Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жабық Лондон теміржол станциясы
Closed London railway station
Холборн Виадук – Лондон қаласындағы теміржол станциясы, жергілікті және қала маңындағы жолаушылар тасымалын жүзеге асырған. Ол Холборн виадугының оңтүстік-шығысында және Фаррингдон көшесінің шығысында орналасқан. Станция 1874 жылы Лондон, Чатем және Довер теміржолы тарапынан жақын орналасқан Людгейт Хилл станциясының жүктемесін азайту мақсатымен ашылды. Бастапқыда станция өткізу пункті болған, поездар Snow Hill туннелі арқылы Фаррингдон және Кингс-Кросқа қарай жолын жалғастырған. 1916 жылы туннель арқылы жолаушылар тасымалы тоқтатылып, нәтижесінде Холборн Виадук терминал станциясына айналды. Холборн Виадук пен Людгейт Хилл арасындағы аз қашықтықтан кейін 1929 жылы соңғысы жабылды. Холборн Виадук станциясы 20 ғасыр бойында қолданылуы азайды, Оңтүстік-Шығыс Лондон және Кент аймандарына бірнеше жергілікті қала маңындағы бағыттарға қызмет көрсетті. 1980-ші жылдардың соңында Thameslink қызметі құрылғаннан кейін станцияның қажеттілігі болмады және 1990 жылы British Rail тарапынан жабылып, сол жерде City Thameslink теміржол станциясымен алмастырылды.
Holborn Viaduct was a railway station in the City of London, providing local and commuter services. It was located to the southeast of Holborn Viaduct, and east of Farringdon Street. The station was opened in 1874 by the London, Chatham and Dover Railway to alleviate increased usage of the nearby Ludgate Hill station. It was originally a through station, with services continuing through the Snow Hill Tunnel to Farringdon and King's Cross. Passenger services through the tunnel ceased in 1916, and consequently Holborn Viaduct became a terminal station. The short distance between itself and Ludgate Hill saw the latter being closed in 1929. Holborn Viaduct station became less used through the 20th century, serving a few local commuting services around southeast London and Kent. The station became redundant with the creation of the Thameslink service in the late 1980s, and was closed in 1990 under British Rail, being replaced at the same location by City Thameslink railway station.
Ашылу
Лондон, Чатем және Довер темір жолы (ЛЧДЖ) 1859 жылы өзінің атауын Шығыс Кент темір жолынан өзгертті, бұл бәсекелес Оңтүстік-Шығыс темір жолымен (ОШТЖ) бәсекелесу және Орталық Лондонға темір жол салу мақсатымен жасалды. Олар 1865 жылдың 1 маусымында Людгейт-Хилл станциясын ашты, бірақ ол пойыздар санының артуына байланысты қиындықтарға тап болды. ЛЧДЖ желіні салуға кеткен шамадан тыс шығындардан кейін қаржылық проблемаларға ұшырады (бұл компанияның өмірінің соңына дейін жалғасты), және станцияны кеңейту үшін капитал жинау мүмкін болмады. Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолы (ЛОБТЖ) ЛЧДЖ-ге 310 000 фунт стерлинг көмектесуге келісті, ал Ұлы Солтүстік темір жолы 320 000 фунт стерлинг сыйлады. Холборн виадук станциясы компаниясы Лудгейт-Хилл – Фаррингдон желісінен Холборн виадугында орналасқан жаңа станцияға дейін тармақ салу үшін құрылды, оның алды жағында жаңа қонақ үй орналасатын болады. Холборн виадугы алты платформалық терминал ретінде салынды, оған екі аралдық және екі жақ платформасы кірді, және үш қабатты пойыз сарайымен жабылған. Әрбір платформаның ұзындығы 400 фут (122 метр) болды. 1963 жылы басталған қайта құру кезінде пойыз сарайы қысқа платформалық шатырлармен ауыстырылды, ал жаңа кеңсе ғимаратының бірінші қабатында жаңа зал салынды; платформалар бірінші қабатта орналасқан. Станция 1874 жылдың 2 наурызында негізгі және халықаралық пойыздар үшін терминал ретінде пайдалануға ашылды. Бұл қызметтер Лондон қаласына да, Лондонның батыс жағына да қызмет көрсетуге арналған. Холборн виадугы осы мақсатқа өте қолайлы болды, өйткені ол қаланың орталығына және Нью-роуд бойындағы негізгі терминалдарға жақын болды, сонымен қатар Оңтүстік Лондонға ең жақын терминал еді. Пойыздар Херн-Хиллге дейін жүріп, екіге бөлінетін, бірі Холборн виадугына, екіншісі Викторияға баратын. Жергілікті қызметтер Сноу-Хилл туннелі арқылы Фэррингдон көшесіндегі (қазіргі Фэррингдон) Метрополитен темір жолының кеңейтілген желілеріне қосылып, Холборн виадугының солтүстігіндегі төменгі деңгейдегі платформалар арқылы негізгі желілік қызметтермен алмасуға мүмкіндік берді. 