Цинь әскерінің жаңартылуы: Бірінші Қытай-Жапон соғысының нәтижесі
New Army
Цинь әскерінің жаңғыруы: Бірінші Қытай-Жапон соғысынан кейін Қытай армиясын батыстық үлгіде модернизациялауға тырысқан әрекеттер. Жаңа әскер туралы толық ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Циң әулеті бірінші қытай-жапон соғысынан кейін әскерін жаңартуға кірісті.
Qing dynasty modernised army in response to the first Sino Japanese war
Жаңа армия (дәстүрлі қытайша: 新軍, оңайлатылған қытайша: 新军; пиньин: Xīnjūn, маньчжу: Ice cooha), толық атауы Жаңадан құрылған армия (新新疆军), 1895 жылдың желтоқсанында Циң әулетінің тұсында, бірінші қытай-жапон соғысындағы жеңілістен кейін құрылған, жаңартылған әскери корпус болды. Ол батыс стандарттары бойынша толық дайындықтан өткен, жабдықталған, резерві бар тұрақты және кәсіби әскери құрылым ретінде жоспарланды. 1903 жылы императорлық жарлық арқылы оның құрамы әрқайсысы 12 500 адамнан тұратын 36 дивизияға дейін кеңейтілді, яғни бейбіт уақытта барлығы 450 000 адамды құрады, ал соғыс кезінде тағы 523 000 резервшімен толықтырылды. Бірақ ол ешқашан 300 000-нан асатын күшке ие болған жоқ.
The New Army (Traditional Chinese: 新軍, Simplified Chinese: 新军; Pinyin: Xīnjūn, Manchu: Ice cooha), more fully called the Newly Created Army (新 Xinjian Lujun), was the modernised army corps formed under the Qing dynasty in December 1895, following its defeat in the First Sino Japanese War. It was envisioned as a regular and professional fully trained and equipped according to Western standards with a reserve. In 1903 an imperial edict expanded it to 36 divisions of 12,500 men each, or total of 450,000 in peacetime supplemented by a further 523,000 reservists in wartime though it never achieved a strength above 300,000.
1895-1897 жылдар
Қытай армиясын жаңғыртуға жасалған тырабының бастауы, Қытай-жапон соғысы аяқталғанға дейін құрылды: 1895 жылдың ақпанында Цин әкімдігі өзінің Динву немесе Тыныштық армиясын (定 Динву джун) құрды, ол 10 батальоннан немесе инг (営) тұрды, жалпы саны 4750 адамды құрады. Бұл күштерді бастапқыда Ху Юфен [zh] және неміс кеңесшісі Константин фон Ханнекен ұйымдастырды, бірақ бір жылдық оқудан кейін олар батыс стандарттарына жеткілікті деңгейде дайындалмаған деп танылды. Чиен Нунг Ли «3000 жаяу әскер, 1000 артиллерияшы, 250 атты әскер және 500 инженер, барлығы 4750 адам» деген мәлімет береді. Бірнеше ай ішінде бұл армия Жаңадан құрылған армия (新 Xинцзянь Луцзюнь) деп аталды және 7000 адамға дейін кеңейтілді. (Юаньнің Жаңадан құрылған армиясы кейін Гвардиялық армияның оң дивизиясы (Увэй Юйцзюнь) болды.) Бригаданың айлық шығыны 70 000 таэль (жылына 840 000 таэль) құрады. 7000 адамнан тұратын Жаңадан құрылған армия (немесе жай ғана Жаңа армия) Пекин маңында орналасқан үш армия тобының ең күштісі болды және Шаньдун провинциясындағы Боксшыларға қарсы тиімді күш көрсетті. Сегіз елдік одақ Қытайға басып кірген кезде Юань, Боксшыларды басуды тоқтату туралы императорлық әкімдіктің бұйрығына бағынбады және одаққа қарсы күресу туралы бұйрыққа да бағынбады. Жаңа армия келесі жылдары біртіндеп кеңейтіліп, жаңартылды. Юань әулетке деген құрметсіздігі артып, тек өзіне пайда келтірген партияға ғана адал болды; Гуансюй императорына қарсы Цисиге өткені Жүз күндік реформаға ауыр соққы болды. 1900 жылдан кейін Юаньнің әскері Цин әкімдігінің Қытай бойынша болып жатқан революциялық көтерілістер кезінде сенім арта алатын жалғыз жасағы болды. Бірінші Қытай-жапон соғысында Ли Хунчжанның беделін жоғалтуынан кейін маньчжур Ронглу Жилидегі әскерлердің бас қолбасшысы болып тағайындалды, ал 1898 жылы Жилидің вице-королі болды. Ол осы кезеңнің көп бөлігінде соғыс министрі қызметін атқарды.
There was a forerunner to the effort of modernising the Chinese army, created before the end of the Sino Japanese War: in February 1895, the Qing court assembled its Dingwu or the Pacification Army (定 Dingwu jun), consisting of 10 battalions or ying (営), totaling 4,750 men. This was initially organized by Hu Yufen [zh] aided by German advisor Constantin von Hanneken this force however was after 1 year of training regarded as not having been trained sufficiently to western standards. Refn|group="lower alpha"|As to the man count figures, "3000 infantrymen, 1000 artillery men, 250 cavalry men, and 500 engineers, a total of 4750 men" is given by Chien Nung Li, and within a few months was renamed the Newly Created Army (新 Xinjian Lujun) and expanded to 7,000 men. (Yuan's Newly Created Army was later to become the Guards Army's Right Division (Wuwei Youjun).) The monthly expenses of the brigade were 70,000 taels (840,000 taels annually). The Newly Created Army (or simply the New Army) that was 7,000 men strong then became the most formidable of the three army groups stationed near Beijing and proved effective against the Boxers in Shandong province. Yuan refused to obey the Imperial Court's orders to halt his suppression of the Boxers when the Eight Nation Alliance invaded China during the rebellion and refused to obey orders to fight the alliance. The New Army was gradually expanded and upgraded in the following years. Yuan became increasingly disrespectful of the dynasty and only loyal to the party from which he benefited; his defection to Cixi against the Guangxu Emperor was a major blow to the Hundred Days' Reform. After 1900, Yuan's troops were the only militia that the Qing court could rely on amidst revolutionary uprisings throughout China. Following the disgracing of Li Hongzhang in the First Sino Japanese war the Manchu Ronglu was made chief commander of the forces in Zhili and eventually Viceroy of Zhili in 1898 he was also minister of war for most of this period.
