Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістан тәуелсіздігі үшін күрескен көшбасшы
Indian independence leader
Ол 1912 жылы Үндістанның вице-королі лорд Хардинджді өлтіру мақсатымен Дели-Лахор қастандығының артында тұрды. Қастандық сәтсіз аяқталғаннан кейін Бозе Императорлық Жапонияға қашып кетті. Бозе Британ үкімдігі кезінде болған қатерлі эпидемиялар мен ашаршылық жылдары өсті. Бұл оның британдық билікке деген қарсылығын күшейтті. 1912 жылғы 23 желтоқсанда лорд Хардинджді өлтіруге жасалған Дели-Лахор қастандығынан кейін Бозе жасырынуға мәжбүр болды. Ол қастандыққа қатысқандығы үшін отарлық полициясымен іздеуге алынды, Хардиндж сол кезде генерал-губернатор және вице-король болатын. Ол түнгі пойызбен Дехрадунға оралып, келесі күні ештеңе болмағандай кеңсеге келді. Ол Дехрадунның адал азаматтарының жиналысын ұйымдастырып, вице-корольге жасалған шабуылды айыптады. 1913 жылы Бенгалиядағы су тасқыны кезінде Бозе Джатин Мукерджимен танысты, оны "нағыз халық жетекшісі" деп тапты, ол Боздің сөнбеген ынтасына "жаңа серпіліс" берді. Осылайша, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол 1915 жылғы ақпанда Үндістанда көтеріліс тудыруға бағытталған Ғадар көтерілісінің жетекші тұлғаларының бірі болды. Сенімді және тексерілген Ғадаршылар әскерге ену үшін бірнеше гарнизондарға жіберілді. Ғадар басшыларының пікірінше, Еуропада соғыс болғандықтан, көптеген сарбаздар Үндістаннан кетіп қалған, ал қалғандарын жеңу оңай болады. Көтеріліс сәтсіз аяқталып, көптеген революционерлер тұтқындалды. Бірақ Бозе британдық барлау қызметінен қашып, 1915 жылы Жапонияға жетті.
He was behind the Delhi Lahore Conspiracy to assassinate the Viceroy of India, Lord Hardinge, in 1912. After the failed assassination attempt, Bose fled to Imperial Japan. Bose grew up during the severe pandemics and famines of the British Raj. It fuelled his dislike for British rule. Following the Delhi Lahore Conspiracy, which attempted the assassination of Lord Hardinge on 23 December 1912, Bose was forced to go into hiding. He was hunted by the colonial police due to his participation in the failed assassination attempt, Hardinge being at that time the Governor General and Viceroy. He returned to Dehradun by the night train and joined the office the next day as though nothing had happened. He organised a meeting of loyal citizens of Dehradun to condemn the dastardly attack on the Viceroy. During the flood relief work in Bengal in 1913, Bose came in contact with Jatin Mukherjee in whom he "discovered a real leader of men," who "added a new impulse" to Bose's failing zeal. Thus, during World War (WW1) he became one of the leading figures of the Ghadar Mutiny, an attempt to trigger a mutiny in India in February 1915. Trusted and tried Ghadrites were sent to several cantonments to infiltrate into the army. The idea of the Gadar leaders was that with the war raging in Europe most of the soldiers had gone out of India and the rest could be easily won over. The revolution failed and most of the revolutionaries were arrested. But Bose managed to escape British intelligence and reached Japan in 1915.
Үндістан Ұлттық Армиясы
Бос Рабиндранат Тхакурдың туысы Приянат Тхакур деген атпен Жапонияға келді. Ол онда Пан-Азиялық түрлі топтардың арасында пана тапты. 1915 жылдан 1918 жылға дейін британдықтар оның экстрадициясын талап етуіне байланысты ол көптеген рет тұратын жерін және жеке басын өзгертті. 1918 жылы Токиодағы «Накамурая» нан пісірушілігінің иелері – Айзо Сома мен Кокко Соманың қызына үйленді және 1923 жылы жапон азаматы атанды. Ол журналист және жазушы ретінде өмір сүрді. Сондай-ақ, ол үнділік стильдегі карриді Жапонияға таныстыруда маңызды рөл атқарғаны да айта келеді. Бұл карри әдеттегі «британдық стильдегі» карриден қымбат болғанымен, өте танымал болды, ал Раш Бихари «Накамураяның Босы» деп белгілі болды. Бозе, А. М. Наирмен бірге, жапон билігін үнді революционерлерін қолдауға көндірді, нәтижесінде Жапония оларды ресми түрде қолдады. Ол 1942 жылғы 28-30 наурызда Токиода конференция шақырып, Үндістан Тәуелсіздік лигасының құрылуы туралы шешім қабылдады. Сондай-ақ ол Үндістанның тәуелсіздігі үшін әскер құру туралы ұсыныс енгізді. 1942 жылғы 22 маусымда Бангкокте Лиганың екінші конференциясын өткізіп, онда Субхас Чандра Бозды Лигаға қосылып, президенттік лауазымға ие болуға шақыру туралы қаулы қабылданды. Жапонияның Малайя және Бирма майдандарында тұтқындалған үндістандық әскери тұтқындары Үндістан Тәуелсіздік лигасына қосылып, 1942 жылғы 1 қыркүйекте Раш Бехари Боздың Үндістан Ұлттық лигасының әскери қанаты ретінде құрылған Үндістан Ұлттық Армиясының (INA) сарбаздары болды. Ол «Азад Хинд» қозғалысының туын таңдап, оны Субхас Чандра Бозға тапсырды, бірақ ұйымдық құрылымы Раш Бехари Боздың қалаған түрінде сақталды. Раш Бехари Бос Үндістан Ұлттық Армиясын (сонымен қатар «Азад Хинд Фауж» деп те аталады) құрды. Туберкулезден қайтыс болғанға дейін Жапон үкіметі оны «Көктем Күнінің Орденімен» (2-дәрежелі) марапаттады.