1874 жылдың 1 тамызында ашылған бұл платформалар Snow Hill деп аталған шағын станцияны құрады, ол 1912 жылдың 1 мамырында Holborn Viaduct Low Level деп қайта аталды. 1886 жылдың 10 мамырында Сент-Пол станциясы ЛЧДЖ желісінде оңтүстікке қарай, Блэкфрайрс көпірінің солтүстігіне ашылды. Бұл Холборн виадугындағы жолаушылар ағынының төмендеуіне әкелді, өйткені Сент-Пол кейбір бағыттар үшін ыңғайлырақ болды.
The London Chatham and Dover Railway (LCDR) had changed its name from the East Kent Railway in 1859, in order to compete with the rivalling South Eastern Railway (SER) and build a railway into Central London. They had opened Ludgate Hill station on 1 June 1865, but it had begun to struggle with increasing numbers of trains. The LCDR was suffering financial problems following the extravagant spending to build the line (which would plague the company for the rest of its lifespan), and was unable to raise capital to expand the station. The London and South Western Railway (LSWR) had agreed to fund £310,000 to the LCDR, while the Great Northern Railway donated £320,000. A shell company, the Holborn Viaduct Station Company, was set up to construct a branch from the Ludgate Hill Farringdon line that would terminate at a new station located on Holborn Viaduct, which would also have a new hotel forming its frontage. Holborn Viaduct was constructed as a six platform terminus, with two island platforms and two side platforms, covered by a three roof train shed. Each of the platforms was 400 feet (122 m) long. The redevelopment that began in 1963 saw the replacement of the train shed with shorter platform canopies, while a new concourse was constructed within the new office building on the ground floor level; the platforms were located at the first floor level. The station opened on 2 March 1874 with the intention that it be used as a terminus for main line and continental trains. These services were intended to operate to both the City of London and the West End of London. Holborn Viaduct was well placed for this, as it was near the City and the mainline terminals along the New Road, yet also the nearest terminus to South London. Trains would travel as far as Herne Hill where they would split, with one portion going to Holborn Viaduct and the other to Victoria. Local services carried on through the Snow Hill Tunnel to join the Metropolitan Railway's Widened Lines at Farringdon Street (now Farringdon), with a pair of low level platforms just north of Holborn Viaduct to allow interchange with the main line services. Opened on 1 August 1874, these platforms formed a small station named Snow Hill, which was renamed Holborn Viaduct Low Level on 1 May 1912. On 10 May 1886, St Paul's station opened further south on the LC&DR line, just to the north of Blackfriars Bridge. This caused a drop in traffic at Holborn Viaduct, as St Paul's was more accessible for some destinations.
Қонақ үй
Луис Х. Айзекс жобалаған Холборн Виадук қонақ үйі 1877 жылдың 17 қарашасында ашылды. Ол станциямен тығыз байланысты болғандықтан, Лондон орталығындағы кездейсоқ саяхатшыға басты кіреберісін табу қиын болды. Қонақ үйді Spiers & Pond компаниясы басқарды, олар бұрыннан LCDR компаниясымен ынтымақтасып жұмыс істеген және 1888 жылы LSWR, ал келесі жылы SER компанияларының ресми тамақтандырушысы атанды. 1905 жылы J. Lyons and Co. компаниясы басқаруды өз қолына алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қонақ үй сымсыз байланысқа пайдаланылды.
