Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралияның Квинсленд штатындағы тау.
Mountain in Queensland, Australia
Ең жақын қала – Рэтдауни. Барни тауы Балоу тауы, Мей тауы, Эрнест тауы, Марун тауы және Линдесей тауы сияқты басқа таулармен қоршалған. Логан өзенінің бастауы осы таудан басталады.
The closest town is Rathdowney. Mount Barney is surrounded by other mountains including Mount Ballow, Mount May, Mount Ernest, Mount Maroon and Mount Lindesay. Logan River has its headwaters on the mountain.
Геология
Дөңгелек пішіндес масса жер астында пайда болған және кейіннен үстіндегі құмтасқа енген гранофирден құралған. Барни тауы 1994 жылы Орталық-Шығыс жаңбырлы орман қорықтарының тізіміне қосылды.
The dome shaped mass is composed of granophyre that formed below the surface and subsequently intruded into the overlaying sandstone. Mount Barney was included in the Central Eastern Rainforest Reserves in 1994.
Тарих
Барни тауы мыңдаған жылдар бойы жергілікті аборигендер үшін ерекше маңызға ие болды және олардың көптеген әңгімелерінде маңызды орын алады. Аборигендер үшін таудың шыңы дәстүрлі түрде қашуға болатын жер деп есептелген. 1828 жылдың 3 тамызында саяхатшы Аллан Каннингэм тауды Линдесей тауы деп атады. Алайда, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының бас геодезисі Томас Митчелл 1840 жылдары колониялық инженер Джордж Барнидің құрметіне оның атын Барни тауы деп өзгерткен деп саналады. Митчелл қазіргі Линдесей тауына Линдесей тауы деген атты берген болуы мүмкін (Каннингэм бастапқыда оны Хукер тауы деп атаған). Бұл жорық туралы мәліметтерді ботаниктер Чарльз Фрейзер мен Аллан Каннингэм жазды, олар Логанды жорықтың бір бөлігінде сүйемелдеді. Тарихи жазбалар бойынша, еуропалықтар Барни тауында демалыс үшін шамамен 1880 жылдары, аймақ тығыз қоныстанған кезде, серуендеуді бастады. ХХ ғасырдың басындағы он жылдықтарда тау басына өзін «таушы» деп атаған аз ғана адамдар танымал болды, олардың ішінде Буна қаласының мектеп мұғалімдері Гарри Джонс (1877–1943) және Уильям Гейлард (1880–1930), Ипсвич техникалық колледжінің директоры Р. А. Уэрн (1870–1932) және жақын жерде тұратын Дохерти отбасы сияқты шаруалар бар еді. Дегенмен, 1930 жылдардың басында ғана, Ұлттық парктері қауымдастығы сияқты ұйымдар құрылып, 1932 жылы еңселі шыңға алғаш рет көтерілген Берт Салмон (1899–1982), Клифф Уилсон (Барни тауының барлық шыңдары мен кішірек шыңдарына көтерілген алғашқы еуропалық) және Артур Грум (1904–1953), сондай-ақ Сирил Уайт (1890–1950) және Линдси Смит (1917–1970) сияқты ботаниктердің арқасында тауға көптеген саяхатшылар келе бастады. Алайда, 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардың басына дейін Барни тауының көп бөлігі зерттелмеген болып қалды, осы кезде Квинсленд университетінің тау жүру клубы және Брисбен таушылары сияқты ұйымдар тауға үнемі серуендеу және кемпинг сапарларын жасауды бастады.
