Кіріспе

Иммигранттар Доминика Республикасынан шығыс көршісіне көшіп келді. Соңғы жылдары Пуэрто-Рикодағы жұмыссыздық пен экономикалық дағдарысқа байланысты доминикалықтардың иммиграциясы төмендеді, ал кері бағытта, Пуэрто-Рикодан Доминика Республикасына иммиграция артты. Бұл ағымды Пуэрто-Рикодан оралған доминикалықтар мен Доминика Республикасында қоныс тепкен этникалық пуэрторикалықтар құрайды. Қазіргі уақытта Гаити азаматтары Гиспаньола аралынан АҚШ-тың тәуелді территориясына, көбінесе доминикалық контрабандистердің көмегімен өтуге тырысатын адамдардың көп бөлігін құрайды.

1795 жылдан 1961 жылға дейін

Колониалдық Санто-Домингоның көптеген тұрғындары, қазіргі Доминикан Республикасы, 1795 жылы Санто-Домингоның Францияға өткеніне, 1801 жылдан 1803 жылға дейінгі Гаитидің басып кірулеріне және 1822 жылдан 1844 жылға дейінгі оккупацияға байланысты Пуэрто-Рикоға қоныс аударды. Иммиграция келесі 86 жыл бойы жалғасты, бірақ салыстырмалы түрде баяу қарқынмен. Рафаэль Трухильоның 1930 жылдан 1961 жылға дейінгі диктатурасы доминикандықтардың шетелге саяхаттауына елеулі шектеулер қойды. 1960 жылы Пуэрто-Рикода 1812 доминикандық болды, олардың кейбіреулері Доминикан Республикасына бұрын көшіп келген пуэрторикалықтардың ұрпақтары еді. Тарихи тұрғыдан алғанда, Пуэрто-Рико мен Доминикан Республикасы арасында көші-қон өте жоғары болды, бұл тек таино дәуірінде ғана емес, сонымен қатар испан отаршылдық кезеңінен бастап қазіргі заманға дейін жалғасты. Екі елдің де ұқсас мәдениетіне байланысты, жаңа қоныс аударушылар оңай аралас некелерге тұрып, жергілікті мәдениетке тез сіңісіп кететін. Екі аралдың да халқының көп бөлігінің екінші аралдан алыс туысқандары бар деп есептеледі, себебі екі аралдың арасындағы үздіксіз ағын, әсіресе 18-шы ғасырдан 20-шы ғасырдың ортасына дейін байқалды.

