Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бельгиялық қаржыгер (1877–1928)
Belgian financier (1877–1928)
Альфред Леонард Ловенштейн (11 наурыз 1877 – 4 шілде 1928) – бельгиялық қаржыгер. 1920-ші жылдардағы өркендеген кезеңінде Ловенштейннің күйі сол кездегі ақша бірлігімен шамамен 12 миллион фунт стерлингке бағаланды (1928 жылғы 12,0 фунт стерлингтің қазіргі шамамен миллионға жуық сомасы), бұл оны сол кезде әлемдегі үшінші ең бай адам етті. Оның байлығы электр қуатына және жасанды жібек өндірісіне салған инвестицияларының нәтижесінде пайда болды, бұл салалар сол кезде дамудың бастапқы кезеңінде болған. Ловенштейн бүгінде 1928 жылы құпия түрде жоғалып, қайтыс болғаны үшін еске алынады.
Alfred Léonard Loewenstein (11 March 1877 – 4 July 1928) was a Belgian financier. At his peak in the 1920s, Loewenstein was worth around £12 million in the currency of the time (equivalent to £12.0 in 1928 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ), making him the third richest person in the world at the time. His wealth came from investments in electric power and artificial silk businesses when those industries were in their infancy. Loewenstein is remembered today for his mysterious disappearance and death in 1928.
Ерте өмір және бизнес мансабы
Альфред Ловенштейн Бельгияның Брюссель қаласында, католицизмге өткен неміс-иудей банкирі Бернард Ловенштейннің отбасында дүниеге келді. Альфред жеке банктік мекемесін құрып, 1914 жылға қарай байлыққа ие болды. Соғыс аяқталған соң ол Англияда тұрып, Еуропаның ең ірі қаржыгерлерінің біріне айналған инвестициялық бизнесті басқарды. Ол канадалық Джеймс Данн мырзаның инвестициялық фирмасымен бірнеше жобада серіктестік құрды, осы екеуі 1920 жылдардағы британдық «Селанез» компаниясына салған инвестициясынан 1 миллион фунт стерлингтен астам пайда тапты. Ловенштейн таза қанды тікқадам жарыс аттарының сәтті шаруашылығының иесі болды. Оның аттары 1926 және 1928 жылдары «Grand Steeple Chase de Paris» жарысын жеңіп алды.
Alfred Loewenstein was born in Brussels, Belgium, to Bernard Loewenstein, a German Jewish banker who converted to Catholicism, Alfred established his own banking concern, and was a wealthy man by 1914. At war's end, he maintained a residence in England where he ran an investment business that made him one of Europe's most powerful financiers. He partnered with the investment house of Canadian born Sir James Dunn in several business ventures, the duo emerging with more than £1,000,000 profit from their 1920s investment in British Celanese alone. Loewenstein was an owner of a successful stable of thoroughbred steeplechase race horses. His horses won the 1926 and 1928 runnings of the Grand Steeple Chase de Paris.
Бизнес жетістіктері
Ловенштейн өзінің Бельгиядағы Société Internationale d'Énergie Hydro Électrique (SIDRO) компаниясы арқылы әлемнің дамушы елдерін электр қуатымен қамтамасыз ету арқылы зор байлық жинады. 1920-жылдардың ортасына қарай Ловенштейннің беделі соншалыққа жетті, оны әлемнің түкпір-түкпірінен келген мемлекет басшылары кеңес алу үшін шақырды. Британ үкіметі Ловенштейнді Бас Орденнің Ең Құрметті Серігі етіп тағайындады. 1926 жылы Ловенштейн "International Holdings and Investments Limited" компаниясын құрды, ол оның табысқа жету жолына қосылғысы келетін бай инвесторлардан көп көлемде капитал тартты. 1926 жылы ол француз Баск аймағындағы Биаррицте, Бискай шығанағы мен Атлант мұхитына қараған сәнді Вилла Сакчино үйін сатып алды.
