Анна Гуарини – қалыптасқан Ренессанс дәуірінің талантты әншісі, Феррара сарайының «concerto di donne» тобының мүшесі. Өмірі мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анна Гуарини, Контесса Тротти (1563 – 3 мамыр 1598) – Кейінгі Ренессанс дәуіріндегі итальяндық виртуоз әнші. Ол заманының ең белгілі әншілерінің бірі болды және д’Эсте әулетінің Феррара сарайындағы төрт «кончерто ди донне» (concerto di donne) құрамына кірді, олар үшін көптеген композиторлар жаңашыл стильде шығармалар жазды.
Anna Guarini, Contessa Trotti (1563 – 3 May 1598) was an Italian virtuoso singer of the late Renaissance. She was one of the most renowned singers of the age, and was one of the four concerto di donne at the Ferrara court of the d'Este family, for whom many composers wrote in a progressive style.
Өмір және кісі өлтіру
Ол "Il pastor fido" атты шығармасының авторы, әйгілі ақын Джованни Баттиста Гуаринидің қызы еді. Оның ерте жылдары туралы мәліметтер аз, бірақ ол он жеті жасында д’Эсте әулетінің сарайында қызмет еткені және ән дауысының әдемілігі мен шеберлігімен бірден көзге түскені белгілі. Ән айтудан басқа, ол лютняда да шебер ойнаған. Феррара герцогинясы Маргарита Гонзага д’Эсте оны және концерто ди донна тобының басқа үш мүшесін (Лаура Певерара, Тарквиния Молза және Ливия д’Арко) қайда барса да, үнемі бірге ұстаған; ал төрт музыканттың бірлескен орындауы соншалықты әдемі болғандықтан, олар бүкіл Италияда танымал болды. 1585 жылы ол граф Эрколь Тротиге үйленді. Жағдайға қарай, бұл үйлену алдын ала келісілген болуы мүмкін; ол әйелінен әлдеқайда үлкен болған, сонымен қатар, олардың некесі бақытты болмағаны туралы да мәліметтер бар. 1596 жылы оны герцогтің әскерінің бір өкілімен байланыста болды деген айып тағылды, бірақ бұл айыптың негізі болмады. Эрколь Бевилаккуа да Тротидің Аннамен байланыста болды деген күдігінен қашып кетіп, Феррараны тастап кетті. Герцог Альфонсо Тротиге Аннаға зиян тигізбеуді бұйырғанмен, герцог 1597 жылы қайтыс болды. 1598 жылдың 3 мамырында Троти Аннаның қызуы көтеріліп, төсекте жатқанда бөлмесіне кірді. Оған өзінің інісі, Жироламо көмектесті, олар бірлесіп Аннаны балтамен өлтірді. Тротиді жаңа Модена герцогы, Чезаре д’Эсте кешірген ғана емес, оның беделін де арттырды. Дегенмен, 1598 жылы Феррара сарайындағы музыкалық тәжірибелер кезеңі Рим папасы VIII Климент басқаруымен Рим Папалық мемлекетінің қаланы басып алуымен аяқталды.
She was the daughter of the famous poet Giovanni Battista Guarini, author of Il pastor fido. Details of her early years are scanty, but it is known that she began her employment with the court of the d'Este family at the age of seventeen, and immediately attracted attention for the beauty and control of her singing voice. In addition to singing, she was a talented player of the lute. The Duchess of Ferrara, Margherita Gonzaga d'Este, apparently kept her and the other three members of the concerto di donne (Laura Peverara, Tarquinia Molza and Livia d'Arco) as frequent companions wherever she went; and the four musicians sang so beautifully together that they became famous throughout Italy. In 1585 she was married to Count Ercole Trotti. Circumstantial evidence suggests it was an arranged marriage; he was much older than she was, and there is also evidence that the marriage was not happy. In 1596 she was accused, evidently without justification, of having an affair with a member of the Duke's armed forces. Ercole Bevilacqua also had to flee Ferrara due to Trotti's suspicions that he had had an affair with Anna. Although Duke Alfonso had ordered Trotti not to harm Anna, the Duke died in 1597 and, on 3 May 1598, Trotti surprised Anna in her bedroom while she lay ill with a fever, and aided by an accomplice — her own brother, Girolamo — he murdered her with a hatchet. Trotti not only was pardoned by the new Duke of Modena, Cesare d'Este, but increased in prestige. At any rate, in 1598 the period of musical experimentation at the Ferrara court ended with the takeover of the town by the Papal States under Pope Clement VIII.
