Джон Леннард Кинг: Британдық кәсіпкер және British Airways басшысы
John King, Baron King of Wartnaby
Джон Л. Кинг (1917-2005) – британ экономисі, British Airways басшысы. Virgin Atlantic-қа қарсы «кір жуу» кампаниясына қатысты. Биографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық экономист (1917–2005)
British economist (1917–2005)
Джон Леонард Кинг, Уортнаби бароны (29 тамыз 1917 – 12 шілде 2005) – британдық бизнесмен, British Airways авиакомпаниясын басқарғанымен әйгілі. Ол сонымен қатар Virgin Atlantic авиакомпаниясына қарсы British Airways жүргізген «жала жартас» науқанына тікелей қатысты.
John Leonard King, Baron King of Wartnaby (29 August 1917 – 12 July 2005) was a British businessman, who was noted for leading British Airways. He was also directly involved with the "dirty tricks" campaign waged by British Airways against Virgin Atlantic.
Ерте өмір және мансап
Кинг Брентфордта, Миддлсексте дүниеге келген. Оның әкесі, Альберт Джон Кинг, Бірінші дүниежүзілік соғыста қатысып, кейін пошташы болып жұмыс істеген; ирланд туған анасы, Кэтлин Кинг, тігінші болған. Ол төрт баланың екіншісі еді. Ол Суррейдегі Дансфолдтағы пабқа (қоғамдық үйге) жалғастырылған шағын мүлікте өсті. 1929 жылы 12 жасында білімі болмастан мектепті тастап, вакуумдық тазартқыштар шығаратын жергілікті зауытта жұмыс істеді, онда оның жұмысына қысқыштарды бекіту кірді, соның арқасында ол "Қысқыш патшасы" деген лақап ат алды. Оның келесі жұмысы жергілікті кәсіпкер Артур Сайкстің қолында болды, ол автокөлік сатушысы болды (қажетті төлемдерді жасамай қалған адамдардан көліктерді қайта алып беру міндеттерімен), содан кейін ол өз такси бизнесін ашып, Ford автокөліктерінің қосалқы агенттігін сатып алып, оны Whitehouse Motors деп атады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, автокөлік бизнесі құлдырады, бірақ Кинг бұл кезде жалпы инженерлік саласына көшті және қорғаныс келісімдерінен және ұшақтарға бөлшектер жасаудан табыс тапты. Ол Соғыс министрлігінің келісімдерінен үлкен пайда көріп, Lend Lease бағдарламасы арқылы алған сирек американдық станоктарды пайдалана алды. Соғыстан кейін Кинг Англияға оралудан бұрын біраз уақыт Канадада тұрды, содан кейін Йоркширдегі Феррибриджтегі бос жайға фабрика салып, Ferrybridge Industries құрды. Оны Pollard Ball and Roller Bearing Company деп атағаннан кейін және жылына миллиондаған шарлы подшипниктер өндіргеннен кейін, ол бірнеше континентке тараған ірі кәсіпорынға айналды (Ұлыбританиядағы үшінші ірі шарлы подшипник бизнесі). Шарлы подшипник бизнесін қайта ұйымдастыру аясында бизнесті басқа өндіруші, Ransome & Marles компаниясымен біріктіруге мәжбүр болғаннан кейін, Кинг оны 1968 жылы 10 миллион фунт стерлингке сатты, өзіне 3 миллион фунт стерлинг пайда тапты. 1970 жылы Dennis Specialist Vehicles, ал 1972 жылы Babcock International компанияларының төрағасы болды. Babcock компаниясы 1987 жылдың тамызында FKI Electricals компаниясымен 415 миллион фунтқа сатып алынды. 1972 жылдан бері Babcock төрағасы болған Кинг, жаңа біріктірілген компанияның төрағасы болды, ол FKI Babcock деп аталды. Ол 1979 жылғы Жаңа жылдық құрметте Knight Bachelor атағын алды, 1980 жылы Ұлттық кәсіпорын кеңесінің төрағасы болып тағайындалды және British Airways (BA) басшысы болды.