Жалпы реформа
Бірінші Қытай-Жапон соғысындағы Цинь жеңілісі кезінде және одан кейін көптеген шенеуніктер әскери реформаны жақтады. Прогрессивті шенеунік Ху Юфен Бейян аймағында 50 мың, Наньян аймағында 30 мың, Гуандун және Хубэйде 20 мың, ал қалған провинциялар 10 мыңнан әскер жинап, жаңа әскер құруды ұсынды. Барлығы 250 000 әскер (Маньчжурия әлі провинцияларға бөлінбеген еді). Цинь әскерінің неміс кеңесшісі Константин фон Ханнекен 100 000 адам жинауды ұсынды, бұл ұсынысты Дубань Цзюньву чу, яғни соғыс кезінде құрылған соғыс кеңесі қолдады. Олар Ұлы Кеңеске реформа талап етіп еске салған хат жолдады. Кеңестегі маньчжурлар реформаны қолдағанмен, ханьдық мүшелер қарсы болды. Фон Ханнекеннің ұсынысына жауап ретінде Шэнь Сюаньхуай, Жасыл стандарт пен Йонг Инг әскерлеріне жұмсалатын шығын жылына 20 миллион таңнан асатынын ескере отырып, 800 мыңға жуық әскерді таратып, оларды Ху Юфеннің идеясына ұқсас, жергілікті жағдайға бейімделген 300 мың батыс үлгісіндегі әскермен алмастыруды ұсынды. Алайда, Зонгли Ямен мұндай үлкен әскерді тарату өте қиын болады деп мәлімдеп, қазіргі әскерлерді жаңғырту арқылы реформаны кезең-кезеңімен жүргізуді қолдады. Тақ 2 неміс үлгісіндегі бригада құруға келісім берді, бірақ бұл бұрынғы реформалардан айырмашылығы, жаттығулар мен қару-жарақтарды ғана көшірмей, сонымен қатар неміс ұйымдастыру жүйесін, жаттығуларын және тактикасын да қамтыды. Бұл – Жан Жидунның Өзін-өзі нығайту армиясы және Юань Шикаидің Жаңадан құрылған армиясы еді.
During and following the Qing defeat(s) in the First Sino Japanese war many officials advocated reform of the military. Hu Yufen a progressive official, advocated for a completely new army to be trained and raised with 50,000 in the Beiyang region, 30,000 in the Nanyang region, 20,000 each in Guangdong and Hubei with the other provinces raising 10,000 each. For a total of 250,000 troops (Manchuria had not yet been organised into provinces). Constantin von Hanneken a German advisor to the Qing military proposed raising 100,000 men this recommendation was supported by the Duban Junwu chu, or the War council assembled during the war, it then memorialised the Grand Council calling for reform whilst the Manchus of the Council supported the reform the Han members did not. In response to von Hanneken's proposal Sheng Xuanhuai proposed that due to the expenditure of the Green standard and the Yong YIng amounting to over 20mil taels each annually it would be better to disband these forces numbering some 800,000 and replace them with 300,000 western style troops raised according to local conditions akin to the idea of Hu Yufen. However, the Zongli Yamen retorted that disbanding such a large army would be extremely difficult and came out in favour of a more gradual program of reform with modernisation being extended to the existing forces. The Throne approved the creation of 2 German style brigades but unlike previous reforms this was not a mere copy of drill and weapons but it followed German organisation patterns as well as German training and tactics in addition to drill and weaponry these were the Self Strengthening Army of Zhang Zhidong and the Newly Created Army of Yuan Shikai.
8 Баннерлер
Ескі стильді және тиімсіз «Жасыл стандартты» және «Йонг Ин» сынға түсірілгеніне қарамастан, хань чиновниктері 8 туды реформалау бойынша бірден ұсыныс жасамады. Маньчжурлар әлі де 8 туды қатаң қорғап отырды. 1895 жылдың соңында Инчанға Тяньцзинь әскери академиясында маньчжур офицерлерін іріктеу және оларды басқаруға дайындау тапсырылды.
It is important to note that despite the criticism of the old style and inefficient Green standard and Yong Ying were common there were no immediate proposals for reform of the 8 banners by the Han officials the Manchus still closely guarding the 8 banners. In late 1895 Yinchang was ordered to choose and instruct Manchu officers at the Tianjin Military academy in anticipation of them taking command.
Әскери білім
Жан Жидун 1896 жылы Таққа жолдаған мәлімдемесінде неміс әскерінің басымдығының себебі офицерлер корпусының барлық деңгейде білім алуы екенін айтты және Нанкин қаласында әскери академия мен теміржол мектебін ашуды сұрады. Бұл қабылданды және Жан неміс оқытушыларының жетекшілігімен 3 жылдық курс бойынша 150 қытай кадетін оқытуды ұйымдастырды. Курсқа жаяу әскер, артиллерия, инженерлер, бекініс және дала артиллериясы, сондай-ақ жер өлшеу және картография техникалары, стратегиясы мен тактикасы кірді. Теміржол мектебіне 90 студент қабылданды. Жан бұрыннан академиялар арқылы офицерлерді оқыту тәжірибесіне ие болған, өзін-өзі күшейту қозғалысы кезінде Лиангуанда офицерлерді оқыту бойынша ұқсас бағдарлама енгізген еді. Нанкин әскери академиясының жылдық шығыны 40 000 теңге болды, бұл баға теміржол мектебінің шығындарын қамтымайды.
