Кіріспе

Оуль-Крик көпіріндегі оқиға – 1961 жылғы француздық қысқаметражды фильм, көбінесе диалогсыз. Ол американдық Азамат соғысының сарбазы, зейін қоюшы және жазушы Амброз Бирс жазған 1890 жылғы сол аттас американдық әңгімесіне негізделген. Фильмді Роберт Энрико түсірді, ал продюсерлері Марсель Ишак және Пол де Рубей болды, музыкасын Анри Ланоэ жазды. Ол Канн кинофестивалінде және «Оскар» сыйлығында жүлдегер атанды. Кейіннен фильм 1964 жылғы 28 ақпанда «Твайлайт-зона» телесериалының бесінші маусымының 22-ші эпизоды ретінде американдық теледидарда көрсетілді.

Сюжет

1862 жылы өртелген ағашқа ілінген хабарламада көпірлерге, теміржолдарға немесе туннельдерге кедергі келтіретін кез келген адамның дереу атқыланары жазылған. Одақ әскерлері бейбіт тұтқын Пейтон Фаркуарды ауылдық теміржол көпірінен асылуға дайындап жатыр. Ұнтақ жолақтың дыбысында тек құстардың дауысы мен қысқаша әскери бұйрықтар ғана естіледі. Арқан Фаркуардың мойнына салынар кезде, оның үйі, әйелі және балаларының суреті көз алдынан өтеді. Фаркуар көпірден құлағанда арқан үзіліп, ол өзенге құлайды. Ол өзінің байлауларын босатып, аяқ киімдерін шешіп, әскерлер оқ атып тұрғанда өзен ағысымен жүзе бастайды. Фаркуар ағысқа ілесіп, шаршап-шалдыққан күйі жағаға шығып, құтылудан күліп риза болады. Ағаштардың бұтақтары, аспан және қозғалатын жәндіктердің көріністері қашықтан естілген зеңбірек оғымен үзіледі, ол оны орман арқылы, содан кейін түзу және реттелген жолмен жүгіруге мәжбүр етеді. Соңында үйінің қақпасына жеткенде, ол жапырақтардың арасынан өтеді. Фаркуар ашық алаңға жетіп, әйеліне қарай жүгіреді, ол оған күлімсіреп, жылап қарсы алады. Жұбайлар құшақтасуға асыққанда Фаркуар денесі қаттырақ болып, демі тоқтайды, басы кері иіліп қалады. Сцена қайтадан оның көпірден ілінген денесіне бұрылады, оның қашқандығы мен әйелімен кездесуі құлау сәтінде болған иллюзия екені анықталады.

Сақтау

"Оуль-Крик көпіріндегі оқиға" 2012 жылы Академия киноархивінде сақталды.