Кіріспе
VI ғасырдағы Сириялық ізгі хабарлар кітабы – Раббула ізгі хабарлары (Флоренция, Biblioteca Medicea Laurenziana, cod. Плут. I, 56) – VI ғасырдағы сирия тіліндегі суреттелген Евангелие кітабы. Батыс Азияда жасалған ең көрнекті Византия туындыларының бірі және ірі миниатюралары бар ең ерте христиан қолжазбаларының бірі. Ол миниатюра жасаушының жарқын түстерге, қозғалысқа, драмаға және экспрессионизмге құштарлығымен ерекшеленеді. Көптеген өнер туындылары сақталмаған дәуірде жаралған, бірақ христиан иконографиясының дамуына үлкен үлес қосты. Бұл қолжазба өнер тарихында маңызды орын иеленеді және жиі еске алынады. Жақындағы зерттеулер көрсеткендей, 586 жылы аяқталған қолжазба кейін қалпына келтірушілер тарапынан жартылай қайта боялған және 15 немесе 16 ғасырда басқа көздерден алынған миниатюралармен бірге тілінген. Бірақ мазмұнының бастапқы бірлігіне қатысты күмәндер әлі де сақталып отыр. Соңғы ғылыми болжамдар бойынша, 586 жылғы мәтін тек 15 ғасырда миниатюралармен бірге тілінген, ал миниатюралардың өзі кем дегенде бір басқа түпнұсқа қолжазбадан алынған және екі түрлі жұмыс кезеңінен шыққан. Қолжазбаның жазылғаннан кейінгі тарихы 11 ғасырға дейін белгісіз болып келді, содан кейін ол Ливанның Майпук-Библос қаласында болды. 13 ғасырдың соңында немесе 14 ғасырдың басында ол Кваннубинге жеткізілді. 15 ғасырдың соңында немесе 16 ғасырдың басында маронит патриархы қолжазбаны Флоренциядағы Лоренциан кітапханасына алып барды, қазіргі күні де сол жерде сақтаулы. Орта ғасырларда бұл қолжазба маронит патриархтарының (Элиас Каттар) тіркелімі ретінде пайдаланылған.
The Rabbula Gospels, or Rabula Gospels (Florence, Biblioteca Medicea Laurenziana, cod. Plut. I, 56) is a 6th century illuminated Syriac Gospel Book. One of the finest Byzantine works produced in West Asia, and one of the earliest Christian manuscripts with large miniatures, it is distinguished by the miniaturist's predilection for bright colours, movement, drama, and expressionism. Created during a period from which little art survived, it nevertheless saw great development in Christian iconography. The manuscript has a significant place in art history, and is very often referred to. Recent scholarship has suggested that the manuscript, completed in 586 AD, was later partly overpainted by restorers and bound together with miniatures from other sources in the 15th or 16th century. But doubts as to the original unity of the contents continued. More recently, scholars have proposed that the text of 586 was only bound up together with the miniatures in the 15th century, and that the miniatures themselves were taken from at least one other original manuscript, and come from two different campaigns of work. The history of the manuscript after it was written is vague until the 11th century when it was at Maipuc Byblos, Lebanon. In the late 13th or early 14th century it came to Quannubin. In the late 15th or early 16th century, the manuscript was taken by the Maronite Patriarch to the Laurentian Library in Florence, where it is today. The manuscript has served during Medieval Age as register of Maronites Patriarches (Elias Kattar),
Үлкен миниатюралар
лық. 1а Он бір елшінің Матияхты елші етіп сайлауы. 1б. Құдай ана (Бақытша Мәриям) нәресте Исамен бірге. 2а Мәсіхке екі монах кітап сыйға тартады (арнау) / Кесариялық Евсевий және Александриялық Аммоний. 3b 12b Евсевийдің канондық кестелері, кішігірім шеттік миниатюраларымен. 9б Матай және Жохан. 13а Мәсіхтің айқышқа ілінуі / Қабірдегі үш Мария. 14а Мәсіхтің көтерілуі / Мәсіх төрт монахпен бірге. 14б Пентикост күні Қасиетті Рухтың сыйлануы.
fol. 1b Theotokos (Virgin Mary) with the infant Jesus
fol. 2a Christ receives a book from two monks (dedication) / The saints Eusebius of Caesarea and Ammonius of Alexandria
fol. 3b 12b The canon tables of Eusebius with smaller marginal miniatures
fol. 9b Matthew and John
fol. 13a Crucifixion of Christ / Three Marys at the tomb
fol. 14a Ascension of Christ / Christ with four monks
fol. 14b Gift of the Holy Spirit at Pentecost