Швейцар суретшісі Йозеф Мюллер-Брокманн: Дизайн және типография шебері
Josef Müller-Brockmann
Жозеф Мюллер-Брокманн – швейцарлық график дизайнер, типография стилінің негізін қалаушы. Дизайн, өнер тарихы сарапшысы, жұмыстары бүгінде де шабыттандырады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцариялық графикалық дизайнер Йозеф Мюллер-Брокманн (9 мамыр 1914 – 30 тамыз 1996) – швейцариялық графикалық дизайнер, автор және педагог, «Мюллер Брокманн & Co.» дизайн фирмасының бас директоры. Ол халықаралық типографиялық стильдің негізін қалаушылардың бірі. Швейцария дизайнының көрнекті шеберлерінің бірі. Мюллер-Брокманн өзінің қарапайым дизайнымен және типографияны, пішіндерді, түстерді таза қолдануымен танымал, бұл 21 ғасырдағы көптеген графикалық дизайнерлерге шабыт сыйлайды. Ол Цюрих университетінде және Гевербесхуледе архитектура, дизайн және өнер тарихын оқыды. 1936 жылы Цюрихте графикалық дизайн, көрме дизайны және фотосуретке маманданған дизайн студиясын ашты. 1937 жылы ол Швейцария шеберлер мен дизайнерлер қауымдастығына (Swiss Werkbund) қосылды. Оның ең сүйікті шрифті – Akzidenz Grotesk.
Swiss graphic designer
Josef Müller Brockmann (9 May 1914 – 30 August 1996) was a Swiss graphic designer, author, and educator, he was a Principal at Muller Brockmann & Co. design firm. He was a pioneer of the International Typographic Style. One of the main masters of Swiss design. Müller Brockmann is recognized for his simple designs and his clean use of typography, shapes and colors which inspire many graphic designers in the 21st century. He studied architecture, design and art history at both the University of Zurich at Gewerbeschule, In 1936, he opened his Zürich design studio specializing in graphic design, exhibition design, and photography. In 1937, he joined the Swiss Werkbund (Swiss Association of Artists and Designers). His favorite typeface to use was Akzidenz Grotesk.
Мансап
1950 жылдары Мюллер Брокманн бейнеленбес абстракцияны, визуалды метафораны, субъективті графикалық бейнелеуді және құрылымдық графикалық дизайнды зерттеді. "Тонхалле" сериясы көбірек абстрактілі болып, музыканың сезіміне назар аударды. Ол музыкадағы математикалық жүйені визуалды түрде бейнелеуге тырысты, визуалды масштаб, ырғақ және қайталау арқылы жұмыс істеді, сонымен бірге плакаттағы әрбір музыканттың шығармасына адал болуға ұмтылды. Купер Хьюит, Смитсониялық дизайн мұражайы, Цюрих дизайн мұражайы (сондай-ақ "Музей фюр Гестальтунг Цюрих" деп те аталады) және тағы да басқалары.
During the 1950s, Müller Brockmann explored nonrepresentational abstraction, visual metaphor, subjective graphical representation, and constructive graphic design. The Tonhalle Series grew increasingly abstract and focused on the feelings of the music. He used a visual form to translate the mathematical system that is found in music, playing with visual scale, rhythm, and repetition, while trying to stay true to each musicians composition who was featured on the poster. Cooper Hewitt, Smithsonian Design Museum, Museum of Design, Zürich (also known as Museum für Gestaltung Zürich), among others.
Жеке өмір
1943 жылы ол скрипкашы Верена Брокманға үйленді және олардың бір ұлы Андреас болды (1944 жылы туған). Ол сол кезде тегін Мюллер Брокман деп өзгертті. Бірінші неке 1964 жылға дейін жалғасты, одан кейін Верена апатта қаза тапты. 1967 жылы ол жапон абстрактілі суретшісі Шизуко Йошикаваға үйленді.
In 1943, he married violinist Verena Brockmann, and together they had one son Andreas (born 1944). At that point he changed his last name to Müller Brockmann. The first marriage lasted until 1964, when Verena was killed in an accident. In 1967, he married Japanese abstract painter Shizuko Yoshikawa.