Сэмюэл Куртольд: Текстиль империясының негізін қалаушысы
Samuel Courtauld (industrialist)
Сэмюэл Куртольд (1793-1881) – британдық өнеркәсіпші, Куртольдтер фирмасын әлемдегі ең ірі тоқыма компаниясына айналдырған. Тарихы, инновациялары туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэмюэл Куртольд (1793 - 22 наурыз 1881) – британдық өнеркәсіпші, ол отбасылық фирмасы Куртольдсті әлемдегі ең ірі тоқыма компаниясына дейін дамытты.
Samuel Courtauld (1793 – 22 March 1881) was a British industrialist who developed his family firm, Courtaulds, to become eventually the world's largest textile company.
Отбасы
Сэмюэл Куртольд – Джордж Куртольдтың тұңғыш ұлы, «Джордж Куртольд және компанияның» негізін қалаушы. Куртольдтар отбасы Лондонға қоныс аударған гугеноттардың ұрпақтары еді. Олар бірнеше буын бойы күміс және алтынмен жұмыс істейтін металл өңдеушілер ретінде жоғары беделге ие болды. Куртольдтың әкесі, кіші ұлы, дәстүрге екі жаңалық енгізді. Біріншіден, Джордж Куртольд күміс бұйымдар емес, тоқыма өнеркәсібімен айналысатын кәсіп құрды. Бұл кәсіп бүгінгі күнге дейін жетекші рольде сақталып тұрғандықтан, көптеген адамдар осы отбасыны тоқымамен байланыстырады. Дегенмен, 18 ғасырда отбасы күміс бұйымдарымен, 19 ғасырда жібек және креппен, ал 20 ғасырда жасанды тоқымалармен танымал болды. Дәстүрге енгізілген екінші өзгеріс – Джордж Куртольд, Лондон гугеноттарының француз протестант шіркеуінде крещениеден өткеннен кейін, белсенді унитарий болып кетті. Сэмюэл Куртольд әкесінің екі еңбегін де жалғастырды. Сэмюэл Куртольд Луиза Рут Лоуді (қызметтес аты Харрис) анасы босанғаннан кейін он бір күн өткен соң туғаннан кейінгі қызбадан қайтыс болғаннан кейін асырап алды. 1881 жылы ол қайтыс болғанда, ол оның Эссекс округіндегі Госфилд Холл мүлігі мен оның байлығының көп бөлігін мұраға алды.
Samuel Courtauld was the eldest son of George Courtauld, founder of George Courtauld and Co. The Courtauld family were descendants of Huguenot refugees who had settled in London and developed, over several generations, a highly regarded business as metalsmiths, working in both silver and gold. Courtauld's father, a younger son, had made two innovations to the tradition. Firstly, George Courtauld founded a business in textiles rather than silverware and as this business is still a leading concern to this day, it is with textiles that most people associate the family. However, in the 18th century the family was as renowned for its silverware, as it would be in the 19th century for its silk and crepe and in the 20th century for its man made textiles. The second change to tradition was that George Courtauld, baptised in the French Protestant church of the London Huguenots, would become a keen Unitarian. Samuel Courtauld would follow his father in both regards. Samuel Courtauld adopted Louisa Ruth Lowe (née Harris) after her mother died of puerperal fever some eleven days after her birth. When he died in 1881, she inherited his Essex estate of Gosfield Hall and much of his fortune.
