Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық режиссер
American film director
Джозеф М. Ньюман (17 тамыз 1909 – 23 қаңтар 2006) – 1955 жылғы «Бұл арал жер» фильмімен ең көп танылған американдық кинорежиссер. Оның жұмыстарына «Твайлайт аймағы» және «Альфред Хичкок сағаты» телесериалдарының бірнеше бөлімдері кіреді. Ол «Дэвид Копперфилд» және «Сан-Франциско» фильмдері үшін бұрынғы режиссердің ассистенты номинациясы бойынша екі рет «Оскар» сыйлығына ұсынылған. Сондай-ақ, ол режиссердің ассистенты болып ұсынылған соңғы адам болды.
Joseph M. Newman (August 17, 1909 – January 23, 2006) was an American film director most famous for his 1955 film This Island Earth. His credits include episodes of The Twilight Zone and The Alfred Hitchcock Hour. He was nominated for two Academy Awards in the now defunct category of Assistant Director, for David Copperfield and San Francisco. He was also the last person nominated Assistant Director to die.
Директордың көмекшісі
Ньюман өзінің индустриядағы беделін алғаш рет MGM студиясында режиссердің ассистенты ретінде қалыптастырды. Ол "Барлық сымдарды тазала!" (1933), "Ақ үйдің үстінде" (1933), "Жағымсыздық" (1933), "Басқа тіл" (1933), "Сегізде кешкі ас" (1933), "Сәхне анасы" (1933), "Голливудқа саяхат" (1933), "Риптид" (1934) және "Қуанышты жесір" (1934) фильмдерінде Эрнст Любичпен бірге жұмыс істеді. Ол "Дэвид Копперфилд" (1935) үшін "Оскар" сыйлығына ұсынылды, сондай-ақ "Қытай теңіздері" (1935), "Мен өмірімді өзім тіршілік етемін" (1935), "Роза Мари" (1936) фильмдерінде жұмыс істеді. "Сан-Франциско" (1936) оған тағы бір "Оскар" номинациясын әкелді. Ол "Тропиктердің әйелі" (1937), "Май-тайм" (1937), "Жарқын шырақ" (1937) және "Тым ыстық" (1938) фильмдерінде режиссердің ассистенты болып жұмыс істеді.
Newman first established his reputation in the industry as an assistant director at MGM. He worked on Clear All Wires! (1933), Gabriel Over the White House (1933), The Nuisance (1933), Another Language (1933), Dinner at Eight (1933), Stage Mother (1933), Going Hollywood (1933), Riptide (1934), and The Merry Widow (1934), working with Ernst Lubitsch. He was nominated for an Oscar for David Copperfield (1935), and worked on China Seas (1935), and I Live My Life (1935), Rose Marie (1936). San Francisco (1936) earned him another Oscar nomination. He worked as assistant director on Lady of the Tropics (1937), Maytime (1937), The Firefly (1937), and Too Hot to Handle (1938).
Қысқа фильмдер режиссері
Ньюман "Адамның ең жақсы досы" (1938) фильмімен бастап, қысқаметражды фильмдерді режиссерлік етіп бастады. Одан кейін ол "Альфред Нобельдің тарихы" (1938), "Ақша беруге" (1939), "Баспаға шығарылмаған оқиға" (1939) (Джон Зенгердің тарихы), "Заңды сақта" (1940), "Ақшаңды біл" (1940) ("Қылмыс жазаланбайды" сериясының бөлігі), "Жасырынып жүрген әйелдер" (1940), "Мысық колледжі" (1940), "Сатып алушы сақ бол" (1940), "Заңды құрметте" (1941), "Дөңгелектердегі табындар" (1941), "Дүрбісіз жеңіс" (1941), "Сөйлеме" (1942) және "Вендетта" (1942) фильмдерін түсірді. Ньюман "Тарзанның құпия қазынасы" (1941) және "Бұғыл дыбысы" (1942) фильмдерімен режиссердің ассистенты ретінде жұмыс істеді.
