Кіріспе
Лемур түрлері
Түрлер қорабы
| аты = Алтын қоңыр тышқан лемуры
| суреті = Anjajavy-дегі тышқан лемуры.jpg
| таксоны = Microcebus ravelobensis
| авторы = Zimmerman et al., 1998
| статусы = VU
| статус жүйесі = IUCN3.1
| статус сілтемесі =
| статус2 = CITES A1
| статус2 жүйесі = CITES
| статус2 сілтемесі =
| ареал картасы = Microcebus ravelobensis ареал картасы.svg
| ареал картасы түсіндірмесі = M. ravelobensis таралуы
Оның аты денесінің түсіне байланысты қойылған. Қоңыр тышқан лемуры (Microcebus rufus) сияқты, басқа да бірнеше тышқан лемурлар сияқты, бұл кішкентай приматтың арқасы қоңыр, ал денесінің астыңғы жағы ақшыл сұр түсті. Барлық лемурлар Мадагаскарда мекендейді. Бұл түр 1994 жылы ашылған.
Speciesbox
| name = Golden brown mouse lemur
| image=Mouse Lemur in Anjajavy. jpg
| taxon = Microcebus ravelobensis
| authority = Zimmerman et al., 1998
| status = VU
| status system = IUCN3.1
| status ref =
| status2 = CITES A1
| status2 system = CITES
| status2 ref =
| range map = Microcebus ravelobensis range map. svg
| range map caption = Distribution of M. ravelobensis It get its name from the color of its body. Like several other mouse lemurs, like the brown mouse lemur (Microcebus rufus), it is a small primate that has a brown dorsal side and a whitish grey for its ventral side of the body. All lemurs live in Madagascar. This species was discovered in 1994.
Географиялық таралу аймағы мен тіршілік ету ортасы
Мадагаскар аралы Африканың оңтүстік-шығыс жағалауында орналасқан. Барлық лемур түрлері осы аралға тән. Алтын қоңыр егеуқұйрық лемуры Анкарафанацика ұлттық паркінің орман қорығында оқшауланған, ол Мадагаскардың солтүстік-батысында орналасқан құрғақ жапырақты орман. Ол мекенін сұр егеуқұйрық лемурмен (M. murinus) бөліседі, бұл бірге тіршілік ететін түр. Алтын қоңыр лемур және сұр егеуқұйрық лемур өмір сүретін мекенде екі бөлек экологиялық нишаны бар, бұл әртүрлі аймақтық таралу мен халық тығыздығының әртүрлі үлгілерін көрсетеді. Алтын қоңыр егеуқұйрық лемур ылғалды және су ресурстарына жақын төменгі ендіктегі мекендерді ұнатады. Ал сұр егеуқұйрық лемурдың саны биіктікпен артады және су көздерінен алыс құрғақ мекендерде кездеседі. Алтын қоңыр егеуқұйрық лемурдың мекені жыныстар мен отбасылық топтар арасында жақсы тараған, аумақтарының үстіне жатқанда ішкі немесе түрлер аралық бәсекелестікке аз белгілер байқалады, яғни олар күндіз ұйықтап, түнде тамақ іздейді. National Geographic журналының мәліметінше, алтын қоңыр егеуқұйрық лемурлар "жәндіктер, жемістер, гүлдер және басқа да өсімдіктерді" жейді. Олар көбінесе жеміс жейтін приматтар (негізінен жеміспен қоректенетін), бірақ олар барлық жейтін болуы мүмкін. Қоңыр егеуқұйрық лемур дене салмағының "35 пайызын" май түрінде сақтай алады. Бұл май лемурдың артқы аяқтары мен құйрығында жиналады және азық көзі жетіспеген кезде энергия үшін қолданылады.
Анатомия және физиология
Алтын қоңыр мысық лемуры морфологиялық ерекшеліктеріне сүйене отырып, жеке түр ретінде жіктеледі. Оның жоны алтын қоңыр, ал құрсақ жағы сарғыш ақ түсті. Маңдайының төменгі бөлігінен мұрынына дейін ақ жолақ жүреді. Оның салмағы маусымға қарай өзгеріп тұрады және сыртқы түрі сұр мысық лемурына ұқсас, бірақ оның құйрығы ұзын әрі жұқа. Ол басқа мысық лемурлар сияқты құйрығында май жинақтай алмайды. Ол орманды секіріп аралайды, бұл тұрғысынан сұр мысық лемурыдан ерекшеленеді. Бұл түнгі өмір салған жануар, және ұясын тығыз жүзімдердің немесе құрғақ жапырақтардың арасына салады.
Жыныстық көбею
Мэтью Эссердің айтуынша, "жыныстық жетілу бір жасқа жеткеннен кейін жүзеге асады". Қоңыр тышқан лимурының да белгілі жұптасу салты бар. Аталық аналыққа "жұмсақ шырықтап, құйрығын шапалап" сигнал береді. Аналық "жамбас мүшелерін сүрту және аузын тазалау" арқылы жұптасуға дайын екенін көрсетеді. Жұптасу аяқталған соң, аналық қауіпті дыбыс шығарады. Көбінесе үстемдік құратын аталықтардың бірнеше жұбайы болуы мүмкін. "Қоңыр тышқан лимуры қыркүйек және қазан айларында жұптасады". Ұрпақтары әдетте қараша мен желтоқсан айларында туады. Әдетте әр ұрықта бірден үшке дейін бала болады; аналықтары жылына бір-екі ұрық туа алады. Туғаннан кейінгі қыс айларында, осы түрдің аталықтары туған жерлерін тастап кетеді. Орманды жою белгілі бір жерде түрге пайда әкелгендей көрінсе де, орманды жоюдың жалпы салдары биологиялық әртүрліліктің, популяция тығыздығының және таралуының бұзылуына, сондай-ақ генетикалық әртүрліліктің төмендеуіне әкеледі. IUCN қызыл тізімінің сайтында былай делінген: "Бұл түрге төнетін басты қауіп – ауыл шаруашылығы үшін кесіп, өртеу салдарынан тіршілік ортасының жоғалуы". Олар өздерінің мекендейтін жеріндегі табиғи жыртқыштардың да қаупін сезінеді. Олардың арасында "фосса (Cryptoprocta ferox), сақиналы мангуст (Galidia elegans), соулар (Strigiformes) және Мадагаскардың қасқырлы бүркіті (Polyboroides radiatus)" бар. Кейбіреулер қоңыр тышқан лимуры жеген өсімдіктер мен жемістердің тұқымдарын таратуға көмектесе алады дейді. Орманды жою салдарынан, олар Құрып кету қаупі төнген түрлердің халықаралық саудасы жөніндегі конвенцияға (CITES) сәйкес жойылу қаупі бар.