Жозеф Рейд Андерсон: Конфедерацияның темір өнеркәсібінің және әскери қайраткерінің өмірі мен қызметі
Joseph R. Anderson
Жозеф Рейд Андерсон – америкалық инженер, саяхатшы, әскери қолбасшы. Оның Tredegar Iron Company компаниясы Конфедерация армиясын қару-жарақпен қамтамасыз етті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джозеф Рид Андерсон (16 ақпан 1813 - 7 қыркүйек 1892) – американдық инженер-құрылысшы, өнеркәсіпші, саясаткер және әскери қызметкер. Америка Азамат соғысы кезінде ол Конфедерация генералы болып қызмет етті, ал оның Tredegar Iron Company Конфедерация армиясы үшін оқ-дәрі және қару-жарақтардың маңызды көзі болды. 1830-жылдардың ортасында шағын балға және прокатный станнан басталып, ол 1843 жылы жалға алғанда өркендеген кәсіпорынға айналды. Кейіннен ол 1848 жылы компанияны толығымен сатып алып, Tredegar темір зауытын Оңтүстіктің ең ірі және маңызды темір зауытына айналдырды. Азамат соғысы басталғанда ол 1861 жылы армияға бригадир генерал болып қабылданды. Бірақ көп ұзамай жарақаттанып, армиядан кетіп, темір зауытына оралды. Бұл Конфедерация үшін маңызды (және соғыстың көп бөлігінде жалғыз) зеңбіректер мен оқ-дәрілердің көзі болды, онда 900-ге жуық жұмысшы жұмыс істеді, олардың көпшілігі құлдар еді. Соғыс аяқталғанда оның зауыты Одақ армиясымен тәркіленді, бірақ 1867 жылы оған қайтарылды және ол өмірінің соңына дейін президент болып қалды. Андерсон жергілікті азаматтық және саяси істерде өте белсенді болды.
Joseph Reid Anderson (February 16, 1813 – September 7, 1892) was an American civil engineer, industrialist, politician and soldier. During the American Civil War he served as a Confederate general, and his Tredegar Iron Company was a major source of munitions and ordnance for the Confederate States Army. Starting with a small forge and rolling mill in the mid 1830s, It was a flourishing operation by 1843 when he leased it. He eventually bought the company outright in 1848 and forcefully and aggressively built Tredegar Iron Works into the South's largest and most significant iron works. When the Civil War broke out he entered the Army as a brigadier general in 1861. Shortly after he was wounded and then resigned from the Army returning to the iron works. It was the Confederacy's major (and for much of the war only) source of cannons and munitions, employing some 900 workers, most of whom were slaves. His plant was confiscated by the Union army at the end of the war, but returned to him in 1867 and he remained president until his death. Anderson was very active in local civic and political affairs.
Ерте және отбасылық өмірі
Джозеф Рид Андерсон 1813 жылы Вирджиния штатының Ботетурт округінің орталығы – Финкастл қаласының жанындағы "Волнат Хилл" деген жерде дүниеге келді. Шотланд-ирланд иммигранттарының немересі, ол полковник Уильям Андерсонның (1764–1839) және Энн (Томасқызы) Андерсонның ұлы болды. Ересек Андерсон Америка Тәуелсіздік соғысында қызмет еткен, сондай-ақ 1812 жылғы соғыста Вирджиния полкінің полковнигі болған. Джозефтің әкесі өздігінен білім алған инженер және геодезист болған, кейіннен қазіргі 220-шы және (бір бөлігі үшін) 60-шы АҚШ тас жолының Финкастлден Ковингтонға дейінгі құрылысына жауапты болды. Полковник Андерсонның ұлы да осыған ұқсас жұмыспен айналысты. 1832 жылы Джозеф Нью-Йорк штатының Вест-Пойнт қаласындағы АҚШ Әскери академиясына қабылданды және 1836 жылы курсын 4-ші орынмен аяқтады. Ол 3-ші артиллерияға тағайындалды. Ол бастапқыда Уильям Ф. Батлер және Конвей Робинсонмен бірге, ал А. Джадсон Крейн отставкаға кеткеннен кейін Джордж Н. Джонсонмен бірге қызмет етті. 1853 жылы ол қайта сайланды, бірақ оның әріптестері Джеймс А. Ковардинг және Генри К. Эллисон болды. Ол 1855–56 жылдарғы ассамблеяға сайлауда жеңіске жете алмады, бірақ 1857 жылы Делегаттар палатасына қайта сайланды, бұл жолы Роско Б. Хит және Ричард О. Хаскинспен бірге қызмет етті.