Bose had reached Japan under the alias of Priyanath Thakur, a relative of Rabindranath Thakur, an Indian poet. There, Bose found shelter with various Pan Asian groups. From 1915 to 1918, he changed residences and identities numerous times, as the British kept pressing the Japanese government for his extradition. He married the daughter of Aizō Sōma and Kokkō Sōma, the owners of Nakamuraya bakery in Tokyo and noted Pan Asian supporters in 1918, and became a Japanese citizen in 1923, living as a journalist and writer. It is also significant that he was instrumental in introducing Indian style curry in Japan. Though more expensive than the usual "British style" curry, it became quite popular, with Rash Bihari becoming known as "Bose of Nakamuraya". Bose, along with A. M. Nair, was instrumental in persuading the Japanese authorities to stand by the Indian revolutionaries, whom Japan ultimately to officially supported. He convened a conference in Tokyo on 28–30 March 1942, which decided to establish the Indian Independence League. There he also moved a motion to raise an army for Indian independence. He convened the second conference of the League at Bangkok on 22 June 1942, at which a resolution was adopted to invite Subhas Chandra Bose to join the League and take command as its president. The Indian prisoners of war captured by the Japanese in the Malaya and Burma fronts were encouraged to join the Indian Independence League and become the soldiers of the Indian National Army (INA), formed on 1 September 1942 as the military wing of Rash Behari Bose's Indian National League. He selected the flag for the Azad Hind movement and handed over the flag and the power to Subhas Chandra Bose but his organizational structure remained which was built on the organizational spadework of Rash Behari Bose. Rash Behari Bose built the Indian National Army (also called 'Azad Hind Fauj'). Prior to his death caused by tuberculosis, the Japanese Government honoured him with the Order of the Rising Sun (2nd grade).
Жеке өмір
Бозе Тошико Сомамен Шинжуку қаласындағы үйінде жасырынып жүрген кезде танысты. Ол Токиодағы Накамурая нан пісіруханасының (中村屋) иелері, Айзо Сома мен Кокко Соманың қызы және 1918 жылы Паназиялық қозғалысты қолдаушылар болған. Сол кезде Бозе британдықтар іздеп жүрген қашқын еді. Олардың алғашқы кездесуі осы қиын жасырыну кезеңінде болды, бірақ араларында ешқандай әрекеттесу болған жоқ. 1916 жылы Бозе қашқындықтан құтылған соң, алғыс айту мақсатында Сома отбасын үйіне шақырды. Бұл олардың әлеуметтік ортада алғашқы рет қарым-қатынас жасауы еді. Олардың екі баласы болды. Масахиде Бозе (Бхаратчандра) 1920 жылы дүниеге келді. Ол 24 жасында Екінші дүниежүзілік соғыста қаза тапты. 1922 жылы олардың қызы Тетсуко дүниеге келді. 1967 жылдың 26 желтоқсанында Үндістанның пошта және телеграф департаменті Раш Бехари Бостың құрметіне арнайы пошта маркасын шығарды. Батыс Бенгалияның Калькутта қаласында оның құрметіне Раш Бехари авенюі деп аталған көше бар.
Bose met Toshiko Soma when he was hiding at her house in Shinjuku City. She was the daughter of Aizō Sōma and Kokkō Sōma, the owners of Nakamuraya bakery (:ja:中村屋) in Tokyo and noted Pan Asian supporters in 1918. At that time, Bose was a fugitive with the British searching for him. Their initial contact was during those intense moments of hiding though without any interactions. In 1916, when Bose was a fugitive no more, he invited the Soma family to his house as a gesture of gratitude. That was the first instance of their interaction in a social context. They had two children together. Masahide Bose (Bharatchandra) was born in 1920. He died in World War II aged 24. Their daughter Tetsuko was born in 1922. On 26 December 1967, the Posts and Telegraphs Department of India issued a special postage stamp in honour of Rash Behari Bose. In the city of Kolkata, West Bengal, a street has been named Rash Behari Avenue in his honour.
Танымал мәдениетте
2019 жылы шыққан «Нетажи» атты үнді бенгал тіліндегі телесериалда, Нетажи Субхаш Чандра Бостың өмірі бейнеленген. Фахим Мирза Раш Бехари Бос рөлін ойнады.
In the 2019 Indian Bengali language television series titled Netaji which depicts the life of Netaji Subhash Chandra Bose, Fahim Mirza played the role of Rash Behari Bose.