Канадалық мұз кемесі: «Терри Фокс» моделі мен құрылысы
CCGS Terry Fox
Канадалық мұз кемесі: German & Milne жобасы, HSVA сынақтары, Burrard Yarrows құрылысы. Мұзды бұзудың алдын алу, қуатты қозғалтқыштар. Теңіз тасымалындағы маңызды кеме.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық жағалау күзетінің ауыр мұзқұйғышы
Canadian Coast Guard heavy icebreaker
{|
{|
Мұзқұйғыштың дизайнын Монреальдегі German & Milne инженерлік компаниясы жасады. Дамыту кезеңінде корпус пішіні Гамбург кеме моделінің бассейніндегі (HSVA) мұзды сынақ резервуарында кеңінен тестіленді, бұл ретте сынған мұз қабаттарының корпус астына және винттерге ағып кетуіне жол бермеуге ерекше назар аударылды. Нәтижесінде, жартылай қасық тәрізді онтайлы және үлкен мұз аралағышы бар, өндіріске қолайлы, толық дамыған корпус пішіні құрылды. Екі мұзқұйғыштың құрылысы 1979 жылдың желтоқсанында Burrard Yarrows Corporation компаниясына тапсырылды, ал жұмыс компанияның Виктория және Ванкувер бөлімдері арасында бөлісті. Кемелерді жылдам жеткізу үшін Gulf Canada екі корпусқа арналған 79 миллион канад доллары тұратын кеме құрылысы шартына қол қоймас бұрын қозғалтқыштарды, беріліс қораптарын, вал желілерін және винттерді сатып алған еді. Жаңадан салынатын 107-ші кеменің қадағы 1982 жылдың 15 маусымында Burrard Yarrows Ванкувер кеме құрылыс орнында салынды, ал кеме 1983 жылдың 23 сәуірінде Terry Fox деп суға жіберілді. Ол кезде Бодрилге тиесілі екі мұзқұйғыш әлемдегі ең қуатты жеке меншіктегі мұзқұйғыш кемелер еді.
The icebreaker design was provided by the Montreal based engineering company German & Milne. During the development phase, the hull form was extensively tested at the Hamburg Ship Model Basin (HSVA) ice tank with particular emphasis of preventing broken ice floes from flowing under the hull and into the propellers. The result was a production friendly fully developable hull form with a semi spoon bow and large ice plough. The construction of the two icebreakers was awarded to Burrard Yarrows Corporation in December 1979 and the work was split between the company's Victoria and Vancouver divisions. In order to expedite the delivery of the vessels, Gulf Canada had already purchased the engines, gearboxes, shaft lines and propellers before signing the C$79 million shipbuilding contract for two hulls. The keel of newbuilding number 107 was laid at the Burrard Yarrows Vancouver shipyard on 15 June 1982 and the vessel was launched on 23 April 1983 as Terry Fox. At the time, Beaudril's two icebreakers were the most powerful privately owned icebreaking vessels in the world.
Жалпы сипаттамалары
Терри Фокс жалпы ұзындығы және перпендикулярлар арасы арасында. Оның ені және толық жүктелгенде суға батып тұратын тереңдігі бар.
Terry Fox is long overall and between perpendiculars. She has a beam of and draws of water when fully laden.
