Америкалық әскери көлік ұшағы: Fairchild C-119 Flying Boxcar

Кіріспе

Американдық әскери көлік ұшағы

Fairchild C-119 Flying Boxcar (Теңіз және жағалау күзеті атауы R4Q) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі Fairchild C-82 Packet ұшағынан дамытылған американдық әскери көлік ұшағы. Ол жүк, персонал, жарақат алғандарды (жатып тасымалдауға арналған) және механикалық жабдықтарды тасымалдауға, сондай-ақ жүк пен әскерді парашют арқылы түсіруге арналған. Алғашқы C-119 ұшағы 1947 жылдың қараша айында бірінші рет ұшты, ал өндіріс 1955 жылы тоқтаған кезде 1100-ден астам ұшақ салынды.

Даму

Әуе күштерінің C 119 және Әскери-теңіз күштерінің R4Q ұшақтары бастапқыда 1945 және 1948 жылдар аралығында салынған бұрынғы C 82 Packet ұшағының жаңа дизайны болды. Packet ұшағы әуе күштерінің тактикалық әуе қолбасшылығы мен әскери әуе тасымалы қызметіне оның дизайнында бірнеше ауыр кемшіліктер табылар алдында шектеулі қызмет көрсетті. Ол қызметтен алынғанға дейін пайдаланылғанмен, барлық мәселелер C 119 ұшағында шешілді, оның алғашқы сынақ ұшуы 1947 жылы өтті. Ұшқыштың көріну мүмкіндігін жақсарту, жүк көлемін ұлғайту және аэродинамиканы жақсарту мақсатында C 119 ұшағының кабинасы жүк бөлімінен гөрі мұрын бөлігімен деңгейлес етіп алға жылжытылды. Ұзын фюзеляж C 82 ұшағына қарағанда көбірек жүк салуға және кеңірек жүк көлігіне мүмкіндік берді. C 119 ұшағына жаңа қозғалтқыштар орнатылды, олардың қуаты 60%-ға артты, үш қанатты бұрандалар төрт қанаттыға ауыстырылды, ал ұшақ корпусы кеңейтіліп, нығайтылды. C 119 прототипінің (XC 82B деп аталды) алғашқы ұшуы 1947 жылдың қараша айында өтті, ал C 119B ұшақтарының жеткізілімі Fairchild компаниясының Мэриленд штатындағы Хагерстаун зауытынан 1949 жылдың желтоқсан айында басталды. 1951 жылы Генри Дж. Кайзерге Мичиган штатының Беллвилл қаласындағы Уиллоу Ран әуежайындағы бұрынғы B 24 зауытында орналасқан Кайзер Фрейзер автомобиль зауытында қосымша C 119 ұшақтарын құрастыруға келісімшарт берілді. Бастапқыда Кайзер құрастырған C 119F ұшағы Fairchild ұшағынан Wright R 3350 85 Duplex Cyclone қозғалтқыштарын пайдалануымен ерекшеленді, ал Fairchild Pratt & Whitney R 4360 Wasp Major радиалды қозғалтқыштарын қолданды. Кайзер компаниясы 1952 және 1953 жылдары Уиллоу Ранда 71 C 119 ұшағын (AF сериялық нөмірі 51 8098-ден 51 8168-ге дейін) құрастырды, содан кейін зауыт жоспарланған Chase C 123 өндірісі үшін қайта жабдықталды, бірақ ол жоба іске аспады. Кайзердің қосалқы келісімшарты Fairchild компаниясына ұнамады және Кайзердің өндірісін тоқтату үшін саяси жолдармен күш-жігер жұмсалды, бұл сәтті болды. Кайзер C 119 өндірісін тоқтатқаннан кейін C 123 келісімшарты Fairchild компаниясына берілді. Кайзер құрастырған ұшақтардың көп бөлігі АҚШ Теңіз корпусына R4Q ретінде берілді, кейінірек 1970 жылдары бірнешеуі Оңтүстік Вьетнам әуе күштеріне берілді, ал қалғандары Бельгия мен Италияға жіберілді. AC 119G Shadow шабуылдық ұшағы төрт алты түтікпен NATO мини-пулеметтерімен, броньмен, жарықшашу шарының іске қосылғыштарымен және түнгі уақытта инфрақызыл жабдықпен жабдықталған. AC 130 сияқты, AC 119 да өте тиімді қару болып шықты. AC 119K Stinger нұсқасының енгізілуімен AC 119 ұшағының қауіптілігі артты, ол екі General Electric M61 Vulcan зеңбірегімен, жетілдірілген авиациямен және екі General Electric J85 GE 17 турбореактивті қозғалтқышымен жабдықталды, бұл итеру күшін арттырды. Басқа маңызды модификациялардың ішінде спутниктік бақылау үшін пайдаланылатын EC 119J және үлкен қанаттары мен құйрығы бар YC 119H Skyvan прототипі болды. Азаматтық қолдануда көптеген C 119 ұшақтарында Westinghouse J34 турбореактивті қозғалтқышын фюзеляждың үстіндегі гондолаға орналастыратын "Jet Pack" модификациясы бар.