Zhang Zhidong declared in 1896 in a memorial to the Throne that the reason for German military pre eminence was the universal education of its officer corps and asked for a military academy and railway school to be established in Nanjing this was approved and Zhang organised the training of 150 Chinese cadets under German instruction on a 3 year course involving techniques, strategy, tactics of the infantry, artillery engineers and both fortress and field artillery, surveying and cartography. The railway school enrolled 90 students. Zhang already possessed the relevant experience for educating officers via academies having introduced a similar program for education of officers in Liangguang during the Self Strengthening Movement. The Nanjing Military academy cost 40,000 taels annually not including the attached railway school.
Жаңадан құрылған армия және Юань Шикай
Юань 1895 жылдың желтоқсанында бригада командирі болып тағайындалды және бірден бөлімді реформалауды бастады. Жаяу әскер 2 полкке, әрқайсысы 2-3 батальоннан, артиллерия 2 полкке, әрқайсысы 2-3 батальоннан, сондай-ақ жылдам ату қаруы, ауыр және қосалқы бөлімдерден тұратын құрамға бөлінді, атқыштар 4 взводқа, ал инженерлер өздерінің міндеттеріне сәйкес 6 топқа бөлінді. Бөлім тез арада 7000 адамдық жоғарғы лимитке жетті. Неміс тілі мектебі ашылды және 3 шетелдік офицер атқыштарға, артиллерияға және жаяу әскерге оқыту жүргізді, сонымен қатар бөлімнің жоғары ұйымдық және штабтық құрамдары батыстық үлгіде қайта құрылды, телеграф байланысын ұстау және бұрын қытай әскерлерінен қашып келген түнгі шайқастар енгізілді. Сыбайлас жемқорлықпен күресу үшін Юань жаңа жүйені енгізді, онда офицерлер өздерінің қаражатын Юаньдің тікелей бақылауындағы штабтан өздеріне бағынышты сарбаздарға жеке табыстады. Чжан сияқты Юань да әскерлеріне жақсы жалақы төлеп қана қоймай, оларды уақтылы төлеген санаулы қытай шенеуніктерінің бірі болды.
Yuan was appointed as commander of the brigade in December 1895 and immediately began reform of the unit. The infantry was divided into 2 regiments with 2 3 battalions each, the artillery into 2 regiments with 2 3 battalions each with a QF, heavy and reserve component, the cavalry into 4 troops and the engineers into 6 groups based on their tasks. The 7,000 man upper strength limit was rapidly achieved by the unit. A German language school was established and 3 foreign officers instructed the cavalry, artillery and infantry, the upper organisation and staff components of the unit were also westernised as was the maintenance of telegraph communications and the introduction of night fighting something previously avoided by Chinese armies. To combat corruption Yuan instituted a new system where officers personally handed their funds to the soldiers under their command from Yuan's own HQ under his personal supervision. Yuan like Zhang was one of the few Chinese officials who not only paid his troops well but actually paid them on time.
Реформалардың қарқыны
Офицерлердің қабілетсіздігі және әскери техниканың жетіспеушілігі императорлық цензура тарапынан үнемі сынға ұшырады. Тақ, офицерлер корпусын жаңғырту мәселесін қарастыру үшін Соғыс кеңесіне бұйрық берді, бірақ бұл мәселе әскери емтихан жойылғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң ғана шешілді. Сыбайлас жемқорлық, жақын туыстық және бюрократиядағы жалпы бейжайлық реформаның қарқынын баяулатты және оның көлемін азайтты. Тақ жиі жарлықтар шығарып, бюрократтардан ескі, қабілетсіз және әлсіз қызметкерлерді жұмыстан босатып, оларды Жазалау кеңесіне жолдауды талап ететін, бірақ бюрократтар көбінесе мұны істемей, әсіресе жоғары лауазымдарда бір-бірін қорғады. Бұл реформаға қауқымды орта жасаған жоқ. 1897 жылдан Боксерлік көтеріліске дейінгі кезеңде жаңғыртылған әскерлердің саны аздап ғана артты. Реформаға қолдау, тіпті татар генералдарының арасында да кең таралған болса да, нақты өзгерістер өте шала болды. Хэйлунцзянның татар генералы өз әскерінің қарақшылармен күрестегі қабілетін және реформа жасауға құлшынбауын мақтап, сонымен бірге олардың нағыз шайқаста тиімсіз болатынын мойындады. Одан бөлек, найза мен садақтар әлі де кеңінен қолданылып жүрді. Хэйлунцзян генералы бүкіл әскерін мылтықпен жабдықтаудың қымбат екенін айтып, оның орнына құны шамалы джингалдар жасауға рұқсат сұрады.
The incompetence of the officers and the technical defincies of the military were routinely attacked by imperial censors and the Throne ordered the Board of War to deliberate on the matter of modernisation of the officer corps something not rectified until several years later with the abolition of the military examination. The pace of reform and its extent was diluted and slowed by the corruption, favourtism and general negligence in the bureaucracy and the throne often issued edicts and demanded the bureaucrats fire the old, incompetent and weak and report them to the Board of Punishment but the bureaucrats rarely did this instead shielding one another especially at higher levels this did not create an environment conducive for reform. Only minor increases in the number of modernised troops was made in the period from 1897 to the Boxer rebellion whilst the support for reform was almost universal even amongst the Tartar Generals the actual extent of reform was minimal. The Tartar General of Heilongjiang even praised the ability of his forces in fighting bandits and their lack of reform whilst simultaneously admitting they would be useless in true combat additionally, spears and bows were still commonplace and the Heilongjiang general complained that it was too expensive to equip his entire force with rifles and instead asked for permission to make breech loaded jingals a weapon similar in cost.
