Кіріспе

Еуропалық католиктік Рождестволық дәстүр

Рождестволық нан (opłatek, көпше opłatki; , көпше kalėdaičiai; , көпше oblátky) – Польшада, Моравияда және Словакияда тойланатын католиктік Рождестволық дәстүр. Бұл әдет Литвадағы Кучос және Польшадағы Вигилия кезінде 24 желтоқсанда дәстүрлі түрде сақталады. Ашытпаған нан таза бидай ұны мен судан пісіріледі, көбінесе тікбұрышты пішіндес және өте жұқа болады; олардың құрамы Рим-католик шіркеуіндегі мисса кезінде Евхаристияға айналатын алтарь нанымен бірдей. Оплатки нандары Рождествомен байланысты діни суреттермен әшекейленген, олар туылу көрінесінен бастап, әсіресе Құдай ана мен сәби Иисус, сондай-ақ Бетлехем жұлдызын бейнелейді.

Қадағалау және тәжірибе

Рождество қарсаңындағы дастарқанға отырудан бұрын, отбасы дастарқан басына жиналады. Ең үлкен мүшесі үлкен вафлині ұстап, рәсімді бастау үшін бір бөлігін сындырады. Қалған вафли басқа мүшеге беріледі, ал жақындары үшін дұға оқылады. Бұл үдеріс дастарқанда отырғандардың бәрі вафлиден бір-бір бөліктен алғанша жалғасады. Соңында, әрбір отбасы мүшесі басқа отбасы мүшелеріне тілек айтады, содан кейін тілек айтқан адамның вафлисінен сындырылған вафли бөлігін жейді.

Тарих және мәдени маңызы

Рождестволық жұқа нанды (вафлиді) үзу – 10 ғасырда Польшада басталып, бүкіл әлемдегі поляк текті адамдар сақтайтын дәстүр. Бұл Польшаның ең ежелгі және қадірлі дәстүрі саналады. Польшада және Орталық Еуропаның кейбір аймақтарында осы Рождестволық жұқа нан (вафли) боялып, әшекей ретінде қолданылады. Олар сондай-ақ, жақын жандарға, үйден алыс кеткендерге құттықтау қағаздарымен бірге шағын сыйлық ретінде жіберіледі. Рождестволық жұқа нан (вафли) отбасының бірлігін символдайды, көптеген адамдар оны қоғамның негізгі тірегі деп есептейді. Наным бойынша, отбасы мүшелері арасындағы бірлік байланысы болуы керек. Әке – Бір Дене, Бір Нан, Бір Мәсіх және Бір Шіркеудің үздіксіз тізбегінің буыны ретінде қарастырылады, ал отбасының басқа мүшелері осы мәңгілік шеруге оған қосылады. Жұқа нан (вафли) кешірім мен татуласуды да білдіреді.

Литва

Кутош тамағы басталар алдында Литвадағы отбасылар каледайтис, сондай-ақ, аймаққа байланысты плоткеле, паплотелис, плокштайнэлис немесе Құдайдың наны деп аталады. Дастарқан ортасына тамаққа қатысушылардың санына тең вафли салынған табақ қойылады. Отбасының әрбір мүшесіне ашытқысыз нан беріледі. Әдетте, ең үлкен немесе отбасы әкесі отбасы басшысы вафли алып, отбасы мүшесіне «Рождество құтты болсын» деп тілейді. Олар «Құдай бәрімізді келесі жылы да бірге қорғай гөрсін» деп жауаптап, вафлидің бір бөлігін сындырады. Содан кейін отбасы мүшесі отбасы басшысына өз вафлисінен сыйлайды. Отбасы басшысы әрбір отбасы мүшесіне немесе қонаққа вафли ұсынады. Одан кейін барлық тамақтанғандар бір-біріне сәлем айтысып, вафлидің бөліктерін алмасады. Біреуді қапылыста қалдырмауға көңіл бөлінеді, себебі ол келесі жылы зор қайғыға немесе тіпті өлімге алып келуі мүмкін. Вафлидің бөлігін сындырғанда, әркім екіншісінің қолында қалғаннан үлкен бөлікті алуға тырысады, өйткені бұл оның жылы жақсы болады дегенді білдіреді. Вафли ұстаған адам үлкен бөлікті сындырып алмауына тырысады, себебі бұл «оныс шартады». Барлығы вафли алмасып болғаннан кейін, отбасы мүшелері вафлилерін үй басшысына апарып береді. Ол вафлилердің жиналу тәсіліне қарап, болашақты болжайды. Бұл аяқталғаннан кейін, адамдар өз орындарына оралып, вафли жейді.

Шығу тегі

Дәстүрдің бастауы ерте христиандық дәуіріне (Antidoron қараңыз) саяды және Иса Мәсіхтің Денесі, Қаны, Жан және Құдайлығына айналған қасиетті Евхаристияның (Қонақжай) литургиялық қабылдануының сакраменттік емес алдын-ала хабарлауы ретінде қарастырылады. Рождестволық дәстүр ретінде "оплятек" Польшада пайда болды және 17 ғасырда кеңінен тарады. Бұл шляхтаның (польшалық аристократия) мәдениетінің бір бөлігі болды және әдет-ғұрып Польша-Литва одағының және көрші елдердің барлық аймақтарына тарады. 19 ғасырда Польшаның бөлінісінен кейін ол патриоттық мәнге ие болды, себебі "оплятек" бөлісу кезіндегі жалпы тілек Польшаның тәуелсіздігін қайтару болды. Осыдан бері "оплятки" көбінесе діни суреттермен әшекейленеді. 20 ғасырда "оплятек" дәстүрі отбасы шеңберінен шығып, жаңа мағынаға ие болды: қазіргі немесе бұрынғы әріптестер мен студенттердің кездесуі.