Joseph Reid Anderson was born at "Walnut Hill" near Fincastle, the county seat of Botetourt County, Virginia in 1813. The grandson of Scotch Irish immigrants, he was the son of Colonel William Anderson (1764–1839) and Anne (née Thomas) Anderson. The elder Anderson had served in the American Revolutionary War, and was also a colonel of a Virginia regiment in the War of 1812. Joseph's father was a self taught engineer and surveyor and was later responsible for the building of the turnpike that is now U. S. Route 220 and (for part of the way) U. S. Route 60 from Fincastle to Covington. Col. Anderson's son was to follow in similar work. In 1832, Joseph was appointed to the United States Military Academy at West Point, New York, and graduated 4th in his class in 1836. He was assigned to the 3rd Artillery. He served initially alongside William F. Butler and Conway Robinson, and after A. Judson Crane resigned, alongside George N. Johnson. He was re elected in 1853, but his fellow delegates became James A. Cowarding and Henry K. Ellyson. He failed to win election to the assembly of 1855 56, but did win election to the House of Delegates again in 1857, this time serving with Roscoe B. Heath and Richard O. Haskins.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысы басталғанда Тредегар темір компаниясы Америка Конфедерациясы Штаттарының өнеркәсіптік жаны болып қалыптасты. Құлдар мен еркін еңбекшілерді пайдалана отырып, Андерсон соғыстың көп бөлігінде қару-жарақ және оқ-дәрі өндірісін қадағалады. Оңтүстік бөлінісін және штаттардың құқықтарын қолдаушы Андерсон 1861 жылдың тамызында артиллерия майоры қызметіне тағайындалды және 3 қыркүйекте Конфедерация армиясында бригадир-генерал дәрежесіне көтерілді. Осының салдарынан, Тредегар темір зауыты Ричмонд өртенген кезде сақталған қойма ауданындағы Азамат соғысы дәуірінің сирек ғимараттарының бірі болып табылады.
When the Civil War came, the Tredegar Iron Company emerged as the industrial heart of the Confederate States of America. Using slave and free labor, Anderson supervised ordnance and munitions production through most of the war. Anderson, a supporter of southern secession and states' rights, was commissioned a major of artillery in August 1861, and promoted to brigadier general in the Confederate Army on September 3. As a result, the Tredegar Iron Works is one of few Civil War era buildings in the warehouse district that survived the burning of Richmond.
Соғыстан кейінгі іс-шаралар
Ричмондты федералды әскер басып алған кезде АҚШ үкіметі Тредегар темір компаниясының мүлкін тәркілеген еді, бірақ Андерсон 1867 жылы оны қайта бақылауға алып, Вирджиния штатының белгілі бизнесмені болып қалды. 1881 жылы әйелі Сара қайтыс болғаннан кейін Андерсон қайтадан үйленді. Оның екінші әйелі Мэри Эванс Пеграм болды, осылайша ол Конфедерация армиясының генералы Джон Пеграм мен полковнигі Уильям Рэнсом Джонсон Пеграмның туысы болды, екеуі де соғыста қаза тапқан еді. Андерсон Нью-Гэмпшир штатындағы Шоалс аралдарында демалыс жасағанда қайтыс болды. Оның Ричмондтағы Голливуд зиратына жерленген кезде 30 000 азамат қатысқан жерлеу рәсімі туралы көп айтылды.
During the Federal occupation of Richmond, the U. S. government had confiscated the Tredegar Iron Company's property, but Anderson regained control in 1867 and remained a prominent Virginia businessman as its president. After his wife Sara died in 1881, Anderson remarried. His second wife was Mary Evans Pegram, making him a brother in law to Confederate General John Pegram and Colonel William Ransom Johnson Pegram, both of whom had been killed during the war. Anderson died while on a vacation at the Isles of Shoals, New Hampshire. It was widely reported that 30,000 citizens came to his funeral when he was buried in Hollywood Cemetery in Richmond, Virginia.
Құрметтер
Бүгінде Ричмонд қаласының орталығына жақын, Джеймс өзеніне қарайтын Андерсонның бұрынғы Тредегар темір зауыты Ричмонд ұлттық шайқас алаңы паркінің негізгі келушілер орталығы және тағы бір музей орналасқан жері.
Today, Anderson's former Tredegar Iron Works facility overlooking the James River near downtown Richmond is the site of the main Visitor's Center of the Richmond National Battlefield Park, as well as another museum.