Құранның 64-тарауы – «Тағабун» сүресі. Алланы мақтау, иманға шақыру, ізгіліктер туралы аяттар бар. Гипокризиядан айырмашылығы – сенімді нығайтуға көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құранның 64-ші тарауы Тағабун (التغابن, "Зардап, Кемсіну") – Құранның 18 аяттан тұратын 64-ші сүресі. Бұл Мединелік сүре Алланы дәріптеу сөздерімен (араб тілінде) басталады және Аль Мусаббихат тобына жатады. Осы сүренің тақырыбы – иманға шақыру, Аллаға бағыну және ізгі ахлақ туралы үйрету. Бұл, екіжүзділік пен имансыздық туралы айтқан алдыңғы сүре, Мүнафиқун сүресінен өзгеше.
64th chapter of the Qur'an
At Taghābun ( التغابن, "Loss, Deprivation") is the 64th surah of the Quran with 18 verses. This Medinan surah opens with the words of glorification of God (Allah in Arabic), it is part of Al Musabbihat group. The theme of this surah is an invitation to the Faith, obedience (to God) and the teaching of good morals, contrasting with the previous surah, Al Munafiqun, which was concerned with hypocrisy and the lack of Iman.
Қорытынды
Алғашқы төрт аяттың реті бойынша, олар барлық адамзатқа арналған, 5-10 аяттар Құранның шақыруына сенбейтін ерлерге, ал 11-18 аяттар осы шақыруды қабылдап, оған иман келтіретіндерге қаратылған.
The sequence followed is that the first four verses are addressed to all human kind, verses 5 10 to those men who do not believe in the invitation of the Qur'an, and verses 11 18 to those who accept and believe in this invitation.
Тақырыбы мен тақырыбы
Бұл сүре Алланың құдіреті, даналығы және білімімен басталады, ал атауы 9-аятта айтылған "азару күні" (яум әл-тагхабун) деген сөзден алынған. 3 және 4-аяттарда Жаратушы Алланың барлық нәрсені білетіні айтылады. 5 және 6-аяттарда бұрынғы сенбегендердің соңы қандай болғаны еске салынды. Сенімсіздік кәпірлердің қайта тірілуіне кедерес келтірмейді және олардың Қиямет күнін жоққа шығаруына қарсы күшті дәлел келтіріледі (7-аят). Келесі үш аят Аллаға және Оның елшісіне иман келтіруге шақырады. 11-13 аяттарда Алланың жоғары билікке ие екендігі және Оған сену қажеттігі туралы айтылады. 14-аятта мұсымандар өз отбасыларындағы жауларына сақ болуға, бірақ кешірімді болуға шақырылады. 14-18 аяттарда мұсымандар дүниелік байланыстардан бас тартып, Аллаға құлшылық етуге шақырылады, сондай-ақ 8 және 16-аяттарда Алла жолында тұрақты болуға және садақа беруге ескертіледі.
The surah opens with a description of God’s power, wisdom, and knowledge, and takes its name from “the day of dispossession” (yawm al taghabun) mentioned in verse 9. God, the Creator, knoweth all things, is told in 3rd and 4th verse. The disbelievers are reminded of the end of those who disbelieved before them in verses 5 and 6. Unbelief will not prevent infidels from rising from the dead and their denial of the Resurrection is strongly refuted in verse 7. Next 3 ayaat then present exhortation to believe in God and his Apostle. In the discourse verses 11 to 13 prescribe to humanity that God is sovereign, therefore should be trusted. Further in verse 14, the believers are urged to be wary but forgiving of the enemies they may have within their own families and muslims are exhorted to abjure worldly ties and to devote themselves to God in ayaat 14 to 18 and are warned to remain steadfast and to spend in God’s cause in verse 8 and 16.