Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вирджиниядағы тас жол
Highway in Virginia
Ричмонд-Петербург автокөлігі – АҚШ-тың Вирджиния штатының орталық бөлігіндегі Ричмонд-Петербург аймағында орналасқан, бақылаудағы қолжетімді ақылы жол. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Ричмонд және Петербург маңындағы аймақта АҚШ 1-ші (US 1) және АҚШ 301-ші тас жолдарында үлкен көлік тығындары пайда болды. Бұл әсіресе екі қала арасындағы көп бөлігінде осы екі маңызды бағыттың бір жолмен бөлісіп, сондай-ақ Джеймс және Аппоматтокс өзендері арқылы өтетін көпірлерде байқалды. Бұл мәселені шешу үшін 1955 жылы Вирджиния Бас Ассамблеясы Ричмонд-Петербург автокөлігі басқармасын құрды – саяси бөлімше. Басқарма директорлар кеңесімен басқарылды. Оның мүшелері автокөлік жолынан өтетін аудандардың жергілікті басқару органдары тағайындады, әр ауданнан бір өкілден. Оған Ричмондтың солтүстігіндегі Хенрико округі мен Петербургтың оңтүстігіндегі Динуидди округі арасындағы қолданыстағы US 1 және US 301 тас жолдарымен қатар жаңа ақылы жол салу және оны пайдалану үшін жол ақысы облигацияларын сату міндеті берілді. 1958 жылы ашылған және жол ақысы облигациялары арқылы қаржыландырылған бұл жол, мемлекетаралық тас жолдар жүйесі құрылмас бұрын жоспарланған. 1992 жылы жол ақысы толығымен алынып тасталды. Бүгінде бұрынғы Ричмонд-Петербург автокөлігі Вирджинияның орталық бөлігіндегі 95-ші мемлекетаралық тас жолының 48 км (30 милі) және Петербург пен Динуидди округіндегі I 85-тің солтүстік 8 км (5 милі) құрайды. Ричмондта I 95 тас жолымен 6 км (4 милі) қабаттасатын I 64 тас жолының бөлігі де бұл автокөлік жолының бір бөлігі болды.
The Richmond–Petersburg Turnpike was a controlled access toll road located in the Richmond Petersburg region of central Virginia, United States. After World War II, major traffic congestion occurred in the area around Richmond and Petersburg along U. S. Route 1 (US 1) and US 301. This was particularly true where these two major routes shared the same roadway for much of the distance between the two cities, as well as bridges across the James River and Appomattox River. To help alleviate the problems, in 1955 the Virginia General Assembly created a political subdivision, the Richmond Petersburg Turnpike Authority. The authority was administered by a board of directors. Its members were appointed by the local governing bodies of the jurisdictions through which the turnpike passed, one member from each locality. It was given the mission to sell toll revenue bonds to build and operate a new toll highway parallel to the existing US 1 and US 301 between Henrico County just north of Richmond and Dinwiddie County just south of Petersburg, with new bridges over the two major rivers. Opened in 1958, and funded through toll revenue bonds, it was conceived prior to the creation of the Interstate Highway System. Tolls were removed completely in 1992. Today, the former Richmond–Petersburg Turnpike forms 30 mile (48 km) of Interstate 95 (I 95) in central Virginia as well as the northernmost 5 mile (8 km) of I 85 in Petersburg and Dinwiddie County. The 4 mile (6 km) of I 64 which overlap I 95 in Richmond were also part of the turnpike.
Тарих
1826 жылы жекеменшік ақылы жол – Манчестер және Петербург жолы ашылды, ол Ричмонд пен Петербург арасындағы Честерфилд округі арқылы өтті. Кейін ол Ричмонд және Петербург ақылы жолы деп аталды. 1922 жылы осы маршруттың көп бөлігі Джефферсон Дэвис тас жолы деп өзгертілді, ал 1926 жылы АҚШ-тың 1 және 301 тас жолдары деп белгіленді. Кейбір Честерфилд округі және Колониал Хайтс жер тізімдерінде Джефферсон Дэвис тас жолы бойындағы мүліктерге қатысты Ричмонд-Петербург ақылы жолы деген атау әлі де кездеседі. 1864 жылғы Азамат соғысының тарихи оқиғаларында да осы есім айтылады.