The Air Force C 119 and Navy R4Q was initially a redesign of the earlier C 82 Packet, built between 1945 and 1948. The Packet had provided limited service to the Air Force's Tactical Air Command and Military Air Transport Service before its design was found to have several serious problems. Though it continued in service till replaced, all of these were addressed in the C 119, which had its first test flight already in 1947. To improve pilot visibility, enlarge the cargo area, and streamline aerodynamics, the C 119 cockpit was moved forward to fit flush with the nose, rather than over the cargo compartment. The correspondingly longer fuselage resulted in more usable cargo space and larger loads than the C 82 could accommodate. The C 119 also got new engines, with 60% more power, four bladed props to three, and a wider and stronger airframe. The first C 119 prototype (called the XC 82B) made its initial flight in November 1947, with deliveries of C 119Bs from Fairchild's Hagerstown, Maryland factory beginning in December 1949. In 1951, Henry J. Kaiser was awarded a contract to assemble additional C 119s at the Kaiser Frazer automotive factory located in the former B 24 plant at Willow Run Airport in Belleville, Michigan. Initially, the Kaiser built C 119F differed from the Fairchild aircraft by the use of Wright R 3350 85 Duplex Cyclone engines in place of Fairchild's use of the Pratt & Whitney R 4360 Wasp Major radial engine. Kaiser built 71 C 119s at Willow Run in 1952 and 1953 (AF Ser. No. 51 8098 to 51 8168) before converting the factory for a planned production of the Chase C 123 that never eventuated. The Kaiser sub contract was frowned upon by Fairchild, and efforts were made through political channels to stop Kaiser's production, which may have proven successful. Following Kaiser's termination of C 119 production the contract for the C 123 was instead awarded to Fairchild. Most Kaiser built aircraft were issued to the U. S. Marine Corps as R4Qs, with several later turned over to the South Vietnamese air force in the 1970s, a few others were later shipped to Belgium and Italy. The AC 119G Shadow gunship variant was fitted with four six barrel NATO miniguns, armor plating, flare launchers, and night capable infrared equipment. Like the AC 130 that recently preceded it, the AC 119 proved to be a potent weapon. The AC 119 was made more deadly by the introduction of the AC 119K Stinger version, which featured the addition of two General Electric M61 Vulcan cannon, improved avionics, and two underwing mounted General Electric J85 GE 17 turbojet engines, adding nearly of thrust. Other major variants included the EC 119J, used for satellite tracking, and the YC 119H Skyvan prototype, with larger wings and tail. In civilian use, many C 119s feature the "Jet Pack" modification, which incorporates a Westinghouse J34 turbojet engine in a nacelle above the fuselage.

