Кіріспе
Американдық математикалық қоғамның сыйлығы. Франк Нельсон Коул сыйлығы, немесе қысқаша Коул сыйлығы – американдық математикалық қоғам математиктерге табыс ететін жиырма екі сыйлықтың бірі. Оның бірі алгебраға, ал екіншісі сандар теориясына қосқан ең үлкен үлес үшін беріледі. Бұл сыйлық Қоғамға 25 жыл бойы қызмет еткен Фрэнк Нельсон Коулдың құрметіне аталған. Алгебра саласындағы Коул сыйлығы Коулдың өзі зейнеткерлікке шыққанда алған сыйлық ақшасына қаржыландырылған, ал сыйлық қоры кейіннен оның ұлы тарапынан толықтырылып, екі сыйлық беруге мүмкіндік берді. Сыйлық алгебра (үш жылда бір рет) немесе сандар теориясы (үш жылда бір рет) саласындағы соңғы алты жылда жарық көрген маңызды зерттеу еңбектерін мойындайды. Еңбек танымал, рецензиядан өткен басылымда жарияланған болуы керек. Алгебра саласындағы алғашқы сыйлық 1928 жылы Л. Э. Диксонға, ал сандар теориясы саласындағы алғашқы сыйлық 1931 жылы Х. С. Вандиверге табыс етілді.
The Frank Nelson Cole Prize, or Cole Prize for short, is one of twenty two prizes awarded to mathematicians by the American Mathematical Society, one for an outstanding contribution to algebra, and the other for an outstanding contribution to number theory. The prize is named after Frank Nelson Cole, who served the Society for 25 years. The Cole Prize in algebra was funded by Cole himself, from funds given to him as a retirement gift; the prize fund was later augmented by his son, leading to the double award. The prizes recognize a notable research work in algebra (given every three years) or number theory (given every three years) that has appeared in the last six years. The work must be published in a recognized, peer reviewed venue The first award for algebra was made in 1928 to L. E. Dickson, while the first award for number theory was made in 1931 to H. S. Vandiver.
Алгебрадан Франк Нельсон Коул сыйлығы
Жыл Сыйлық иегері Цитаты 1928 Леонард Э. Диксон "Algebren und ihre Zahlentheorie" кітабы үшін 1939 Абрахам Адриан Альберт Риман матрицаларының құрылысы туралы еңбектері үшін 1944 Оскар Зариски алгебралық түрлер туралы төрт еңбек үшін 1949 Ричард Брауер "Артиннің L сериясы туралы жалпы топ таңбалары" мақаласы үшін 1954 Хариш Чандра жартылай қарапайым Лие алгебралары мен топтарының бейнелеуі туралы еңбектері үшін 1960 Серж Ланг "Бірнеше айнымалыдағы функциялық өрістердегі рационалды өрістердің теориясы" мақаласы үшін, Максвелл А. Розенсон "Жакобтық түрлер" және "Жакобтықтардың жалпыға бірдей карталық қасиеттері" мақалалары үшін 1965 Уолтер Фейт Джон Г. Томпсон "Жанұялық топтардың жұптылығы" бірлескен мақаласы үшін 1970 Джон Р. Сталлингс "Шегі шексіз көп ұштары бар торсиондық бос топтар туралы" мақаласы үшін, Ричард Г. Суон "Кохомологиялық өлшем бірге топтар" мақаласы үшін 1975 Хайман Басс "Біртұтас алгебралық K теориясы" мақаласы үшін, Дэниел Г. Куиллен "Жоғары алгебралық K теориялары" мақаласы үшін 1980 Майкл Ашбахер "Жанұялық емес өрістердегі Шевалле топтарының сипаттамасы" мақаласы үшін, Мелвин Хохстер "Коммутативті сақиналардың гомологиялық теориясы тақырыптары" мақаласы үшін 1985 Жорж Лустиг жақындық топтардың бейнелеу теориясы бойынша негізгі еңбегі үшін 1990 Сигефуми Мори алгебралық түрлерді жіктеу бойынша көрнекті еңбегі үшін 1995 Мишель Райно, Дэвид Харбатер Абхаянқар болжамын шешуі үшін 2000 Андрей Суслин мотивтік когомология бойынша жұмысы үшін, Айс Йохан де Йонг жалпы түрде шекті карталар арқылы ерекшеліктерді шешу бойынша маңызды еңбегі үшін 2003 Хираку Накадзима бейнелеу теориясы және геометрия саласындағы жұмысы үшін 2006 Янош Колла рационалды байланысқан түрлер теориясындағы ерекше жетістіктері үшін және Нэш болжамы бойынша жарықтандыру жұмысы үшін 2009 Кристофер Хейкон, Джеймс МакКернан жоғары өлшемді бирационалды алгебралық геометрия бойынша революциялық бірлескен жұмысы үшін 2012 Александр Меркурьев топтардың маңызды өлшемі бойынша жұмысы үшін 2015 Петер Шолце тамаша кеңістіктер бойынша жұмысы үшін, бұл Делинь салмақты монодромия болжамының маңызды ерекше жағдайының шешіміне әкелді 2018 Роберт Гуральник жақындық жартылай қарапайым топтардың бейнелеу теориясы, когомологиясы және топтық құрылымы бойынша революциялық зерттеулері үшін, және осы жұмыстың математиканың басқа салаларына кең ауқымды қолданылуы үшін. 2021 Чэньян Сюй К тұрақты Фано түрлерінің модульдерінің алгебралық теориясын әзірлеуге және К тұрақтылығын пайдалана отырып, минималды модель бағдарламасының бірегейліктеріне түбегейлі жаңа тәсіл жасаған топты басқарғаны үшін. 2024 Джессика Финтень p-адық топтардың бейнелеуін түсінуді өзгерткен еңбегі үшін, әсіресе "Жақын p-адық топтардың типтері" мақаласы үшін.