Loewenstein made an enormous fortune providing electric power facilities for developing countries worldwide through his Belgian based company, Société Internationale d'Énergie Hydro Électrique (SIDRO). By the mid 1920s, Loewenstein's reputation was such that he was consulted by heads of state from around the globe. The British government made Loewenstein a Companion of The Most Honourable Order of the Bath. In 1926, Loewenstein established "International Holdings and Investments Limited", which raised huge amounts of capital from wealthy investors wishing to get aboard his bandwagon of success. In 1926, he bought Villa Sacchino, a sumptuous house in Biarritz, in the French Basque Country, with a view on the Bay of Biscay and the Atlantic Ocean.
Жоғалу
1928 жылдың 4 шілдесі кешкісін Ловенштейн Кройдон әуежайынан жеке ұшағымен – Fokker F. VIIa/3m үш моторлы ұшағымен (G EBYI) – Брюссельге ұшып кетті. Ұшақтағылардың айтуынша, ұшақ 1219 метр (4000 фут) биіктікте Англия жоғалауынан өтіп бара жатқанда, Ловенштейн дәретханаға бару үшін ұшақтың арт жағына барған. Ловенштейннің ұшағындағы негізгі жолаушылар кабинасының арт жағындағы есік қысқа дәлізді ашады, онда екі есік болған: оң жақтағысы дәретханаға, ал сол жақтағысы ұшақтың кіреберіс есігіне алып шығады. Ловенштейн біраз уақыттан кейін қайтып келмеген соң, оның хатшысы оны іздеп, дәретхананың бос екенін, ал ұшақтың кіреберіс есігі ашық тұрып, ауа ағынымен қозғалып жатқанын көрді. Ұшақтағылардың бірі (басқаларымен бірге) Ловенштейннің ұшақтың артқы есігінен құлап, бірнеше мың фут төмен Англия жоғалауына құлап кеткеніне сендірді. Ұшақ алдымен жағажайға қонды, содан кейін Францияның Па-де-Кале аймағындағы Сент-Инглеверт әуежайына көшті. Ловенштейннің денесі 1928 жылдың 19 шілдесінде Булонь маңынан табылды және балық аулау қайығымен Кале қаласына жеткізілді, онда оның қол сағаты арқылы кім екені анықталды. Оның мәйіті сарапшылар зерттеді (отбасының өтініші бойынша), күйеу ағасы ешкімді күдікпен қарамайтындарын, бірақ жерленгеннен кейін Ловенштейн уланған немесе ұшақта қайтыс болып, кейін сыртқа тасталған деген пікір тумауына қаламайтындарын айтты. Салдарынан Ловенштейннің бас сүйегі жартылай сынып, бірнеше сүйектері сынған. Ол суға түскен кезде тірі болған деген қорытындыға келді. Ловенштейн Эвер қаласының шетіндегі зиратқа, әйелінің отбасы – Мисоннның қабіріне жерленді. Бірақ оның есімі табыттың үстіне жазылмағандықтан, ол іс жүзінде белгісіз қабірге қойылды.
On the evening of 4 July 1928, Loewenstein left from Croydon Airport to fly to Brussels on his private aircraft, a Fokker F. VIIa/3m trimotor (G EBYI), along with six other people. According to those on board, while the aircraft was crossing the English Channel at an altitude of 4000 feet (1219 m), Loewenstein went to the rear of the aircraft to use the lavatory. In Loewenstein's aircraft, a door at the rear of the main passenger cabin opened on to a short passage with two doors: the one on the right led to the lavatory, while the one on the left was the aircraft's entrance door. When Loewenstein had not reappeared after some time, his secretary went in search of him and discovered that the lavatory was empty, while the aircraft's entrance door was open and flapping in the slipstream. The employee (along with the others on the aircraft) asserted his belief that Loewenstein had fallen through the aircraft's rear door and plunged several thousand feet to his death in the English Channel. The aircraft landed first on the beach, before transferring to the airfield at Saint Inglevert, Pas de Calais, France. Loewenstein's body was discovered near Boulogne on 19 July 1928 and was taken by fishing boat to Calais, where his identity was confirmed by means of his wristwatch; an autopsy was performed (at the request of his family), his brother in law stating that they did not suspect anyone of foul play, but that they did not want anyone to suggest after the burial that Loewenstein might have been poisoned or had died in the aircraft and then been thrown out. The autopsy revealed a partial fracture of Loewenstein's skull and several broken bones; it was concluded that he had been alive when he struck the water. Loewenstein was buried in a cemetery outside Evere, in a tomb belonging to his wife's family, the Misonnes. However, his name was never carved on the slab covering his casket, so he was in effect buried in an unmarked grave.
