Шотландиядағы теміржол: 118 мильдік Highland Main Line Перт пен Инвернесс қалаларын байланыстырады. Эдинбург, Глазго, Лондон бағыттарындағы пойыздар жүреді. 🚂
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландиядағы темір жол желісі
Railway line in Scotland
Хайленд магистралі – Шотландиядағы темір жол желісі. Оның ұзындығы 118 миль (190 км) және ол Шотландияның орталық таулы аймағынан өтеді, көбінесе A9 тас жолының бағытын ұстанады, сонымен қатар Перт қаласының бір жағынан және Инвернесс қаласының екінші жағынан бірнеше шағын қалалар мен ауылдарды байланыстырады. Бүгінде Инвернесс пен Эдинбург, Глазго және Лондон арасындағы қатынастар осы желі арқылы жүзеге асырылады. Инвернесте бұл желі Алыс Солтүстік желісімен, Абердин-Инвернесс желісімен және Кайл-оф-Лохалш желісімен тоғысады. Барлық пойыз дизельмен жұмыс істейді. Хайленд магистралінің көп бөлігі бір рельстік, сондықтан қарама-қарсы бағыттарда келе жатқан пойыздар көбінесе станцияға бір уақытта келу үшін кестеленеді, ал қиылыс участалары олардың өтісуіне мүмкіндік береді. Инвернесс пен Эдинбург немесе Глазго арасындағы сапар шамамен үш жарым сағатқа созылады.
The Highland Main Line is a railway line in Scotland. It is 118 mile (190 km) long and runs through the central Scottish Highlands, mainly following the route of the A9, and linking a series of small towns and villages with Perth at one end and Inverness at the other. Today, services between Inverness and Edinburgh, Glasgow and London use the line. At Inverness the line connects with the Far North Line, the Aberdeen Inverness Line and the Kyle of Lochalsh Line. All trains are diesel powered. Much of the Highland Main Line is single track, and trains coming in opposite directions are often timed to arrive at stations at the same time, where crossing loops permit them to pass. Journey times between Inverness and Edinburgh or Glasgow are approximately three and a half hours.
Тарих
Жолақтың басым көпшілігін Хайленд темір жолы салды және пайдаланды, ал Перт пен Стэнли арасындағы шағын бөлігін Шотландиялық Мидленд-Джанкшн темір жолы салды, ол 1856 жылы Абердин темір жолымен бірігіп, Шотландиялық Солтүстік-Шығыс темір жолы болды, ал 1866 жылы Каледония темір жолына қосылды. Алғашқыда Инвернесс пен Перт арасындағы жол Форрес арқылы өтті, бірақ 1898 жылы Инвернесс пен Авимор тікелей темір жолы ашылып, бағытты қысқартты. Жолда екі маңызды шыңы бар: Дрюмохтер шыңы (кейде Друимуахдар деп те аталады) (биіктігі 1484 фут (452 м)), Блэр Атолл мен Далвинни арасында, және Слохд шыңы (биіктігі 1315 фут (401 м)), Каррбридж мен Инвернесс арасында. Бағыттың ерекше белгілері – Кулоден мен Томатиндегі виадуктар, Дрюмохтердегі әсем тау өткелі және екі бағытта да болатын қиын көлбеулер, әсіресе Инвернесснен Слохд шыңына дейінгі ұзақ көтерілу, ол барлық бойында шамамен 1:60 құрайды. Бастапқыда екі жол тек Инвернесс пен Дэвиот, сондай-ақ Стэнли Джанкшн мен Перт арасында болды. 1890 жылдары бір жолды қозғалыс жақсартылды, жол бойындағы пойыздарға телеграф арқылы берілетін бұйрықтар, штабтар мен планшеттік басқару құралдарымен алмастырылды. Бұл кейіннен автоматты жетон алмасу құрылғысына жаңартылды. Дегенмен, негізгі жақсарту инженер Александр Ньюлендс жобалаған жолдың бөліктерін екі еселеу болды, 1900 жылы Блэр Атолдан Далнакардохқа дейін (8.25 миль (13 км)), 1901 жылы Дрюимуахдарға дейін (8.5 миль (14 км)) және 1909 жылы Далвинниге дейін (5.5 миль (9 км)) созылды. 1960 жылдары жолдың көп бөліктері екі жолдан бір жолға айналдырылды. 1976 жылы Блэр Атолдан Далвинниге дейінгі 23 мильдік учаске қайта екі жолға келтірілді. 2019 жылдың наурыз айында Network Rail жолдағы өткізу қабілетін арттыру және ScotRail қызметтерінде InterCity 125 пойыздарын енгізуді қолдау мақсатында жұмыс бағдарламасын аяқтады, осыған байланысты өткізу тізбектері мен платформалар кеңейтілді.