Басқа әскерлер
Генерал Ней Шичэн 30 батальон "юн ин" әскерін алып, оларды неміс үлгісінде 15 мыңдық әскерге ұйымдастырды. Сонымен қатар, ол 2 неміс тіл және техникалық пәндерді оқытқан әскери мектеп ашты. Дегенмен, Нейдің әскері басқа қытай әскерлерінен жақсы болғанымен, Юань немесе Чжанның әскерлерінің деңгейіне жетпеді.
General Nie Shicheng took 30 battalions of the yong ying and organised them into a 15,000 strong force based on German organisational patterns and established a military school where 2 Germans taught language and technical subjects, However Nie's army whilst better than other Chinese armies did not approach that of Yuan's or Zhang's.
Қаржы
Орталық үкіметтің кірісі 87 979 000-ден 92 285 000 тайлға дейін бағаланды, оның шамамен жартысы (45 миллион тайл) әскери шығындарға, оның ішінде теңіз және құрлық әскерлеріне жұмсалды. Жергілікті әскерлер, флоттар мен бекіністерге 2 700 000 тайл, Бейяң және Наньяң флоттарына 10 000 000 тайл, ал бекіністер мен олардың қаруларына 8 000 000 тайл жұмсалды деп есептелді. Соғыс және Кірістер жөніндегі Кеңес бірлесіп, милиция, Қорғаныс армиясы, Тәртіпті күштер және жаңа үлгідегі әскерлердің құны 20 000 000 тайлдан асып түсетінін хабарлады. Қарулану шығындарына жұмсалған қаражат 3 385 000 тайл болды – бұл жалғыз нақты көрсеткіш. Жасыл әскерлер, соның ішінде Тәртіпті күштер (жаңартылған Жасыл әскерлер) жылына 10 000 000 тайлға, ал Маньчжурлар 4 000 000 тайл және 1 000 000 пикуль (60 000 000 кг) күріш жұмсады деп хабарланды. Бөлінулердің саны жалпы сомадан асып түсуіне себеп – бөлімшелер арасындағы үлкен қайталау, сондықтан олардың саны мен оларға байланысты шығындар есепке алынды. Провинциялар көбінесе басқа провинцияларға, ал орталық үкімет оларға субсидия берді, ал кейбір провинциялар субсидия берді де, алды. Мысалы, 1894 жылы Чжэцзян провинциясы тек өз әскерлерін ғана емес, Пекиндегі маньчжурлар мен қытайлардың, Бейяң флотының және Маньчжуриядағы қайта ұйымдастыру шығындарының қаржыландыруына да жұмсады.
The estimates for the revenue of the central government range from 87,979,000 taels to 92,285,000, with roughly half the amount (45 million taels) going to the military including all forms of expenditure naval and land. The local armies navies and fortresses were estimated to cost 27,00,000 taels with 10,000,000 for the Beiyang and Nanyang fleets with 8,000,000 for the forts and their guns The Board of War and Board of Revenue jointly reported the cost of the militia, Defense Army, Disciplined forces and new style troops to cost over 20,000,000 taels the only accurate figures are that of expenditure on the arsenals at 3,385,000 taels the Green standard including the Disciplined forces (the modernised Green standard) were reportedly costing 10,000,000 taels annually and the Bannermen 4,000,000 taels and 1,000,000 piculs of rice (60,000,000 kg). The reason for the number of the breakdown exceeding the total is due to the significant overlapping between units and therefore their numbers and their related cost with provinces often subsidising other provinces and the central government also subsidising them whilst some provinces provided and received subsidies, for example in 1894 Zhejiang provided not only for its own military but also that of the Manchu and Chinese in Beijing, the Beiyang fleet and the cost of re organisation in Manchuria.