Сандар теориясы бойынша Франк Нельсон Коул сыйлығы
1931 жылы сыйлық иегері – Гарри Вандивер, Ферманың соңғы теоремасы туралы бірнеше мақаласы үшін.
1941 жылы – Клод Шевалье, «La théorie du corps de classes» мақаласы үшін.
1946 жылы – Генри Б. Манн, «Оң сандар жиынтықтарының тығыздығы туралы негізгі теореманың дәлелі» мақаласы үшін.
1951 жылы – Пол Эрдёш, сандар теориясы бойынша көптеген мақалалары үшін.
1956 жылы – Джон Т. Тейт, «Сабақ өрісі теориясының жоғары өлшемді когомологиялық топтары» мақаласы үшін.
1962 жылы – Кенкиши Ивасава, «Сабақ өрістерінің гамма кеңейтулері» мақаласы үшін; Бернард М. Дворк, «Алгебралық сан түрлерінің зета функциясының рационалдылығы туралы» мақаласы үшін.
1967 жылы – Джеймс Акс және Саймон Б. Кохен, «Жергілікті өрістердегі Диофантық проблемалар I, II, III» атты үш бірлескен мақалалар сериясы үшін.
1972 жылы – Волфганг М. Шмидт, түрлі мақалалары үшін.
1977 жылы – Горо Шимура, түрлі мақалалары үшін.
1982 жылы – Роберт П. Лэнглендс, автоморфты формалар, Эйзенштейн қатарлары және өнім формулалары бойынша жаңаша жұмысы үшін; Барри Мазур, эллипстік қисықтар және абелдік сорттар, әсіресе шекті реттегі рационалдық нүктелер бойынша еңбектері үшін.
1987 жылы – Дориан М. Голдфельд, «Кескіндес квадраттық өрістер үшін Гаусс сандар классының мәселесі» мақаласы үшін; Бенедикт Гросс және Дон Загиер, «Хеегнер нүктелері және L қатарларының туындылары» мақаласы үшін.
1992 жылы – Карл Рубин, эллипстік қисықтар және Ивасава теориясы саласындағы жұмысы үшін; Пол Войта, Диофантық проблемалар бойынша жұмысы үшін.
1997 жылы – Эндрю Дж. Уайлс, Шимура–Танияма болжамы және Ферманың соңғы теоремасы бойынша жұмысы үшін.
2002 жылы – Генрик Иванец, аналитикалық сандар теориясына қосқан негізгі үлесі үшін; Ричард Тейлор, алгебралық сандар теориясындағы бірнеше ерекше жетістіктері үшін.
2005 жылы – Питер Сарнак, сандар теориясына қосқан негізгі үлесі үшін.
2008 жылы – Манжул Бхаргава, жоғары композиция заңдары бойынша революциялық жұмысы үшін.
2011 жылы – Чандрашекхар Харе және Жан-Пьер Винтенбергер, Серрдің модулярлық болжамын дәлелдегені үшін.
2014 жылы – Итан Чжан, жай сандар арасындағы шектеулі аралықтар бойынша жұмысы үшін; Дэниел Голдстон, Янош Пинц және Джем Й. Йылдырым, жай сандар арасындағы кішкентай аралықтар бойынша жұмысы үшін.
2017 жылы – Анри Дармон, эллипстік қисықтар мен модулярлық формалар арифметикасына қосқан үлесі үшін.
2020 жылы – Джеймс Мейнард, «Жай сандар арасындағы кішкентай аралықтар» (Ann. of Math., 2015), «Жай сандар арасындағы үлкен алшақтықтар» (Ann. of Math., 2016) және «Шектелген цифрлары бар жай сандар» (Inv. Math., 2019) мақалалары үшін.
2023 жылы – Кайса Матомяки және Максим Радзивилл, «Қысқа аралықтардағы көбейту функциялары» (Annals of Math. 183 (2016), 1015–1056 бб.) мақаласы үшін; Джеймс Ньютон және Джек Торн, Лэнглендс болжамының маңызды жағдайының таңқаларлық дәлелі үшін: атап айтқанда, голоморфты модульдік формалар үшін симметриялық қуат функционалдығы (олардың екі жұмысында қол жеткізілді: 1. Голоморфты модульдік формалар үшін симметриялық қуат функционалдығы, I. Publ. Math. Inst. Hautes Études Sci. 134 (2021), 1–116 бб. 2. Голоморфты модульдік формалар үшін симметриялық қуат функционалдығы, II. Publ. Math. Inst. Hautes Études Sci. 134 (2021), 117–152 бб.).
Толық цитаталар үшін сыртқы сілтемелерді қараңыз.
For full citations, see external links.