Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Микроорганизмдердің өсуіне көмектесетін қоректік заттар
Nutritional chemicals that help growth of microorganisms
Пребиотиктер – бактериялар мен саңырауқұлақтар сияқты пайдалы микроорганизмдердің өсуін немесе қызметін қолдайтын тағамдағы қосылыстар. Ең көп қарастырылатын орта – асқазан-ішек жолы, онда пребиотиктер ішек микробиомындағы организмдердің құрамын өзгерте алады. Диеталық пребиотиктер әдетте асқазан-ішек жолының жоғарғы бөлігінен қорытылмай өтіп, олар үшін субстрат ретінде қызмет ете отырып, ішектегі пайдалы бактериялардың өсуіне немесе қызметіне көмектесетін, нашар қорытылатын талшықтар болып табылады. Елдің заңнамасына байланысты, олар сату мақсатындағы денсаулық туралы мәлімдемелерге байланысты тағамдық қоспалар ретінде реттелуі мүмкін. Тағам өндірісінде қолданылатын жалпы пребиотиктерге сұлыдан алынған бета-глюкан, дәнді дақылдар мен бұршақтардан алынған резистентті крахмал және цикорий түбірінен алынған инулин жатады.
Prebiotics are compounds in food that foster growth or activity of beneficial microorganisms such as bacteria and fungi. The most common environment considered is the gastrointestinal tract, where prebiotics can alter the composition of organisms in the gut microbiome. Dietary prebiotics are typically nondigestible fiber compounds that pass undigested through the upper part of the gastrointestinal tract and help growth or activity of advantageous bacteria in the colon by acting as substrates for them. Depending on the jurisdiction, they may have regulatory scrutiny as food additives for the health claims made for marketing purposes. Common prebiotics used in food manufacturing include beta glucan from oats, resistant starch from grains and beans, and inulin from chicory root.
Анықтама
Пребиотиктердің және осы жіктемеге жататын тағамдық ингредиенттердің анықтамасы 1995 жылғы алғашқы анықтамасынан бері өзгеріп дамыды. Алғашқы анықтама бойынша, пребиотиктер термині ішектегі белгілі бактерияларды таңдап ынталандыру арқылы ағзаға пайдалы болатын, қорытылмаған тағамдық ингредиенттерді білдірді. Соңғы зерттеулер таңдап ынталандырудың ғылыми тұрғыдан дәлелденбегенін көрсетті. Пребиотиктердің ішектен тыс микроорганизмдерге де әсер ете алатынын көрсететін зерттеулер нәтижесінде, 2016 жылы Халықаралық пробиотиктер және пребиотиктер ғылыми қауымдастығы (ISAPP) пребиотиктердің келесі анықтамасын ұсынды: ағзаның микроорганизмі тарапынан денсаулыққа пайдалы эффект беру үшін таңдап қолданылатын субстрат. Пребиотиктерге жататын қосылыстар келесі талаптарға сай болуы керек: Бұрынғы жіктемелерге сәйкес, өсімдіктерден алынған, олигосахаридтер деп аталатын көмірсулар қосылыстары, сондай-ақ, төзімді крахмал – анықталған пребиотиктердің негізгі көзі. Атап айтқанда, фруктандар мен галактандар – ішектегі пайдалы бактериялық колониялардың белсенділігі мен өсуін ынталандыратын екі олигосахарид көзі. Пектин, бета-глюкандар және ксилоолигосахаридтер сияқты басқа диеталық талшықтар да пребиотиктердің анықтамасына сәйкес келеді. Өнімдерді таңбалауды реттейтін Еуропалық тамақ қауіпсіздігі агенттігі (EFSA) «пребиотиктер» және «диеталық талшықтар» терминдерін ажырата отырып, «денсаулыққа қатысты мәлімдемелердегі тағамдық құрауыштардың тұтынуы мен асқазан-ішек микробиотасының санының артуы арасындағы себеп-салдар байланысы анықталмаған» деп мәлімдейді. Осылайша, EFSA ережелеріне сәйкес, жеке ингредиенттерді пребиотиктер деп таңбалауға болмайды, оларды тек диеталық талшық ретінде көрсетуге болады, ал денсаулыққа пайдасы туралы ақпарат беруге болмайды. Жақында жақсартылған зерттеу әдістерінің арқасында, қазіргі пребиотиктердің әсер ететін микроорганизмдерінің спектрі кеңейді, оларға Roseburia spp., Eubacterium spp., Akkermansia spp., Christensenella spp., Propionibacterium spp. және Faecalibacterium spp. кіреді. Бұл бактериялар негізгі пробиотиктер және пайдалы ішек бактериялары ретінде