The Holborn Viaduct Hotel was designed by Lewis H. Isaacs, and opened on 17 November 1877. It was so well integrated with the station that it was difficult for the casual traveller in central London to spot the main entrance. The hotel was run by the caterers Spiers & Pond, who were already co operating with the LCDR, and became official caterers to the LSWR in 1888, and the SER the following year. J. Lyons and Co. took over operations in 1905. It was used for wireless communications during World War I.
Қайта ұйымдастыру
1916 жылы 3 сәуірде Сноу Хилл туннелі арқылы жолаушылар қозғалысы тоқтатылды, соның салдарынан төменгі деңгейдегі платформалар жабылды, ал Холборн виадугы Лондонның оңтүстігінен Ситиге қатынайтын жолаушылар пойыздарының соңғы стансасына айналды. 1923 жылғы топтастыру кезінде станция Оңтүстік теміржолының (SR) басқаруына өтті. 1926 жылдың 21 наурызында Холборн виадугындағы сигналдау жүйесі түсті шамдармен жаңартылды. Холборн виадугы мен Сент-Пол станциясы (қазір Блэкфрайрс деп аталады) арасындағы аз қашықтық 1929 жылдың 3 наурызында Людгейт Хилл аралық стансасының жабылуына себеп болды. 1925 жылы Шортлендс және Орпингтон бағыттары электрлендірілді, ал алғашқы пойыз 12 шілдеде жол ашты. Биклиден Сент-Мэри-Крейге дейінгі жол 1934 жылы электрлендірілді, ал келесі жылы Холборн виадугы мен Севеноакс арасында электр пойыздары жүре бастады. Гиллингхэмге электрмен жүретін пойыздар 1939 жылдың 2 шілдесінде басталды, бұл 1-ші платформаны 520 футқа (158 м) дейін кеңейтуді қажет етті. Бұл кеңейту, барлық пойыздар тығыз кеңістікте жүргендіктен, келу және кету кезінде қиындықтар тудырды. Станция Екінші дүниежүзілік соғыста тікелей зақым көрмеді, бірақ 26 қазанда қонақ үйге бомба түсіп, 1941 жылдың 10-11 мамырындағы түнгі өртте толығымен қирады. Осыған байланысты станция 1 маусымға дейін жабылды. Станцияның оңтүстігіндегі сигналдық пост және Саутварк көшесі арқылы өтетін көпір 1941 жылдың 16-17 сәуірінде түнгі бомбалаудан қирады. 29 қыркүйекте уақытша пост ашылды, ал 1942 жылдың 9 қазанында тұрақты пост іске қосылды.
Passenger traffic through the Snow Hill Tunnel ceased on 3 April 1916, which saw the low level platforms closed, and Holborn Viaduct become a terminus for passenger services from the south of London into the City. The station came under the control of the Southern Railway (SR) in the 1923 Grouping. On 21 March 1926, the signalling system at Holborn Viaduct was upgraded to use colour light. The distance of just between Holborn Viaduct and St. Paul's station (now named Blackfriars) led to the intermediate station at Ludgate Hill being closed on 3 March 1929. The route was electrified in 1925 for services from Shortlands and Orpington, with the first service opening on 12 July. The line from Bickley to St Mary Cray was electrified in 1934, with an electric service between Holborn Viaduct and Sevenoaks starting the following year. Electric services to Gillingham began on 2 July 1939, which involved extending Platform 1 to 520 feet (158 m). This extension caused problems with arrivals and departures, due to all the trains running in such a restricted space. The station was not directly damaged by any action in World War II, but the hotel was hit by a bomb on 26 October, and then destroyed by fire overnight on 10–11 May 1941. The station was closed until 1 June as a result. A signal box to the south of the station, and a nearby bridge over Southwark Street, were destroyed by overnight bombing on 16–17 April 1941. A temporary replacement opened on 29 September, with a permanent arrangement opening on 9 October 1942.