The vast majority of the line was built and operated by the Highland Railway, with a small section of the line between Perth and Stanley built by the Scottish Midland Junction Railway, amalgamated with the Aberdeen Railway to become the Scottish North Eastern Railway in 1856, and then absorbed by the Caledonian Railway in 1866. Originally, the line between Inverness and Perth went via Forres, but the Inverness and Aviemore Direct Railway was opened in 1898 to allow for a more direct routeing. There are two significant summits on the line: Drumochter Summit (also spelled Druimuachdar) (elevation 1484 feet (452 m)) between Blair Atholl and Dalwhinnie, and Slochd Summit (elevation 1315 feet (401 m)) between Carrbridge and Inverness. Other distinct features on the route include the viaducts at Culloden and Tomatin, the spectacular mountain pass at Drumochter and the severe gradients encountered in both directions, particularly the extended climb from Inverness to the Slochd summit which averages around 1 in 60 the whole way. Initially the only double track was between Inverness and Daviot and also Stanley Junction and Perth. In the 1890s the single line working was improved with the replacement of telegraphing orders to trains along the line with staff and tablet control instruments. This was later upgraded to automatic token exchange apparatus. However, the main improvement came with the doubling of sections of line, designed by the engineer Alexander Newlands, beginning with Blair Atholl to Dalnacardoch (8.25 mile (13 km)) in 1900, extended to Druimuachdar (8.5 mile (14 km)) in 1901 and Dalwhinnie (5.5 mile (9 km)) in 1909. In the 1960s, many sections of the line were converted from double track to single track. In 1976, 23 miles from Blair Athol to Dalwhinie was redoubled. In March 2019 Network Rail completed a programme of works to increase capacity on the line and support the introduction of InterCity 125 sets on ScotRail services, with passing loops and platforms extended.
Жылжымалы құрам
ClassImageTypeOperatorRouteMaximum SpeedBuilder/builtЖыл бойына қызмет көрсетуДизельді локомотив ScotRail Глазго/Эдинбург – Инвернесске125200 BREL 1975–1982 2018– N/A Inter7City брендімен жұмыс істейді. Пойыздар паркі 9 төрт вагондық және 17 бес вагондық пойызды құрайды. 1 төрт вагондық пойыз Stonehaven-дегі апаттан зардап шекті. Mark 3Жолаушылар вагоны BREL 1979 198067Дизельді локомотив Caledonian SleeperЛондон Эустон – Инвернесске (Эдинбургте электр локомотивінен ауысады)125200Alstom 1999 20002023 DB Cargo UKКласс 73/9 DB Cargo UK-тан жалға алу мерзімі біткеннен кейін алмастырды. Mark 5 жолаушылар вагоныЛаунж-вагонОтыратын төсекОрналасқан төсекЛондон Эустон – Инвернесске100161CAF 2016 2018Қазан 2019–Caledonian Sleeper Rail LeasingMark 2 вагондарының орнынаMark 5 төсек вагоныMark 3 вагондарының орнына 158/0 Express Sprinter DMU ScotRail Глазго/Эдинбург – Инвернесске90145 Derby Litchurch Lane Works 1989–1992 N/A170/3 & 170/4 TurbostarГлазго/Эдинбург – Инвернесске100161 N/A 800 класы Azuma Би-модальды пойыз Лондон Солтүстік темір жолы Лондон Кингс Кросс/Эдинбург – Инвернесске 125 200 Hitachi Newton Aycliffe 2014 2018 2019– N/A Қызмет Highland Chieftain деп аталады. Пойыздар паркі 10 бес вагондық және 13 тоғыз вагондық пойыздан тұрады.
ClassImageTypeOperatorRouteMaximum SpeedBuilder/builtIn serviceon the lineLeased fromOther notesmphkm/h43Diesel locomotive ScotRail Glasgow/Edinburgh to Inverness125200 BREL 1975–1982 2018– N/A Operates under the brand Inter7City. Fleet consists of 9 four coach and 17 five coach trains. 1 four coach train damaged in the Stonehaven derailment. Mark 3Passenger carriage BREL 1979 198067Diesel locomotive Caledonian SleeperLondon Euston to Inverness(Takes over from electric loco at Edinburgh)125200Alstom 1999 20002023 DB Cargo UKReplaced Class 73/9 when their lease from DB Cargo UK Expired. Mark 5 Passenger CoachLounge carSeated Sleeper Sleeping carLondon Euston to Inverness100161CAF 2016 2018Oct 2019–Caledonian Sleeper Rail LeasingReplaced the Mark 2sMark 5 Sleeper CoachReplaced the Mark 3s 158/0 Express Sprinter DMU ScotRail Glasgow/Edinburgh to Inverness90145 Derby Litchurch Lane Works 1989—1992 N/A170/3 & 170/4 TurbostarGlasgow/Edinburgh to Inverness100161 N/A Class 800 Azuma Bi mode multiple unit London North Eastern Railway London King's Cross/Edinburgh to Inverness 125 200 Hitachi Newton Aycliffe 2014 2018 2019– N/A Service is titled the Highland Chieftain. Fleet consists of 10 five coach and 13 nine coach trains.
Қолданылуы
Кейбір станциялардағы жол пайдалану деңгейі тұрақты болып қалуда. 2003 жылғы сәуірмен салыстырғанда 2010 жылғы сәуірдегі жол бойындағы жалпы пайдалану 154%-ға артты.
Station usage at some stations remain stable. Overall usage on the line comparing April 2003 to April 2010 has increased 154%.
Болашақ
Шотландия үкіметінің 2020 жылдың ақпан айында жарияланған Ұлттық көлік стратегиясында, бұл желінің 2035 жылға дейін жоғары сымдар арқылы электрлендірілетіні мәлімделген.
In the Scottish Government's National Transport Strategy, published in February 2020, it was stated that the line would be electrified with overhead lines by 2035.