In 1826, a privately operated toll road known as the Manchester and Petersburg Turnpike opened that extended through Chesterfield County between Richmond and Petersburg. At some point it became known as the Richmond and Petersburg Turnpike. In 1922 much of that route was renamed Jefferson Davis Highway and in 1926 was also designated U. S. Routes 1 and 301. Some Chesterfield County and Colonial Heights land deeds still reference the name Richmond–Petersburg Turnpike for properties along Jefferson Davis Highway. Historical accounts of 1864 Civil War events mention that name as well.
Ричмонд-Петербург автомобиль жолдары басқармасы
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, Вирджиния штатының орталық бөлігіндегі АҚШ 1 және АҚШ 301 тас жолдарымен бірге жүретін, Ричмонд, Колониал-Хайтс және Петербург қалаларынан өтетін Джефферсон Дэвис мемориалдық тас жолы бойындағы солтүстік-оңтүстік дәліз коммерциялық тұрғыдан қарқынды дамыды. Тек төрт қатарлы қозғалыс жолағы және ұзақ бөліктері бөлінбеген болатын, ол ауқымды көлік кептелісіне айналды, сондай-ақ, кейде қаушатырар және қазаға әкелетін қарсы бағыттағы соқтығыстар орын алды. 1955 жылы, АҚШ мемлекетаралық тас жолдар жүйесі құрылмас бұрын, Вирджиния штатының Бас Ассамблеясы Ричмонд-Петербург автожолы басқармасын (жоспарлау, қаржыландыру, құқықтарды сатып алу, құрылыс, пайдалану, жол төлемін қабылдау және күтіп ұстау) басқару үшін тәуелсіз мемлекеттік орган ретінде құрды. Жаңа автожолға бастапқыда 15 шығу орыны жоспарланған, олардың көпшілігі АҚШ 1 және АҚШ 301 тас жолдарымен қатар орналасқан, дамыған коммерциялық аймақтардан қашықта жатқан. Басқарма сатқан облигациялардан түскен қаражат есебінен қаржыландырылған, 56 километрлік (34,7 миль) автожолдың құрылысына 76,7 миллион доллар жұмсалды, оның ішінде Ричмондтағы Джеймс өзені және Колониал-Хайтс пен Петербург арасындағы Аппоматтокс өзені арқылы салынып жаңа көпірлер де бар. Ричмондтағы жаңа Джеймс өзені көпірінен оңтүстікке қарай алты қатарлы, ал сол жерден оңтүстікке қарай төрт қатарлы болды. Петербургте жаңа автожол екі тармаққа бөлінді: біреуі Солтүстік Каролина штатындағы Эмпория және Уэлдон қалаларына қарай 301 АҚШ тас жолына, екіншісі Оңтүстік Хилл және Рали қалаларына қарай 1 АҚШ тас жолына. Жаңа автожол 1958 жылдың 1 шілдесінде ашылды, ал тамыз айында Штаттық тас жол комиссиясы оны 95-ші мемлекетаралық тас жолдың бөлігі деп белгіледі. Петербург маңындағы бір бөлігі 85-ші мемлекетаралық тас жол деп аталды, және автожол федералдық қаржыландырусыз салынған болса да, Мемлекетаралық тас жолдар жүйесінің бөлігі болып саналды. Жаңа автожол ұзақ қашықтыққа жүретін көлік ағынын бұру мақсатына жетті. Бұрын болжанып қорқытылғандай, айналма жол бойындағы қонақүйлер, мотельдер, туристік үйлер және каюталар, сондай-ақ мейрамханалар бизнестің үлкен шығынына ұшырады, көбісі жабылды. Алайда, автожолда салыстырмалы түрде жоғары жол төлемі болғандықтан, бұл жағдайды азайтуға көмектесті, себебі жол төлемін төлеуден қашу үшін ескі жолдарды пайдаланатын жүргізушілердің саны арта түсті. Жол төлемін төлемей қашу амалы "шунпикинг" деп аталады.
