Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытайдың бұрынғы құпия қоғамы. «Жасыл топ» – 20-шы ғасырдың басы мен ортасында Шанхай қаласында қылмыстық, әлеуметтік және саяси қызметте белгілі болған қытай құпия қоғамы және қылмыстық ұйым.
Former Chinese secret society
The Green Gang was a Chinese secret society and criminal organization, which was prominent in criminal, social and political activity in Shanghai during the early to mid 20th century.
Шығу тегі
Жасыл топтың шығу тегі мен тарихы күрделі. Қоғамның тамыры Луоцзяо буддалық сектасында, оны Мин династиясының ортасында Луо Цин (羅清) құрған; 18-шы ғасырдың басында Цин династиясында үш серттес ағайын: Вэнь Ян (翁岩), Цян Цзянь (錢堅) және Пан Цин (潘清) күш-жігері арқылы Ұлы канал бойында астық тасымалымен айналысатын жұмысшылар арасында таныстырылды. Луоист топтары канал бойындағы астық тасымалдаушы қайықшылардың бұрыннан бар қоғамдарымен бірікті, олар жерлеу және қонақүйлер сияқты қызметтер көрсетті, сонымен қатар қайықшылар үшін әлеуметтік ұйым ретінде жұмыс істеді. Бірақ билік оларды қауіп деп санады, сондықтан 1768 жылы Цянлон императоры Луоист ғибадатханаларын бұзуға және сектаны тыйым салуға бұйрық берді. Бұл сектаны жасырын күшке айналдырып, оның ортасы астық флотына шоғырланды. 19-шы ғасырдың құлпыралы кезеңдерінде, оның ішінде Тайпин көтерілісі мен 1855 жылы Сары өзеннің арнасының өзгеруі салдарынан Ұлы канал арқылы астық тасымалы күрт тоқырап, ақырында тоқтады. Бұл қайықшыларды таратып жіберді, олар Тайпин және Ниань көтерілістері сияқты жергілікті көтерілістерге қосылды немесе тұз контрабандасымен айналысу үшін жағалауға көшті. 1870 жылдары Цзянсу провинциясының (субэй) солтүстік бөлігінде қайықшылар мен тұз контрабандистері Анцин Даою (安清道友, сөзбе-сөз "Тыныштық пен тазалық жолының достары") деп аталатын ұйым құруға кірісті, ол 20-шы ғасырдың басында Жасыл топтың тікелей алдағысы болды.
As a secret society, the origins and history of the Green Gang are complex. The society has its roots in the Luojiao, a Buddhist sect founded by Luo Qing (羅清) in the mid Ming dynasty; during the early 18th century in the Qing dynasty, the sect was introduced among workers involved in the transport of grain along the Grand Canal via the efforts of three sworn brothers: Weng Yan (翁岩), Qian Jian (錢堅) and Pan Qing (潘清). Luoist groups mixed with the pre existing societies for grain transport boatmen along the Canal, providing services such as burials and hostels, and also served as a social organization for the boatmen. However, they were perceived as a threat by the authorities, and in 1768 the Qianlong Emperor ordered the destruction of Luoist temples and proscribed the sect. This had the effect of driving the sect underground, where it became centred on the grain fleets themselves. During the upheavals of the 19th century, including the Taiping Rebellion and the change in course of the Yellow River around 1855, the shipment of grain along the Grand Canal was severely disrupted and finally ended. This again scattered the boatmen, who either joined local rebellions like the Taiping and Nian rebellions, or shifted to the coast to join the salt smuggling trade. In northern part of Jiangsu Province (subei) in the 1870s, boatmen and salt smugglers began to organize into what was called the Anqing Daoyou (安清道友, literally "Friends of the Way of Tranquility and Purity"), which was the direct precursor to the Green Gang in the early 20th century.