100 күндік реформа
Гуанчжоу императоры бастаған 100 күндік реформа әскери істерге де әсер етті, себебі император мемлекеттің толыққанды реформасын қалады. Тақ провинцияларда реформалардың жетіспеушілігіне, әсіресе, жемқорлықтың жалғасуына және әскери штаттың қабынуына, сондай-ақ Жасыл стандарттық армияны таратудағы кешігуге наразылық білдірді. Сол жарлықта Тақ жаңа жергілікті жасақтар мен еріктілер отрядын құруға және Жасыл стандартты олармен алмастыруға шақырды. Бұл тәсіл 30 жыл бұрын Цзэн Гуофан қолданған еді. Бірақ, Тақ Ху Юфеннің ұсынысымен әскери емтиханды жою туралы жарлық шығарды, оны 1900 жылға дейін кезең-кезеңмен тоқтатуға келісілді. 1865 жылдан бері күйреп бара жатқан 10 мыңдық Пекин дала әскеріне батыс үлгісіндегі оқу курсын өткізу тапсырылды. Алайда, тәжірибелі және саяси тұрғыдан шебер князь Гун (консерваторлардың наразылығын тудырмауға тырысқан) қайтыс болғаннан кейін реформалардың қарқыны одан да жеделдеді. Императордың бұрынғы тәрбиешісі және консерватор, императордың соңғы кеңесшісі Вэн Тунге қызметтен босатылды, Ұлы Кеңес толығымен реформаторлардың қолына көшті. Дегенмен, император консервативті Ронглуды Чжили вице-падишасы қызметінде қалдырды, бұл қателік болатынын сезбеді, ал оның Соғыс кеңесіндегі орны консервативті Кан Иге берілді. Император тіпті мемлекеттік қазынаға салмақ түсіріп отырған байрақтыларды басқа мамандықтарға ие болуға және мемлекеттен алатын күнкөріс қаражатымен ғана өмір сүруге мәжбүрлеу мүмкіндігін де талқылады. Тақ провинцияларға пайдасыз сарбаздарды таратуға бұйрық берді, бірақ провинциялар қарсылық көрсетті, кейбіреулері жасақтар мен Жасыл стандарттық әскерлерді қысқартуды ұсынды, ал кейбіреулері әскери күштерін одан әрі қысқарту қауіпті болады деп мәлімдеді. Нәтижесінде, Гуанчжоу императорының реформа кезеңінде әскери реформаның көп бөлігі іске асырылмады. Император жалпыға бірдей әскери дайындық туралы ұсынысты мақұлдады, бұл әскери ұйымдастырудың дәстүрлі жүйесінен үлкен қадам болды. Аймақтағы барлық ерлерге әскери дайындық беріліп, олар әскери резервтік күш ретінде тағайындалатын болды. Бұл ұсыныс Оңтүстік-Шығыс Қытайда, әсіресе Гуанси және Гуандун провинцияларында, реформаторлардың күші ең байқалатын жерлерде ең ынталы түрде қабылданды. Алайда, Тақ осы реформа бағдарламасында да бастама көтермеді, оны бұрынғы онжылдықтарда сәтсіздікке ұшыраған вице-корольдер мен губернаторларға жүктеді, сондықтан бұл бағдарлама да сәтсіздікке ұшырауы мүмкін еді. Император сондай-ақ заманауи жаттығуларды қабылдауды бұйырды, олар нағыз тәртіпке және заманауи қару-жараққа ие болу керек еді, ал дәстүрлі қару-жарақтар жойылды. Император жаңа әскер бөлімдерін тексеру үшін императрица Цысиді алып келді, бірақ бұл императорға қарсы төңкерістің алдын алмады.
The 100 Days reform initiated by the Guangxu emperor also affected military affairs as the Emperor desired a comprehensive reform of the state. The Throne complained of the lack of reform enacted in the provinces especially the continued corruption and military bloat caused by padded muster rolls and the failure to disband the Green Standard Army, within the same edict the Throne called for new local militia and volunteer units to be raised and to replace the Green Standard; this was the same approach used 30 years earlier by Zeng Guofan and whilst it might have brought about a temporary boost to military power it would inevitably devolve back into corruption and stagnation as the Yong Ying had done. However, the throne did pass an edict on the recommendation of Hu Yufen to abolish the military exam which was agreed to be phased out by 1900, the 10,000 strong Peking Field Force left to languish since 1865 was to be given a refresher course in western style training. However, when the experienced and more politically able Prince Gong (who avoided raising the ire of the conservatives) passed away the pace of reform accelerated even further. Weng Tonghe, the Emperor's former tutor and a conservative the last such advisor to the Emperor was dismissed leaving the Grand Council entirely in the hands of the reformers, however the Emperor maintained Ronglu a conservative as the Viceroy of Zhili a mistake which he would regret and his position on the Board of War was given to the conservative K'ang i. The Emperor even discussed the possibility of ordering the bannermen who were a drain on the state treasury to enter a different occupation and not live solely on the state stipend given to them. The Throne also ordered the provinces to disband the useless soldiers and the provinces raised their opposition some counter proposed the reduction of militia and Green standard troops or stated that they had reduced their military forces to the extent that any further downsizing would constitute a danger. Ultimately, little military reform was enacted by the Guangxu Emperor during the brief period of reform. A proposal for universal military training was proposed and approved by the Emperor in the largest departure from the traditional organisation of the military with all men in a given region being given military training and then act as a national reserve force for the military. The proposal was enacted with the most fervour in Southeastern China particularly Guangxi and Guangdong where the strength of the reformers was the most apparent. However, the Throne still did not take the lead even in this reform program instead delegating the program to the Viceroys and Governors who had in the previous decades failed to deliver thus it was likely for this program to end in failure too. The Emperor also decreed the adoption of modern drill and they were to possess true discipline and modern weapons with traditional weapons to be discarded. The Emperor took the Empress Dowager Cixi to inspect new army units but this did not prevent the Coup against the Emperor.
