Ф.Д. Рузвельт басқарған «Қара кабинет» және афроамерикандық кеңесшілер

Кіріспе

АҚШ президенті Франклин Д. Рузвельт өзінің он екі жылдық қызметі ішінде президенттік кабинетінде хатшы немесе хатшының орынбасары лауазымына бірде-бір афроамерикалықты тағайындаған немесе ұсынған жоқ. Ондай мүмкіндік болмағандықтан, атқарушы билік тармағындағы афроамерикалық федералдық қызметкерлер нәсілдік мәселелер бойынша федералды саясатқа әсер ету үшін ресми емес Федералды негрлер істері жөніндегі кеңес құрып, бейресми түрде жинала бастады. 1935 жылдың ортасына қарай федералды атқарушы департаменттерде және «Жаңа саясат» агенттіктерінде 45 афроамерикалық жұмыс істеді. «Қара кабинет» деп аталған бұл кеңесті Рузвельт ресми түрде мойындаған жоқ, сондай-ақ оған тағайындамалар жасаған жоқ. Бірінші ханым Элеонора Рузвельт бұл топты қолдады. Көптеген адамдар бұл атауды Мэри МакЛеод Бетунаға жатқызғанымен, афроамерикалық газеттер бұрын Теодор Рузвельт, Тафт, Хардинг, Кулидж және Гувердің маңызды қара кеңесшілерін сипаттау үшін осы терминді қолданған.

Тарих

Кеңес азаматтық құқықтармен айналысқанмен, Франклин Д. Рузвельт соғыс жылдарында нәсілдік теңсіздіктен гөрі маңыздырақ мәселелер бар деп санады; ол сонымен қатар Оңтүстік штатының ақ Конгресс демократтарының қолдауын сақтауға тырысты. Рузвельт линчеуішті федералдық қылмыс деп жариялайтын заңға, сондай-ақ Оңтүстікте сайлау салымын тыйымдайтын заңға қолдау көрсетпеді. Элеонора Рузвельттің қолдауымен Қара нәсілділер кабинеті афроамерикандықтардың әлеуметтік жәрдемақының 10 пайызын алуын қамтамасыз ету үшін жұмыс істеді. Кеңес афроамерикандық азаматтардың «Жаңа саясат» бағдарламасы бойынша жәрдем алушылар арасында жеткіліксіз өкілдік еткенін айтты, себебі Оңтүстік демократтары ақ нәсілді сайлаушыларға көмек көрсету бағдарламаларының құрылымы мен іске асырылуына әсер етті. Мысалы, Ауыл шаруашылығын реттеу басқармасы фермерлерге көмектесті, бірақ шаруашылық жұмыскерлеріне көмектеспеді; фермерлерге егін өндірісін қысқартуға ынталандыру берілді, бұл еңбекке деген қажеттілікті азайтты. Works Projects Administration (WPA) және National Youth Administration (NYA) сияқты бағдарламалар қаржының 10 пайызын афроамерикандықтарға (АҚШ халқының үлесіне сәйкес) бағыттауға тырысты. Бұл мекемелер ақ нәсілді бөлімшелермен салыстырылатын жалақы мен жағдайлармен толыққандай қара нәсілді бөлімшелер құрды, бұл қара нәсілді сайлаушылардың жақсы қарсы алуына әкелді. Мэри МакЛеод Бетуне кеңестің бейресми ұйымдастырушысы болды, сондай-ақ Ұлттық жастар басқармасындағы Негр істері жөніндегі директор қызметін атқарды. Рейфорд Виттингем Логан Рузвельттің екінші дүниежүзілік соғыста афроамерикандықтарды әскери қызметке алудан тыйым салатын жарлығын жасады. Басқа да көшбасшылар Уильям Х. Хасти және Роберт С. Уивер болды. Қара кабинеттің басшылары соғыстан кейінгі жылдары күшейген Азаматтық құқықтар қозғалысының негізін қалауға үлкен үлес қосты. Кеңес жұмыссыз афроамерикандықтар үшін жұмыс орындары мен басқа да мүмкіндіктер жасауға тырысты; Оңтүстіктің ауылдық аймақтарында шоғырланған афроамерикандықтар Депрессия кезеңінде кедейлердің шамамен жиырма пайызын құрады. Олар көбінесе өнеркәсіптегі жұмыстан бірінші болып босатылды. Көптеген афроамерикандықтар «Жаңа саясат» актілерінің кейбірінен пайда көре алмады. WPA жазушылар, суретшілер және фотографтар сияқты шығармашылық мамандықтарды жұмысқа тартатын мекемелер құрды. WPA кескіндемелері салынды және WPA мүсіндері осы кезеңде салынған көптеген федералдық ғимараттар үшін жасалды. Фотографтар Оңтүстік және Солтүстік қалаларындағы отбасыларды суретке түсірді. Федералдық жазушылар жобасы өз қызметкерлеріне аптасына 20 доллар төледі, олар одақтағы әрбір штаттың тарихын жазып, сонымен қатар ірі қалаларды қамтыды. Роско Э. Льюис басшылығымен Вирджиния жазушылар жобасы бұрынғы құлдармен сұхбат алу үшін жазушылардың толыққандай қара бөлімшесін жіберді. Мұндай есептер басқа штаттарда да сұхбаттасуларда сұралды. Federal Writers' Project Slave Narrative Collection WPA-ның ең тұрақты және маңызды жетістіктерінің бірі болып табылады. Топ мүшелері өз мекемелерінде афроамерикандықтардың қажеттіліктерін түсіну үшін ресми және бейресми түрде жұмыс істеді. Бұрын-соңды мұндай көп афроамерикандықтар бір мезгілде афроамерикандықтардың игілігі үшін федералдық үкіметте жұмыс істеуге таңдалған емес. 45-тен негізінен әкімшілікке консультациялық топ құралған. Элеонора Рузвельт «Жаңа саясат» бағдарламаларын қалыптастыруға көмектесетін Қара кабинеттің құрылуын ынталандырды.

