Кіріспе

Сүтқоректілер түрі

Солтүстік қысқа құйрықты шырша (Blarina brevicauda) – Blarina туысының ең ірі шыршасы. Осы туыстың екі топтағы түршелері Плейстоцен мұздықтарының арқасында бір-бірінен оқшауланған болуы мүмкін деп саналады. Бұл түрдің дене мөлшері бойынша жыныстық диморфизмі шамалы, еркегі анасынан сәл ірі. Дегенмен, Плиоценнің соңғы кезеңіне (Бланка құрлықтық сүтқоректілер дәуірі) жатқан бір мәлімет бұл түрге жатқызылуы мүмкін. Тағы бір дереккөз Blarina туысының ең ерте мәліметі – Канзастағы Бланка (Плейстоценнің басында) табылған B. b. talpoides үлгісі екенін көрсетеді. Бұл түрдің пайда болуы плиоценнің ортасы немесе соңында болған деп есептеледі.

Ауқым

Бұл кіреуке Солтүстік Американың орталық және шығыс бөлігінде, оңтүстік Саскачеваннан Атлантикалық Канадаға дейін және оңтүстік Арканзас пен Джорджияның солтүстігіне дейін таралған. Ұлы көлдер аймағындағы ең көп кездесетін кіреуке – осы.

Токсин

Солтүстік қысқа құйрықты құрттың сілекейінде калликрейнге ұқсас протеаза бар, ол қорегін парализдеу және бағындыру үшін пайдаланылады. Бұл у өте күшті, тіпті құрттан аздап үлкен кішкентай жануарларды өлтіруге қабілетті, ал адамдар құртты ұстауға тырысқанда қатты ауыртпалық тудырады.

Сезім мүшелері

Олардың иіс сезу қабілеті нашар деп саналады, ал көздері дегенерацияланған және көру қабілеті жарықты ғана анықтаумен шектелген болуы мүмкін. Бұл маусымдық үлгі күн радиациясы мен күнделікті температураның өзгеруіне байланысты болды, бұл егеуқырларға терморегуляцияға жұмсалатын энергияны азайтуға мүмкіндік берді. Осы мінез-құлыққа қоса, солтүстік қысқа құйрықты егеуқыр қыс мезгілінде қоңыр май тінінде дікілдемейтін термогенез арқылы дене жылуын өндіру қабілетін арттырады.

Көбею

Жұптасу наурыз айынан қыркүйек айына дейін жүзеге асады, алайда көптеген туулар осы кезеңнің басында немесе соңында болады. Қоспалдасу кезінде аталық және аналық бірігіп қалады, ал аналық аталықты өзімен бірге сүйреп алып жүреді.