Арас мәдениеті: Шығыс Йоркширдегі орта темір дәуірінің археологиялық ескерткіші
Arras culture
Англияның Шығыс Йоркширіндегі орта темір ғасырдың Аррас мәдениеті – қабірлермен, Пари тайпасымен байланысты және Ла Тен мәдениетіне ұқсас археологиялық ескерткіш.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шығыс Йоркширдегі орта темір дәуірінің археологиялық мәдениеті, Англия.
Archaeological culture of the Middle Iron Age in East Yorkshire, England
Аррас мәдениеті – Шығыс Йоркширдегі орта темір дәуірінің археологиялық мәдениеті. Ол өзінің атын 19 ғасырда ашылған, Маркет Вейтон қаласының жанындағы Аррас шаруашылығындағы Аррас зиратынан алған. Бұл жер үш егістік алқапты қамтиды, оны Market Weighton және Beverley қалаларын байланыстыратын басты шығыс-батыс жолы екіге бөледі; жер бетінде көрінетін қалдықтар өте аз немесе мүлдем жоқ. Аррас мәдениетінің географиялық аумағы Римге дейінгі Британияның Паризи тайпасымен байланысты. Мәдениеттің ерекшелігі – жерлеу салты, ол Шығыс Йоркширден тыс жерлерде сирек кездеседі, бірақ континенттік Еуропада табылады және Ла Тене мәдениетімен кейбір ортақ белгілерді көрсетеді. Жерлеулерге көлікпен бірге жерленгендер, шаршы қоршаулардағы жерлеулер немесе екеуі де кіруі мүмкін; континенттік жерлеулерден айырмашылығы, зираттар тығыз, кеңейтілмеген және көліктер көбінесе бөлшектелген күйде кездеседі. Жерлеулер б.з.б. 1-мыңжылдықтың соңынан Римнің жаулап алуына дейін (шамамен 70 ж.) дейін дауырланған. Жерлеу заттары мен көліктердің дизайны негізінен британдық стильде жасалған, континенттік емес. Көптеген археологиялық жаңалықтар Йоркшир мұражайында және Британ мұражайында сақтаулы.
The Arras culture is an archaeological culture of the Middle Iron Age in East Yorkshire, England. It takes its name from the cemetery site of Arras, at Arras Farm, near Market Weighton, which was discovered in the 19th century. The site spans three fields, bisected by the main east west road between Market Weighton and Beverley, and is arable farmland; little to no remains are visible above ground. The extent of the Arras culture is loosely associated with the Parisi tribe of pre Roman Britain. The culture is defined by its burial practices, which are uncommon outside East Yorkshire, but are found in continental Europe, and show some similarities with those of the La Tène culture. The inhumations include chariot burials, or burials in square enclosures, or both; in contrast to continental inhumations the cemeteries were crowded, not extended, and the chariots typically disassembled. The burials have been dated from the latter part of the 1st millennium BC to the Roman conquest (about 70 AD). The burial goods and chariot designs were primarily British in style, not continental. Many of the archaeological finds are in the Yorkshire Museum and the British Museum.
Өмірбаян
Бұл жерді алғаш рет 1815–1817 жылдары жергілікті ақсүйектер тобы зерттеді, оның ішінде Уильям Уотсон, пастор Е. В. Стиллингфлит және Барнард Кларксон болды. Олардың зерттеулері жан-жақты болды, олар Маркет Вейтоннан Беверлиге дейінгі жолдың солтүстігі мен оңтүстігіндегі, қазір A1079 тас жолындағы жүзден астам обаны қазуды қамтыды. Көптеген қазба туралы мәліметтер жоғалып кетті, бірақ ең құнды қабір заттары бар төрт обаның егжей-тегжейлі тізімі жасалды. Қазушылар оларды «Патша обасы», «Патшайым обасы», «Ханшайым обасы» және «Көлікті жүргізуші обасы» деп атады. 1850 жылы Йоркшир антикварлар клубының Джон Турнамы осы обаларды одан әрі зерттеді; Турнам өз қазбасынан табылған адам дене қалдықтары туралы егжей-тегжейлі есеп жариялады.
