Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кирилло-Белозерский монастыры (Кирилло-Белозерский монастырь), ағылшын тілінде Ақ көлдегі Святой Кирилл монастыры деп белгілі, Ресейдің Кириллов қаласындағы орыс православие монастыры. Бұл бір кезде Солтүстік Ресейдегі ең ірі монастырь және ең мықты бекініс болған. Монастырь Құдай ананың ұйықтауы мерекесіне арналған, осы себепті оны кейде Святой Кириллдің ұйықтауы монастыры деп те атаған.
Kirillo Belozersky Monastery (Кирилло Белозерский монастырь), known in English as White Lake St. Cyril's Monastery, is a Russian Orthodox monastery in Kirillov, Russia. It used to be the largest monastery and the strongest fortress in Northern Russia. The monastery was consecrated to the feast of the Dormition of the Theotokos, for which cause it was sometimes referred to as the Dormition Monastery of St. Cyril.
Тарих
Монастырь 1397 жылы қазіргі Вологда облысындағы Белозерье қаласының оңтүстігінде Сиверское көлінің жағасында салынған. Оның негізін қалаушы, Белозерский Кирилл немесе Кирилл, өзінің ұстазы Радонежский Сергийдің кеңесімен алдымен мұнда үңгір қазып, содан кейін ағаштан Успение шіркеуін және басқа монахтарға арналған шатырлы үй салды. Монастырь құрылмас бұрын, аймақ Мәскеудің Ұлы княздығының билігіне көшкен. Кирилл ықпалды Веляминов боярларының туысы болғандықтан, ортағасырлық Мәскеудегі ең ірі монастырь – Симонов монастырының басқарушысы лауазымынан бас тартты. Оның үкімшіл элитамен тығыз байланысы Дмитрий Донскойдың ұлдарына жазған хаттарынан анық көрінеді. Мәскеу билеушілері Кириллдің монастырын Солтүстік саудасы үшін де, Новгород Республикасымен күресте де маңызды стратегиялық нүкте деп санаған көрінеді. 1427 жылы Кирилл қайтыс болған кезде Белозерск князі Можайск (Мәскеудің Ұлы князіне бағынышты) монастырьдің қамқоршысы болды, ал монастырь әкімшілік тұрғысынан Ростов архиепископына бағынды. Гегумен Трифон (1434/5–1447/8) кезінде әлеуметтік және әкімшілік реформалар жүргізілді, оның ішінде Афондық кенобиттік үлгі қабылданды. Византия стиліндегі орта мектеп ашылды, онда грамматика, семантика, география және тарих пәндерінен оқулықтар аударылып пайдаланылды. Мектептің маңызды жетістіктері – Ефросиннің библиографиялық зерттеулері және Нил Сорскийдің (1433–1508) мәтіндік талдаулары болды. Нил монастырь маңындағы Сора өзені бойында скит құрды. 16 ғасырда монастырь Ресейдегі ең бай жер иелерінің біріне айналды, Мәскеу маңындағы Троица монастырынан кейін екінші орында тұрды. Иван Грозный монастырьда жеке бөлмесі ғана емес, сонымен қатар монах болып қабылдануына да ниеттенген. Бұл монастырь саяси түрме ретінде де маңызды рөл атқарды. Кирилловқа жер аударылған мәскеулік саясаткерлердің арасында Васиан Патрикеев, патша Симеон Бекбулатович, патриарх Никон және премьер-министр Борис Морозов болды. Монахтар 1998 жылы Иван монастырына қайта қабылданды. 2011 жылғы мәліметтер бойынша, Кирилло-Белозерск монастыры Вологда облысындағы төрт жұмыс істейтін монастырьдың бірі еді. Монастырь ансамблі федералдық маңызы бар мәдени мұра ескерткіші деп жарияланды. 2013 жылдың қаңтарынан бастап Google Street View сервисінде монастырь мен оның аумағының суреттерін көруге болады.
The monastery was founded in 1397 on the bank of Lake Siverskoye, to the south of the town of Beloozero, in the present day Vologda Oblast. Its founder, St. Cyril or Kirill of Beloozero, following the advice of his teacher, St. Sergius of Radonezh, first dug a cave here, then built a wooden Dormition chapel and a loghouse for other monks. Shortly before the creation of the monastery, the area fell under the control of the Grand Duchy of Moscow. Being a member of the influential Velyaminov clan of boyars, Kirill relinquished the office of father superior of the greatest cloister in medieval Moscow, the Simonov monastery. His close ties with the ruling elite can be convincingly demonstrated by his letters to sons of Dmitri Donskoi. It seems that the Muscovite rulers regarded Kirill's monastery as an important strategic point, both for Northern trade and in their struggle with the Novgorod Republic. By 1427, when Kirill died, the prince of Belozersk Mozhaisk (subject to the Grand Prince of Moscow) was the monastery's patron, and the monastery was administratively subordinate to the Archbishop of Rostov. Under Hegumen Trifon (1434/5–1447/8), social and administrative reforms were undertaken, including the adoption of an Athonite cenobitic rule. A Byzantine style secondary school was established at which translations of textbooks on grammar, semantics, geography, and history were used. A lasting legacy of the school were bibliographical studies, exemplified by the elder Yefrosin, and text critical studies, exemplified by Nil Sorsky (1433–1508). Nil also founded a skete on the Sora River near the monastery. In the 16th century, the monastery was the second richest landowner in Russia, after its model, the Trinity Monastery near Moscow. Ivan the Terrible not only had his own cell in the cloister, but also planned to take monastic vows here. The cloister was also important as a political prison. Among the Muscovite politicians exiled to Kirillov were Vassian Patrikeyev, Tsar Simeon Bekbulatovich, Patriarch Nikon, and the prime minister Boris Morozov. The monks were readmitted into the Ivanovsky priory in 1998. As of 2011, the Kirillo Belozersky Monastery was one of the four functioning monasteries in Vologda Oblast. The ensemble of the monastery has been designated as a cultural heritage monument of federal significance. As of January 2013, images from the monastery and grounds were available on Google Street View.