Кіріспе

Сэмюэл Куртольд (1793 - 22 наурыз 1881) – британдық өнеркәсіпші, ол отбасылық фирмасы Куртольдсті әлемдегі ең ірі тоқыма компаниясына дейін дамытты.

Отбасы

Сэмюэл Куртольд – Джордж Куртольдтың тұңғыш ұлы, «Джордж Куртольд және компанияның» негізін қалаушы. Куртольдтар отбасы Лондонға қоныс аударған гугеноттардың ұрпақтары еді. Олар бірнеше буын бойы күміс және алтынмен жұмыс істейтін металл өңдеушілер ретінде жоғары беделге ие болды. Куртольдтың әкесі, кіші ұлы, дәстүрге екі жаңалық енгізді. Біріншіден, Джордж Куртольд күміс бұйымдар емес, тоқыма өнеркәсібімен айналысатын кәсіп құрды. Бұл кәсіп бүгінгі күнге дейін жетекші рольде сақталып тұрғандықтан, көптеген адамдар осы отбасыны тоқымамен байланыстырады. Дегенмен, 18 ғасырда отбасы күміс бұйымдарымен, 19 ғасырда жібек және креппен, ал 20 ғасырда жасанды тоқымалармен танымал болды. Дәстүрге енгізілген екінші өзгеріс – Джордж Куртольд, Лондон гугеноттарының француз протестант шіркеуінде крещениеден өткеннен кейін, белсенді унитарий болып кетті. Сэмюэл Куртольд әкесінің екі еңбегін де жалғастырды. Сэмюэл Куртольд Луиза Рут Лоуді (қызметтес аты Харрис) анасы босанғаннан кейін он бір күн өткен соң туғаннан кейінгі қызбадан қайтыс болғаннан кейін асырап алды. 1881 жылы ол қайтыс болғанда, ол оның Эссекс округіндегі Госфилд Холл мүлігі мен оның байлығының көп бөлігін мұраға алды.

Бизнес

Кортаулд тоқыма бизнесі 1794 жылы Эссекс графтығындағы Пэбмарш қаласында құрылған. Бастапқыда компания "throwsters" – яғни, жіп өндірушілер болып жұмыс істеген, бірақ кейіннен жібек және креп маталары сияқты тоқуға маманданған. Джордж Куртольд пен оның туысы Питер Тейлор (1790–1850) екі онжылдық бойы бизнесті дамытты, бірақ Наполеон соғыстарынан кейін континенттен бәсекелестік қайта жанданғанда қиындықтарға тап болды. 1816 жылы әкесі бизнестен зейнетке шығып, өзінің үлесін ұлына берді; осы шешім фирманың өркендеуіне негіс салды. Бірнеше жылдық басқарудан кейін, бизнесті қайтадан табысқа жеткізген жаңа менеджер кеңейту және жаңару бағдарламасын іске асыруға жеткілікті сенімді болды. 1818 жылы Сэмюэл Куртольд Холстед және Бокингте тағы екі фабрика салды. 1824 жылдың соңында Холстед фабрикасы Стивен Бьюзвиллге сатылды. 1825 жылы Сэмюэл Бокинг фабрикасына бу машинасы орнатты. 1825 жылғы 19 қаңтарда Бьюзвилл мен Сэмюэл Куртольд және оның серіктестері арасында Холстед фабрикасын жібекке өңдеуге ауыстыру туралы келісім жасалды. Бьюзвилл сараптаманы, капиталды және жібекті қамтамасыз етуге міндеттенді; ал Куртольд машиналарды, тоқыма станоктарын орнатып, диірменді пайданың бөлігіне ие болу үшін іске қосу керек еді; Бьюзвилл жіпті қабылдап, 20 жылдық тәжірибесі бар техникалық сарапшы ретінде креп маталарын өндіруге тиіс болды. 1825 жылдың жазында фабрика жұмыс істегендей көрінді, оны Джозеф Эш басқарды. Жаңа технологияның енгізілуі маңызды болғанымен, фабрикалар әлі де еңбекке, нақтырақ айтқанда әйелдер еңбегіне көп тәуелді болды. Станоктарды бақылау үшін көптеген жас әйелдер қажет болды, тіпті 1838 жылы жұмыс күшінің 92% астамы әйелдерден тұрды. 1827 жылы Стивен Бьюзвилл банкрот деп жарияланды; 1828 жылғы 11 сәуірде банкроттық комиссарлары мен Сэмюэл Куртольд арасында Холстед фабрикасын (£300 сомасындағы міндеттемелермен) Куртольдқа £1,500 ақша төлемімен сату туралы ресми келісім жасалды. Стивен мен оның әкесі Куртольд компаниясына жұмысшы болып орналасты. 1828 жылы Сэмюэл өзінің інісі Джордж Куртольд II (1802–1861) серіктестікке қабылдады, ал бизнес дамыған сайын, тағы да серіктестер қабылданды. Джордж Куртольд компанияны салыстырмалы түрде маңызсыз жергілікті отбасылық кәсіптен ұлттық, тіпті халықаралық деңгейде танымал өнеркәсіптік алыпқа айналдырды.

Басқа қызығушылықтар

Курто өзінің өсіп келе жатқан экономикалық күшін өзінің жүрегіне жақын саяси мәселелерді қолдау үшін пайдаланды. Вигтердің белсенді қолдаушысы ретінде ол 1832 жылғы маңызды реформалық заңды қолдады, сондай-ақ Астыққа қарсы заң лигасының жұмысына қаржылық көмек көрсетті. Құштар унитариан болғандықтан, ол англикан шіркеулеріне көмектесу үшін шіркеу салымын төлеуге қарсы нонконформистік науқанға қатысты. 1850 жылға қарай Курто, кез келген есеп бойынша, бизнес және қаржы саласында өте табысты адам болды, бірақ оның зор байлығы өсіп келе жатқан есту қабілетінің нашарлауын жеңілдетуге көп көмектесе алмады. 1854 жылы Куртольд, енді зор байлыққа және қоғамдағы беделге ие болған адам, Галстедтен шалқары орналасқан, сол аттас ауылдағы 1545 жылға дейін салынған Госфилд Холл атты ауылдық үйді сатып алды. Курто үйді және оның кең алқабын, дәулетті адамға лайықты деңгейге жеткізу үшін көп уақыт, күш-жігер және қаржы жұмсады. Бүгінде үй І санаттағы ескерткіш болып табылады, бірақ ол зейнетке шығу туралы ойлауға мүмкіндік бермейтін бизнеске тым берілгендіктен осы еңбектерінің нәтижесін толыққанды пайдалана алмады. Ол 1881 жылғы наурыз айында қайтыс болғанға дейін компанияда белсенді рөл атқара берді.

Мұра

Негізгі тоқыма бизнесінің табысынан туған зор байлық, кейінгі ұрпақтарына өнерді қолдаушылар мен қайырымдылық жасаушылар ретінде, сондай-ақ саудамен айналысуға мүмкіндік берді. Атақты мүшелеріне Сэмюэл Куртольдтың шөбере інілері кірді: Сэмюэл Куртольд (1876–1947): 1921 жылы Куртольдтардың төрағасы болды, бірақ қазір Лондондағы Куртольд өнер институтын құрған адам ретінде жақсы танымал. Сэр Стивен Куртольд МК (1883–1967) де өнерді қолдаушы болды және бұрынғы Сэмюэл Куртольд сияқты, шаруашылық үйлерді қалпына келтіруде шеберлік танытты. 1933 жылы Лондонның оңтүстік-шығысындағы Элтем сарайында жұмыс бастады, онда ол әйелімен 1944 жылға дейін тұрды.