King was born in Brentford, Middlesex. His father, Albert John King, had fought in the First World War, and later worked as a postman; his Irish born mother, Kathleen King, worked as a seamstress. He was the second of four children. He was reared on a small property attached to a public house in Dunsfold, Surrey. He left school in 1929 at the age of 12 without qualifications and started work in a local factory which produced vacuum cleaners, where his work included machining clamping stays, earning him the nickname "Clamping Stay King". His next job was with local businessman Arthur Sykes, as a car salesman (with duties including re possessing cars from people who had failed to make the necessary payments) before setting up his own taxi business and acquiring a Ford cars sub agency and naming it Whitehouse Motors. When the second World War broke out, the motor business folded, but by then King had diversified into more general engineering work and so prospered from defence contracts and making parts for aircraft. He benefited hugely from War Ministry contracts and was able to use rare American machine tools that he acquired under the Lend Lease programme. After the war King, moved to Canada for a time, before returning to England and building a factory on wasteland in Ferrybridge, Yorkshire to establish Ferrybridge Industries. After renaming it the Pollard Ball and Roller Bearing Company and producing millions of ball bearings per year, it grew to become a major operation spanning several continents (the third largest ball bearing business in the UK). After being forced to merge the business with another manufacturer, Ransome & Marles, as part of a government reorganisation of the ball bearing business, King sold it for £10m in 1968, netting some £3m personally. He became Chairman of Dennis Specialist Vehicles in 1970, and Babcock International in 1972. Babcock was acquired by FKI Electricals for £415 million in August 1987. King, Babcock chairman since 1972, became chairman of the new combined company, called FKI Babcock. He was made
Knight Bachelor in the 1979 New Year Honours, and appointed Chairman of the National Enterprise Board in 1980 and, famously, taking over as head of British Airways (BA).
British Airways әуе компаниясы
"Мәміле жасауға шебер, Тэтчер ханымның сүйікті кәсіпкері" атанған ол, мемлекеттік авиакомпанияны жекешелендіруге дайындау үшін таңдалды. Кинг 1981 жылы British Airways авиакомпаниясына келді, сол кезде авиакомпания жылына 140 миллион фунт стерлингтен астам зиян көріп отырды. 1989 жылға қарай авиакомпания салықтан бұрын 268 миллион фунт стерлинг пайда тапты. Кинг авиакомпанияда жасаған маңызды өзгерістердің ішінде 22 000 қызметкерді жұмыстан босату, 1983 жылы Колин Маршаллды бас директор қызметіне тағайындау, флотынан ескі ұшақтарды алып тастау, жаңа және тиімді ұшақтар сатып алу, сондай-ақ табыссыз бағыттарды тоқтату болды. Екі жылдың ішінде Кинг BA директорлар кеңесінің жартысынан астамын өзінің тағайындаған адамдарымен ауыстырды. 1987 жылы BA жекешелендірілген кезде, алғашқы акцияларға сұраныс 11 еседен асып түсті. Оның төраға ретіндегі жалақысы 1988 жылы шамамен 250 000 фунт стерлинг болса, 1991 жылы 669 350 фунтқа (оның ішінде 220 000 фунт бонус) дейін өсті. 1983 жылдың 15 шілдесінде Кинг Лестершир графтығындағы Вартнаби бароны титулын алды. Лорд Кинг "Бритиш Эйрвейз" үшін "Конкордтың" маңыздылығын мойындады. BA-мен қызмет етудің алғашқы жылдарында "Конкорд" авиакомпанияға зиян келтіріп, баспасөз тарапынан "ақ пил" деп сынға ұшырады. BA "Конкордты" трансатлантикалық бәсекелестерден бизнес-клиенттерді тарту үшін пайдаланды, авиакомпаниямен корпоративтік есепшотына ие болған компанияларға "Конкордта" жоғары классқа өтуге кепілдік берді.
Dubbed "Mrs. Thatcher's favourite businessman" he was chosen to prepare the loss making nationalised flag carrier for privatisation. King joined British Airways in 1981 when the airline was losing in excess of £140m a year. By 1989, the airline was making a pre tax profit of £268m. Some of King's major changes at the airline included removing 22,000 staff members, hiring Colin Marshall as CEO in 1983, removing older aircraft from the fleet, purchasing more modern and efficient airliners, and axing unprofitable routes. Within two years King had replaced over half of the BA board with his own appointees. When BA was privatised in 1987, the initial share offering was 11 times oversubscribed. His compensation as chairman rose from about £250,000 in 1988 to £669,350 (including a £220,000 bonus) in 1991. King was created a life peer as Baron King of Wartnaby, in the County of Leicestershire on 15 July 1983. Lord King recognised the importance of Concorde to British Airways. In its early years of service with BA, Concorde lost the carrier money and attracted criticism from the press as a white elephant. BA used Concorde to win business customers from transatlantic competitors by guaranteeing a certain number of Concorde upgrades in return for corporate accounts with the airline.
