Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австрияда туған американдық актриса Ванесса Браун (туған күні: 24 наурыз, 1928 жыл – қайтыс болған күні: 21 мамыр, 1999 жыл) – радио, кино, театр және теледидарда жұмыс істеген австриялық-американдық актриса.
Austrian born American actress
the Austrian American actress
Vanessa Brown (born Smylla Brind, March 24, 1928 – May 21, 1999) was an Austrian born American actress who worked in radio, film, theater, and television.
Ерте өмір
Аустрияның Вена қаласында еврей ата-анасының (Нах Бринд, тіл мұғалімі және Анна Бринд, психолог) отбасында дүниеге келген Браун мен оның отбасы 1937 жылы нацистік режимнің қудалауынан қашу үшін Парижге қашып кетті. Бірнеше жылдың ішінде отбасы Америкаға қоныс аударды, ал Браун Лилиан Хеллманның "Райндегі қарауыл" пьесасындағы рөлге кастингке түсті. Бірнеше тілді білетін жас Браун Хеллманды әсерге түсірді, ол Энн Блайттың дублері ретінде келісімшартқа отырды, соңында Бродвейде және гастрольдік қойылымдарда Бабеттің рөлін ойнады. Оқушы кезінде ол мектеп пьесаларын жазып, қойды. 1949 жылы ол Калифорния университетін (Лос-Анджелес) ағылшыл тілі мамандығы бойынша бітірді. Оқу барысында ол университет газеті Daily Bruin-де киносыншысы және жазба даярлаушы болып жұмыс істеді.
Born in Vienna, Austria, to Jewish parents (Nah Brind, a language teacher, and Anna Brind, a psychologist), Brown and her family fled to Paris, France, in 1937 to escape persecution by the Nazi regime. Within a few years, the family had settled in America, and Brown auditioned for Lillian Hellman for a role in Watch on the Rhine. Fluent in several languages, the youngster impressed Hellman, and she was signed as understudy to Ann Blyth, eventually doing the role of Babette on Broadway and in the touring production. In high school, she wrote and directed school plays. She graduated from University of California, Los Angeles in 1949, having majored in English. While there, she was movie critic and feature writer for the Daily Bruin, the campus newspaper.
Радио
Браунның IQ 165 көрсеткіші оны екі жыл бойы "Quiz Kids" радио сериясының жас сарапшыларының бірі ретінде жұмыс істеуге алып келді. Ол әдебиет және тіл саласында маманданған. Ересек болғаннан кейін ол "Америка дауысы" радиосында сұхбат алатын бағдарлама жүргізді. Оның дауысы Lux Radio Theatre, Skippy Hollywood Theatre, NBC University Theatre және Theatre Guild on the Air радио бағдарламаларында естілді. Ол киноиндустриясына қызмет ететін сыншылар тобының құрамында болды. RKO Radio Pictures оның отбасын Лос-Анджелеске көшірді, ал Браун (Тесса Бринд ретінде) "Жастар шалқып жүгіреді" (1944) фильмінде кинодағы дебютін жасады. RKO оның экрандық есімін Ванесса Браун деп өзгертті және келесі бірнеше жылда оны бірқатар жас кейіпкерлердің рөлдеріне бекітті. 1940-жылдардың соңында ол "Кейінгі Джордж Эпли" (1947), "Жылқы және Мьюр ханым" (1947) фильмінде Мьюр ханымның есейген қызы Анна, "Биг Джек" (1949; Уоллес Беридің соңғы фильмі), "Мұрагер" (1949) және тағы да басқа фильмдерде ойнады. Ол Джейн рөлін сомдаған сегізінші актриса болды, ол Лекс Баркермен бірге "Тарзан және құл қыз" (1950) фильмінде ойнады, содан кейін Винсенте Миннеллидің "Жаман және әдемі" (1952) фильмінде түсті. Оның соңғы кино рөлі – 1976 жылғы "Теңізден келген сиқыршы" қорқыныш фильмінде Милли Перкинстің қарындасы болды.