Ұлттықлендіргеннен кейінгі кезең
Соғыстан кейін Холборн виадугына қызмет көрсету тоқтатыла бастады. Кент жағалауы бағытының электрлендірілуі стансадан күні бойы жұмыс істейтін екі негізгі бағыт пайда болды: Севеноакс және Вест-Кройдонға, сондай-ақ, қысқа уақыттық бағыттарға да қызмет көрсетілді. Станса 1960 және 1963 жылдар аралығында қайта жаңартылды. 1963 жылы Блиц кезінде ауыр зақым алған қонақ үй бұзылып, оның орнына жаңа 10 қабатты кеңсе ғимараты салынды. Ол 9 қыркүйекте ашылды. 1973 жылы қызмет көлемі қысқарғандықтан және жүк тасымалы тоқтатылғандықтан стансадан екі платформа алынып тасталды. Станса 1970 жылдың 2 мамырынан бастап сенбі күндері, ал 1981 жылдың 1 маусымынан бастап апта ішіндегі кешкі сағат 19:30-дан кейін жабылды. 1980-ші жылдарға дейін қалалық тұрғындар үшін танымал болды, күн сайын 200 пойызбен 22 000-нан астам жолаушыға қызмет көрсетті. 1984 жылы British Rail стансаны айналып өту үшін Snow Hill туннелін пайдалануды ұсынды; жүргішсіз пойыздар Блэкфрайрстан Фаррингдонға, содан кейін Кингс-Кроссқа жүреді, бұл жолаушыларға Холборн виадугында пойыздарды ауыстыру қажеттілігін жояды. Холборн виадугы стансасы 1986 жылдың 18 тамызында уақытша жабылып, 30 тамызда қайта ашылды. 1988 жылы Snow Hill туннелі қайта жаңартылды және жолаушылар пойыздары Лондон орталығы арқылы солтүстік-оңтүстік бағытында жүруге басталды. Thameslink жоспарына жақын жерде St. Paul's Thameslink деп аталатын жаңа жер асты стансасын салу кірді. Оның құрылысы үшін Лудгейт Хиллден Холборн виадугына дейінгі көпірді бұзу қажет болды. Холборн виадугынан соңғы пойыз екі 411 класты (8 CEP) вагондардан құралған арнайы пойыз болды. Бұл "хоббишілерге арналған" пойыз болды, ол 1990 жылдың 26 қаңтарында сағат 19:40-та Холборн виадугынан шығып, сол кезде Network SouthEast пайдаланған бірнеше Лондон вокзалдарына – Виктория, Лондон Бридж және Каннон Стрит – сапар жасады. Ол Чарринг Кросс стансасында аяқталды. Холборн виадугы стансасы British Rail тарапынан 1990 жылдың 29 қаңтарында түпкілікті жабылды. Станса ғимараттарының фасады жаңа Thameslink стансасына енгізілді, ол коммерциялық жылжымайтын мүлік компаниясы қаржылаған жаңа құрылыстың бір бөлігі болды.
Following the war, services to Holborn Viaduct began to be withdrawn. The electrification of the Kent Coast route led to two basic services operating all day from the station: to Sevenoaks and West Croydon, with peak time services to a number of other destinations. The station was rebuilt between 1960 and 1963. In 1963 the hotel, which had been heavily damaged during the Blitz, was demolished and redeveloped, with a new 10 storey office building replacing it. It opened on 9 September. Two platforms were removed from the station in 1973, as services were reduced and parcel traffic stopped running. The station was closed on Saturdays after 2 May 1970, and after 7:30pm on weekdays from 1 June 1981. It remained popular for commuter services into the 1980s, serving over 22,000 passengers on 200 trains every day. In 1984, British Rail proposed using Snow Hill Tunnel as a bypass for the station; driver only trains would run from Blackfriars to Farringdon and then on to Kings Cross, allowing passengers to skip the change of trains at Holborn Viaduct. Holborn Viaduct station was temporarily closed on 18 August 1986, then re opened on 30 August. In 1988, Snow Hill Tunnel was restored and passenger trains began running through as a north–south rail link through central London. The Thameslink plan was to build a new underground station in the vicinity, to be called St. Paul's Thameslink. Its construction required the demolition of the bridge to Holborn Viaduct from Ludgate Hill. The last train out of Holborn Viaduct was a special formed of two Class 411 units (8 CEP). It was an "enthusiast special" which started at Holborn Viaduct at 19:40 on 26 January 1990, and visited several London terminals used at that time by Network SouthEast: Victoria, London Bridge, and Cannon Street. It terminated at Charing Cross. Holborn Viaduct station was closed permanently by British Rail on 29 January 1990. The frontage of the station buildings was incorporated into the new Thameslink station, which formed part of a new development funded by a commercial property company.