Virgin Atlantic және "Қылай амалдар" дабылы
Сол кезде «Британдық әуе жолдары» бәсекелес пайда бола бастады; Ричард Брэнсонның Virgin Atlantic компаниясы 1984 жылы бір бағыт пен бір Боинг 747 ұшағымен жұмысын бастады және BA-ның ең табысты бағыттарындағы маңызды қарсыластың біріне айналды. 1991 жылы Саддам Хусейн ұстаған кешірілгендерді Ирактан өз елдеріне қайтару бойынша жарияланған гуманитарлық миссиядан кейін Кинг Маршаллға және оның баспасөз хатшысының директоры Дэвид Бернсайдқа «Брэнсонмен айналысыңдар» деген тапсырма берген. Осыдан кейін «жамандық ойындары» науқаны басталды, осыған байланысты Брэнсон 1992 жылы Кингті және BA-ны артық айыптау үшін сотқа берді. Кинг 1993 жылы сотқа дайындалған іс бойынша Брэнсонға қарсы шағымдануға тырысты. Бірақ, тараптар соттан тыс келісімге келді, нәтижесінде BA Брэнсонға 500 000 фунт стерлинг, ал оның әуе компаниясына 110 000 фунт стерлинг төледі; сонымен қатар, BA 3 миллион фунтқа дейін заңдық шығындарды өтеді.
Around the same time, British Airways was witnessing the emergence of rival; Richard Branson's Virgin Atlantic which began with one route and one Boeing 747 in 1984, and was emerging as a serious threat on some of BA's most lucrative routes. Following a highly publicised mercy mission to Iraq to fly home hostages who had been held by Saddam Hussein in 1991, King is reported to have told Marshall and his PA Director David Burnside to "do something about Branson". This began the campaign of "dirty tricks", for which Branson sued King and BA for libel in 1992. King countersued Branson with the case scheduled for trial in 1993. However, it was settled out of court, with BA paying damages to Branson of £500,000 and a further £110,000 to his airline; further, BA paid legal fees of up to £3 million.
Кейінгі мансап
1993 жылы Кинг BA басшылығы лауазымынан қанағаттанды, бірақ BA президенті атағын мәңгілік сақтап қалды. Оның қызығушылықтарына Daily Telegraph, Spectator, Norman Broadbent бас іздеу компаниясы және Short Brothers инженерлік фирмасы кірді.
King stepped down from his BA leadership role in 1993, but remained BA president emeritus. His interests included directorships at the Daily Telegraph, Spectator, headhunting company Norman Broadbent, and engineering firm Short Brothers.
Некелер мен балалар
Кинг екі рет үйленген; алғаш 1941 жылы оның алғашқы бастығы Артур Сайкстың қызы және Джон Полсонның жеңгесі Лорна Сайксқа үйленді. Олар 1969 жылы ол қатерлі ісіктен қайтыс болғанға дейін некеде тұрды. Кинг 1970 жылы Галвейдің 8-ші виконтының қызы Изабел Синтия Монктонға қайта үйленді.
King was married twice; first to Lorna Sykes (daughter of his first boss, Arthur Sykes, and sister in law of John Poulson) in 1941. The couple remained married until her death from cancer in 1969. King remarried in 1970 to Isabel Cynthia Monckton, daughter of the 8th Viscount Galway.
Жеке өмір
Кинг Белвоар және Бадсворт аңшылықтарында MFH (фокстұқырлар шебері) дәрежесін алды және Лорд Кинг XI крикет командасының төрағасы болды. Ол әйелі Лорнамен бірге ұшқышқа оқып, Ұлыбританияны ұшақпен аралап саяхаттады. Лорд Кинг көп жылдар бойы Лондонның Итон-скверінде пәтер ұстады, British Airways басқарып жүрген кезінде аптаның көп бөлігін сол жерде өткізді. Сенбі-жексенбі күндері ол Лестершир графтығындағы Мелтон Моубрей қаласының жанындағы Вартабиде орналасқан Фрайрс Велл Естейт есімді ауылдық үйіне баратын. Оның Шотландияда, Навер өзеніне жақын жерде де үйі болды.
King held the rank of MFH (Master of Foxhounds) with the Belvoir and Badsworth hunts and was also Chairman of the Lord King XI cricket team. He and wife Lorna both learned to fly and would use an aircraft to tour the UK. Lord King kept a flat in London for many years, in Eaton Square, and during his time running British Airways he lived there during the week. At weekends, he travelled north to his country estate, Friars Well Estate, in Wartnaby near Melton Mowbray in the county of Leicestershire. He also had a house in Scotland, close to the River Naver.