Brown's IQ of 165 led to two years of work as one of the young panelists on the radio series Quiz Kids. She specialized in literature and language. In her adult years, she had an interview program on the Voice of America. She was heard on Lux Radio Theatre, Skippy Hollywood Theatre, NBC University Theatre, and Theatre Guild on the Air. the critical panel serving the motion picture industry. RKO Radio Pictures brought her family to Los Angeles, and Brown made her film debut (as Tessa Brind) in Youth Runs Wild (1944). RKO changed her screen name to Vanessa Brown and assigned her to a series of ingenue roles over the next few years. In the late 1940s, she was featured in The Late George Apley (1947), The Ghost and Mrs. Muir (1947) as Mrs. Muir's grown daughter Anna, Big Jack (1949; Wallace Beery's last movie), The Heiress (1949) and other films. She was the eighth actress to play the role of Jane, appearing in Tarzan and the Slave Girl (1950) opposite Lex Barker, followed by a role in Vincente Minnelli's The Bad and the Beautiful (1952). Her last film appearance was playing Millie Perkins's sister in the horror film The Witch Who Came from the Sea (1976).
Теледидар
1950 жылдары Браун CBS телеарнасының "Мен оны сатып алам" бағдарламасының тұрақты қатысушысы болды. Ол 1950 жылдардың басындағы тікелей эфирдегі теледрамаларда, соның ішінде "Роберт Монтгомери ұсынады" және "Филко теледидарлық ойнау алаңы" бағдарламаларында ойнады, сондай-ақ "Пантомималық сұрақ-жауап" және "Қыздарға қалдырыңыз" бағдарламаларында пайда болды. Кейіннен ол "The Wonder Years" және "Murder, She Wrote" телесериалдарында ойнады. Ол 1958 жылдың 9 сәуірінде көрсетілген "Wagon Train" телесериалының S1E28 эпизодындағы "Салли Поттердің оқисы" атты басты рөлді ойнады, онда оның сүйікті адамы жас Мартин Милнер болды. Ол "Перри Мейсон" телесериалының "Пол Дрейктің қиын жағдайы" (1959) эпизодында Донна Кресс рөлінде қонақ ретінде пайда болды.
In the 1950s, Brown was a regular panelist on I'll Buy That on CBS. She acted in live television dramas of the early 1950s, including Robert Montgomery Presents and The Philco Television Playhouse, and she appeared on Pantomime Quiz and Leave It to the Girls. She later appeared on the television series The Wonder Years and Murder, She Wrote. She played the title role on the television series Wagon Train S1E28 “The Sally Potter Story”, airing April 9, 1958, where her love interest was a young Martin Milner. She had a guest appearance on Perry Mason as Donna Kress in the episode "The Case of Paul Drake's Dilemma" (1959).
Сахна
Бродвейге қайта оралған ол "Жеті жылдық қышу" пьесасында "Қыз" рөлін алғаш рет ойнады – бұл кейіпкерді 1955 жылғы фильмде Мэрилин Монро сомдаған. Ол 1950-ші жылдар бойына телеарналарда көп жұмыс істеді және Винсент Прайс пен Роберт Райанмен бірге "Біріккен әлем федералистерінің" "Бейбітшілікке сегіз қадам" (1957) деректі фильмінің баяндаушыларының бірі болды. Браун сахна үшін жазуға белі салды. Ол Еуропа туралы аңызға негізделген "Европа және бұқа" атты пьесаның авторы.
Back on Broadway, she originated the role of "The Girl" in The Seven Year Itch, the character portrayed by Marilyn Monroe in the 1955 film version. She continued to do much television through the 1950s, and was one of the narrators of the United World Federalists documentary Eight Steps to Peace (1957), along with Vincent Price and Robert Ryan. Brown ventured into writing for the stage. She was the author of Europa and the Bull, based on the legend of Europa.
Сурет
1959 жылы газет мақаласында Браун "жақсы үміткер суретші, оның майлы суреттері киноколониясының белгілі тұлғаларының үйлерінде ілінген" деп сипатталды. Ол суреттерін туған аты Смилламен қол қоятын. Браунның Голливудтың Даңқ аллеясында екі жұлдызы бар: 1621 Vine Street мекенжайындағы кино жұлдызы және 6528 Hollywood Boulevard мекенжайындағы тележұлдызы. Браун Демократиялық партияда белсенді болып, 1956 жылы партияның ұлттық конвенциясына делегат ретінде қатысты. 1962 жылы ол Калифорния губернаторы лауазымына Адлай Стивенсонды жазу арқылы қолдау науқанын ұйымдастырған комитеттің мүшесі болды.
In 1959, Brown was described in a newspaper article as "a promising artist whose oil paintings hang in the homes of top film colony personalities." She signed her paintings with her birth name, Smylla. Brown has two stars on the Hollywood Walk of Fame, a motion pictures star at 1621 Vine Street and a television star at 6528 Hollywood Boulevard. Brown was active in the Democratic Party, serving as a delegate to the party's national convention in 1956. In 1962, she was a member of a committee that promoted a write in campaign for Adlai Stevenson as governor of California.