ерекшеленеді, себебі олар ас қорытуды жақсарту (мысалы, минералдардың сіңуін күшейту сияқты) және иммундық жүйенің тиімділігі мен күшін арттыру арқылы ағзаға бірнеше пайдалы әсер ете алады. Бифидобактериялар мен лактобациллалардың пребиотикке қатысты ерекшеліктері әртүрлі екені және олардың бактериялық популяциясына тән ферменттерге негізделген пребиотикалық талшықты таңдап ашытатыны көрсетілді. Лактобациллалар инулин мен фруктоолигосахаридтерді артық көреді, ал бифидобактериялар инулин, фруктоолигосахаридтер, ксилоолигосахаридтер және галактоолигосахаридтерге қатысты ерекшелік көрсетеді. Бір зерттеуде Африкада дәстүрлі диетамен тамақтанатын адамдар күніне 38 грамм төзімді крахмал тұтынатыны анықталды.
The definition of prebiotics and the food ingredients that can fall under this classification, has evolved since its first definition in 1995. In its earliest definition, the term prebiotics was used to refer to non digestible food ingredients that were beneficial to the host through their selective stimulation of specific bacteria within the colon. Further research has suggested that selective stimulation has not been scientifically demonstrated. As a result of research suggesting that prebiotics could impact microorganisms outside of the colon, in 2016 the International Scientific Association for Probiotics and Prebiotics (ISAPP) produced the following definition of prebiotics: a substrate that is selectively used by a host microorganism to produce a health benefit. Compounds that can be classified as prebiotics must also meet the following criteria: Based on the previous classifications, plant derived carbohydrate compounds called oligosaccharides as well as resistant starch are the main source of prebiotics that have been identified. Specifically, fructans and galactans are two oligosaccharide sources which have been found to stimulate the activity and growth of beneficial bacterial colonies in the gut. Other dietary fibers also fit the definition of prebiotics, such as pectin, beta glucans, and xylooligosaccharides. The European Food Safety Authority (EFSA), the regulatory agency for product labeling, differentiates between "prebiotic" and "dietary fiber", stating that "a cause and effect relationship has not been established between the consumption of the food constituents which are the subject of the health claims and a beneficial physiological effect related to increasing numbers of gastrointestinal microbiota". Consequently, under EFSA rules individual ingredients cannot be labeled as prebiotics, but only as dietary fiber and with no implication of health benefits. With improved mechanistic techniques in recent years, the current prebiotic targets have expanded to a wider range of microbes, including Roseburia spp., Eubacterium spp., Akkermansia spp., Christensenella spp., Propionibacterium spp. and Faecalibacterium spp. These bacteria have been highlighted as key probiotics and beneficial gut bacteria as they may have several beneficial effects on the host in terms of improving digestion (including but not limited to enhancing mineral absorption) and the effectiveness and intrinsic strength of the immune system. Both Bifidobacteria and Lactobacillus have been shown to have differing prebiotic specificity and to selectively ferment prebiotic fiber based on the enzymes characteristic of the bacterial population. Thus, Lactobacilli prefer inulin and fructooligosaccharides, while Bifidobacteria display specificity for inulin, fructooligosaccharides, xylooligosaccharides and galactooligosaccharides. One study reported that individuals consuming a traditional diet in Africa consumed 38 grams of resistant starch/day.
Генетикалық модификация
Ғылыми зертханаларда инулин өндірісі күшейтілген генетикалық модификацияланған өсімдіктер жасалды.
Genetically modified plants have been created in research labs with upregulated inulin production.