Кіріспе

АҚШ-тың Аризона және Юта штаттарындағы жабайы табиғат аймағы.

Адамзат тарихы

Көне петроглифтер, астық сақтау қоймалары және тұрақтар Пуэбло тайпасының ата-бабалары б.з. 200-1200 жылдары аралығында осы даланы пайдаланғанын көрсетеді. Олар елік пен бигхорн қойларын аулап, шатқалдың төменгі бөлігінде жүгері, бұршақ және қабақ өсірген. Еуропалықтар келгенге дейін Пайют тайпасы осы аймақты мекендеп, көшіп-қонып жүрген. Шатқалда тұрақтар немесе ірі ауылдар табылған жоқ, сондықтан зерттеушілер шатқал негізінен саяхат жолы ретінде қолданылғанын айтады. Аймақтағы алғашқы еуропалықтар – Франсиско Атанасио Домингес және Сильвестр Велес де Эскаланте, Домингес-Эскаланте экспедициясының қатысушылары болды. Экспедиция 1776 жылы Санта-Фе (Нью-Мексико) қаласынан Монтерейге (Калифорния) баруға жасаған сәтсіз әрекеттен кейін Пария өзенінің сағасында тоқтады. 19 ғасырда осы дала заңнан тыс адамдар мен алтын, уран және басқа да пайдалы қазбаларды іздеген кенішілерге пана болды. 1996 жылы осы далада құрып кету қаупі төнген Калифорния кондорлары тұтқында өсіріліп, оларды табиғатқа қайта енгізу мақсатында босатылды.

Сүтқоректілер

Шөл далада кездесетін сүтқоректілерге елік қоян, қасқыр, түлкі, тау арыстаны, қарақұйрық, бобкэт, койот, аққұлақ қоян, құйрық қоян, жер шаяндары, кенгуру егесі және басқа да кеміргіштер жатады. 1980 жылдары шөл бигхорн қойлары Пария каньонына сәтті қайта қоныстандырылды және көбінесе төменгі каньонның тік жарларында және жартастарында кездеседі. Судан алысрақ орналасқан құрғақ топырақ, қайта-қайта су тасқынынан аман қалған ағаш тәрізді өсімдіктерге қолайлы орта жасайды, мысалы, койот шегі, мақта ағашы, күл, тамариск және сіңіп тұратын шегі. Бұл аймақ "жаңару орны" деп аталады, себебі мұнда өсетін кейбір ағаштар келесі буынның толыққанды жапырақты ағаштарын өсіруге аман қалады. BLM бұл жерді тым көп пайдаланудан қорғау мақсатында Пария каньонының Шөл аймағындағы түнгі кемпингке шектеу қойды. Сонымен қатар, Coyote Buttes-тағы Wave құрылысына танымал саяхат жасау үшін рұқсат алу қажет.