Теориялар
Көптеген теориялар айтылды, Ловенштейнге ұшақтың артқы бөлігінде не болғаны туралы; кейбіреулер оны қызметкерлері өлтірген қылмыстық сөз байласу деп күдіктенді. "Нью-Йорк Таймс" газеті Ловенштейннің көптеген таныстары байқаған, артып бара жатқан ойсыздығы оны ұшақтың қате есігінен шығуға себеп болған болуы мүмкін деп болжады. Ол көптеген бизнес-жобалардың артында қалдырды, олардың көпшілігі жоғары қарыздылықпен байланысты болды, сондықтан басқалары оның бизнес империясы құлаудың алдында деп болжады. Кейбіреулер тіпті сыбайлас жемқорлықпен айналысатын бизнес-әдістері жақын арада ашыққа шығатынын және Ловенштейн осы себепті өзін-өзі өлтіргенін мәлімдеді. Бұл теориялардың ешқайсысы дәлелденген жоқ. 1987 жылы Уильям Норрис Ловенштейннің тарихын "Аспаннан құлаған адам" (Нью-Йорк: Викинг, 1987) атты кітапта жазды. Норрис өзінің тұжырымын қолдайтын дәлелдер келтіреді, егер Ловенштейннің өлімі бизнес-жарыстар мен серіктестердің құпиялары болмаса, онда магнаттың өліміне және оның сақтандыруына қатысты белгілі бір мүмкіндік пайда болды. Ол сондай-ақ кейінірек болған оқиғалар көбінесе назардан тыс қалатынын көрсетеді, мысалы, Ловенштейннің ұлы Роберт трагедиядан кейін он жылдай уақыт ішінде отбасының қызметшілерінің біреуін түсініксіз жағдайда атып өлтіргені. Ұлы 1941 жылы Әуе көлігінің қосымша құрамында қызмет етіп жүргенде авиациялық апатта қаза тапты. Норрис Ловенштейннің ұшқыш Дональд Дрюдің Мадлен Ловенштейннің бұйрығымен ұшақтан лақтырылғанын тұжырымдады, мақсаты оның байлығын бақылауға алу болды. Ол ұшақтың артқы есігінің әуэде толығымен алынып тасталғанын және кейіннен Сент-Поль жағажайында орнатылғанын ұсынды. Қылмыстық жазушылар Роберт және Кэрол Бриджсток Ловенштейн өзінің өлімін сахналап, бизнесіндегі қаржылық бұзушылықтар салдарынан жоғалып кеткен деп болжады. Бұл теорияны денесі белгісіз қабірге жерленгені және оның әйелінің жерлеу рәсіміне қатыспағаны растайды.
