Герхард фон Мальберг: Тевтон орденінің ұлы магистрі және қызметінің тоқырауы
Gerhard von Malberg
Герхард фон Мальберг – 6-й великий магистр Тевтонского ордена (ок. 1241-1244). Упоминается редко из-за внутренних конфликтов ордена и политических интриг. Тарихы, Тевтон ордені.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Герхард фон Мальберг (шамамен 1200 жылы туған, 1245 жылдан кейін қайтыс болған) – Тевтон орденінің алтыншы Ұлы магистрі, шамамен 1241 жылдан 1244 жылға дейін қызмет еткен. Ол лауазымынан кетуге мәжбүр болды және 15-16 ғасырларда орденнің Ұлы магистрлерінің тізімдерінде көрсетілмейді. 1240 және 1250 жылдары папалық-императорлық қақтығысқа қатысқандықтан орден бөлініп, таралу қаупі төнді. Герхардтың тікелей ізбасарлары Генрих фон Хоэнлоге мен Гюнтер фон Вюллерслебен де ерте заманғы тізімдерден алынып тасталған, сондықтан Поппо фон Остерна (1252–1256 жылдары басқарған) тарихи дереккөздерде орденнің алтыншы Ұлы магистрі ретінде көрсетіледі. Герхард, әлдеқайда Аре (Альтенар) маркграфы Дитрих пен Мальбергтің Агнесінің кіші ұлы болған. Ол анасының әулетінен мұрагерлік алған. Ол үйленген және екі ұлы болған. Әйелі қайтыс болғаннан кейін, 1239 жылға дейін белгісіз уақытта орденге кірген. 1239 жылы алғаш рет куәгер ретінде, фрере Жирар де Моберге деп есімдерін тіркеген. 1240 жылы орденнің маршалы ретінде Госпитальерлер орденімен шартқа қол қойған. Осы кезде Папа Григорий IX Тевтон орденін Госпитальерлер орденіне қосуды жоспарлаған, Герхардтың ордендегі мансабы Госпитальерлер орденімен жақсы байланыстарының арқасында ілгерілеген болуы мүмкін. Ол 1241 жылдың соңында Ұлы магистр болып сайланған болуы мүмкін. 1242 жылдың ақпан айында Рим куриясында Фридрих II-нің өкілі ретінде осы лауазымда болғаны тіркелген. Фридрих II жаңа Ұлы магистрді, Бари архиепископын және магистр Роджер Поркастреллоны Папалық конклавқа Отто фон Сент-Николасты папа етіп сайлауға қысым жасау үшін жіберді, бірақ оның орнына Папа Целестин IV сайланды. Герхардтың қызметі кезінде орденнің әскерлері Померанияның Святополк II-іне қарсы күрескен. 1243 жылдың соңында немесе 1244 жылдың басында (1244 жылдың 7 шілдесіне дейін) Герхард Ұлы магистр лауазымынан кеткен. Оның отставкаға кету себептері белгісіз, бірақ оны нашар басшылыққа және басқарудағы кемшіліктерге айыптаған көрінеді. Иннокентий IV Герхардқа Тамплиерлер орденіне қосылуға рұқсат берген, бірақ Герхард бұл мүмкіндікті пайдаланғанына ешқандай дәлел жоқ.
Gerhard von Malberg (born c. 1200, died after 1245) was the sixth Grand Master of the Teutonic Order, serving from c. 1241 to 1244. He was forced to resign from the office, and he does not appear in lists of the order's Grand Masters compiled in the 15th and 16th centuries. The order was divided and in danger of dissolution during the 1240s and 1250s because its involvement in the papal imperial conflict. Gerhard's immediate successors, Heinrich von Hohenlohe and Gunther von Wüllersleben are also omitted from pre modern lists, so that Poppo von Osterna (r. 1252–1256) is given as the order's sixth Grand Master in historical sources. Gerhard was likely a younger son of Dietrich, margrave of Are (Altenahr) and Agnes of Malberg. He apparently received the castle of his mother's family. He was married and had two known sons. He entered the order after the death of his wife, at an unknown time before 1239. He is first mentioned in 1239 as a witness, as frere Girard de Mauberge. In 1240 he signs as Marshall of the order in a treaty with the Knights Hospitaller. At this time, Pope Gregory IX was planning to incorporate the Teutonic Order into the Knights Hospitaller, and Gerhard's career in the order was likely furthered by his good connections to the Hospitaller order. He was most likely elected Grand Master in late 1241. He is recorded as holding this office in February 1242, when he represented Frederick II at the Roman curia. Frederick II dispatched the new Grand Master, the Archbishop of Bari, and the Magister Roger Porcastrello to pressure the papal conclave to elect Otto of St. Nicholas as pope, but Pope Celestine IV was chosen instead. The knights fought against Świętopełk II of Pomerania during von Malberg's service. In late 1243 or early 1244 (before 7 July 1244), Gerhard resigned as Grand Master. The reasons for his resignation are unclear, but he seems to have been accused of poor leadership and mismanagement. Innocent IV permitted Gerhard to enter the Knights Templar, but there is no evidence that Gerhard made use of this.