The site was first investigated by a group of local gentry in 1815–1817, including William Watson, the Rev E. W. Stillingfleet, and Barnard Clarkson. Their investigations were detailed, encompassing the excavation of more than a hundred barrows in fields north and south of the Market Weighton to Beverley road, now the A1079. Many of the excavation details have been lost, but detailed recording was undertaken of four barrows with the richest grave goods. They were named the King's Barrow, the Queen's Barrow, the Lady's Barrow and the Charioteer's Barrow by the excavators. Work in 1850 by John Thurnam of the Yorkshire Antiquarian Club led to further investigations of these barrows; Thurnam published a report detailing the human remains from his excavation.
Арабамен жерлеу
Арастың зираты шамамен созылып жатыр, және 100-ге жуық оба анықталды, олардың төртеуінде күймелермен бірге жерленгендер табылды. Бұл жердің атауы Солтүстік және Шығыс Йоркширде күймелерді жерлеуге негізделген мәдениетке сіңістірілген. Аррас мәдениетіне жататын басқа да орындар, көбінесе екі дөңгелекті арбалармен (көлік) және/немесе төрт дөңгелекті вагонмен жерленгендерімен немесе Аррасқа тән, британдық темір дәуірінде сирек кездесетін немесе бірегей шағын тұрмыстық заттардың табылуына байланысты аталған. Аррас мәдениетіндегі Ла Тен кезеңіне жататын ұқсас жерлеу орындары: Кауторн лагерьлері, Пекстон Мур, Сеймер, Хунманби, Бертон Флеминг, Дэнс қабірлері, Гартон, Уетванг, Миддлтон-он-зе-Уолдс, Беверли және Хорнси. Аррас мәдениетінің өзінде күймелермен жерленгендердің аз саны, күймелермен жерленген адамдардың жергілікті элита болғандығын көрсетеді, бұл жоғары сапалы металл өнімдерімен және импортталған материалдармен (мысалы, маржанмен) бірге жерленген заттар арқылы расталады. Поклингтон темір дәуірі зираты – 2014 жылы Англияның Йоркширдің Шығыс Ридингіндегі Поклингтон қаласының шетінде табылған тарихи зират. 2017 жылғы қазба жұмыстары б.з.б. 320-174 жылдар аралығында жасалған темір дәуіріне жататын күйме және екі жылқыдан тұратын сирек жерлеуді ашты. Ұлыбританияның басқа жерлерінде де күймелермен жерленгендер табылған, бірақ Поклингтондағы жерлеу аттарымен бірге табылған алғашқы жағдай. Арбаның денесінен темір сынықтарымен бірге, жоғары мәртебелі тұлға болған деп болжанатын, күймешінің қалдықтары да табылды. Күйменің ағаш бөліктері шіріп кеткен, бірақ көбінесе жердегі дақтар түрінде сақталған. Бір дөңгелек, ықтималда, жыртудан зардап шеккен. Қабірдегі қола қалқан өте жақсы сақталған. Қалқанның орталық бөлігі Британ мұражайына тиесілі Вандзуорт қалқанына (шамамен б.з.б. 350-150 жылдар) ұқсас. Поклингтон қалқанының бір дизайн элементі – тісті жиек, "Еуропадағы темір дәуіріндегі басқа да табылған заттармен салыстыруға келмейді, оның құнды бірегейлігін арттырады", - деді MAP Archaeological Practice Ltd компаниясының бас директоры Паула Уэр. "Бұл жаңалықтар Аррас (Орта темір дәуірі) мәдениетін түсінуді кеңейтуге және артефакттардың мерзімін анықтауға мүмкіндік береді", - деп қосты Уэр.