Шанхайдағы кездесу
Шанхай бірнеше факторларға байланысты қылмыстық әрекет үшін қолайлы орынға айналды, әсіресе Жасыл топ. Үлкен канал астық тасымалы үшін қолданыстан шығып, теңіз жолымен алмастырылғаннан кейін, Шанхай астық тасымалының маңызды транзиттік пунктіне айналды. Сонымен қатар, келісім шарты жасалған порттардың және концессиялардың бірі ретінде, ол шетелдік сауданың, оның ішінде опиумның кіреберісіне айналды. Шанхай халықаралық поселенісі мен француз концессиясының болуы, олардың әртүрлі юрисдикциялар мен басқаруларға бағынысты болуы, ұйымдасқан қылмысқа көмектесетін үйлесімсіз құқықтық ортаны құрады. Соңында, Шанхайға қытайлардың көптеп қоныс аударуы ортақ ата-тегі немесе серт етілген адалдыққа негізделген бірлестіктер Шанхайдың әлеуметтік өмірінің маңызды факторына айналды, ал Жасыл топ осы желілер арқылы жұмыс істеді. Мысалы, Шанхайдың ең танымал Жасыл топ көшбасшыларының біріне айналған Ду Юэшенг, оның ұстазы Хуан Цзиньроң сияқты Сучжоулық болғандықтан, бұрынғы көшбасшы Хуан Цзиньроңмен осылай таныстырылды.
Shanghai became a favourable place for criminal activity, and the Green Gang in particular, due to several factors. As the Grand Canal fell out of use for grain shipments, replaced by the sea route, Shanghai became an important transshipment point for grain; at the same time, as one of the treaty ports and concessions, it was a gateway for foreign trade, including in opium. The presence of the Shanghai International Settlement and the French Concession, which were under different jurisdictions and administrations, also made for a disjointed legal environment that favoured organised crime. Finally, massive Chinese immigration into Shanghai meant that associations based on common ancestral hometowns or sworn loyalties became important factors of Shanghai social life, and the Green Gang worked through these networks. For example, Du Yuesheng, who would become one of the most prominent Green Gang leaders in Shanghai, was introduced to Huang Jinrong, an earlier leader, because his mentor was a native of Suzhou like Huang.
Шанхайдағы бедел
ХХ ғасырда ол орасан зор байлыққа және билікке ие болды, жемқорлыққа ұшырады және көптеген табысты кәсіпкерлерді қамтыды. Ду Юешенг басшылығымен, ол Шанхай қаласының барлық қылмыстық әрекеттерін бақылап отырды. Жасыл топ опиумға (жергілікті соғыс әміршілері тарапынан қолдау көрсетілді), қорқытуға, құмар ойындарына және проституцияға баса назар аударды. Сол кезде Шанхай кейбір адамдар әлемнің әдепсіздік астанасы деп есептелді. Жасыл топты Чан Кайшидің Гоминьдан партиясы жиналыстар мен еңбек ереуілдерін тарату үшін жиі жалдады, сондай-ақ Қытай азамат соғысына қатысты. Жасыл топтың басшыларының бірі Ин Гуйсин 1913 жылы Юань Шикайдың бәсекелес саясаткер Сонг Цзяоренді өлтіруіне де қатысқан. «Жалпы прогресс қоғамы» деген атпен, ол басқа қылмыстық топтармен бірге 1927 жылдың сәуір айында Шанхайда коммунистерді қолдаған шамамен 5000 ереуілшінің Ақ террор қырғынына жауапты болды, бұл ұлтшыл көшбасшы Чан Кайшидің бұйрығымен жасалды. Кейін Чан Ду Юешенге Ұлттық революциялық армияның генерал шені берді. Жасыл топ Чан Кайшидің маңызды қаржылық демеушісі болды, ол 1915 жылдан 1923 жылға дейін Шанхайда тұрғанда осы топпен танысқан. Жасыл топ есірткі саудасынан түскен табысын Гоминьданмен бөлісті. Чан Кайшидің інісі және қаржы министрі Т.В. Сонг та Чан Кайшиді қолдайтын Жасыл топпен бірлесіп, Шанхай банктерін ұлттық бағалы қағаздарды сатып алуға мәжбүрледі. Нанкин онжылдығының соңғы екі жылында (1936-1937 жж.) Жасыл топ ірі бизнеске мемлекеттік облигацияларды сатып алуға қысым көрсетуді жалғастырды, бұл үкімет салған корпоративтік салықтың жетіспеушілігін өтеу мақсатында жасалды.