Қуат пен қозғалтқыш
Терри Фокс дизельдік-механикалық қозғалтақыш жүйесімен жабдықталған, ол төрт негізгі қозғалтақыштан тұрады, олар екі шпиндельді екі кіріс, бір шығыс беріліс қораптары арқылы қуат береді. Негізгі қозғалтақыштар – сегіз цилиндрлі Stork Werkspoor 8TM410 орташа жылдамдықты дизельдік қозғалтақыштар, олар үздіксіз режимде 600 айналымда жұмыс істейді. Әрбір қозғалтақыш жұбы Lohmann & Stolterfoht Navilus GVE 1500 A бір сатылы азайту беріліс қорабына икемді байланыс арқылы қосылған, егер винттер мұзбен бітелсе, ол автоматты түрде ажыратылады. Дегенмен, әрбір винт білігі айналу инерциясын арттыру және винт пен мұздың әрекеттесуінен туындайтын соққыларды жұмсарту үшін диаметрі және қалыңдығы белгілі ауыр инерциялық дөңгелекпен жабдықталған. 1980-ші жылдары салынған басқа канадалық мұз сындыру кемелерінен айырмашылығы, Терри Фокс винттерін қорғау үшін винт түтікшелеріне ие емес. Арктикалық Канада кемелердің ластануын болдырмау ережелеріне (CASPPR) сәйкес, Арктика классы 4 деңгейіндегі Терри Фокс бірінші жылғы мұздың кемінде 1 метрлік қалыңдығын үздіксіз жылдамдықпен бұзуға арналған. Мұз сындыру операциялары кезінде, Wärtsilä әзірлеген төмен қысымды ауа көпіршіктері жүйесі арқылы корпустың мұзбен жанасатын беті майланып, мұздың үйкелісі азайтылады. Ашық суда жүйе сонымен қатар бағыттағы жылдамдық реттегіші ретінде жұмыс істей алады және кеменің орталық рульдік құрылымымен және көлденең артқы жылдамдық реттегішімен бірге маневрлеуге қолданылады. Мұз жоқ суларда кеме тек екі негізгі қозғалтақышпен шамамен экономикалық жылдамдықпен жүруге арналған.
Terry Fox has a diesel mechanical propulsion system consisting of four main engines driving two shafts through twin input single output gearboxes. The prime movers are eight cylinder Stork Werkspoor 8TM410 medium speed diesel engines producing at 600rpm in continuous service. Each pair of main engines is coupled to a Lohmann & Stolterfoht Navilus GVE 1500 A single stage reduction gearbox via flexible couplings designed to automatically disengage if the propellers are blocked by ice. However, each propeller shaft is also fitted with a heavy flywheel in diameter and in thickness to increase rotational inertia and absorb shocks from propeller ice interaction. Unlike the other Canadian offshore icebreakers built in the 1980s, Terry Fox does not have a propeller nozzles to shroud her propellers. In line with her original Canadian Arctic Shipping Pollution Prevention Regulations (CASPPR) Arctic Class 4 rating, Terry Fox is designed to break at least 4 feet (1 m) first year level ice with a continuous speed of During icebreaking operations, the ice friction is reduced by lubricating the hull ice interface with a low pressure air bubbling system developed by Wärtsilä. In open water, the system can also act as a bow thruster and used for maneuvering together with the ship's single centerline rudder and a transverse stern thruster. When operating in ice free waters, the ship was designed transit at an economical speed of about with just two main engines,
1983 және 1990 жылдар аралығында BeauDril ұтқыр бұрғылау қондырғылары Терри Фокс және басқа мұз сындыру кемелерінің қолдауымен Бофорт теңізінің канадалық бөлігінде барлығы он тоғыз зерттеу ұңғымасын бұрғылады: тоғызын «Мобильді Арктикалық Кайссон Моликпакпен» және онын «Конустық бұрғылау блогы Кулюкпен». Аймақтағы ең маңызды мұнай және газ кен орны саналған Амаулигак келешегінде жалғыз он екі ұңғыма бұрғыланды, бірақ Бофорт теңізіне байланысты үлкен үміттер ақталу жолына қоймады: аймақ көптеген шағын, кеңінен тараған ресурстармен сипатталды. Моликпак 1990 жылы соңғы ұңғыманы аяқтағаннан кейін сақтауға алынды. 1991 жылдың 1 қарашасында Терри Фокс екі жылға Канаданың жағалау күзетіне жалға берілді, ол CCGS Louis S. St Laurent-ті кең ауқымды жаңғырту кезінде қызметтен шығарылған CCGS John A. MacDonald-ты алмастырды. Жалға алу кезеңінде мұз сындыру кемесі Канаданың жағалау күзетінің қажеттіліктерін толыққанды қанағаттандыратыны анықталды және кеме 1993 жылдың 1 қарашасында Gulf Canada Resources компаниясынан сатып алынды. Соған сәйкес, BeauDril флотының көп бөлігі Canadian Marine Drilling (Canmar) компаниясы сатып алды, ол Dome Petroleum (кейін Amoco Canada) компаниясының бұрғылау еншісі болды және он жылдан астам уақыт бойы Бофорт теңізінде Gulf Canada-ның басты бәсекелесі болды.