Ықпал
Әйелдер дауысының, әсіресе жоғары сопрано диапазонының қосылуы 16 ғасырдың соңында ән өнері тарихындағы ең маңызды оқиғалардың бірі болды. Осы уақытқа дейін көбінесе музыка тек ерлер дауысы үшін жазылған. Анна Гуарини осы өткел кезеңдегі жоғарғы сопрано диапазонындағы ең беделді виртуоз әншілердің бірі болды. Кончерто ди донне тобының төрт әншісі, соттың жетекші композиторларына, оның ішінде Луццаско Луццаски, Лодовико Агостини және басқаларға көптеген шығармалар жазуға шабыт берді. Олардың даңқы соншалықты кең таралған еді, басқа елдерден композиторлар – мысалы, ақсүйек Карло Гесуальдо, Венеза князі (ол өз бірінші әйелін де өлтірген) – олар үшін музыка жазу үшін Феррараға арнайы келді. Анна өзінің вокалдық шеберлігімен және дауысының әдемілігімен танымал болды, ал Агостини 1582 жылғы үшінші мадригалдар кітабында оған арнап мадригалдар жазды. Сопрано дауысы үшін жазылған музыкаға деген сұраныс ұзаққа созылды, тіпті одан бері тоқтаған емес. Монтевердидің мадригалдар туралы алғашқы кітабында (1587) сопрано дауысы басты назарда болды; көптеген шығармаларда бас дауысы бірнеше такт үзілістен кейін ғана кіріседі, бұл жоғарғы дауыстардың басталуына мүмкіндік береді. Ақын Торквато Тассо оны «Mentre in concento alterno» атты өлеңінде мақтады, сондай-ақ Агостини 1582 жылғы мадригалдар жинағының кіріспесінде оны жоғары бағалады.
The addition of women's voices, and in particular the high soprano range, was one of the most significant events in the history of singing in the late 16th century. Prior to this time almost all music was written for male voices. Anna Guarini was one of the most influential of the virtuoso singers in the upper soprano range during this transitional period. The four singers of the concerto di donne inspired numerous compositions by the leading composers of the court, including Luzzasco Luzzaschi, Lodovico Agostini, and others. In addition, their fame was so widespread that composers from elsewhere — such as the nobleman Carlo Gesualdo, Prince of Venosa (who also murdered his first wife) — came to Ferrara specifically to write music for them. Anna was famous for her vocal virtuosity and the beauty of her voice, and Agostini dedicated specific madrigals to her specifically in his third book of madrigals (1582). The vogue for music written for soprano voices was to prove durable; indeed it has never ended. Monteverdi's first book of madrigals (1587) features soprano voices as the main attraction; in most of the pieces the bass voice only enters after a rest of several bars, allowing the upper voices to begin. The poet Torquato Tasso praised her in verse, in his Mentre in concento alterno, as did Agostini himself in the introduction to his 1582 madrigal collection.
Анықтамалар және қосымша оқу
"Лодовико Агостини", "Эсте", "Феррара", "Джованни Баттиста Гуарини" мақалалары The New Grove Dictionary of Music and Musicians, ред. Стенли Сейди. 20 томдық. Лондон, Macmillan Publishers Ltd., 1980 жыл. Ескерту: 1980 жылғы басылымда Анна Гуариниге арналған жеке жазба жоқ.
Articles "Lodovico Agostini," "Este," "Ferrara," "Giovanni Battista Guarini" in The New Grove Dictionary of Music and Musicians, ed. Stanley Sadie. 20 vol. London, Macmillan Publishers Ltd., 1980. Note: there is no entry specifically on Anna Guarini in the 1980 edition.