Раманандо: 14 ғ. Индия ақыны, Бхакти қозғалысының негізін қалаушы. Хинді тілінде шығармалар жазып, рухани білімді көпшілікке жеткізген. Варанаси қаласында өмір сүрген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
14 ғасырдағы Вейшнавтық бақтылық ақын-әулие Жағадгуру Свами Рамананда (IAST: Rāmānanda) немесе Раманандачарья – 14 ғасырда Солтүстік Үндістанның Ганг алқабында өмір сүрген Вейшнавтық құлшылық ақыны-әулие. Гаур брахман отбасында дүниеге келген Рамананда өмірінің көп бөлігін қасиетті Варанаси қаласында өткізді. Оның туған күні 30 желтоқсан, ал қайтыс болған күні белгісіз. Дегенмен, тарихи деректер оның Солтүстік Үндістанда 14-шы және 15-ші ғасырлар арасында, Ислам билігі тұсында қарқынды дамыған Бхакти қозғалысының алғашқы қасиетті тұлғаларының бірі болғанын көрсетеді. Оның өлеңдері сикхтердің қасиетті кітабы Гуру Грант Сахибте кездеседі. Рамананда халыққа түсінікті болу үшін рухани тақырыптарды және өлеңдерін халық тілі – хинди тілінде жазғанымен белгілі.
14th century Vaishnava Bhakti poet saint from India
Jagadguru Swami Ramananda (IAST: Rāmānanda) or Ramanandacharya was a 14th century Vaishnava devotional poet saint, who lived in the Gangetic basin of northern India. Born in a Gaur Brahmin family, Ramananda for the most part of his life lived in the holy city of Varanasi. His date of birth is December 30 but death is uncertain, but historical evidence suggests he was one of the earliest saints and a pioneering figure of the Bhakti movement as it rapidly grew in North India, sometime between the 14th and mid 15th century during its Islamic rule period. His verse is mentioned in the Sikh holy scripture Guru Granth Sahib. Ramananda was known for composing his works and discussing spiritual themes in vernacular Hindi, stating that this makes knowledge accessible to the masses.
Өмірбаян
Рамананданың өмірі туралы, оның ішінде туған және қайтыс болған жылы туралы нақты мәлімет аз. Үнді әдебиетінің энциклопедиясы оның өмір сүру мерзімін 1366–1467 жылдар деп көрсетеді. Оның өмірбаяны екінші дереккөздердегі айғақтар мен үйлеспейтін қасиетті өмірбаяндық әңгімелерден құрастырылған. «Оның оңтүстік шығайы туралы ешқандай сөз айтылмаған, ал оның Каньякубжа брахманы екендігі туралы мәлімдеме мұндай теорияға қатысты шешуші түрде қарсы келеді» – Джордж А. Грейрсон (1920). «Рамананданың ұстазы Рагхавананда оңтүстіктен келген, көп саяхаттағаннан кейін Бенарес қаласында қоныстанды. Рамананда оның шәкірті сол жерде болды, оңтүстікте емес» – Джордж А. Грейрсон (1920).
Little is known with certainty about the life of Ramananda, including year of birth and death The Encyclopaedia of Indian Literature give dates of 1366–1467 for his lifespan.' His biography has been derived from mentions of him in secondary literature and inconsistent hagiographies. '<blockquote>"Not one word is said as to his southern origin, and the fact that he was stated to be a Kanyakubja Brahmin is decisively against such a theory" –George A. Greirson (1920). <blockquote>"It was Ramananda's teacher, Raghavananda, who came from the South, and after much wandering had settled at Benares. There, and not in the South, he had Ramananda as his disciple." –George A. Greirson (1920).
Әдеби шығармалары
Рамананда көптеген құлшылық өлеңдердің авторы ретінде еске алынады, бірақ көптеген Бхакти қозғалысы ақындары сияқты, оның осы өлеңдердің нағыз авторы болғандығы даулы. Оған инди тіліндегі «Гьян-лила» және «Йог-цинтамани» трактаттары, сондай-ақ санскрит тіліндегі «Вайшнава Мата Бхаджабхаскара» және «Рамаркана паддхати» еңбектері жатқызылады. Ол 15 ғасырдағы «Адхиатма Рамаяна» мәтінінде де осыған ұқсас байланыс бар екенін айтады, бірақ Рамананданың ілімдері осы мәтінге ықпал еткенін дәлелдейтін тарихи мәліметтер жоқ. Дегенмен, бұл теорияның тарихи негізі жоқ және ғалымдар тарапынан кең қолдау таппаған. Рамананда, егер адам өзінің ішкі болмысы ретінде Хариді (Вишнуды) танымаса, аскетизм арқылы жасалған құрбандықтар мен қайырымдылықтың мәні жоқ деп есептейді. Ол ораза тұту мен қағидаларды сынға алып, олардың маңызды емес екенін, ал адам Брахманның (Жоғарғы Күштің) мәнін тереңінен сезініп, ойға шолу жасамаса, олардың ешқандай пайдасы болмайтынын айтады. Солтүстік Үндістанның Ганг жазығы ислам билігінде болған кездегі оның тырыстары индустерді қайта жандандырып, Рамаға жеке, тікелей бағыну формасына қайта бағыттауға көмектесті. Оның көңілділігі және туған тегі мен жынысына емес, адалдыққа баса назар аударуы, әртүрлі өмірлік жолдан келген адамдарды руханиятқа тартқан үлгі болды, ал рухани ойларды санскрит емес, қарапайым тілде жеткізуі, оларды халық арасында таратуды және терең ойлауды жеңілдетті.
Ramananda is credited as the author of many devotional poems, but like most Bhakti movement poets, whether he actually was the author of these poems is unclear. Two treatises in Hindi, Gyan lila and Yog cintamani are also attributed to Ramanand, as are the Sanskrit works Vaisnava Mata Bhajabhaskara and Ramarcana paddhati. He adds that the same link can be found in the 15th century text of Adhyatma Ramayana, but there is no historical proof that Ramananda's teachings inspired that text. However, this theory lacks historical evidence and has not gained wide acceptance by scholars. Ramananda asserts that austerity and penances through asceticism are meaningless, if an individual does not realize Hari (Vishnu) as their inner self. He criticizes fasting and rituals, stating that the mechanics are not important, and that these are useless if the individual does not take the opportunity to reflect and introspect on the nature of Brahman (supreme being). His efforts, in a time when Ganges river plains of north India was under Islamic rule, helped revive and refocus Hindus to a personalized, direct devotional form of Rama worship, his liberalism and focus on the devotee's commitment rather than birth or gender set a precedent that attracted people to spirituality from various walks of life, and his use of vernacular language instead of Sanskrit for spiritual ideas made sharing and reflection easier for the masses.
Әлеуметтік реформалар
Рамананда Солтүстік Үндістанның ықпалды әлеуметтік реформаторы болды. Ол білім іздеуді және тікелей бақуаттылықты қолдады, сондай-ақ тегі, жынысы немесе дініне қарамастан кемсітпеді.
Ramananda was an influential social reformer of Northern India. He championed the pursuit of knowledge and direct devotional spirituality, and did not discriminate based on birth family, gender or religion.