Although the council was concerned with civil rights, Franklin D. Roosevelt believed there were larger problems to be addressed than racial inequality during the wartime years; he was also struggling to maintain the support of the Southern white Congressional Democrats. Roosevelt declined to support legislation making lynching a federal offense, as well as legislation banning the use of the poll tax in the South. The Black Cabinet, with Eleanor Roosevelt's support, worked to ensure that African Americans received 10 percent of welfare funds. The Council argued that black citizens were underrepresented among recipients of aid under the New Deal, in large part because Southern Democrats had influenced the structure and implementation of programs to aid their white constituents. For instance, the Agricultural Adjustment Administration helped farmers but did not help farmworkers; farm owners were given the incentive to cut farm production, reducing the need for labor. Programs such as the Works Projects Administration (WPA), and the National Youth Administration (NYA) attempted to direct 10 percent of funds to African Americans (as their proportion of the US population). These agencies set up separate all black units with the same pay and conditions as those in white units, to which black voters responded favorably. Mary McLeod Bethune served as an informal organizer of the council, as well as the Director of Negro Affairs in the National Youth Administration. Rayford Wittingham Logan drafted Roosevelt's executive order prohibiting the exclusion of African Americans from the military in World War II. Other leaders included William H. Hastie and Robert C. Weaver. The leaders associated with the Black Cabinet are often credited with laying part of the foundation of the Civil Rights Movement that developed in strength in the postwar years. The Council tried to create jobs and other opportunities for unemployed African Americans; concentrated in rural areas of the South, African Americans made up about twenty percent of the poor in the Depression Era. They were often the first to be let go from industrial jobs. Most African Americans did not benefit from some of the New Deal Acts. The WPA created agencies that employed creative people in a variety of jobs, such as writers, artists, and photographers. WPA murals were painted and WPA sculptures were commissioned for numerous federal buildings that were constructed during this period. Photographers documented families across the South and in northern cities. The Federal Writers' Project paid its workers $20 a week, and they wrote histories of every state in the Union, covering major cities in addition. Under Roscoe E. Lewis, the Virginia Writers' Project sent out an all black unit of writers to interview formerly enslaved African Americans. Such accounts were also solicited in interviews in other states. The Slave Narrative Collection of the Federal Writers' Project stands as one of the most enduring and noteworthy achievements of the WPA. Members of the group worked officially and unofficially in their agencies to provide insight into the needs of African Americans. In the past, there had never been so many African Americans chosen at one time to work in the federal government together for the express benefit of African Americans. The 45 primarily comprised an advisory group to the administration. Eleanor Roosevelt was said to encourage the formation of the Black Cabinet to help shape New Deal programs.