Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Римдік жазушы, саясаткер және әскер адам, христиан қасиеттісі.
Roman writer, politician and soldier
the Christian saint
Гай Лициний Муциан (шамамен бірінші ғасыр) – римдік генерал, мемлекет қайраткері және жазушы. Ол Веспасианның таққа отыруына көмектескен деп саналады.
Gaius Licinius Mucianus (fl. 1st century AD) was a Roman general, statesman and writer. He is considered to have played a role behind the scenes in the elevation of Vespasian to the throne.
Өмір
Оның есімі Муция руынан Лициния руына асырап алынғандығын көрсетеді. Мукианды Клавдий Гней Домиций Корбуломен бірге Арменияға жіберді. Ол Неронның билігінде, шамамен 63 немесе 64 жылы консул болды. 67 жылы Сирияның әкімі қызметін атқарды. Сол жерде ол болашақ император Веспасианмен кездесті, оны 66 жылы Яһудеяға яһудилердің көтерілісін басу үшін жіберген еді. Бастапқыда екеуінің арақатынасы шиеленіскен, бірақ 69 жылдың басына қарай дау шешілді. Осы жылы император Галба Ото тарапынан тақтан алынды. Мукиан мен Веспасиан екеуі де Отоға адал болуға ант берді, бірақ Ото Вителлиус тарапынан жеңіліске ұшырады. 69 жылдың мамыр немесе маусым айында командирлер Кармел тауында кездесіп, Мукиан Веспасианды жаңа императорға қарсы қару көтеруге көндірді. Шілдеде Берит қаласында өткен кеңесте Веспасианның Шығыстағы мәселелерді реттеу үшін қалуы, ал Мукиан Сирия мен Яһудеядағы қалған бес легионнан алынған 2600 сарбаздан құралған VI Феррата легионымен Италияға аттануы туралы келісімге келді. Мукиан осы салыстырмалы түрде шағын күшті Балқандағы легиондардан, содан кейін Отоны қолдаған бұрынғы преториандықтардан толықтыруды күтті, одан кейін Вителлиус Солтүстік Италияға жіберген әскермен шайқасуға дайын болатын. Алайда, Вителлиусқа қарсы көтеріліс жасаған Марк Антоний Примус Мукианнан бұрын Италияға жетіп, ондағы жау әскерін жеңді. Примустың үлкен әскерді алып кетуі Моэсияны осал қалдырды, сондықтан Мукиан провинцияны дактардың шапқыншылық әскерінен қорғауға мәжбүр болды. Мукиан Вителлиус қайтыс болғаннан кейін бір күн өткен соң Римге келді және Веспасиан келгенге дейін қаланы басқарды, бірақ істер номиналды түрде Веспасианның ұлы Домицианның қолында болды. Мукиан Веспасианға деген адалдығынан ешқашан айныған жоқ, және оның сыйлылығын оның мақтанғақтығына қарамастан сақтап қалды. 72 жылы үшінші рет консул (суффект) болып тағайындалды. Тит немесе Домицианның тұсында Мукиан туралы ешқандай мәлімет болмағандықтан, ол Веспасианның билігінде қайтыс болған болуы мүмкін; Симе оның 78 жылға дейін қайтыс болғанын айтады.
His name shows that he had passed by adoption from the gens Mucia to the gens Licinia. Mucianus was sent by Claudius to Armenia with Gnaeus Domitius Corbulo. He was a suffect consul during the reign of Nero, most likely in the year 63 or 64. Mucianus served as governor of Syria in 67 AD. There he encountered the future emperor Vespasian, who had been sent to Judaea in 66 AD to put down the Jewish revolt. The two were initially on bad terms, but the feud was resolved by the beginning of 69. In this year the emperor Galba was deposed by Otho. Mucianus and Vespasian both swore allegiance to Otho, who was overthown in turn by Vitellius; in May or June 69 the commanders held a meeting at Mount Carmel, and Mucianus persuaded Vespasian to take up arms against the new emperor. At a subsequent council of war held in July at Berytus, it was agreed that Vespasian should stay behind to settle affairs in the East, while Mucianus marched on Italy with an army consisting of Legio VI Ferrata and vexillationes of 2,600 drawn from each of the other five legions in Syria and Judea. Mucianus expected to supplement this relatively small force, first from the legions stationed in the Balkans, then from dissident former praetorians who had supported Otho, before confronting the army which Vitellius had sent into northern Italy. However, Marcus Antonius Primus, who had simultaneously revolted against Vitellius, reached Italy before Mucianus and defeated the enemy forces arrayed there. Primus' large scale removal of troops left Moesia vulnerable, and Mucianus was obliged to defend the province from an invading army of Dacians. Mucianus reached Rome the day after the death of Vitellius and governed the city until Vespasian arrived, although affairs were nominally in the hands of Vespasian's son Domitian. Mucianus never wavered in his allegiance to Vespasian, whose favor he retained in spite of his arrogance. He was appointed consul (suffect) for the third time in 72. As no mention is made of Mucianus during the reigns of Titus or Domitian, he probably died during the reign of Vespasian; Syme believes his death happened before 78.