Кіріспе

Католиктік діни орден
Католиктік діни орден

Троицашылар, ресми түрде Қасиетті Ұш Тұрғыр және Тұтқындар Ордені (Ordo Sanctissimae Trinitatis et Captivorum; қысқартылған OSsT) – 12 ғасырдың соңында Париждің сыртындағы Серфройд қаласында құрылған, ерлерге арналған Католик шіркеуінің кедей ордені. Орденнің өмірінің бастапқы қағидасынан бері, Қасиетті Ұш Тұрғырдың құпиясына деген арнайы адалдық орденнің өмірінің құрамдас бөлігі болды. Папалық құжаттарда негізін қалаушы тек Джон бауыр деп көрсетілген, бірақ дәстүр бойынша ол Джон де Мата екені белгілі, оның мерекесі 17 желтоқсанда тойланады. Орденнің құрылу мақсаты – мұсылмандар тарапынан тұтқындалған христиандарды босату болды, бұл крест жорықтары мен Еуропаның Жерорта теңізі жағалауындағы қарақшылықтың салдарынан туындаған мәселе еді.

Өмірбаян

VIII-XV ғасырлар аралығында ортағасырлық Еуропа оңтүстік Еуропаның христиан мемлекеттері мен Солтүстік Африканың, Оңтүстік Францияның, Сицилияның және Испанияның бір бөлігіндегі мұсылман биліктері арасында үзіліс-үзіліс соғыстардың күйінде болды. Джеймс В. Бродманның сөзіне сәйкес, Каталония, Лангедок және ортағасырлық христиандық Еуропаның басқа да жағалау провинцияларының тұрғындары үшін қарақшылардың, жағалау шабуылшыларының немесе аймақтағы үзіліс-үзіліс соғыстар кезінде қолға түсіп қалу қаупі үнемі болды. Екі тараптан жасақшылардың, топтардың және әскерлердің шабуылдары дерлік жыл сайын қайталанды. Тұтқындарды құтқару – игілік істердің бірі ретінде қарастырылады. Көптеген христиандардың мұсылмандардың қолына түсу қаупі болған крест жорықтары кезінде осы ізгі мақсатқа толық арналған діни ордендер пайда болды.

Тарих

Троицалықтар ордені (Қасиетті Үштік және тұтқындар ордені) 1193 жыл шамасында Иоанн де Матаның Мәсіхті екі тұтқынмен бірге көрген көрінісінен кейін құрылды. Рим папасы Иннокентий III 1198 жылдың 17 желтоқсанында жариялаған Operante divine dispositionis clementia атты хаты арқылы орденді және оның ережесін бекітті. Тұтқындарды босату үшін экономикалық ресурстар қажет болды. Қаржы жинау және экономикалық сараптама орден өмірінің маңызды аспектілерін құрады. Ереженің "tertia pars", яғни барлық кірістің үштен бір бөлігін христиан тұтқындарын құтқаруға бөліп қою талабы, орденнің ерекше белгісіне айналды. Людовик IX өзінің Фонтенбло шатосында олардың орденіне үй салды. Ол үштіктіктерді өзінің діни қызметкерлері етіп таңдап, оларды крест жорықтарына алып жүрді. Алғашқы ереже Августиндік болды, кейін қатаң ережелермен толықтырылды. Киім ақ түсті, ал көкірек үстінде қызыл және көк түсті крест бейнеленген. Ғасырлар бойы Троицалықтар ережесі бірнеше рет қайта қаралып, 16 ғасырдың соңында Вальдепенаста (Сидад Реал) пайда болған испандық аяқсыз Троицалықтар қозғалысы белгілі болды. Бұл жаңарудан кейін орден үлкен өсім мен даму кезеңдерін басынан өткерді, ал 18 ғасырдың басында әлі де 250 үй болды. Келесі ғасырларда Еуропадағы революция, үкіметтік қуғын-сүргін және азаматтық соғыс сияқты оқиғалар Троицалықтар ордені үшін ауыр салдарға әкеліп, орденнің әлсіреуіне себеп болды. 19 ғасырдың соңғы онжылдықтарында Троицалықтар Италия мен Испанияда баяу дамуды бастады. Оның мүшелері Қасиетті Үштікке құлшылықты дамытуға, христиан емес халықты дінге шақыруға, иммигранттарға көмек көрсетуге, жастарды оқытуға және приходтық жұмыстарға белсенді атсалысты.

Үштік ілімінің отбасы

Бүгінде Троицалық отбасы дін қызметкерлері, бауырлар, әйелдер (қапал монахтар және белсенді әйел бауырлар), сондай-ақ берілген миряндардан тұрады. Троицалық отбасының мүшелеріне Троицалық дін қызметкерлері; Троицалық ойшыл монахтар; Валенсиялық Троицалық бауырлар; Рим, Валенсия, Мадрид, Майорка және Севильялық Троицалық бауырлар; Ең қасиетті Троицаның облаттары; Үшінші тәртіптік миряндар (терциарлар) және басқа да Троицалық діндарлар кіреді. Қасиетті Үштік және Тұтқындар орденінің бастауынан бері, олар бұл атпен танылмаса да, терциарлар болған. 1198 жылы Папа Иннокентий III-нің рұқсатымен миряндар қабылданды. Орденнің үшінші бас министрі, шотланд Уильямға (1217–1222) қатысты жарғылар Троицалық бауырластықтың алғашқы ұйымы туралы ақпарат береді. 1203 жылғы Арль епискобы мен Сент-Джон де-Мата арасындағы келісімшартта монастырьға қатысты адамдар туралы айтылған. Орденге Троицалық, Құтқару және Біздің Анамыздың шипалы қауымдары қосылды. Үшінші Троицалық тәртіптің алғашқы белгілі Жарғылары 1584 жылы жарияланды және орденнің генералы, әке Бернар Доминичи оларды бекітті. Босаңқы Троицалықтарға қатысты үшінші тәртіптің алғашқы Өмір ережесі 6 маусым 1828 жылы Папа Лео XII-нің бекітуімен қабылданды.

Каризмалық

Ең Қасиетті Ұш Тұрғыттың даңқы және христиан тұтқындарының құтылуы. Орденнің христиан тұтқындарын құтқару миссиясымен қатар, әрбір Троицалық қауым өз аймағындағы халыққа мейірімділік көрсету арқылы қызмет етті; құтқару және мейірімділік – Троицалық харизманың негізгі ұстанымы.

Ең қасиетті Үштіктің скалариі

Қасиетті Үштіктің скапулярі – Қасиетті Үштік бауырластығы және Ең Қасиетті Үштіктің үшінші секулярлық орденімен байланысты құлшынға арналған скапулярь. Ол – көлденең таяғы көк, ал бойлық таяғы қызыл түсті крестпен әсемделген ақ скапулярь. Оны терциарлар, сондай-ақ Қасиетті Үштік қауымдастығының мүшелері (немесе осы скапулярьмен кигізілген басқа да үштік қауымдастықтары) киеді. Бұл – Қасиетті Үштікке аданудың және бауырластық байланыстың белгісі.