Циси реформалары
Төңкерістен кейін Циси әскери билігін нығайтуға кірісті, яғни, әскери биліктің біреудің қолына шоғырлануын болдырмау үшін әскери басқарудың децентрализацияланған жүйесін сақтап, бір мезгілде өзінің және маньчжулардың бақылауындағы күштерді арттырды. Батыстық оқу-жаттығуларды қабылдау мен қару-жарақ импортын жалғастырды, бірақ заманауи армия үшін қажетті материалдық-техникалық база жеткіліксіз қалды. Циси ескі бөлімшелерді тарату туралы бұйрықтарды қайта жариялады, алайда олар жаңа, батыс үлгісіндегі бөлімшелермен бірге сақталып, үлкен шығындарға алып келді, бұл мемлекеттің қаржылық мүмкіндіктеріне орасан зор салмақ салып, реформаларға кедергі келтірді, себебі мемлекеттік қазына бір мезгілде үлкен заманауи және модернизацияланбаған армияны қаржыландыра алмады. Циси әскерлердің адалдығын сақтап қалды, бұл Гуансю императорына оңай болған жоқ, өйткені ол Юань Дун мен Ние әскерлеріне Гуансю императоры мен оның реформаторларына қарсы қолдау көрсеткені үшін жомарт сыйлықтар берді. Ронглу, маньчжу, бесұстаздық билікке ие болды – Ұлы кеңесші, Соғыс кеңесінің бақылаушысы, сондай-ақ Сонг Цин, Юань Шикай, Ние Сычэн және Дун Фусян әскерлерінің императорлық комиссары болып тағайындалды, осылайша астана маңындағы барлық күштерді адал маньчжу шенеунігінің бақылауына біріктірді. Бейян аймағындағы (Бохай шығанағы маңындағы) әскерлердің командирі, жаңа маньчжу вице-патшасы оған көмектесуге тиіс болды. Циси мұндай орталықтандыруды басқа провинцияларға тарату жолына бармады, бірақ жалпыға бірдей әскери қызмет бағдарламасын жалғастырды, шенеуніктерге осындай ұйымдарды ынталандыруды және бұрынғы қарақшылар мен қылмыскерлерді жалдап, оларға әскери мансап беруді бұйырды, бұл тиімді армия құруға қолайлы болмаса да, қарақшылармен күресуге қарағанда арзанға түсті. Циси Гуансю императорының бұйрығымен әскери емтиханды қайта енгізді, оның құрамына садақ пен қылышпен қатар атыс қаруынан білімді тексеру де кірді. Ол провинциялық колледждер мен жаңа мектептердегі техникалық пәндерді жою туралы өтінішті де қабылдамады. 1899 жылы Соғыс кеңесінің төрағасы Кан И Лиангуанның қорғанысын нығайту және қаржы жинау үшін инспекциялық сапарға жіберілді. Ол қаржылық жағынан сәттілікке жетіп, шетелдік баспасөз оған «императорлық жоғары ақы алып отырушы» деген лақап ат қойды.
Cixi following the coup began improving her control over the military namely by maintaining the decentralised command of the military so as to deny any one official too much military power whilst simultaneously increasing the forces under her command and those under the control of the Manchus, she continued the adoption of western drill and the importation of weaponry but the necessary support services for a modern army remained neglected. Cixi continued and re issued the edicts regarding the disbandment of old units however they continued to exist alongside the newer modern western style units leading to a large cost which hindered further reform as the finances of the state could not simultaneously support a large modern army and a very large unmodernised army. Cixi however did maintain the loyalty of the troops something the Guangxu Emperor failed to achieve as she generously gave the troops of Yuan Dong and Nie money for their support against the Guangxu emperor and his reformers. Ronglu, a Manchu, was given unprecedented military power being appointed simultaneously as Grand Councillor, Controller of the Board of war, Imperial Commissioner over the forces of Song Qing, Yuan Shikai, Nie Sicheng and Dong Fuxiang, thus centralising all forces around the capital under a loyalist Manchu official. The commander of the forces in the Beiyang region (the area around the Bohai bay), the new Manchu Viceroy, was to assist him. Cixi did not extend such centralisation to the other provinces but did continue the universal military service program ordering officials to encourage such organisations and to hire ex bandits and criminals and give them a legitimate career in the military not conducive to an effective military but cheaper than fighting the bandits. Cixi re instated the military exam on the path to abolishment by order of Guangxu adding a category on firearms in addition to archery and swordsmanship she did also turn down a request to abolish technical subjects in the provincial colleges and modern schools. K'ang i the President of the Board of war was sent on an inspection tour of 1899 to improve the defenses of Liangguang and to raise money in the aspect of finances he was successful being given the sobriquet "imperial high extortioner" by the foreign press.
Қару-жарақ импорты 1895-1900 жылдар
Цин үкіметі өзінің ішкі қару-жарақ өнеркәсібінің әлсіздігін мойындады және ол олқылықты жою үшін шетелден қару импорттауға тырысты. 1899 жылы Император армиясы 460 000 Маузер мылтығы және 3 000 000 патронға тапсырыс берді, ал 1900 жылға қарай Цин 207 пулемет, 71 бекініс зеңбірегі және 123 далалық зеңбірек импорттады, сондай-ақ тағы 200 Крупп тау зеңбірегіне тапсырыс берді.
The Qing government recognised the weakness of its domestic armaments industry and sought foreign imports to bridge the gap. In 1899 the Imperial Army ordered 460,000 Mauser rifles and 3,000,000 cartridges and by 1900 the Qing had imported some 207 machine guns, 71 fortress guns and 123 field guns with another 200 Krupp mountain guns being ordered.
Басшылық және білім беру
Чжан Жидун мен Лю Куньи жапон үлгісіндегі Императорлық Бас штаб құруды бірлесіп ұсынды, сондай-ақ Бас штаб басшысының тек ақсүйек немесе императорлық рулардан емес, қабілетті кәсіби әскери болуын қалады. Бұл әскери күштерді біріктіріп, оқу, жалақы және жабдықтарды стандартизациялауға, сонымен қатар реформаның драйверіне айналуға мүмкіндік беретін еді. Алайда, Монарх 1909 жылға дейін бұған келіспеді. Аталған екі шенеунік 1901 жылы әскери емтиханды жойып, оны провинциялық армияларға 2-ші және 3-ші дәрежедегілердің тікелей қабылдануымен алмастыруға, ал әскери мектептер ашылғанша оқуға түсуге рұқсат алды. Ұдайы және көптеген дайын офицерлерді алу үшін барлық провинцияларға әскери академиялар ашуға бұйрық берілді, ал академиялары бар провинциялар (Юань, Чжан және Лю) әскери білім беру саласындағы жалпы ережелерді жасауға міндеттелді. 1902 жылы тіпті туысқандар да әскери мектептерге қатысуға міндетті болды, бірақ Императорлық гвардия садақпен өнерлерін көрсету арқылы тексеруден өтті.