Пайдалану тарихы

Корей соғысы кезінде ұшақ әскер мен техниканы тасымалдауға кеңінен қолданылды. Екі айдан кейін C 119 314-ші әскер тасымалдаушы тобына қосылып, соғыс бойы Кореяда қызмет етті. 1950 жылдың желтоқсан айында Қытай Халық Республикасының Экспедициялық Халықтық еріктілер армиясы әскерлері Котори мен Хуннам арасындағы эвакуациялық жолдағы тар жердегі көпірді жарып, БҰҰ күштерінің шегінуін тоқтатқаннан кейін, 314-ші әскер тасымалдаушы тобының ұшқыштары басқарған сегіз АҚШ Әуе күштерінің C 119 ұшқыш қорабы парашютпен көпірдің жиналмалы бөліктерін тастау үшін пайдаланылды. Көпір сегіз бөліктен тұрды, олардың әрқайсысына екі парашютпен түсірілді. Бұл бөліктердің төртеуі, қосымша ағаштан жасалған ұзартулармен бірге, Теңіз жауынгерлерінің жауынгерлік инженерлері мен АҚШ армиясының 58-ші инженерлік Treadway Bridge компаниясы тарапынан ауыстыру көпіріне қайта жиналып, БҰҰ күштеріне Хуннамға жетуге мүмкіндік берді. 1951 жылдан 1962 жылға дейін C 119C, F және G үлгілері АҚШ-тың Еуропадағы Әуе күштерінде (USAFE) және Қиыр Шығыс Әуе күштерінде (FEAF) бірінші бағытты жауынгерлік жүк бөлімдері ретінде қызмет етті және 60-шы әскер тасымалдаушы қанаты, 317-ші әскер тасымалдаушы қанаты және 465-ші әскер тасымалдаушы қанатымен Еуропада жүк тасымалдаушылар ретінде жұмыс істеді, алдымен Германияда, содан кейін Францияда, Гренландиядан Үндістанға дейін шамамен 150 ұшақпен. Осыған ұқсас сандағы ұшақтар Тынық мұхиты мен Қиыр Шығыста қызмет етті. 1958 жылы 317-ші 465-шіге қосылып, C 130-ға көшті, бірақ бұрынғы 60-шы әскер тасымалдаушы қанатының бөлімдері, 10-шы, 11-ші және 12-ші әскер тасымалдаушы эскадрильялары C 119-ды 1962 жылға дейін ұшырып жүрді, бұл Әуе күштерінің Резерві және Әуе Ұлттық гвардиясы емес, соңғы операциялық бөлімдер болды. АҚШ Стратегиялық Әуе қолбасшылығы C 119 ұшқыш поездарын 1955 жылдан 1973 жылға дейін пайдаланды. C 119 ұшағының ең танымал қолданылуы – шарларды, ұшқышсыз ұшақтарды және тіпті спутниктерді әуеден құтқару болды. Бұл техника алғаш рет 1955 жылы C 119 ұшақтары Ryan AQM 34 Firebee пилотсыз нысаналарын құтқару үшін қолданылды. 25 сәуір 1955 жылдан 26 мамыр 1956 жылға дейін Стратегиялық Әуе қолбасшылығына (SAC) қосылған 456-шы әскер тасымалдаушы қанаты C 119 ұшақтарын жоғары биіктіктегі барлау шарларынан құралдарды алу үшін пайдаланды. Гавайидегі Хиккам Әуе базасында орналасқан 6593-ші сынақ эскадрильясының C 119 ұшақтары Корона тыңдаушы спутниктік бағдарламасының алғашқы жылдары фильмді қайтару капсулаларын бірнеше рет әуеден құтқарып алды. 19 тамыз 1960 жылы C 119 ұшағы Discoverer 14 деп аталатын Корона миссиясынан фильмді құтқару – бұл орбиталық спутниктерден фильмді алғашқы рет табысты құтқару және Жер орбитасынан қайтып келген объектіні әуеден алғашқы рет құтқару болды. C 119 1953 жылдан бастап ЦРУ француз күштеріне әскерді қолдау үшін құпия түрде берген ұшақтармен француз Индокитайында кеңінен қолданылды. Бұл ұшақтар көбінесе француздық офицерлер мен көмекші персоналмен бірге американдық ЦРУ ұшқыштарымен француздық белгілермен ұшты. C 119 Диен-Бьен-Фу қоршауында маңызды рөл атқарды, онда олар қоршауда тұрған француз күштеріне азық-түлік жеткізіп жатқанда, күшейіп келе жатқан атысқа ұшырады. Диен-Бьен-Фу қоршауында қаза тапқан жалғыз екі американдық ұшқыш – Джеймс Б. Макговерн және Уоллес А. Бьюфорд. Екі ұшқыш та француз экипажымен бірге 1954 жылдың маусым айының басында қаза тапты, өйткені олардың C 119 артиллериялық түсіру кезінде Вьетминнің әуе кемелеріне қарсы атысынан зақымдалды. Ұшақ содан кейін 121 км (75 миль) Лаосқа ұшып, құлады. 1962 жылғы Қытай-Үндістан соғысы кезінде C 119 Үндістан әскерін жабдықтау үшін кеңінен қолданылды. Президент Кеннеди Үндістан үкіметінің өтініші бойынша бірінші кезектегі C 119 запасын сатуға рұқсат берді. Ол 1971 жылғы Үнді-Пакистан соғысында да екі маңызды рөл атқарды, ол Тангайл әуе айлағында әскери десанттарды тасымалдау үшін пайдаланылған ұшақ түрлерінің бірі болды, және 1971 жылғы 16 желтоқсаннан кейін 93 000 пакистандық әскери тұтқындарын сотталу немесе репатриациялау туралы келіссөздер жүргізіліп жатқанда Үндістанға жеткізілді. Вьетнам соғысы кезінде Дуглас AC 47 Spooky-дің керемет табысы жалғасты, бірақ ұшақтың көлемі мен тасымалдауға қабілеттілігінің шектеулері АҚШ Әуе күштеріне көбірек бақылау жабдығы, қару-жарақ және оқ-дәрілерді тасымалдауға арналған AC 130 Spectre ұшағын дамытуға мүмкіндік берді. Алайда, C 130-ның жүк тасымалдауға деген сұранысының жоғары болуына байланысты, Spectres-ті жаумен күресуге жеткілікті көлемде Hercules-тің фреймдері болмады. АҚШ Әуе күштері C 119-ды AC 119-ға айналдырды, олардың әрқайсысы төрт 7,62 мм мини-пулеметтік ұясымен, ксенон іздеу шамдарымен, түнгі бақылау құрылғысымен, жарықшашу шақыру құрылғысымен, атуды басқару компьютерімен және достарға атудың алдын алу үшін TRW атуды басқару қауіпсіздік дисплейімен жабдықталды. Жаңа AC 119 эскадрильясына "Creep" деген шақыру таңбасы берілді, бұл Әуе күштерінің атын "Shadow" деп өзгертуіне әкелген наразылық толқынына себеп болды, 1968 жылдың 1 желтоқсанында. C 119G ұшақтары AC 119G Shadows және AC 119K Stingers ретінде модификацияланды. Олар Оңтүстік Вьетнамдағы жақыннан қолдау миссияларында және Хо Ши Мин жолындағы жүк көліктеріне және жабдықтарға қарсы қиылыс миссияларында сәтті пайдаланылды. Барлық AC 119G Gunships 1970 жылдан бастап АҚШ күштері кері тартыла бастағанда Оңтүстік Вьетнам Әуе күштеріне берілді. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында Әуе Ұлттық гвардиясы және Әуе күштерінің Резерві ұшқыштары АҚШ армиясының парашют мектебіндегі парашютист студенттерін тастау үшін C 119 ұшақтарын пайдаланды. АҚШ Әуе күштерінің активтік қызметінен шыққаннан кейін көптеген C 119 және R4Q ұшақтары АҚШ Теңіз күштерінде, АҚШ Теңіз жауынгерлерінде, Әуе күштерінің Резервінде және Әуе Ұлттық гвардиясында 1970 жылдардың ортасына дейін, R4Q ұшақтары да 1962 жылы C 119 ретінде қайта аталды. АҚШ-тың C 119 ұшағын соңғы рет пайдалануы 1974 жылы аяқталды, ол кезде Мичиган штаты Детройт қаласының жанындағы Детройт Әуе күштері базасы/Selfridge Әуе Ұлттық гвардиясы базасында орналасқан Теңіз күштерінің Резервінің C 119 эскадрильясы және Калифорния штаты Лос-Аламитос Әуе күштері базасында орналасқан екі эскадрилья жаңа ұшақтармен ауыстырылды. Көптеген C 119 ұшақтары әскери көмек бағдарламасының аясында басқа елдерге, соның ішінде Бельгия, Бразилия, Эфиопия, Үндістан, Италия, Иордания, Тайвань және (бұрын айтылғандай) Оңтүстік Вьетнамға берілді. Бұл тип сонымен қатар Канада Корольдік Әуе күштері, сондай-ақ 1962 жылға дейін R4Q белгісімен АҚШ Теңіз күштері мен АҚШ Теңіз жауынгерлері қолданды, олар да C 119 ретінде қайта аталды.