Newman began directing short films starting with Man's Greatest Friend (1938). He followed it with The Story of Alfred Nobel (1938), Money to Loan (1939), The Story That Couldn't Be Printed (1939) (the story of John Zenger), Maintain the Right (1940), Know Your Money (1940) (part of the Crime Does Not Pay series), Women in Hiding (1940), Cat College (1940), Buyer Beware (1940), Respect the Law (1941), Coffins on Wheels (1941), Triumph Without Drums (1941), Don't Talk (1942), and Vendetta (1942). Newman returned to assistant directing with Tarzan's Secret Treasure (1941) and The Bugle Sounds (1942).
Фильм режиссері
Ньюман көркем фильмдердің режиссері ретінде Джеймс Крейгтің қатысуымен канадалық конвой туралы B-фильм "Northwest Rangers" (1941) фильмімен дебют жасады. Ньюман Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Армиясының Сигнал корпусында майор болып қызмет етті. Ол жерде ол Гарольд Расселдің қатысуымен "Сержанттың күнделігі" (1945) атты қысқаметражды фильмді түсірді, бұл Расселдің "Өміріміздің ең жақсы жылдары" (1946) фильмінде пайда болуына себеп болды. Соғыстан кейін Ньюман MGM студиясында қысқаметражды фильмдер түсіруді жалғастырды: "Әлемдегі ең бақытты жігіт" (1947) және "Таңғажайып мистер Нордилл" (1947). Ол Fox студиясында төмен бюджетті "Джунгли патрулі" (1948) фильмімен қайтадан көркем фильмдерге оралды. Содан кейін ол "Ұлы Дэн Патч" (1949), Гейл Сторммен түсірілген "Тастап кетілген" (1949) криминалды драмасы және Эдмонд О'Брайеннің қатысуымен "Оушен Драйв 711" фильмдерін режиссерлік етті. Ньюман Джордж Рафттың "Lucky Nick Cain" (1951) фильмін, Англияда "I'll Get You For This" деп таралған, Fox студиясы арқылы шығарды.
Newman made his debut as a director of feature films with Northwest Rangers (1941), a B movie about the Canadian Mounties starring James Craig. Newman served as a major with the U. S. Army Signal Corps during World War II. While there, he directed the short film Diary of a Sergeant (1945) starring Harold Russell which led to Russell's appearance in The Best Years of Our Lives (1946). After the war, Newman returned to directing shorts at MGM: The Luckiest Guy in the World (1947) and The Amazing Mr. Nordill (1947). He went back to features with the low budget Jungle Patrol (1948) at Fox. He went on to direct The Great Dan Patch (1949), the film noir crime dramas Abandoned (1949), with Gale Storm, and 711 Ocean Drive, which starred Edmond O'Brien. Newman directed George Raft in Lucky Nick Cain (1951) aka I'll Get You For This in England, distributed by Fox.
20th Century Fox телеарнасы
Ньюман Fox студиясына барып, "Келген жігіт" (1951) және "Махаббат ұясы" (1952) фильмдерін түсірді, соңғысында Мэрилин Монроның ертедегі екінші рөлі болды. Студия оның жұмысына риза болып, оған жоғары бюджетті фильмдерді тапсырды: Ричард Видмаркпен бірге "Монтананың қызыл аспаны" (1952) және "Покер-Флэттен шығарылғандар" (1952). Fox оның құқығын жаңартты және ол Тайрон Пауэрмен бірге "Пони солдаты" (1952) және Майкл Реннимен бірге "Қауіпті кезесу" (1953) фильмдерін түсірді. 1952 жылы ол "Аспандағы арал" фильмін жасау үшін Joe Newman Productions құратынын жариялады, бірақ фильмді басқалар түсірді. 1953 жылы Ньюман өзінің жеке өндіріс компаниясы – Sabre Productions-ты құрды. Олардың алғашқы жобалары "Бұл арал – жер" және "Тегеран" болды. Ньюман Allied Artists үшін "Адамдардың аренасы" (1954) фильмін түсірді.
Newman went to Fox where he directed The Guy Who Came Back (1951); Love Nest (1952), featuring an early supporting role for Marilyn Monroe. The studio were impressed and assigned him to larger budgeted films: Red Skies of Montana (1952) with Richard Widmark; and The Outcasts of Poker Flat (1952). Fox picked up his option and he directed Pony Soldier (1952) with Tyrone Power; and Dangerous Crossing (1953) with Michael Rennie. In 1952 it was announced he would form Joe Newman Productions to make Island in the Sky but the film ended up being made by others. In 1953 Newman set up his own production company, Sabre Productions. Their first productions were to be This Island Earth and Tehran. Newman directed The Human Jungle (1954) for Allied Artists.