Zhang Zhidong and Liu Kunyi jointly proposed the formation of an Imperial General Staff modelled on the Japanese equvalent and that the chief of the General Staff be a competent professional soldier not just a Noble or Imperial Clansmen this could have centralised military forces and allowed for a standardisation of training, pay and equipment and become an engine of reform however the Throne did not approve it until 1909. Though the 2 officials did get the Throne to abolish the military exam in 1901 replacing it with direct application to provincial armies by the 2nd and 3rd rank and to await enrollment in military schools in the expectation of their establishment, to obtain a steady and large flow of trained officers an edict mandated all provinces to open military academies and those with academies (Yuan, Zhang and Liu) were to create a national regulation regarding military education. In 1902 even bannermen were obligated to attend the Military schools though the Imperial Guardsmen were still tested in their proficiency with the bow.
Ұйымдастыру реформасы
Тақ сондай-ақ, Жасыл Ту мен милицияны тиімді күшке айналдыру үшін, оларды қайтадан жұмыстан босату арқылы күштерді тазалауды бұйырды. Қалған күштер тұрақты армияға (Чанбей Цзюнь), бірінші резервке (Чубей Цзюнь) және жандармерияға (Сюньцзин Цзюнь) ұйымдастырылды. Тұрақты әскер бөлімдері империя бойынша біртіндеп көбейіп, кейіннен жаңа армияны (Лүцзюнь) құрады. Резервтер ескі үлгідегі бөлімдерге сақтануға мүмкіндік берді, олар тарату туралы қайта-қайта берілген бұйрықтарға қарамастан, өмір сүруін жалғастырды. 1902 жылы Тақ провинцияларды Жасыл Тудың басым бөлігін демобилизациялау ниеті туралы тағы бір рет хабардар етті, сондай-ақ бұрын әскерлерді ұстауға бөлінген жерлер Таққа қайтарылатынын мәлімдеді. Реформа жарлықтары орындалмады, себебі 1902 жылы Тақ Маньчжу генералдары, вице-корольдер мен губернаторлардың кешігіп отырғанына шағымданды. Байрақтылардың артқан пайдасыздығы және әскери күштің көбінесе Хан қытайларынан құралуы Тақты әрекет етуге итерді. Тақ бұл теңдестіруге тырысты, Юань Шикайға 3000 байрақтыны оқытуға бұйрық берді, кейін тағы 3000 адамды оқыту жоспарланды. Ронглудың 1901 жылы 30 000 байрақтыны дайындауды бастағаны туралы әңгімелер болды, бірақ оның өлімі бұл жобаны бастауға мүмкіндік бермеді. "Цяньмэнь" қақпасы – "Чжэньянмэнь" қақпасы. Жаңа армияның табысты үлгісі басқа провинцияларда да қолданылды. Юаньның жаңа армиясы 1902 жылғы 25 маусымда Юань ресми түрде «Бейян министрі» қызметіне тағайындалғаннан кейін «Бейян армиясы» деп аталды. 1911 жылы династияның соңына таман көптеген провинциялар айтарлықтай жаңа әскерлер құрды; алайда Юань әскері әлі де ең күшті болды, ол алты топтан тұратын және 75 000-нан астам сарбазды қамтыды. Цин империясы Қытайдың барлық әскерлерін біріктіріп, «Қытай армиясын» құрды, бірақ оны көбінесе «Жаңа армия» деп атады. Қытай армиясының үштен екі бөлігі Юаньның Бейян армиясынан тұрды. Синьхай революциясы кезінде Бейян армиясына жатпайтын күштердің көпшілігі, сондай-ақ Қытай армиясындағы кейбір Бейян бөлімдері Цинге қарсы көтерілді. Юань Бейян армиясын төңкеріске қарсы күреске басшылық етті, сонымен қатар Циннің капитуляциясы және жаңа республика президенті лауазымына өтуі туралы келіссөздер жүргізді.
The throne also ordered once again to demobilise the Green Standard and militia to a more efficient force by discharging the useless. The remaining forces were then to be organised into a standing army (Changbei Jun) a first reserve (Xubei jun) and a gendarmerie (Xunjing jun). Standing army units were to gradually proliferate across the Empire and to then later form the new army (Lujun) the reserves served as a safe haven for the old style units allowing them to continue existing despite repeated orders to disband them. In 1902 the Throne informed the provinces once again of their intent to demobilise the greater portion of the Green Standard and that land formerly allotted to the maintenance of soldiers in substitution of pay would devolve back to the Throne. The reform edicts were not followed as the Throne complained in 1902 that the Manchu Generals, Viceroys and Governors were dragging their heels. The increasing uselessness of the Bannermen spurred the Throne into action as military power increasingly became Han Chinese the Throne sought to balance this, Yuan Shikai was ordered to train 3,000 Bannermen and later it was planned for an additional 3,000 to be trained. Ronglu also was rumoured to have begun the training of 30,000 bannermen in 1901, but his death ended this before it even began. The Chien Men gate refers to the Zhengyangmen. The successful example of the new army was followed in other provinces. The New Army of Yuan was renamed the Beiyang Army on June 25, 1902, after Yuan was officially promoted to the "Minister of Beiyang". By the end of the dynasty in 1911, most provinces had established sizable new armies; however, Yuan's army was still most powerful, comprising six groups and numbering more than 75,000 men. The Qing unified all of China's armies into one force, the "Chinese Army", which was commonly still called the New Army. Two thirds of the Chinese Army was Yuan's Beiyang Army. During the Xinhai Revolution, most of the non Beiyang forces as well as some Beiyang units in the Chinese Army revolted against the Qing. Yuan led the Beiyang Army into opposing the revolution while also negotiating for the Qing's surrender and his ascendency to the presidency of the new republic.