Many theories have been put forward as to exactly what had happened to Loewenstein in the back of his aircraft; some suspected a criminal conspiracy in which his employees murdered him. The New York Times hypothesised that a growing absent mindedness, noted by many of Loewenstein's acquaintances, may have caused him to walk out the wrong door of the aircraft. Because he had left behind a tangled web of business ventures, many of which were highly leveraged, others theorized that his business empire was on the verge of collapse. Some even asserted that corrupt business practices were about to be exposed and that Loewenstein, therefore, committed suicide. None of these theories were ever proven. In 1987, William Norris wrote Loewenstein's story in a book titled The Man Who Fell From the Sky (New York: Viking, 1987). Norris presents evidence in support of his case that, if Loewenstein's death was not a conspiracy by business rivals and associates, a certain opportunism existed regarding the death of the tycoon and his insurance. He also shows that later events are frequently ignored, such as the fact that Loewenstein's son Robert shot one of the family servants under murky circumstances within a decade or so after the tragedy. The son was himself killed in an aviation accident in 1941 while serving with the Air Transport Auxiliary. Norris concluded that Loewenstein had been thrown from the aircraft by the pilot, Donald Drew, at the behest of Madeleine Loewenstein, the motive being to gain control of his fortune. He suggested that the aircraft's rear door was completely removed while in the air, and a replacement later fitted on the beach at St. Pol. Crime writers Robert and Carol Bridgestock have speculated that Loewenstein faked his own death and disappeared because of the financial irregularities in his businesses. This theory is supported by the facts that the body was buried in an unmarked grave, and that his wife did not attend the funeral.
Арнольд Ротштейнмен есірткімен айналысқан
Арнольд Ротштейннің өмірбаянында, «Ротштейн: 1919 жылғы әлем чемпионатын бұрмалаған қылмыстық генийдің өмірі, заманы және қанымен өлтірілуі» атты кітабында автор Дэвид Питруса 1928 жылдың көктемінде Леовенштейннің Ротштейнмен бірлесіп, ірі есірткі саудасын қаржыландыру үшін серіктес болғанын айтады. Оның өлімі қажетті қаржыландыру көзін құрғатқан болар, соның салдарынан Ротштейн келісімнің бұзылуын болдырмау үшін өзінің барынша тартылған ресурстарын одан да тереңге қазуға мәжбүр болды.
In his biography of gangster Arnold Rothstein titled Rothstein: The Life, Times, and Murder of the Criminal Genius Who Fixed the 1919 World Series, author David Pietrusza alleged that Loewenstein became partners with Rothstein to fund a major drugs deal in spring 1928, and that his death would have cut off the necessary funding, causing Rothstein to dig deeper into his already stretched resources to prevent the deal collapsing.
Танымал мәдениетте
2010 жылы Ловенштейннің қайтысы History Channel арнасының Vanishings! телесериалында көрсетілді. 2014 жылы Ловенштейннің қайтысы BBC Radio 4 арнасының Punt PI бағдарламасында талқыланды. 2021 жылы Ловенштейннің қайтысы Buzzfeed Unsolved: True Crime аяқтаушы эпизодының тақырыбы болды.
In 2010, Loewenstein's death was the subject of an episode of the History Channel's Vanishings! series. In 2014, Loewenstein's death was the subject of an episode of BBC Radio 4's Punt PI. In 2021, Loewenstein's death was the subject of the final episode of Buzzfeed Unsolved: True Crime.
Жарияланымдар
Уильям Норрис: Аспаннан құлаған адам. Нью-Йорк, Викинг, 1987 жыл. Морис Приват: Альфред Ловенштейннің өмірі мен өлімі. Париж, La nouvelle société d'édition, 1929. Е. Филлипс Оппенхайм: Жалғыз саяхаттаған. Альфред Ловенштейннің өмірі мен өлімі. Гутенберг жобасы, Австралия. (Электрондық кітап, 2012). 2015 жылғы 23 желтоқсанда қарастырылған.
William Norris: The Man Who Fell From the Sky. New York, Viking, 1987. Maurice Privat: La vie et la mort d'Alfred Loewenstein. Paris, La nouvelle société d'édition, 1929
E. Phillips Oppenheim: Who Travels Alone. The Life and Death of Alfred Loewenstein Project Gutenberg Australia. (e book, 2012). Accessed 23 Dec. 2015