Бизнес
Кортаулд тоқыма бизнесі 1794 жылы Эссекс графтығындағы Пэбмарш қаласында құрылған. Бастапқыда компания "throwsters" – яғни, жіп өндірушілер болып жұмыс істеген, бірақ кейіннен жібек және креп маталары сияқты тоқуға маманданған. Джордж Куртольд пен оның туысы Питер Тейлор (1790–1850) екі онжылдық бойы бизнесті дамытты, бірақ Наполеон соғыстарынан кейін континенттен бәсекелестік қайта жанданғанда қиындықтарға тап болды. 1816 жылы әкесі бизнестен зейнетке шығып, өзінің үлесін ұлына берді; осы шешім фирманың өркендеуіне негіс салды. Бірнеше жылдық басқарудан кейін, бизнесті қайтадан табысқа жеткізген жаңа менеджер кеңейту және жаңару бағдарламасын іске асыруға жеткілікті сенімді болды. 1818 жылы Сэмюэл Куртольд Холстед және Бокингте тағы екі фабрика салды. 1824 жылдың соңында Холстед фабрикасы Стивен Бьюзвиллге сатылды. 1825 жылы Сэмюэл Бокинг фабрикасына бу машинасы орнатты. 1825 жылғы 19 қаңтарда Бьюзвилл мен Сэмюэл Куртольд және оның серіктестері арасында Холстед фабрикасын жібекке өңдеуге ауыстыру туралы келісім жасалды. Бьюзвилл сараптаманы, капиталды және жібекті қамтамасыз етуге міндеттенді; ал Куртольд машиналарды, тоқыма станоктарын орнатып, диірменді пайданың бөлігіне ие болу үшін іске қосу керек еді; Бьюзвилл жіпті қабылдап, 20 жылдық тәжірибесі бар техникалық сарапшы ретінде креп маталарын өндіруге тиіс болды. 1825 жылдың жазында фабрика жұмыс істегендей көрінді, оны Джозеф Эш басқарды. Жаңа технологияның енгізілуі маңызды болғанымен, фабрикалар әлі де еңбекке, нақтырақ айтқанда әйелдер еңбегіне көп тәуелді болды. Станоктарды бақылау үшін көптеген жас әйелдер қажет болды, тіпті 1838 жылы жұмыс күшінің 92% астамы әйелдерден тұрды. 1827 жылы Стивен Бьюзвилл банкрот деп жарияланды; 1828 жылғы 11 сәуірде банкроттық комиссарлары мен Сэмюэл Куртольд арасында Холстед фабрикасын (£300 сомасындағы міндеттемелермен) Куртольдқа £1,500 ақша төлемімен сату туралы ресми келісім жасалды. Стивен мен оның әкесі Куртольд компаниясына жұмысшы болып орналасты. 1828 жылы Сэмюэл өзінің інісі Джордж Куртольд II (1802–1861) серіктестікке қабылдады, ал бизнес дамыған сайын, тағы да серіктестер қабылданды. Джордж Куртольд компанияны салыстырмалы түрде маңызсыз жергілікті отбасылық кәсіптен ұлттық, тіпті халықаралық деңгейде танымал өнеркәсіптік алыпқа айналдырды.
The Courtauld textile business was founded in 1794 in Pebmarsh in Essex. The business was originally "throwsters", that is producers of yarn, but later specialised in weaving as in silk and crepe fabrics. George Courtauld and his cousin Peter Taylor (1790–1850) developed the business over two decades, but faced difficulties in the lean years following the end of the Napoleonic Wars, when competition from the Continent was restored. In 1816, the father decided to retire from the business and hand over his share of the business to his son; it was to be the making of the firm. After a couple of years getting to grips with the business and bringing it back to profitability, the new manager felt sufficiently confident to embark on a major programme of expansion and innovation. In 1818, Samuel Courtauld built two further mills, at Halstead and at Bocking. At the end of 1824 the Halstead Mill was sold to Stephen Beuzeville. In 1825, Samuel. installed a steam engine at the Bocking mill. An agreement dated 19 January 1825 was drawn up between Beuzeville and Samuel Courtauld and his partners for the conversion of the Halstead mill for silk throwing. Beuzeville was to provide the expertise, capital, and supply the silk; Courtauld was to erect the machinery power looms and operate the mill in return for a share in the profits; Beuzeville was to take delivery of the yarn and manufacture the crepe for which he was a technical expert of 20 years experience. The mill appears to have been in operation by the summer of 1825, with Joseph Ash as manager. The introduction of new technology was important but the mills still remained heavily dependent on manpower, or more accurately, woman power. The looms required supervision by an army of young female workers and even in 1838, more than 92% of the workforce was female. In 1827 Stephen Beuzeville was declared bankrupt; a formal deed of sale dated 11 April 1828 was created between the commissioners in bankruptcy and Samuel Courtauld, whereby Halstead Mill (subject to charges of £300) was sold to Courtaulds for a cash payment of £1,500. Stephen and his father joined Courtaulds as employees. In 1828, Samuel brought his brother George Courtauld II (1802–1861) into the partnership and as the business developed, further partners were admitted. George Courtauld turned the company from being a relatively insignificant local family firm into a major player in the industry, with a national, or even international, reputation.