The aircraft saw extensive action during the Korean War as a troop and equipment transport. Two months later, the C 119 deployed with the 314th Troop Carrier Group and served in Korea throughout the war. In December 1950, after People's Republic of China Expeditionary People's Volunteer Army troops blew up a bridge at a narrow point on the evacuation route between Koto ri and Hungnam, blocking the withdrawal of U. N. forces, eight U. S. Air Force C 119 Flying Boxcars flown by the 314th Troop Carrier Group were used to drop portable bridge sections by parachute. The bridge, consisting of eight separate sixteen foot long, 2,900 pound sections, was dropped one section at a time, using two parachutes on each section. Four of these sections, together with additional wooden extensions were successfully reassembled into a replacement bridge by Marine Corps combat engineers and the US Army 58th Engineer Treadway Bridge Company, enabling U. N. forces to reach Hungnam. From 1951 to 1962, C 119C, F and G models served with U. S. Air Forces in Europe (USAFE) and Far East Air Forces (FEAF) as the first line Combat Cargo units, and did yeoman work as freight haulers with the 60th Troop Carrier Wing, the 317th Troop Carrier Wing and the 465th Troop Carrier Wing in Europe, based first in Germany and then in France with roughly 150 aircraft operating anywhere from Greenland to India. A similar number of aircraft served in the Pacific and the Far East. In 1958, the 317th absorbed the 465th, and transitioned to the C 130s, but the units of the former 60th Troop Carrier Wing, the 10th, 11th and 12th Troop Carrier Squadrons, continued to fly C 119s until 1962, the last non Air Force Reserve and non Air National Guard operational units to fly the "Boxcars." The USAF Strategic Air Command had C 119 Flying Boxcars in service from 1955 to 1973. Perhaps the most remarkable use of the C 119 was the aerial recovery of balloons, UAVs, and even satellites. The first use of this technique was in 1955, when C 119s were used to recover Ryan AQM 34 Firebee unmanned targets. The 456th Troop Carrier Wing, which was attached to the Strategic Air Command (SAC) from 25 April 1955 – 26 May 1956, used C 119s to retrieve instrument packages from high altitude reconnaissance balloons. C 119s from the 6593rd Test Squadron based at Hickam Air Force Base, Hawaii performed several aerial recoveries of film return capsules during the early years of the Corona spy satellite program. On 19 August 1960, the recovery by a C 119 of film from the Corona mission code named Discoverer 14 was the first successful recovery of film from an orbiting satellite and the first aerial recovery of an object returning from Earth orbit. The C 119 went on to see extensive service in French Indochina, beginning in 1953 with aircraft secretly loaned by the CIA to French forces for troop support. These aircraft were generally flown in French markings by American CIA pilots often accompanied by French officers and support staff. The C 119 was to play a major role during the siege at Dien Bien Phu, where they flew into increasingly heavy fire while dropping supplies to the besieged French forces. The only two American pilot casualties of the siege at Dien Bien Phu were James B. McGovern Jr. and Wallace A. Buford. Both pilots, together with a French crew member, were killed in early June, 1954, when their C 119, while making an artillery drop, was hit and crippled by Viet Minh anti aircraft fire; the aircraft then flew an additional 75 mile (121 km) into Laos before it crashed. During the Sino Indian War of 1962, the C 119 was extensively used to supply Indian forces. President Kennedy allowed sales of spare C 119 on a priority basis upon request by the Indian government. It also played two major parts in the 1971 Indo Pakistani War, being one of the aircraft types used to transport army paratroopers for the Tangail Airdrop, and after 1971/12/16 93,000 Pakistani POW's to India pending negotiations for their trial or repatriation. During the Vietnam War, the incredible success of the Douglas AC 47 Spooky continued, but limitations of the size and carrying capacity of the plane led the USAF to develop a larger plane to carry more surveillance gear, weaponry, and ammunition, the AC 130 Spectre. However, due to the strong demands of C 130s for cargo use there were not enough Hercules frames to provide Spectres for operations against the enemy. The USAF filled the gap by converting C 119s into AC 119s each equipped with four 7.62 minigun pods, a Xenon searchlight, night observation sight, flare launcher, fire control computer and TRW fire control safety display to prevent incidents of friendly fire. The new AC 119 squadron was given the call sign "Creep" that launched a wave of indignation that led the Air Force to change the name to "Shadow" on 1 December 1968. C 119Gs were modified as AC 119G Shadows and AC 119K Stingers. They were used successfully in both close air support missions in South Vietnam and interdiction missions against trucks and supplies along the Ho Chi Minh Trail. All the AC 119G Gunships were transferred to the Republic of Vietnam Air Force starting in 1970 as the American forces began to be withdrawn. During the late 1960s and early 1970s, Air National Guard and USAF Reserve pilots flew C 119's to drop parachutist students for the US Army Parachute School at Ft. Benning, Georgia. After retirement from USAF active duty, substantial numbers of C 119s and R4Qs soldiered on in the U. S. Navy, U. S. Marine Corps, the Air Force Reserve and the Air National Guard until the mid 1970s, the R4Qs also being redesignated as C 119s in 1962. The last military use of the C 119 by the United States ended in 1974 when a single squadron of Navy Reserve C 119s based at Naval Air Facility Detroit/Selfridge Air National Guard Base near Detroit, Michigan, and two squadrons based at Naval Air Station Los Alamitos, California replaced their C 119s with newer aircraft. Many C 119s were provided to other nations as part of the Military Assistance Program, including Belgium, Brazil, Ethiopia, India, Italy, Jordan, Taiwan, and (as previously mentioned) South Vietnam. The type was also used by the Royal Canadian Air Force, and by the United States Navy and United States Marine Corps under the designation R4Q until 1962 when they were also redesignated as C 119.

