейде "Хопвелл мылтықтары" деп те аталады) алға шабуылға жіберілгеннен кейін кері шегіну туралы бұйрықтардан хабардар болған жоқ. Олар нәтижесінде конфедераттар тарапынан тұтқынға алынып, Белл-Айл және Касл-Тандерде тұтқындалды. Одақтың тактикалық сәттілігіне қарамастан, бұл стратегиялық сәтсіздіктің бастауы және Жарым арал науқанының күйреуі болды. Макклеллан әскерін оңтүстік-шығысқа қарай қайтаруды бастады және бастаманы ешқашан қайта ала алмады. Келесі күні Жеті күндік шайқастар жалғасты, Ли Гейнс-Милл шайқасында Портерге шабуыл жасады.