The site of the Arras cemetery is about long and some 100 barrows were identified, four of which contained chariot burials. The name of the site lends itself to the culture, archaeologically based around chariot burials, across North and East Yorkshire. Other sites that are part of the Arras culture are so named because of the prevalence of cart burials (two wheels) and / or wagon burials (four wheels) or small finds similar to those from Arras which are otherwise rare or unique in the British Iron Age. Other sites of similar La Tène period burials within the Arras culture, often with chariot burials include: Cawthorne Camps, Pexton Moor, Seamer, Hunmanby, Burton Fleming, Danes Graves, Garton, Wetwang, Middleton on the Wolds, Beverley and Hornsea. The small number of chariot burials, even within the Arras culture, suggests that people buried with chariots were a local elite and this is supported by high quality metalwork and imported materials (such as coral) in grave goods. The Pocklington Iron Age burial ground is a prehistoric cemetery discovered in 2014 on the outskirts of Pocklington in the East Riding of Yorkshire, England. In 2017, the ongoing excavations uncovered a rare chariot burial comprising an Iron Age chariot and two horses dated to about BC 320 to 174. Although chariot burials have been found elsewhere in the UK, the one at Pocklington is the first to have been found with horses also interred. The remains of the presumed driver, most likely a high status individual, also were found, along with iron fragments from the chariot's body. The wooden elements of the chariot had rotted away, but had mostly been preserved as stains in the ground. One wheel had been destroyed, probably by ploughing. A bronze shield in the grave was exceptionally well preserved. The shield's boss bears a resemblance to the Wandsworth shield boss (circa BC 350 to 150), owned by the British Museum. One design element on the Pocklington shield, a scalloped border, "is not comparable to any other Iron Age finds across Europe, adding to its valuable uniqueness", said Paula Ware, managing director at MAP Archaeological Practice Ltd. "The discoveries are set to widen our understanding of the Arras (Middle Iron Age) culture and the dating of artefacts to secure contexts is exceptional," Ware added.
Басқа жерлеулер
Арабасыз жерленгендердің саны арабалы жерленгендерден әлдеқайда көп. Мұндай жерлеулер әрқашан төртбұрышты дөңгелектің ішіндегі жерлеу болып табылады. Қабірдегі сүйек қалдықтары көбінесе солтүстік-оңтүстік бағытта, басы солтүстікке қаратылып жатады. Бартон Флемингтегі қаңқалар үш негізгі позада анықталды: толық боймен созылған, тізелері бүгілген (кейде жамбасқа параллель түрінде) және аяқтары кеудеге қарсы жиылған. Қабірге қосылған заттардың ішінде металл өнімдері, керамика және жануарлардың сүйектері бар. Шошқа мен жылқы сүйектері жиі осы жерлеулермен байланысты табылады.
The number of non chariot burials vastly outweighs those with chariots. Such burials are always inhumations within a square barrow. Skeletal remains in the graves are laid out most commonly on a north south axis where the head is facing north. The skeletons at Burton Fleming have been identified in three major poses: extended fully, with the legs bent at the knees (sometimes drawn up parallel with the thigh) and with the legs drawn up against the chest. Grave goods include metalwork, ceramics and animal remains. Pig and horse bones are frequently associated with the burials.
Арас қабірлері
Уильям Уотсонның алғашқы қазба жұмыстары 100-ден астам шаршы обаны, бірнеше метрлік шаршы топырақ құрылыстарын ашты, олардың ішінде көбінесе қабір заттарымен бірге бір ғана жерленген қабір болды. Қабірлерден табылған материалдың сапасы ерекше жоғары, Темір ғасыры Британиясында сирек кездесетін, мыс қорытпалары, темір, жануар сүйектері, коралл, зығыр және эмаль сияқты заттарды қамтиды. Төрт обаның көп бөлігі – Патша обасы, Королева обасы және Шарбақтың обасынан алынған материалдар Йоркшир мұражайына, ал Ханшайым обасынан Британ мұражайына тапсырылды.