Азаматтық мақсатта

Бірқатар ұшақтарды федералды агенттіктермен келісімшарт жасасқан компаниялар сатып алды, соның ішінде АҚШ Орман қызметі мен Жерді басқару бюросы орман өрттерін сөндіру үшін әуе танкерлерін қамтамасыз ету мақсатында. Басқалары азаматтық жүк тасымалдау қызметінде пайдаланылды. Бірқатар апаттардан кейін, әуе танкерлері ретінде қолданылатын ұшақтардың жасы мен қауіпсіздігіне байланысты үлкен алаңдау туды, нәтижесінде U.S. C 119 әуе танкерлерінің паркі 1987 жылы толығымен тоқтатылды. Көп ұзамай, осы ұшақтардың көп бөлігі АҚШ-тың түрлі мұражайларына берілді, бұл өте күрделі және тіпті заңсыз схема болды. Схема бойынша, USAF Lockheed C-130 Hercules және Navy Lockheed P-3 Orion теңіздік патрульдік ұшақтары келісімшарт берушілерге C-119 ұшақтарына алмастыру шартымен берілді. (АҚШ Орман қызметінің әуе танкерлеріне қатысты дауға қараңыз.) Әуе танкерлерінің пайдалану мерзімі аяқталғаннан кейін, көптеген C-119 ұшақтары Аляскада Northern Pacific Transport, Gifford Aviation, Stebbins & Ambler Air Transport және Delta Associates компаниялары үшін жұмыс істеді, қоғамдық қызмет көрсету келісімшарттарын орындады, мысалы, Алясканың қалың ормандарындағы, жолдары жоқ ауылдарға құрылыс материалдарын жеткізді. 1990 жылға дейін 6-шы жаяу әскер дивизиясының десанттық жасағы бірнеше ұшақты Аляскадағы орман қызметінде "түтінші" өрт сөндірушілерді тасымалдау үшін пайдаланылып жатқанын байқады. Бұл ұшақтар Аляскадағы Уэйнрайт фортында армия десанттарымен қаралып, таныстырылды.