After World War II, the busy north–south corridor in central Virginia shared by US 1 and US 301 and the Jefferson Davis Memorial Highway through the cities of Richmond, Colonial Heights and Petersburg and along the Jefferson Davis Highway between the cities was heavily developed commercially. With only four traffic lanes and long stretches of undivided roadway, it became a major area of traffic congestion, as well as the site of occasional spectacular and deadly head on collisions. In 1955, prior to the creation of the U. S. Interstate Highway System, the Virginia General Assembly created the Richmond–Petersburg Turnpike Authority as an independent state agency to administer (design, finance, acquire right of way, construct, operate, collect tolls, and maintain) the new Turnpike of the same name. The new toll road was planned with only 15 exits, and most of these were well away from the highly developed commercial areas along parallel US 1 and US 301. Funded with proceeds from toll revenue bonds sold by the authority, the 34.7 mile (56 km) long road cost $76.7 million to build, including new bridges over the James River in Richmond and the Appomattox River between Colonial Heights and Petersburg. It featured six lanes from the northern entrance to just south of the new James River Bridge in Richmond, and four lanes from that point south. At Petersburg, the new Turnpike split into two branches, one leading to US 301 south towards Emporia and Weldon, North Carolina, and the other to US 1 south, which led to South Hill and Raleigh, North Carolina. The new expressway opened on July 1, 1958, and in August, the State Highway Commission designated it as part of Interstate 95. A piece near Petersburg was designated Interstate 85, and the turnpike became a grandfathered part of the Interstate Highway System even though no federal aid was used to build it. The new roadway achieved the intended diversion of long distance traffic. As earlier feared, hotels, motels, tourist homes and cabins, and restaurants along the bypassed highways suffered tremendous loss of business, and many failed. However, due to the relatively high rate of tolls on the Turnpike, the blow was softened by a continually increasing traffic flow and patronage of motorists wanting to avoid the tolls, who continued to use the old roads. This practice of avoiding roads and bridges with tolls is known as "shunpiking".
Джексон Уорд
1950 жылдары Ричмонд-Петербург тас жолының салынуы Ричмондтың ең көне тарихи афроамерикандық қауымдастығы Джексон Уордтағы көптеген үйлер мен бизнестердің бұзылуына әкелді. Бұл тас жол ауданды екіге бөліп, оның құрылымына өтелмейтін зиян келтірді. Орта ғасырдың ортасындағы қала құрылысы жоспарлау практикасындағыдай, көбінесе төмен дәуірлі немесе афроамерикандық аудандар нысанаға алынып, жойылды, мысалы, Солтүстік Каролина штатының Дарем қаласындағы Хайти қауымы. Бұл тас жол, сондай-ақ Ричмондтың Downtown Expressway құрылысы, қаланың көптеген қалалық аймақтарының құлдырауы мен одан кейінгі тоқырауына елеулі үлес қосты.
The construction of the Richmond–Petersburg Turnpike in the 1950s led to the destruction of many blocks of homes and businesses in Jackson Ward, Richmond's oldest historically African American community. The highway bisected the neighborhood and has had irreparable effects on its fabric. As was common in mid century planning practices, lower class or black neighborhoods were often targeted and destroyed, such as the Hayti community of Durham North Carolina. This highway, along with the construction of Richmond's Downtown Expressway, were large factors in the decline and subsequent decay in many urban areas of the city.
Кеңейту
Бастапқы жол төлемі облигациялары 1975 жылы жабылды. Алайда, 1973 жылы Бас Ассамблея заң қабылдады, ол биліктің функцияларын Вирджиния автомобиль жолдары департаментіне (VDOT) – Вирджиния көлік департаментінің (VDOT) алдыңғы мекемесіне – берді. Осы билік тәуелсіз ұйым ретінде тоқтатылып, директорлар кеңесі таратылды. 1973 жылдың желтоқсан айында, көп трафик болатын тас жолды жақсарту үшін қосымша облигациялар шығарылды. Бастапқы жол төлемі облигациялары тек жол төлемінен ғана қаржыландырылғаннан өзгеше, жаңа облигациялар Вирджиния штатымен кепілдендірілді. Олар жол төлемінен қаржыландырыла берді, бірақ облигация иелері мемлекеттік кепілдік арқасында көбірек сенімділікке ие болды, соның салдарынан пайыздық ставкалар төмендеді. Автокөлік жолын Вирджиния автомобиль жолдары департаментіне берудің басты себебі – облигациялар бойынша тәуекелді мойнына алғандықтан, штаттың толық бақылауын қамтамасыз ету болды. Жақсартуларға Ричмондтағы Джеймс өзені көпірінен оңтүстікке қарай 35 шақырымға дейін (22 миль) алты жолақты кеңейту және Петерсберг қаласының орталығында I-85 және I-95 қиылысын толық қайта жаңарту кірді. Сонымен қатар, Честер/Хопвелл және Ричмонд қаласының орталығындағы Брод-стрит сияқты бірнеше маңызды қиылыстар да қайта жаңартылды. Облигациялар төленгеннен кейін, жол төлемінен түскен қаражат жолдың барлық бөлігіндегі қауіпсіздікті жақсартуға жұмсалды, оған жол белгілерін және қоршауларды ауыстыру, сондай-ақ медиандық қоршаудың көп бөлігін Джерси үлгісіндегі бетонды медиандық тосқаулармен алмастыру кірді. Жол төлемінен түскен ақшалар Храм даңғылының (Мемлекеттік трасса 144) кеңейтілуі сияқты жақын жердегі жол жобаларына да жұмсалды. Көшпенді жүргізушілер жол төлемінің көп бөлігін төлеп, ол ақша басқа жобаларға жұмсалғандықтан, жол төлемін жою жергілікті саяси мәселеге айналды, соңында Бас Ассамблея оны параллельдік 295-ші мемлекеттік трассаның ашылуымен сәйкестіруге шешім қабылдады.