Басқа қызығушылықтар
Курто өзінің өсіп келе жатқан экономикалық күшін өзінің жүрегіне жақын саяси мәселелерді қолдау үшін пайдаланды. Вигтердің белсенді қолдаушысы ретінде ол 1832 жылғы маңызды реформалық заңды қолдады, сондай-ақ Астыққа қарсы заң лигасының жұмысына қаржылық көмек көрсетті. Құштар унитариан болғандықтан, ол англикан шіркеулеріне көмектесу үшін шіркеу салымын төлеуге қарсы нонконформистік науқанға қатысты. 1850 жылға қарай Курто, кез келген есеп бойынша, бизнес және қаржы саласында өте табысты адам болды, бірақ оның зор байлығы өсіп келе жатқан есту қабілетінің нашарлауын жеңілдетуге көп көмектесе алмады. 1854 жылы Куртольд, енді зор байлыққа және қоғамдағы беделге ие болған адам, Галстедтен шалқары орналасқан, сол аттас ауылдағы 1545 жылға дейін салынған Госфилд Холл атты ауылдық үйді сатып алды. Курто үйді және оның кең алқабын, дәулетті адамға лайықты деңгейге жеткізу үшін көп уақыт, күш-жігер және қаржы жұмсады. Бүгінде үй І санаттағы ескерткіш болып табылады, бірақ ол зейнетке шығу туралы ойлауға мүмкіндік бермейтін бизнеске тым берілгендіктен осы еңбектерінің нәтижесін толыққанды пайдалана алмады. Ол 1881 жылғы наурыз айында қайтыс болғанға дейін компанияда белсенді рөл атқара берді.
Courtauld used his growing economic power to support a range of political issues close to his heart. As an active supporter of the Whigs, he supported the momentous Reform Act, 1832 and he also gave financial backing to the work of the Anti Corn Law League. As an enthusiastic Unitarian, he was involved in the Nonconformist campaign against the paying of church rates to assist Anglican churches. By 1850, Courtauld was, by any estimate, an extremely successful man, in business and finance, but his great wealth was unable to do much to alleviate his increasing deafness. In 1854, Courtauld, now a man of some considerable fortune and standing in society, bought Gosfield Hall, a country house dating back to 1545, in the village of the same name, not far from Halstead. Courtauld devoted a great deal of time, effort and money to bring the house, and its large estate, to a standard suitable as the country seat of gentleman of means. The house is now a Grade I listed building but he would never fully enjoy the fruits of these labours as he was too firmly wedded to his business to contemplate retirement. He continued to play an active role in the company until just before he died in March 1881.
Мұра
Негізгі тоқыма бизнесінің табысынан туған зор байлық, кейінгі ұрпақтарына өнерді қолдаушылар мен қайырымдылық жасаушылар ретінде, сондай-ақ саудамен айналысуға мүмкіндік берді. Атақты мүшелеріне Сэмюэл Куртольдтың шөбере інілері кірді: Сэмюэл Куртольд (1876–1947): 1921 жылы Куртольдтардың төрағасы болды, бірақ қазір Лондондағы Куртольд өнер институтын құрған адам ретінде жақсы танымал. Сэр Стивен Куртольд МК (1883–1967) де өнерді қолдаушы болды және бұрынғы Сэмюэл Куртольд сияқты, шаруашылық үйлерді қалпына келтіруде шеберлік танытты. 1933 жылы Лондонның оңтүстік-шығысындағы Элтем сарайында жұмыс бастады, онда ол әйелімен 1944 жылға дейін тұрды.
The great riches generated by the success of the core textile business enabled later members of the family to pursue interests as patrons of the arts and philanthropists as well as in commerce. Notable members included Samuel Courtauld's great nephews:
Samuel Courtauld (1876–1947): became Chairman of Courtaulds in 1921, but today is probably better known as the founder of the Courtauld Institute of Art in London. Sir Stephen Courtauld MC (1883–1967), was also an arts patron and, like the earlier Samuel Courtauld, developed a talent for country house restoration. In 1933, began work on Eltham Palace in south east London, where he and his wife lived until 1944.