Азаматтық модификацияланған нұсқалар

Стюард Дэвис Jet Pak C 119 – Fairchild C 119-дың Westinghouse J34 WE 36 дорсальды реактивті қондырғыларымен жасалған азаматтық түрлендірілімі. 29 реактивті жиынтық АҚШ азаматтық нарығына, ал 27 жиынтық Үндістан Әуе күштеріне жеткізілді. Стюард Дэвис Stolmaster – бір C 119 түрлендірілімі, жылдам орнатылатын J34 реактивті жиынтықтарымен жабдықталған. 1967 жылы бір рет түрлендіру жүзеге асырылды.

Апаттар мен оқиғалар

7 қараша 1952: "Gamble Chalk One" рейсі (AF Ser. № 51 2560), "Жылы жел" жаттығуының бөлігі ретінде, бағытынан ауысып, Аляска штатындағы "Күміс тақта" тауына құлап, 19 адам қаза тапты. 15 қараша 1952: "Warmwind Three" борты (AF Ser. № 51 2570), "Жылы жел" жаттығуының бөлігі ретінде, бағытынан ауысып, із-жайсыз жоғалып кетті. 20 адам қаза тапты деп хабарланды. 23 маусым 1953: Жапонияның Ашия әуе базасынан жерден басқару радарын (GCA) пайдаланып ұшырылғаннан кейін, АҚШ Әуе күштерінің C-119 Flying Boxcar ұшағы (AF Ser. № 49 0161) 005 градусқа (магниттік) бұрылып, бұлттар арқылы қалыпты көтерілуді бастады. Ұшқыш, ұшақ ұшып көтерілгенде, құйрық тірегіне соқтығысқан болуы мүмкін екенін хабарлады; сондай-ақ, сол жақ орындықтағы (ұшқыш жағындағы) барлық гироскопиялық аспаптар (Gyros) жұмыс істемейтін болды. Бірнеше секундтан кейін ұшқыш GCA-дан дереу бағыт беруді сұрады, екінші пилоттың GCA арқылы қонуды оң жақ орындықтан жүргізуі керектігін айтты. GCA оларды үздіксіз қадағалап, Ашия әуе базасының солтүстігінде екенін хабарлады, содан кейін екінші пилотқа оңға бұрылып 210 градусқа бағыттауды бұйырды. Содан кейін 49 0161 радарадан жоғалып кетті. Борттағылардың барлығы қаза тапты. 17 шілде 1953: Флорида штатындағы NAS Whiting Field әуе базасынан ұшып шыққаннан кейін көп ұзамай, 40 NROTC курсантын тасымалдаған АҚШ Теңіз корпусының R4Q-2 ұшағы сол жақ қозғалтқышының қуатын жоғалтып, ағаштарға соқтығысып, өртке түсті. Ылғалданған қалдықтардан алты жаралы адам табылды, бірақ тек екі курсант пен алты экипаж мүшесінің біреуі ғана аман қалды. 10 тамыз 1955: Германияның Эдельвейлер қаласы үстінде оқу миссиясын орындап жатқан АҚШ Әуе күштерінің тоғыз ұшақтық тобының екі ұшағы соқтығысты. C-119 ұшақтарының бірінің қозғалтқышында ақаулық пайда болып, биіктігін жоғалтқандықтан, ол құрамадағы басқа ұшаққа соқтығысты. Екі ұшақтағы барлығы 66 адам қаза тапты. 26 қазан 1956: 51 8026 нөмірі бар әуе кемесі Теннеси штатындағы Севарт әуе базасынан 1956 жылғы 26 қазанда сағат 09:17-де Олмстед әуе базасына, Пенсильвания штатына жүк тасымалдау миссиясымен ұшып кетті. Ұшақ шамамен сағат 15:00-де Пенсильвания штатындағы Шиппенсбургке жақын Тюскарора мемлекеттік орманындағы таулы жерге құлап, Кингстон фен-маркерінен батысқа қарай шамамен 22,5 теңіз милі қашықтықта болды. Борттағы барлығы қаза тапты. 27 наурыз 1958: USAF C-119C (AF Ser. № 49 0195) Техас штатындағы Бриджпорт маңындағы егістік жер үстінде USAF Douglas C-124C Globemaster II (AF Ser. № 52 0981) ұшағымен әуеде соқтығысты, нәтижесінде Globemaster-дегі 15 адам мен Flying Boxcar-дегі 3 адам қаза тапты. Екі көліктік ұшақ төмен көріну жағдайында аспаптық ұшу ережелері бойынша VHF барлық бағыттағы радиомаяктан (VOR) өтетін кезінде жолдары қиылысты. C-124 7000 фут (2134 м) биіктікте, оған бұйырған дұрыс биіктікте солтүстік-шығысқа қарай ұшып келе жатқан; C-119 оңтүстік-шығысқа қарай ұшып келе жатқан, ал экипажқа 6000 фут (1829 м) биіктікте ұшуға нұсқау берілген, бірақ соқтығысқан кезде ұшақ осы биіктікте ұшпаған. 12 желтоқсан 1961: Chièvres әуе базасына қонуға тырысқанда, ұшуды басқарудағы үйлесімсіздік салдарынан екі бельгиялық C-119 ұшағы әуеде соқтығысты. Екі ұшақтағы барлық жолаушылар (барлығы 13 адам) қаза тапты. 26 маусым 1963: Melsbroek әуе базасынан жұмыс істейтін, Бельгия Корольдік әуе күштеріне қарасты CP 45 C-119G ұшағы Германияның батысындағы Сеннелагердегі британдық әскери оқу аймағы мен полигоны үстінде 3 дюймдік минометтік снарядқа түсті. Ұшақта 6 экипаж мүшесі, 40 бельгиялық армияның парашютистері және бір конголық диспетчер болды. Олар Гесеке маңындағы құлату аймағына түсуді жоспарлаған, бірақ құлату тоқтатылды және CP 45 Гутерслохтағы Корольдік әуе күштері базасына қону үшін төмендеп бара жатқан. Минометтік снаряд ақ фосфордан жасалған, ол оң жақ қанаттың жанар май бактеріяларын тесіп, шыққан жанар майды тұтандырды. Тоғыз парашютист қауіпсіз жерге секіріп, қонды, бірақ алты экипаж мүшесі мен 32 парашютист Детмольд қаласының жанындағы апатта қаза тапты. 5 маусым 1965: 51 2680, АҚШ Әуе күштеріне қарасты C-119G Флорида штатындағы Хомстед әуе күштері базасы мен Гранд-Тюрк аралы әуежайы арасындағы әскери тасымалдау рейсі кезінде жоғалып кетті. Апатта бес экипаж мүшесі мен төрт әуе күштерінің механиктері қаза тапты. 30 қыркүйек 1966: АҚШ Әуе күштерінің C-119 ұшағы Анджелес ұлттық орманындағы тау шыңына құлап, бортындағы барлық төрт адам қаза тапты. 16 желтоқсан 1968: Огайо штатының Янгстаундағы Әуе күштері резервінің 910-шы тактикалық әуе қолдау тобына қарасты C-119 ұшағы Флорида штатының Хомстед әуе базасына ұшып бара жатқанда Пуэрто-Рикодағы Рузвельт Роудс теңіз стансасынан ұшып шыққаннан кейін көп ұзамай апатқа ұшырады. Ұшақтың қалдықтары Эль-Юнкеге жақын жерде 1036 метр биіктікте табылды. Бортындағы барлық сегіз адам қаза тапты. (Дереккөзі: The Miami News, 6A беті, 17 желтоқсан 1968 жыл)