Жақында

Доминикандық көші-қон 1961 жылдан кейін саяси оқиғалардың салдарынан күрт артты, алғашқысы сол жылы Трухильоның қазасы болды. Көптеген саясаткерлер мен бұрынғы консервативті режимнің басқа да өкілдері, сондай-ақ мемлекеттік қызметкерлер елден шығып кетті, олардың көпшілігі Пуэрто-Рикоға бағыт алды. Көші-қонды ынталандырған келесі маңызды саяси оқиға – 1963 жылы сайланған солшыл президент Хуан Бошқа жасалған төңкеріс. Одан кейін 1965 жылы Бошты қайта орнату мақсатымен көтеріліс болғаннан кейін Доминикан азаматтық соғысы басталды. АҚШ соғыс басталғаннан бірнеше күн өткен соң Доминикан Республикасына әскер енгізіп, жаңадан сайланған АҚШ қолдаған консервативті Жоакин Балагер режимінің қарсыластарына виза беру арқылы азаматтық соғыстың жаңаруын болдырмау саясатын ұстанды (айта кетейік, Бош сияқты Балагердің де түбі Пуэрто-Риколық). Виза алғандардың көпшілігі Пуэрто-Рикоға сапарлады. Саясат келесі онжылдықтарда да эмиграцияға әсерін тигізе берді, президенттік сайлау жылдары бұрынғы Трухильо режимінің өкілі Балагер президенттікке жеңіске жеткен сайын эмиграцияның өрбуі байқалды, мысалы 1966, 1970, 1974, 1986 және 1990 жылдары. Осының нәтижесінде, доминикандық эмигранттардың көп бөлігі орта тапқа жататын, білікті мамандық иелері болды, олардың ішінде көптеген менеджерлер мен мамандар бар еді. 2003-2004 жылдары ауыр экономикалық дағдарыс тағы да эмиграцияның күшеюіне себеп болды. Доминикандықтардың Пуэрто-Рикоға көшіп келуінің ең жоғары деңгейі 1970 жылдан 2005 жылға дейін сақталды, содан кейін Пуэрто-Рико экономикасы құлдырады, одан бері ол баяу дамып келеді, эмиграция кері бағытта өсіп, пуэрто-риколықтар Доминикан Республикасына көшіп келеді. Бірақ Пуэрто-Рикоға көшіп келген көптеген доминикандықтар сол жерде қалып, жаңа өмір бастады, ал кейбір доминикандықтар (сондай-ақ басқа латындықтар мен карибтік аймақтан келгендер, мысалы, гаитиліктер мен кубалықтар) оны АҚШ-тың материгіне, әсіресе Нью-Йорк және Майами сияқты қалаларға уақытша тоқтау орны ретінде пайдаланды. 2010 жылғы халық санауы бойынша Пуэрто-Рикода 68 мың доминикандық тұрады, бірақ олардың саны 300 мыңға жетеді деген болжамдар да бар, олардың көпшілігі құжаттары ретсіз. Кейбір доминикандық қылмыскерлер Пуэрто-Риконың аумақтық мәртебесін пайдаланып, Пуэрто-Риконың АҚШ азаматтарының жеке басын ұрлау, пуэрто-риколық қылмыскерлермен бірлесіп Колумбиядан есірткіні аралға жеткізіп, одан әрі АҚШ-тың материгіне тасымалдау сияқты қылмыстар жасауда. Дегенмен, доминикандықтардың басым көпшілігі жақсы өмір сүру, бизнес ашу және позитивті өмір салтын ұстану үшін келеді.