The original toll revenue bonds were retired in 1975. However, in 1973, the General Assembly passed legislation which transferred the authority's duties to the Virginia Department of Highways, the predecessor agency to the Virginia Department of Transportation (VDOT). The authority as an independent entity ceased to exist and the Board of Directors disbanded. In December 1973, additional bonds were issued to provide much needed improvements to the heavily traveled highway. Unlike the original toll revenue bonds which were backed only by toll revenue, the new bonds were backed by the Commonwealth of Virginia. They were still funded by toll revenue but the bondholders had more security with state backing and thus offered lower interest rates. A primary factor in turning the turnpike over to the Virginia Department of Highways was to obtain full state control since the state was taking the risk on the bonds. The improvements included widening to six lanes of 22 mile (35 km) from just south of the James River Bridge at Richmond and complete reconstruction of the I 85 and I 95 interchange in downtown Petersburg. Several other major interchanges including Chester/Hopewell and Broad Street at downtown Richmond were also reconstructed. Once the bonds were paid off, toll revenue funded safety improvements on the entire turnpike which included sign and guardrail replacements as well as replacing most of the median guardrail with Jersey style concrete median barriers. Toll money was also spent on nearby road projects such as the Temple Avenue extension (State Route 144). Since interstate travelers were paying most of the tolls that was then being spent on other projects, toll removal became a local political issue that the General Assembly eventually decided to approximately coincide with the opening of the parallel Interstate 295.
Жол ақысын жою, жаңғырту
1992 жылы бұрынғы Ричмонд-Петербург тас жолының барлық бөліктерінен жол төлемі алынып тасталды, бірақ қазір бұл жол бірнеше жаңа, жергілікті бағытталған жол төлемі бар нысандармен байланысты, соның ішінде Ричмонд Метрополитенің басқарушы органының Даунтаун экспресс-жолымен (Мемлекеттік трасса 195), I 95 Джеймс өзені көпірінде бұрынғы тас жолымен тоғысатын, және I 95-тің 67-ші шығу арқылы I 295 тас жолымен және Ричмонд халықаралық әуежайымен байланысатын Покахонтас паркі (Мемлекеттік трасса 895) бар. "Ричмонд-Петербург тас жолы" деген жазуы бар бастапқы кеңсе ғимараты Interstate 95-тің оңтүстік бағытындағы 61A шығу орнында орналасқан және VDOT 2021 жылы бұл қиылысты жақсарту жұмыстары кезінде бұзылғанша пайдаланылды. Бүгінде бұрынғы Ричмонд-Петербург тас жолы I 95 белгісімен және оған параллель 295 мемлекетаралық тас жолы (Ричмонд пен Петербургтің шығыс айналма жолын құрайды) Флорида мен Жаңа Англия арасындағы қарбалас шығыс АҚШ дәлізінің кез келген бөлігіндегі ең көп көлік қозғалысын жүзеге асырады.
Tolls were removed from all portions of the former Richmond–Petersburg Turnpike in 1992, although the road now connects with several newer locally oriented toll facilities, including Richmond Metropolitan Authority's Downtown Expressway (State Route 195) which interchanges with the former Turnpike on the I 95 James River Bridge, and the Pocahontas Parkway (State Route 895) which connects I 95 at exit 67 with Interstate 295 and the Richmond International Airport. The original office building with the iconic "Richmond Petersburg Turnpike" lettering was located at exit 61A on southbound Interstate 95 and was used by VDOT until it was demolished in 2021 during improvements to the interchange. Today, the former Richmond–Petersburg Turnpike with the I 95 designation, and parallel Interstate 295 (which forms an eastern bypass of Richmond and Petersburg) carry some of the heaviest traffic flows of any portion of the busy eastern U. S. corridor between Florida and New England.