By the 20th century it had acquired such wealth and power that it had become corrupt, and included many successful businessmen. Under Du Yuesheng, it controlled the criminal activities in the entire city of Shanghai. The Green Gang focused on opium (which was supported by local warlords), extortion, gambling, and prostitution. Shanghai was considered by some the vice capital of the world at that time. The Green Gang was often hired by Chiang Kai shek's Kuomintang to break up union meetings and labor strikes and was also involved in the Chinese Civil War. One of the leaders of the Green Gang, Ying Guixin, was also involved in Yuan Shikai's assassination of the rival politician Song Jiaoren in 1913. Carrying the name of the Society for Common Progress, it was — along with other criminal gangs — responsible for the White Terror massacre of approximately 5,000 pro Communist strikers in Shanghai in April 1927, which was ordered by Nationalist leader Chiang Kai shek. Chiang granted Du Yuesheng the rank of general in the National Revolutionary Army later. The Green Gang was a major financial supporter of Chiang Kai shek, who became acquainted with the gang when he lived in Shanghai from 1915 to 1923. The Green Gang shared its profits from the drug trade with the Kuomintang after the creation of the Opium Suppression Bureau. Chiang Kai shek's brother in law and financial minister T. V. Soong also partnered with the pro Chiang Green Gang to pressure Shanghai banks to buy up national securities. In the last two years of the Nanjing decade (1936 1937), the Green Gang continued to pressure big business to buy up national bonds, as a means of compensating for the lack of corporate tax imposed by the government.
Гонконгтағы соңғы жылдары
1949 жылы материкте Чан Кайши режимі жеңілгеннен кейін Жасыл топ Шанхайдан кетіп, 1950 жылдардың басында Гонконгте героин өңдеу зауыттарын ашты. Келесі жылдары ұйым есірткі нарығын бақылау үшін жергілікті синдикаттармен күресте қиындықтарға тап болды. 1950 жылдардың ортасына қарай ол тарап кетті. Содан кейін героин нарығын жақын маңдағы Суатоу қаласынан шыққан Чаочжоу этносының шағын синдикаттары бақылауына алды. Олар Жасыл топтың химиктерін пайдаланып, Гонконгте героин тұтынуды кеңейтті. 1960 жылдардың басында олар Оңтүстік-Шығыс Азиядағы ықпалын кеңейтті және онжылдықтың соңында Гонконг химиктері Тайланд пен Бирма шекарасында бірінші жоғары сапалы No. 4 героин зертханасын ашты, бұл технология Алтын Үшбұрышты әлемдегі ең ірі героин өндірушісіне айналдырды.
After the defeat of Chiang Kai shek's regime on the mainland in 1949, the Green Gang left Shanghai and in the early 1950s opened heroin refineries in Hong Kong. In the following years, the organization suffered in struggles against local syndicates over the control of the drug market. By the mid 1950s it had disappeared. Control of the heroin market was then taken by small syndicates of ethnic Chaozhou hailing from the nearby coastal town of Swatow. They used the Green Gang's chemists and expanded the consumption of heroin in Hong Kong. In the early 1960s they spread their influence in South East Asia and by the end of the decade Hong Kong chemists inaugurated the first laboratory of high grade no. 4 heroin along the border between Thailand and Burma, introducing the technology that made the Golden Triangle the largest heroin producer in the world.