Джеймс Меррилл мен Дэвид Нойс Джексон: Өмірлік серіктестік және шығармашылық ынтымақтастық
David Noyes Jackson
Дэвид Нойс Джексон (1922-2001) – ақын Джеймс Мерриллдің өмірлік серігі. Жазушы, суретші, Мерриллмен шығармашылық байланысымен танымал. Қарым-қатынастары туралы естеліктер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Дэвид Нойс Джексон (16 қыркүйек 1922 – 13 шілде 2001) – ақын Джеймс Мерриллдің (1926–1995) өмірлік серігі болған.
David Noyes Jackson (September 16, 1922 – July 13, 2001) was the life partner of poet James Merrill (1926–1995).
Өмір
Жазушы және суретші Джексон бүгінде негізінен Мериллмен әдеби ынтымақтастығымен еске алынады. Екі адам 1953 жылдың мамыр айында Нью-Йоркте Мериллдің «The Bait» пьесасы қойылғаннан кейін танысты. Олар Коннектикут штатының Станингтон қаласында, Флорида штатының Ки-Уэст қаласында және Грецияның Афина қаласында бірге тұрды. «Бұл мен білген ең бақытты одақ болды», – деп жазды 1950 жылдары екеуін де таныған және олардың қарым-қатынасы туралы қырық жылдан астам уақыттан кейін «Familiar Spirits» (2001) естеліктерін жазуға лайық деп ойлаған Алисон Лури. Он жылдар бойы рухтармен сеанстар өткізген Меррилл мен Джексон табиғаттан тыс жазбалар мен басқа әлемнен келген хабарларды жазып алды. Меррилл мен Джексонның уижа транскрипциялары алғаш рет өлең түрінде «Ефрем кітабында» жарияланды (алғаш рет 1976 жылы жарық көрген және 1977 жылы Пулитцер сыйлығына ие болған «Илаһи комедиялар» жинағында). Джексон Джеймс Мерриллмен оның ең маңызды поэзиялық туындыларының көп бөлігін бірлесіп жасады. «The Book of Ephraim» (1976), «Mirabell: Books of Number» (1978) және «Scripts for the Pageant» (1980) кітаптарының барлығы Джексонның көмегімен жазылған. Олар бірлесіп «Сандовердегі өзгермелі жарық» эпикалық трилогиясын құрады – 560 беттік апокалиптикалық өлең 1982 жылы толыққанды жарияланды. Ол және Джеймс Меррилл Стонингтон қаласындағы Евергрин зиратында қатар жерленген. Джексонның бұрынғы әйелі және Мерриллдің досы Дорис Сеуэлл Джексон олардың артында жатыр.
A writer and artist, Jackson is remembered today primarily for his literary collaboration with Merrill. The two men met in May 1953 in New York City, after a performance of Merrill's play, "The Bait." They shared homes in Stonington, Connecticut, Key West, Florida, and Athens, Greece. "It was, I often thought, the happiest marriage I knew," wrote Alison Lurie, who got to know both men in the 1950s and thought enough of the relationship to write a memoir about it more than forty years later, Familiar Spirits (2001). Over the course of decades conducting séances with a Ouija board, Merrill and Jackson took down supernatural transcriptions and messages from otherworldly entities. Merrill's and Jackson's ouija transcriptions were first published in verse form in The Book of Ephraim (printed for the first time in Divine Comedies, 1976, which was awarded the Pulitzer Prize in 1977). Jackson collaborated with James Merrill on much of his most significant poetic output. The Book of Ephraim (1976), Mirabell: Books of Number (1978), and Scripts for the Pageant (1980) were all written with Jackson's assistance. Together, they constitute the epic trilogy The Changing Light at Sandover, a 560 page apocalyptic poem published in its entirety in 1982. He and James Merrill are buried side by side at Evergreen Cemetery, Stonington. Jackson's former wife and Merrill's friend, Doris Sewell Jackson is buried behind them.