The original excavations by William Watson uncovered more than 100 square barrows, square earthworks several metres long containing a single inhumation grave often accompanied by grave goods. Material uncovered in the graves is of particularly high quality and is often unique in Iron Age Britain and includes copper alloys, iron, animal bone, coral, jet and enamel. Of the four barrows, most material from the King's Barrow, the Queen's Barrow and the Charioteer's Barrow are accessioned to the Yorkshire Museum and the Lady's Barrow to the British Museum.
Патшаның құдықтары
Қазба жұмыстары кезінде топырақ үйіндісінен көбісі қалмағанмен, оның диаметрі өлшенген, ал диаметрі және тереңдігі бар дөңгелек қабірді жапқан. Онда солтүстік-оңтүстік бағытында бағытталған бір ер адамның денесі және екі дөңгелекті арбаның қалдықтары табылған. Дөңгелектер жылқы бас сүйегінің үстіне қойылған. Арбаның ағаш қаңқасы сақталмаған, бірақ темір дөңгелек шиналары, орталық бөлігіне орнатылатын темір шеңберлер, темір және мыс бекіткіштер сақталған. Сонымен қатар, террет сақиналары және басқа да ат жабдықтары да табылды.
Although little remained of the earthwork at the time of excavation, the barrow measured in diameter and covered a circular grave in diameter and deep It contained the body of a man, orientated on a north south axis, above the remains of a two wheeled cart. The wheels were placed above the skull of a horse. The wooden frame of the cart did not survive, but the iron tyres, nave hoops, iron and copper linch pins did. Terret rings and other harness fittings were also recovered.
Корольдің үйі
Патшайымның обасы – аталып көрсетілген төрт қабірдің ішінде көлікпен бірге жерленбеген жалғыз оба. Осы жерден табылған шағын заттар көбінесе жеке әшекей бұйымдары: маржан брошь, дискілі тұмар (маржанмен инкрустацияланған), екі білезік, алтын жүзік, янтарь жүзік, қола жүзік, жуыну жиынтығы және жасыл мен көк шыныдан жасалған мұқаба.
The Queen's Barrow is the only one of the four named graves that does not include a chariot burial. Small finds from this site are primarily items of personal decoration: a coral brooch, a disc pendant (with coral inlay), two bracelets, a gold ring, an amber ring, a bronze ring, a toilet set and a necklace of green and blue glass beads.
Артқы күймеші
Көліктің обасы диаметрінде өлшенді және қазған кезде биіктігі жоғары болды. Қабірде көлікпен жерленген және қабірдегі заттар болғанмен, ешқандай қаңқа қалдықтары тіркелмеді. Жазбалар жоғалған болуы мүмкін, қабірде адам жерленбегендіктен емес. Темір шиналар, доңғалақ орталықтары және басқа да ат-экіптік бөлшектер обадан алынып тасталды.
The Charioteer's Barrow measured in diameter and stood high at the time of excavation. Despite the grave containing a chariot burial and grave goods, no skeletal remains were recorded. It is probable that the records have been lost rather than the grave did not contain an inhumation. Iron tyres, nave loops and other harness fittings were removed from the barrow.
Ледидің үйі
"Ледис барроу" деп аталатын мазарда әйелдің қаңқасы және бөлшектелген екі дөңгелекті көлік табылған. Оның топырақты үйіндісінің диаметрі және биіктігі өлшенген. Қоршаудың диаметрі және тереңдігі өлшенген. Орналасқан жердегі қалдықтардың толық мәліметтері жақсы тіркелген.
The Lady's Barrow contained a female skeleton and a dismantled two wheeled chariot. Its earthwork measured in diameter and was high. The inhumation pit was in diameter and deep. Details of the in situ remains are well recorded: