Кіріспе
Американдық композитор және скрипкашы Уильям Мерсер Кук (27 қаңтар 1869 - 19 шілде 1944), Вилл Марион Кук атымен әйгілі, американдық композитор, скрипкашы және хор жетекшісі болған. Кук Антонин Дворжактың шәкірті болды. 1919 жылы ол өзінің Нью-Йорк Синкопацияланған оркестрін (Оңтүстік Синкопацияланған оркестр) Ұлыбритания королі Георг V-ге жеке орындау үшін Англияға алып барды, сондай-ақ концерттік тур жасады. Кук ең көп танымал әндерімен және афроамерикалық авторлар, продюсерлер мен актерлер қатысқан Бродвей мюзиклдерімен белгілі, мысалы, «Clorindy, or The Origin of the Cake Walk» (1898) және «In Dahomey» (1903). Соңғысы төрт жыл бойы, Ұлыбритания мен АҚШ-ны қоса, гастрольдік сапарда болды. Кук Джордж Уокер Берт Уильямс труппасының музыкалық директоры қызметін атқарды және комедиялық дуэтпен «Clorindy», «In Dahomey» және тағы да бірнеше музыкалық жетістіктерде жұмыс істеді.
William Mercer Cook (January 27, 1869 – July 19, 1944), better known as Will Marion Cook, was an American composer, violinist, and choral director. Cook was a student of Antonín Dvořák. In 1919 he took his New York Syncopated Orchestra (Southern Syncopated Orchestra) to England for a command performance for King George V of the United Kingdom, and tour. Cook is probably best known for his popular songs and landmark Broadway musicals, featuring African American creators, producers, and casts, such as Clorindy, or The Origin of the Cake Walk (1898) and In Dahomey (1903). The latter toured for four years, including in the United Kingdom and United States. Cook served as musical director of the George Walker Bert Williams Company, working with the comedy partners on Clorindy, In Dahomey, and several other musical successes.
Ерте өмір
Уилл Марион Кук (Will Marion Cook) 1869 жылы Азамат соғысы аяқталғаннан кейін Вашингтон қаласында Джон Хартвелл Кук пен оның әйелі Изабел отбасында дүниеге келді. Аға Кук Хауард университетінің заң мектебінің алғашқы түлектерінің бірі болып, 1871 жылы бітірді және Вашингтонда тәжірибе жинаған алғашқы афроамерикалық заңгерлердің қатарында болды. Ол 1867 жылдан 1872 жылға дейін "Азат болғандар бюросының бас хатшысы", ал 1876 жылдан 1878 жылға дейін Хауард университетінің заң мектебінің профессоры және деканы қызметін атқарды. Оның ата-анасы соғысқа дейін бостандыққа ие болған афроамерикалықтар еді және білім беруге ерекше мән берді; Кук Оберлин колледжін бітірді. Джон Кук 1879 жылы туберкулезден қайтыс болғаннан кейін, жесір қалған Изабел отбасын күтіп бағу үшін күш салды. Соңында ол үш баласын да туыстарына тәрбиелеуге жіберуге мәжбүр болды. 10 жасында Уилл бір мұғаліммен қарым-қатынаста болды, мұғалім оны жазалап, белдігімен ұрды, содан кейін оны Теннесси штатының Чаттануга қаласында анасының әжесі мен атасының үйіне жіберді. Олар соғысқа дейін өздерінің бостандығын сатып алған бұрынғы құлдар еді. Олармен бірге ол өзі "нағыз негр мелодиялары" деп сипаттаған халық музыкасын естіді, бұл кезде ол кейін "жан кезеңі" деп атады. Бір жылдан кейін әжесі Уиллдің Оңтүстікте болуы дұрыс емес деп шешіп, оны анасына қайтарды. Вашингтон қаласында афроамерикалықтардың көптеген өкілдері тұрды, олардың көпшілігі соғысқа дейін бостандыққа ие болды және білімді жандардан құралған қауымды құрады. Анасымен қайта қосылғаннан кейін Уилл музыкаға шын көңілмен берілді. Ол 14 жасында Огайодағы Оберлин консерваториясында скрипка сабақтарын бастады. Кейін Марион биші Луис Дугласқа үйленді. Уилл Мерсер Кук Хауард университетінде тарих профессоры болды, содан кейін Нигер және Сенегал елдеріндегі АҚШ елшісі болып тағайындалды.
Дворжакпен зерттеулер
1894 және 1895 жылдары Кук АҚШ-та жұмыс істеп жүрген чех композиторы Антонин Дворжактан және Ұлттық музыка консерваториясында Джон Уайттан сабақ алды. Кук студент кезінде кәсіби түрде өнер көрсеткен және 1889 жылы Вашингтон қаласында алғашқы концертін өткізді. Алайда, оның солист ретіндегі өнер жолы қысқа болды. Классикалық музыка өнерінде орындаушылардың күшейген сегрегациясына жауап ретінде Кук музыкалық театрда өзіне орын тапты.
Гастрольдер мен композициялар
1890 жылы Кук Шығыс жағалауында гастрольдік камералық оркестрдің директоры болды. Ол «Том ағаның қорасы» операсының сахналарын қоюға дайындады. 1893 жылы Чикагодағы Дүниежүзілік көрмеде өтуі тиіс болған қойылым жойылды. 1898 жылы ол ақын Пол Лоренс Данбармен бірлесіп жазған «Клоринди: Кеквоктың шығу тегі» атты бір актілік музыкалық комедиясын қойды. Бұл Бродвейдің беделді сахнасында ойналған алғашқы қара нәсілді шоу болды; ол Казино театрының шатыр бағында қойылды. Театр сахнасында қойылмағандықтан және толық көлемді қойылым болмағандықтан, Куктың 1903 жылғы «Дагомеяда» мюзиклінің мәртебесіне ие емес (төмендегі абзацты қараңыз). Театр тарихшысы Джеральд Бордман бұл «Бродвейдің ірі сахнасында қара нәсілділер жазған және ойнаған алғашқы толық мюзикл» дейді. Ол сондай-ақ сол кездегі екі жетекші водевиль орындаушысын таныстырғаны және афроамерикалық және АҚШ тарихының элементтерін сатиралық түрде бейнелегенімен, кейіпкерлерін сол кездегі стереотиптерден асырып дамытқанымен ерекшеленді. Мюзиклдің премьерасынан кейін Ұлыбританияда гастрольдік сапарға шықты. 1904 жылы Нью-Йоркте қайта қойылды, содан кейін АҚШ бойынша да гастрольдік сапар жасады. Әндерімен танымал Кук халықтық элементтерді ерекше және жаңаша қолданды. Осы әндердің көптегені алғаш рет оның мюзиклдерінде орындалды. Әндер хор немесе жеке әншілер үшін жазылған. Кейбіреулері «Негр әндерінің жинағы» (1912) жинағына енді. Кейінгі жылдары Кук хор мен оркестрдің белсенді дирижері болды. Ол бірнеше концерт ұйымдастырды. Сондай-ақ, Нью-Йорк пен Вашингтонда көптеген хор ұйымдарын құрды. Ол құрған Нью-Йорк Синкопацияланған оркестрі 1918 жылы АҚШ бойынша гастрольдік сапар жасады, ал 1919 жылы король Георг V үшін Англияға командалық орындауға барды. «Оңтүстік Синкопацияланған оркестрі» деп те белгілі болған ол джаз бен регтаймды басқа елдерге жеткізуге тырысты және Англия мен Еуропа бойынша гастрольдік сапар жасады. Оның құрамында директордың көмекшісі Уилл Тайерс, джаз кларнетшісі Сидни Бечет және Куктің әйелі Эбби Митчелл болды. Кук сонымен қатар Юби Блейк және Дьюк Эллингтон сияқты жас музыканттарға кеңес берді, олар өздерінің табысты мансаптарында танымал болды. Оның соңғы қойылымдарының бірі – Уилл Водеримен бірлесіп жазылған «Swing Along» (1929) болды. 1944 жылы Кукқа қарын безінің қатерлі ісігі диагнозы қойылып, маусым айында Нью-Йорктегі Харлем ауруханасына жатқызылды. Ол 29 күннен кейін, 1944 жылдың 19 шілдесінде, ауруханада қатерлі ісік пен жүрек ауруынан қайтыс болды. Кук Вашингтондағы Вудлон зиратында жерленген.
Мұра мен құрмет
Нью-Йорк штатының Харлем қаласындағы Стриверс-роудағы Уилл Марион Кук үйі – ұлттық тарихи ескерткіш. Оның Вашингтон қаласындағы отбасылық үйінің орнына Хауард университетінің ғимараты салынған. Бұл орын белгіленген және Вашингтон қаласының афроамерикалық мұра жолында танылған.