Сабир өндірісі
Ньюман "This Island Earth" фильмін Universal студиясы үшін түсірді. Басты рөлде Рекс Рейсон ғалым және реактивті ұшқыш ретінде ойнады, оны өліп бара жатқан өркениеттен келген жандар басқа әлемге алып кетеді. Олар оның туған планетасын жасырын түрде басып алуды жоспарлап отырады. Фильмге ұзақ жылдардан кейін, 1996 жылы "Mystery Science Theater 3000" телесериалы оны пародиалық түрде бейнелегеннен кейін, культтық мәртебе ие болды. Сондай-ақ, ол Universal студиясында "От сүйісі" (Kiss of Fire, 1955) фильмін түсірді. "Сабр" (Sabre) студиясы үшін "Гонконгқа ұшу" (Flight to Hong Kong, 1956) фильмін, одан кейін "Шағын дозадағы өлім" (Death in Small Doses, 1957) фильмін жасады. Актер Джоэл МакКреаның соңғы екі вестерні режиссер үшін "Форт-Массакр" (Fort Massacre, 1958) және "Додж-Ситидегі атыс" (The Gunfight at Dodge City, 1959) фильмдері болды. Ньюман "Алид Артистс" (Allied Artists) студиясында Ирвин Аллен үшін "Үлкен цирк" (The Big Circus, 1959) фильмін түсірді, содан кейін "Тарзан, маймыл адам" (Tarzan, the Ape Man, 1959) фильмін түсіру үшін MGM студиясына өтті.
Newman made This Island Earth for Universal. It starred Rex Reason as a scientist and jet pilot who is transported to another world by beings from a dying civilization who secretly intend to invade and take over his home planet. The film attracted a cult following that increased decades later when the television comedy series Mystery Science Theater 3000 spoofed it in 1996 in its first feature film venture. Also at Universal he directed Kiss of Fire (1955). He did Flight to Hong Kong (1956) for Sabre, then Death in Small Does (1957). Two of actor Joel McCrea's final westerns followed for the director, Fort Massacre (1958) and The Gunfight at Dodge City (1959). Newman directed The Big Circus (1959) for Irwin Allen at Allied Artists then went to MGM to do Tarzan, the Ape Man (1959).
Теледидар
Ньюман "Вестингауз Дезилу Плейхаус" үшін "Апалачиядағы кездесу" және Дэн Рейвен үшін "Даңқтың жоғары құны", "Асфальт джунгли" үшін "Леди мен адвокат" телефильмдерін режиссерлік етті. Ньюман "Альлиед Артист" компаниясы үшін "The Big Bankroll" (1961) және "Джордж Рафт туралы әңгіме" (1962) фильмдерін түсірді. Оның арасында "Токиодан басталды" (1961), "Заң бұзушылар" (1961) және "Дауылдың күркірі" (1961) фильмдерін жасады. Оның режиссерлік мансабының соңғы жылдарында "Ұлы оқиға", "Альфред Хичкок сағаты" және "Үлкен аңғар" телесериалдарының эпизодтарын түсірді. Ол "Твайлайт Зона" сериясында "Пипке мақтау", "Жокейдің соңғы түні", "Қара былғары күрмелер" және "Сылулы бассейн" эпизодтарын түсірді.
Newman went into television directing "Meeting at Appalachia" for Westinghouse Desilu Playhouse and "The High Cost of Fame" for Dan Raven, "The Lady and the Lawyer" for The Asphalt Jungle. Newman did some films for Allied Artists, The Big Bankroll (1961), and The George Raft Story (1962). In between he made It Started in Tokyo (1961), The Lawbreakers (1961) and A Thunder of Drums (1961). His final years as a director were for TV, doing episodes of The Great Adventure, The Alfred Hitchcock Hour and The Big Valley. He did several Twilight Zone episodes including "In Praise of Pip", "The Last Night of a Jockey", "Black Leather Jackets", and "The Bewitchin' Pool".