7 November 1952: Flight "Gamble Chalk One" (AF Ser. No. 51 2560), part of Exercise Warm Wind, flew off course and crashed in Mt. Silverthrone, Alaska, killing 19. 15 November 1952: Flight callsign "Warmwind Three" (AF Ser. No. 51 2570), part of Exercise Warm Wind, flew off course and was lost. 20 pronounced dead. 23 June 1953: Shortly after a ground control approached (GCA) radar monitored takeoff from Ashiya Air Base, Japan, a U. S. Air Force C 119 Flying Boxcar (AF Ser. No. 49 0161) turned to a heading 005 degrees magnetic (dm) and began a normal climb through the overcast. The pilot then reported that the C 119 may have scraped the tail skid on takeoff; additionally all the left seat (pilot side) gyroscopic instruments (Gyros) were not operational. A few seconds later, the pilot requested immediate GCA vector to Ashiya AB, stating that co pilot would have to fly the GCA approach from the right seat. The GCA was continuously tracking them and reported its location as north of Ashiya AB, instructing co pilot to turn right to a heading of 210 degrees. Then 49 0161 disappeared from radar. All on board were lost. 17 July 1953: Shortly after takeoff from NAS Whiting Field, Florida, a United States Marine Corps R4Q 2 transporting 40 NROTC midshipmen apparently lost power in the port engine, and crashed and burned after hitting a clump of trees. Six injured men were found in the wreckage, but only two midshipmen and one of the six crewmen survived. 10 August 1955: Two aircraft of a nine plane USAF flight on a training mission collided over Edelweiler, Germany. One of the C 119s had developed engine trouble and lost altitude, causing it to strike another aircraft in the formation. A total of 66 people on board the two aircraft were killed. 26 October 1956, Air Force aircraft number 51 8026 departed Sewart Air Force Base, Tenn. at [9:17 a. m.] on Oct. 26, 1956 via airways to Olmsted Air Force Base, [Middletown] Penn. on a cargo airlift mission. The aircraft crashed in mountainous terrain in the Tuscarora State Forest near Shippensburg, PA approximately 22.5 nautical mile west of the Kingston Fan Marker at approximately [3:15 p. m.] killing all four aboard. 27 March 1958: USAF C 119C, AF Ser. No. 49 0195, collided in midair with USAF Douglas C 124C Globemaster II, AF Ser. No. 52 0981 over farmland near Bridgeport, Texas, USA, killing all 15 on the Globemaster and all 3 on the Flying Boxcar. The two transports crossed paths over a VHF omnidirectional range (VOR) navigational radio beacon during cruise flight under instrument flight rules in low visibility. The C 124 was on a north northeasterly heading flying at its properly assigned altitude of 7000 feet (2134 m); the C 119 was on a southeasterly heading, and the crew had been instructed to fly at 6000 feet (1829 m), but their aircraft was not flying at this altitude when the collision occurred. 12 December 1961: Two Belgian C 119 aircraft collided mid air due to a lack of coordination at flight control, while attempting to land at Chièvres Air Base. All occupants of both aircraft were killed (13 in total). 26 June 1963: CP 45 a C 119G operated by the Royal Belgian Air Force out of Melsbroek Air Base was struck by a 3 inch mortar bomb whilst flying over the British military training area and ranges at Sennelager, W Germany. The aircraft was carrying 6 crew, 40 Belgian Army para commandos and one Congolese despatcher. They had intended to drop on a drop zone near Geseke, but the drop was cancelled and CP 45 was descending in order to land at the Royal Air Force base at Gutersloh. The mortar bomb was a white phosphorus munition which pierced starboard wing fuel tanks and ignited escaping fuel. Nine paratroopers were able to jump and land safely, but all six crew and 32 paras were killed in the crash near the town of Detmold. 5 June 1965: 51 2680, a C 119G operated by the US Air Force disappeared on a military transport flight between Homestead Air Force Base, Florida and Grand Turk Island Airport. Five crew and four air force mechanics were killed in the accident. 30 September 1966: A United States Air Force C 119 crashed into a mountain peak in the Angeles National Forest, killing all four men aboard. 16 December 1968: A C 119 assigned to the Air Force Reserve's 910th Tactical Air Support Group at Youngstown, Ohio, crashed shortly after its departure from Naval Station Roosevelt Roads, Puerto Rico on a flight to Homestead AFB, Florida. The wreckage was found at an elevation of 3400 feet (1036 m) near El Yunque. All eight occupants were killed. (Source: The Miami News, page 6 A, Dec. 17, 1968)

