Нюрнбергтік сот: «Соңғы шешім» қылмыстарына қатысқан SS басшыларының ісі

Кіріспе

"Түпкі шешім" нацистік Германия әкімшілігіне қарсы Похл соты (WVHA соты деп те аталады және ресми түрде Америка Құрама Штаттары Освальд Похл және басқаларға қарсы) – Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Германияның Нюрнберг қаласындағы оккупациялық аймақта АҚШ билігі өткізген соғыс қылмыстары бойынша он үш сот ісінің төртіншісі болды. Он үш сот процесі Халықаралық әскери трибуналдың алдында емес, АҚШ әскери соттарының алдында өтті, бірақ екі сот та Әділет сарайындағы бір бөлмелерде қарастырылды. Олар жиынтығында "Нюрнбергтен кейінгі сот процестері" немесе ресми түрде "Нюрнберг әскери трибуналдары алдындағы соғыс қылмыскерлерінің сот процестері" (NMT) деп белгілі. Похл ісінде SS Obergruppenführer Освальд Похл және SS-тің Бас экономикалық және әкімшілік кеңсесінде (неміс тілінде SS WVHA деп қысқартылған) жұмыс істеген 17 басқа SS офицері нацистік режим кезінде жасалған соғыс қылмыстары мен адамзатқа қарсы қылмыстар үшін сотталды. Оларға тағылған басты айып – "Түпкі шешім" деп аталатын іске белсенді қатысып, оны басқарғаны. WVHA – концлагерьдер мен жойқын лагерьлерді басқарған нацистік үкімет кеңсесі. Ол сондай-ақ Waffen SS үшін жабдықтарды сатып алумен және 1942 жылдан бастап SS Totenkopfverbände әкімшілігімен де айналысты. Сот судьяларының өтініші бойынша, сот 1948 жылдың 14 шілдесінде қорғау тарапы ұсынған қосымша материалдарды қарастыру үшін қайтадан жиналды. 1948 жылдың 11 тамызында трибунал соңғы үкімдерін шығарды, ол бұрынғы үкімдердің көпшілігін растады, бірақ түрме мерзімін кейбіреулеріне сәл қысқартты және Георг Лёрнерге тағайындалған өлім жазасын өмір бойына бас бостандығынан айыру жазасына өзгертті. Похл өзінің кінәсіздігін айтып, ол төменгі лауазымды қызметкер болғанын мәлімдеді. Ол 1951 жылдың 7 маусымында Ландсберг түрмесінде дарға асылды. WVHA-ның (концентрациялық лагерьлер бөлімі) Концентрациялық лагерьлер басқармасының басшысы Рихард Глюкс, ол барлық концентрациялық лагерьлер командирлерінің тікелей бастығы болғандықтан және осылайша ондағы барлық қатыгездіктерге тікелей жауапты болған, сотқа тартылмады. 1945 жылдың 10 мамырында Германияның шартсыз капитуляциясына екі күн қалғанда, ол Фленсбургтегі әскери-теңіз ауруханасында өз-өзіне қол жұмсады. Глюкстің алдыңғы басшысы Теодор Эйке 1943 жылы Лозова маңында шайқаста қаза тапты.

The Pohl trial against the Nazi German administration of the "Final Solution" (also known as the WVHA Trial and officially The United States of America vs. Oswald Pohl, et al.) was the fourth of the thirteen trials for war crimes that the United States authorities held in their occupation zone in Germany in Nuremberg after the end of World War II. The thirteen trials were all held before U. S. military courts, not before the International Military Tribunal, although both courts presided in the same rooms at the Palace of Justice. They are known collectively as the "Subsequent Nuremberg Trials" or more formally, as the "Trials of War Criminals before the Nuremberg Military Tribunals" (NMT). In the Pohl case, SS Obergruppenführer Oswald Pohl and 17 other SS officers employed by the SS Main Economic and Administrative Office (abbreviated in German as SS WVHA), were tried for war crimes and crimes against humanity committed during the time of the Nazi regime. The main charge against them was their active involvement in and administration of the so called "Final Solution". The WVHA was the Nazi government office that ran the concentration and extermination camps. It also handled the procurement for the Waffen SS and, as of 1942, the administration of the SS Totenkopfverbände. At the request of the judges, the court reconvened on July 14, 1948, to consider additional material presented by the defense. On August 11, 1948, the tribunal issued its final sentences, confirming most of its earlier sentences, but slightly reducing some of the prison sentences and changing the death sentence of Georg Lörner into a sentence of life imprisonment. Pohl kept proclaiming his innocence, saying he had been only a lower functionary. He was hanged on June 7, 1951, at Landsberg Prison. The head of Amt D: Konzentrationslagerwesen of the WVHA (the department of concentration camps), Richard Glücks, who had been the direct superior of all commanders of concentration camps and as such directly responsible for all the atrocities committed there, was not tried. On May 10, 1945, two days after the unconditional surrender of Germany, he had committed suicide in the navy hospital of Flensburg. Glücks's predecessor Theodor Eicke was killed in action near Lozova in 1943.