Between 1983 and 1990, BeauDril's mobile drilling units drilled a total of nineteen exploratory wells in the Canadian part of the Beaufort Sea with the support of Terry Fox and other icebreaking vessels: nine with the Mobile Arctic Caisson Molikpaq and ten with the Conical Drilling Unit Kulluk. Twelve wells alone were drilled in the Amauligak prospect, the most significant oil and gas field discovered in the region, but the high expectations for the Beaufort Sea were not met: the area was characterized by a large number of small, widely scattered resources. Molikpaq was mothballed after completing the last well in 1990. On 1 November 1991, Terry Fox was leased to the Canadian Coast Guard for two years to replace the decommissioned CCGS John A. MacDonald during the extensive modernization of CCGS Louis S. St Laurent. During the leasing period, the icebreaker was found to meet Canadian Coast Guard's needs satisfactorily, and the vessel was purchased from Gulf Canada Resources on 1 November 1993. Around the same time, the majority of BeauDril's fleet was purchased by Canadian Marine Drilling (Canmar), the drilling subsidiary of Dome Petroleum (later Amoco Canada) that had been Gulf Canada's main competitor in the Beaufort Sea for more than a decade.
CCGS Терри Фокс (1991 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
Канадалық жағалау күзетінің қарауындағы «Терри Фокс» ауыр мұзқұйғыш ретінде жіктеледі. Тамыз айында олар 20 жыл ішінде Солтүстік полюске жеткен алғашқы канадалық үкімет кемелері болды. «Терри Фокс» 2018 жылдың сәуірінде Бид Арм жанында қағылып қалды, бірақ өз күшімен портқа оралуға қол жеткізді. Кеменің сол жағындағы қосалқы дизель генераторы 2022 жылдың 16 тамызында өрт салдарынан зақымданып, сол жылдың қыркүйек айының ортасына дейін мұзқұйғышты қызметтен шығарды. 2023 жылдың маусым айында «Терри Фокс» «Титан» суасты кемесінің жарылуына байланысты жүргізілген іздеу-құтқару жұмыстарына жұмылдырылған Канадалық жағалау күзетінің кемелерінің қатарында болды. «Терри Фокс» 2020 жылдан бастап қызметтен шығарылуға жоспарланған болатын, бірақ 2023 жылдың соңы мен 2025 жылдың көктемі аралығында 18 айлық қызмет мерзімін ұзарту жоспарлануда, бұл оған Ұлттық кеме құрылысы стратегиясы аясында салынған жаңа полярлық мұзқұйғыш пайдалануға берілгенге дейін қызмет етуге мүмкіндік береді.
Under the Canadian Coast Guard, CCGS Terry Fox is classified as a heavy icebreaker. In August, they became the first Canadian government ships to reach the North Pole in 20 years. Terry Fox ran aground in April 2018 near Bide Arm but managed to return to port under her own power. The vessel's port side auxiliary diesel generator was damaged by fire in 16 August 2022, putting the icebreaker out of service until mid September of the same year. In June 2023, Terry Fox was among the Canadian Coast Guard ships that was deployed in the search efforts involved in the Titan submersible implosion. While Terry Fox was scheduled for decommissioning already in 2020, she is planned to undergo an 18 month service life extension between late 2023 and spring 2025, allowing her to remain in service until a replacement polar icebreaker built as part of the National Shipbuilding Strategy enters service.