Бельгия

CP 10 – C 119G Фламанд Брабантындағы Стеноккерзельдегі Мелсбрук әуе базасында статикалық көрмеде. CP 46 – C 119G (Kaiser компаниясы C 119F ретінде салған) Брюссельдегі Қарулы Күштер және Әскери Тарих Корольдік мұражайында статикалық көрмеде.

Бразилия

FAB 2304 – C 119G Рио-де-Жанейродағы 8-ші парашюттік далалық артиллерия тобында статикалық көрмеде. FAB 2305 – C 119G Рио-де-Жанейродағы Афонсос әуе базасындағы Ғарыш-авиация мұражайында статикалық көрмеде.

Үндістан

IK444 – C 119 Аградағы бұрынғы әскери-әуе десантшілер оқу мектебінің 50-ші парашют бригадасы офицерлер үйінің алдында тұрақты көрмеде орналасқан. Ол барға айналдырылған. IK450 – C 119G Нью-Делидегі Паламдағы Ұлттық әуе күштері мұражайында тұрақты көрмеде көрсетіледі. Бұл машина сыртқы реактивті қанатпен жабдықталған.

Италия

MM 52 6020 – C 119G Фриули Венеция Джулиядағы Кодроипо қаласындағы Ривольто әуе базасында статикалық көрмеде. MM 53 3200 – C 119G Тосканадағы Пиза халықаралық әуежайында статикалық дисплейде. MM 53 8146 – EC 119G Лациодағы Борго-Файтидегі Пиана-дельле-Орме мұражайында статикалық көрмеде.

Оңтүстік Корея

ROKAF 3199 – C 119G Сеулдегі Корея соғыс ескерткішінде тұрған күйде көрсетілген.

Тайвань

ROCAF 3120 – C 119G Пингтун қаласындағы Пингтун әуежайында статикалық көрмеде. ROCAF 3160 – C 119G Сиху, Чанхуа қаласындағы Xihujunji саябағында статикалық көрмеде. ROCAF 3183 – C 119L Чанхуа округінің әскери ұшақтар саябағында статикалық көрмеде. ROCAF 3184 – C 119L Нанту округінің Джиджи қалашығында статикалық көрмеде. ROCAF 3190 – C 119L Каосиун қаласының Гангшан ауданындағы Қытай Республикасы Әуе күштері мұражайында статикалық көрмеде. ROCAF 3192 – C 119L Кинмен округінің Рушан келушілер орталығында статикалық көрмеде. ROCAF 3202 – C 119L Тайнань қаласының Нанхуа ауданындағы Юаньцзилуксиусян саябағында статикалық көрмеде.