Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Итальяндық математик (1940 жылы туған)
Italian mathematician (born 1940)
Энрико Бомбиери (26 қараша 1940 жылы туған) – итальяндық математик, аналитикалық сандар теориясы, диофанттық геометрия, комплекс анализ және топтар теориясы салаларындағы еңбектерімен белгілі. Бомбиери қазіргі уақытта Нью-Джерси штатының Принстон қаласындағы Жоғары оқу институтының математика мектебінде зейнеткер профессор. Бомбиери 1974 жылы Филдс медалін жеңіп алды, және оның жай сандардың таралуына қолданылуымен танымал.
Enrico Bombieri (born 26 November 1940) is an Italian mathematician, known for his work in analytic number theory, Diophantine geometry, complex analysis, and group theory. Bombieri is currently Professor Emeritus in the School of Mathematics at the Institute for Advanced Study in Princeton, New Jersey. Bombieri won the Fields Medal in 1974 and its application to the distribution of prime numbers.
Мансап
Бомбиери өзінің алғашқы математикалық жұмысын 1957 жылы 16 жасында жариялады. 1963 жылы 22 жасында ол Джованни Риччидің жетекшілігімен Милан университетінде математикадан бірінші дәрежесін (Laurea) алды, содан кейін Кембридждегі Тринити колледжінде Гарольд Давенпортпен оқыды. Бомбиери Кальяри университетінде (1963-1965) доцент, кейін толық профессор (1965-1966) болды, 1966-1974 жылдары Пиза университетінде, ал 1974-1977 жылдары Пиза жоғары мектебінде жұмыс істеді. 1977 жылы Пизадан Америка Құрама Штаттарына көшіп, Нью-Джерси штатының Принстон қаласындағы Жоғары оқу орнының математика мектебінде профессор болды. 2011 жылы ол профессор-эмиритус атанды. Бомбиери математика саласындағы қоғамдық жұмысына белсенді қатысқандығымен де танымал, мысалы, сыртқы сараптама кеңестерінде жұмыс істеген және өте күрделі қолжазбаларды (мысалы, Пер Энфлоның инвариантты кеңістік мәселесі жөніндегі мақаласын) сараптаған.
Bombieri published his first mathematical paper in 1957 when he was 16 years old. In 1963 at age 22 he earned his first degree (Laurea) in mathematics from the Università degli Studi di Milano under the supervision of Giovanni Ricci and then studied at Trinity College, Cambridge, with Harold Davenport. Bombieri was an assistant professor (1963–1965) and then a full professor (1965–1966) at the Università di Cagliari, at the Università di Pisa in 1966–1974, and then at the Scuola Normale Superiore di Pisa in 1974–1977. From Pisa, he emigrated in 1977 to the United States, where he became a professor at the School of Mathematics at the Institute for Advanced Study in Princeton, New Jersey. In 2011 he became professor emeritus. Bombieri is also known for his pro bono service on behalf of the mathematics profession, e. g. for serving on external review boards and for peer reviewing extraordinarily complicated manuscripts (like the paper of Per Enflo on the invariant subspace problem).
Зерттеу
Бомбери-Виноградов теоремасы – үлкен тоғысу әдісінің маңызды қолданыстарының бірі. Ол арифметикалық прогрессиядағы жай сандар туралы Дирихле теоремасын жақсартады, модульді белгілі бір диапазон бойынша орташалау арқылы орташа қате нақты жағдайда дәлелденгеннен әлдеқайда төмен екенін көрсетеді. Бұл нәтиже кейде әлі дәлелденбеген жалпыланған Риман гипотезасының орнына қолданылуы мүмкін. 1969 жылы Бомбери, Де Джорджи және Джиусти Бернштейннің мәселесін шешті. 1976 жылы Бомбери "асимптотикалық тоғысу" деп аталатын әдісті жасады. 1980 жылы ол 3-шы қасиеттегі Ри түріндегі шекті топтардың бірегейлігін дәлелдеуді аяқтады; жарияланған кезде ол шекті жай топтарды жіктеудегі маңызды кемшіліктердің бірі болды.
The Bombieri–Vinogradov theorem is one of the major applications of the large sieve method. It improves Dirichlet's theorem on prime numbers in arithmetic progressions, by showing that by averaging over the modulus over a range, the mean error is much less than can be proved in a given case. This result can sometimes substitute for the still unproved generalized Riemann hypothesis. In 1969 Bombieri, De Giorgi, and Giusti solved Bernstein's problem. In 1976, Bombieri developed the technique known as the "asymptotic sieve". In 1980 he supplied the completion of the proof of the uniqueness of finite groups of Ree type in characteristic 3; at the time of its publication, it was one of the missing steps in the classification of finite simple groups.
Марапаттар
Бомбиеридің сандар теориясы, алгебралық геометрия және математикалық талдау салаларындағы зерттеулері оған көптеген халықаралық сыйлықтар сыйлады – 1974 жылы Филдс медалі және 1980 жылы Балзан сыйлығы. Ол 1974 жылы Ванкуверде өткен Халықаралық математиктер конгресінде пленарлық баяндама жасады. Ол бірнеше көрнекті академиялардың мүшесі немесе шетелдік мүшесі, соның ішінде Accademia Nazionale dei Lincei (1976 жылы сайланды), Француз ғылым академиясы (1984 жылы сайланды) және АҚШ Ұлттық ғылым академиясы (1996 жылы сайланды). 2002 жылы Италия Республикасының Ұлы Жеңіс Кресінің кавалері атағы берілді. 2010 жылы ол Король Фейсал халықаралық сыйлығын Теренс Таомен бірлесіп алды, ал 2020 жылы математикадан Крэфорд сыйлығымен марапатталды.
Bombieri's research in number theory, algebraic geometry, and mathematical analysis has earned him many international prizes — a Fields Medal in 1974 and the Balzan Prize in 1980. He was a plenary speaker at the International Congress of Mathematicians in 1974 at Vancouver. He is a member, or foreign member, of several learned academies, including the Accademia Nazionale dei Lincei (elected 1976), the French Academy of Sciences (elected 1984), and the United States National Academy of Sciences (elected 1996). In 2002 he was made Cavaliere di Gran Croce al Merito della Repubblica Italiana. In 2010 he received the King Faisal International Prize (jointly with Terence Tao). and in 2020 he was awarded the Crafoord Prize in Mathematics.
Басқа қызығушылықтар
Бомбиери өнерде де қабілетті болған, жас шағында Альп тауларында жабайы орхидеялар мен басқа да өсімдіктерді хобби ретінде іздеумен шұғылданған.
Bombieri, accomplished also in the arts, explored for wild orchids and other plants as a hobby in the Alps when a young man.
Тілтесі
Э. Бомбиери, Le Grand Crible dans la Théorie Analytique des Nombres (Екінші басылым). Астериск 18, Париж, 1987 жыл.
E. Bombieri, Le Grand Crible dans la Théorie Analytique des Nombres (Seconde Édition). Astérisque 18, Paris 1987.
Бірлескен
Б. Бозами, Э. Бомбиери, П. Энфло және Х. Л. Монтгомери. "Көп айнымалыдағы көпмүшелердің көбейтіндісі", Journal of Number Theory, 219–245 беттер, 1990 жыл.
B. Beauzamy, E. Bombieri, P. Enflo and H. L. Montgomery. "Product of polynomials in many variables", Journal of Number Theory, pages 219–245, 1990.