Саясат және жаңғыру
Юань армияны құрғаннан кейін, оған тек оған адал шенеуніктерді тағайындау арқылы қатаң бақылауды ұстады; алайда, 1916 жылы оның қайтысынан кейін, гарнизон орналасқан жерлеріне сәйкес, армиялық топтар тез арада төрт негізгі жауынгерлік әміршілер күштеріне бөлінді. Бұл армиялық топтар мен генералдар Қытай Коммунистік партиясының Қытай Азамат соғысындағы жеңісінен кейін Қытай Халық Республикасы құрылғанға дейін Қытай Республикасының саясатында әртүрлі рөлдер атқарды. Жаңа армияның ең маңызды мұраларының бірі – әскерилердің кәсібилігінің артуы және, мүмкін, Қытайға милитаризмнің енгізілуі болды. Бұрын ер адамның кез келгені әскери қызметке қабылдануға болатын, ал солдаттар көбінесе кедей, жерсіз және сауатсыз шаруалар болатын. Жаңа армиялар Жэн Гуофан мен Зуо Зонгтанның жеке жалдау және қолдау көрсету жүйесінен асып түсті, бұл жүйе ғасырдың ортасындағы көтерілістерде сәтті болғанмен, Жапония мен Батыстағы қазіргі заманғы армиялардың алдында сәтсіздікке ұшырады. Жаңа армия еріктілерді іріктеуді бастады және офицерлерді даярлау үшін заманауи әскери академиялар құрды. Жаңа армияның жаңғыруы мен кәсібилігі ақсүйектердің көптеген өкілдерін оған қосылуға ынталандырды. Мысалы, жас Чан Кайшы Юаньнің Баодин әскери академиясында қысқа мерзім оқыды, бұл оның кейіннен Уампоа академиясын құруына әсер етті, ол келесі буын сарбаздарын тәрбиеледі. Юань және оның ізбасарлары саяси саланың әскери үстемдігін ұлттың өмір сүруімен теңестірді. Саяси армия ХХ ғасырдың көп бөлігінде Қытайдағы басым күшке айналды.
Yuan kept a tight grip on the command of the army after its establishment by installing officials only loyal to him; however, after his death in 1916, the army groups were quickly fragmented into four major forces of combative warlords, according to the locations of garrisons. These army groups and generals played different roles in the politics of the Republic of China until the establishment of the People's Republic of China following the Communist Party of China's victory in the Chinese Civil War. One of the most important legacies of the New Army was the professionalisation of the military and perhaps introduction of militarism to China. Previously, almost any male could join and soldiers were mostly poor, landless and illiterate peasants. The New Armies moved beyond the personalised recruitment and patronage of Zeng Guofan and Zuo Zongtang, which had been successful in the mid century uprisings, but seemed discredited in the face of modern armies in Japan and the West. The New Army began screening volunteers and created modern military academies to train officers. The modernisation and professionalisation of the New Army impressed many in the gentry class to join. The young Chiang Kai shek, for instance, briefly attended Yuan's Baoding Military Academy, which thus influenced him in forming his Whampoa Academy, which trained a succeeding generation of soldiers. Yuan and his successors equated military dominance of the political sphere with national survival. The political army would become a dominant force in China for much of the twentieth century.
Лянцзян қаласындағы Чжан Жидун
Бірінші қытай-жапон соғысында Цин әскерлерінің сәтсіздігінен кейін Лянцзянның сол кездегі вице-королі Чжан Цзидун меморандумда 250 адамнан тұратын 8 жаяу әскер батальоны, 200 адамнан тұратын 2 артиллерия батальоны, 180 адамнан тұратын 2 атқыштар батальоны және 100 адамнан тұратын 1 инженерлік батальоннан құралған, жалпы саны 10 мыңға жуық, неміс даярлаған әскер құруға ниетті екенін жазды. Әскер құрамында дәрігерлер, ветеринарлар және қару жөндеушілер болса да, жабдықтаушылар, көлік немесе байланыс бөлімшелері сияқты көмекші персонал болмады. Жаңа әскерде 35 неміс офицері нұсқаушы емес, бірліктердің тікелей командирлері ретінде қызмет етуі керек еді. Неміс офицерлері әр 6 ай сайын жоғарыда көрсетілген сандарға сәйкес келетін жаңа сарбаздар тобына ауысып, оларды оқытуға тиіс болды. Осылайша, 2 жыл ішінде Чжан Цзидун 10 мың неміс даярлаған жақсы жабдықталған әскерге ие болады деп есептелді. Бұл жобаға жылына 440,000 таэль қаражат жұмсалатын болды. Меморандум мақұлданды, бірақ әскерді Лю Куньиге берді. Ол әскерді бастапқы құрамынан асырып, жоспарланған 10 мың адамға жеткізбеді, себебі тақ провинциялық шенеуніктердің күшті әскерлерге қолбасшылық етуінен қорқып, әскерді консервативті саясатты ұстанатын Людің бақылауында ұстағысы келді.
Following the disastrous performance of the Qing armies in the First Sino Japanese war Zhang zhidong the then Viceroy of Liangjiang stated in a memorial that he intended to raise a 10,000 strong German trained army with 8 infantry battalions of 250, 2 artillery battalions of 200, 2 cavalry battalions of 180 and 1 engineer battalion of 100 men with more men including doctors, veterinarians and armourers but no support staff such as quarter masters, transportation or signal units. 35 Germans were to serve in the new army not as instructors but as actual commanders of the units. Every 6 months the German officers were to rotate to a new group of soldiers matching the numbers listed above and to train these men thus in 2 years Zhang Zhidong was to possess 10,000 crack German trained soldiers it was estimated the 10,000 strong force would cost 440,000 taels annually. The memorial was approved however the force was transferred to Liu Kunyi who did not raise the army beyond its original group and increase it to the proposed 10,000 men as the throne feared provincial officials commanding powerful armies and wanted the force under the more conservative Liu.