Заңсыз көші-қон

Пуэрто-Рикоға Доминикан иммиграциясының заңсыз немесе құжатсыз бөлігі соңғы онжылдықтарда артты, бұл Пуэрто-Рико мен Доминикан Республикасының екеуі үшін де қызығушылық тудырды. Бірінші тіркелген заңсыз сапар 1972 жылы жасалды, ал 1996 жылы, Доминикан иммиграциясының ең жоғары деңгейі кезінде, Пуэрто-Рикодағы барлық доминикандықтардың шамамен 28% құжатсыз болды. Көптеген құжатталған тұрғындар бастапқыда құжаттары жоқ статусын ресімдеді. 21-ші ғасырдың басында заңсыз иммиграция Пуэрто-Рико ақпарат құралдарындағы ең көп талқыланған тақырыптардың бірі болды. Заңсыз сапарлар көбінесе йолаларда (кішкентай ағаш қайықтарда) жасалады, олар көбінесе тығыз толтырылады, себебі сапарды ұйымдастырушылар мен қайық капитандары осы кәсіптен максималды пайда табуға тырысады. Йоламен сапар 26-28 сағатқа созылады және Пуэрто-Рико шұңқыры (су асты кратер аймағы) немесе Мона бұғазы арқылы өтеді. Аман қалғандардың айтуынша, адамдар акулалардың жеуіне немесе қайық шұғына бастағанда теңізге секіруге мәжбүр болған. Басқалары ауыр толқын йоланы құлатқаннан кейін жақындарын суға батып кеткенін айтады, ал көптегендер кемеде қалған мәйіттер туралы әңгімелейді. Жолаушылар аштықтан немесе сусызданудан қайтыс болуы мүмкін, себебі йолалар теңізде бірнеше күнге адасып кетуі мүмкін, сонымен қатар көптеген қайықтарда дұрыс бағытты табуға көмектесетін навигациялық құралдар жоқ. Мұндай сапарлардағы трагедиялық оқиғалардың бірі – 1989 жылы Мона аралының жанында болған, онда 500-ге жуық адам қаза тапты, сондай-ақ 30 немесе одан да көп жолаушысы бар топтардың қаза болуы сияқты басқа да салыстырмалы түрде аз трагедиялар болды. Бұл трагедиялық сапарлардың ең танымал болғаны – Нагуа трагедиясы, себебі Пуэрто-Рикоға бағытталған йола Нагуа жағалауынан шығуға тырысқанда суға батты. Жүзден астам адам, оның ішінде қайықтың капитаны мен сапарды ұйымдастырушысы қаза тапты. 2008 жылдың қараша айында Пуэрто-Рикоға бағытталған 33 доминикандық мигрант 15 күннен астам теңізде адасып, АҚШ жағалау күзетінің патрульдік қайығымен құтқарылғанға дейін каннибализмге жүгінуге мәжбүр болды. Доминикан Республикасынан Пуэрто-Рикоға жасалған барлық заңсыз сапарлар трагедиямен аяқталмайды. Бұл сапарларды көбінесе адам саудагерлері ұйымдастырады, олар Доминикандықтарды заңсыз әкелу үшін аптасына үш рет Пуэрто-Рикоға барып-қайтады. Бірақ осындай сапарларда көптеген адамдар қаза болғандықтан, Пуэрто-Рико мен Доминикан Республикасының үкіметтері оларды азайту үшін бұқаралық ақпарат құралдары арқылы науқандар жүргізуде. Доминикан Республикасында теледидарда судағы мәйіттердің суреттері көрсетіліп, адамдарды йоламен Пуэрто-Рикоға сапар жасаудан қайтармақ. Адам саудагерлері ұсталған жағдайда ұзақ мерзімге түрмеге жабылады, ал жолаушылар қылмыстық айыпталмай Доминикан Республикасына депортацияланады. 2009 жылы губернатор Луис Фортуньо Тоа-Баха муниципалитетіндегі Виллас-дель-Соль шағын қаласының су және электр энергиясы сияқты маңызды қызметтерін тоқтатуға бұйрық берді. Бұл шағын қала негізінен су тасқынына ұшырау қаупі бар мемлекеттік жерлерге заңсыз салынған үйлерден тұрады. Федералдық Төтенше жағдайларды басқару агенттігі бұл үйлерді Пуэрто-Рико үкіметінен сатып алып, олардың одан әрі пайдаланылуын болдырмақ. 2010 жылдың қаңтар айында арал үкіметі АҚШ азаматтары және құжатсыз шетелдіктер, негізінен доминикандықтар тұратын кейбір үйлерді бұзуды бастады.

Қазіргі жағдай

Пуэрто-Рикодағы доминикандықтардың шамамен 67 пайызы заңды азаматтар болып табылады. 2010 жылғы халық санауы бойынша Пуэрто-Рикода 68 036 доминикандық тұрады, бұл аралдың жалпы халқының 1,8 пайызын құрайды. Пуэрто-Рикодағы доминикандықтардың көп бөлігі Сан-Хуан қалалық аймағында, әсіресе Сан-Хуан, Баямон және Каролина қалаларында шоғырланған. 2000 жылғы халық санауының мәліметтеріне сәйкес, осы топтың 55 пайызы Сан-Хуан муниципалитетінде, 11 пайызы Каролинада және 7 пайызы Баямонда тұрады. Сан-Хуан халқының шамамен 13 пайызы доминикандықтарды құрайды. Пуэрто-Рикодағы доминикандықтардың интеграциясы және ассимиляциясы жоғары деңгейде, аралдағы ең көп шоғырланған жерлер Сан-Хуанның Каролинаға жақын шығыс бөліктерінде, шығыс Сантурсе және Рио-Пьедрас (Ориенте, Сабана Ллана) ауданында орналасқан, онда олар тұрғындардың төрттен бір бөлігін құрайды. Доминикандықтардың шағын тобы Пуэрто-Риконың батыс жағалауында (Маягуэс маңында) Испаньолаға жақындығына байланысты қоныстанған.