Mount Barney has held a special significance for local Aboriginal people for millennia, and it features prominently in a number of their stories. For Aboriginal people the peak has traditionally been regarded as a place to avoid. On 3 August 1828, explorer Allan Cunningham named the mountain Mount Lindesay. However, the New South Wales Surveyor General Thomas Mitchell is believed to have renamed it in the 1840s to Mount Barney, after George Barney, a colonial engineer. Mitchell is believed to have assigned the name Mount Lindesay to the current Mount Lindesay (which Cunningham had originally named Mount Hooker). Accounts of the climb were written by botanists Charles Fraser and Allan Cunningham, who accompanied Logan for part of the ascent. Historical records suggest that Europeans probably began bushwalking at Mount Barney for recreation in about the 1880s, when the region became more closely settled. During the first decade or so of the 20th century, the peak became popular with a small number of self styled 'mountaineers', such as Boonah school teachers Harry Johns (1877–1943) and William Gaylard (1880–1930), Ipswich Technical College Principal R. A. Wearne (1870–1932), and some of the selectors who lived close by, such as the Doherty family at 'Lilydale'. However it was probably not until the early 1930s, with the formation of groups such as the National Parks Association, and the appearance of a new breed of outdoor adventurers such as Bert Salmon (1899–1982), who made the first recorded ascent of Leaning Peak in 1932, Cliff Wilson (who was probably the first European to climb all of the Mount Barney peaks and lesser pinnacles) and Arthur Groom (1904–1953), and also botanists such as Cyril White (1890–1950) and Lindsay Smith (1917–1970), that bushwalkers began visiting the peak in numbers, and even then, much of Mount Barney remained unexplored until the late 1940s and early 1950s, when groups such as the University of Queensland Bushwalking Club, and the Brisbane Bushwalkers began making regular bushwalking and camping trips to the peak.
Бұталық жүру
Барни тауының басына дейін онға жуық белгілі жаяу жолдар бар, бірақ олардың ешқайсысы оңай емес. Барлық маршруттарға белгілі бір деңгейде дене күші қажет, ал көптегендеріне бағыт табу және тау жыныстарынан өту дағдылары керек. Тек Оңтүстік қырқасы ("Шарвалар қырқасы") тәжірибесі аз жаяу жүргіншілерге ұсынылады. Логан қырқасынан Шығыс шыңына дейінгі тік жол көбінесе ең әдемісі деп есептеледі, бірақ барлық маршруттардың өз ерекшеліктері бар. Дәл есептесек, бір күндік қаппен Шығыс шыңына тікелей маршруттардың бірімен сапар 8–9 сағатқа созылуы мүмкін. Шығыс және Батыс шыңдары арасындағы қуыста әдетте ішуге жарамды су ағысы бар, бірақ таудың өзендерден алыс жерлерінде су табу қиын. Таудың өзінен басқа, Барни тауының айналасындағы екі негізгі өзен жүйесі – Барни тауы өзені (батыс жағында) және Кронан өзені (оңтүстік-шығысында) – әсіресе жылы айларда серуендеуге және кемпинг жасауға көп мүмкіндіктер ұсынады. Бірақ, осы өзендерде қатты жаңбырдан кейін су тасқыны жиі болады және су деңгейі жоғары болғанда олар қауіпті болуы мүмкін. Таудың төменгі жағында, оның ішінде Төменгі Порталдар мен Кронан өзені жолдары сияқты 4-сыныпты жаяу жолдары бар. Mt Barney Ұлттық саябағындағы жаяу жолдарында бағытталғанға көмектесу үшін ақысыз iPhone GPS қосымшасы қолжетімді.
There are a dozen or so established bushwalking routes up Mount Barney, however none of them are easy. All the routes require a reasonable level of fitness, and many require advanced route finding and rock scrambling skills. Only South Ridge ("Peasants Ridge") can be recommended to less experienced walkers. Whilst the steep route up Logan's Ridge to the East Peak summit is often considered to be the most spectacular, all the routes have their attractions. As a rough guide, a trip to East Peak via one of the more direct routes will generally take 8–9 hours return when carrying a day pack. There is usually a flow of drinkable water in the creek at the saddle between East and West Peak, but elsewhere on the mountain, away from the creeks, water is often difficult to find. In addition to the mountain itself, Mount Barney Creek (to the West) and Cronan's Creek (to the South East), the two main creek systems which ring Mount Barney, offer plenty of scope for walking and camping, particularly in the warmer months. Note though that the creeks are prone to flash flooding after heavy rainfall, and that they are potentially quite dangerous at times of high flow. There are a few Class 4 hiking trails around the base of the mountain, including the Lower Portals, and Cronan Creek Trails. A free iPhone GPS App is available to aid hikers in keeping to hiking trails within Mt Barney National Park.
Тау-кенге көтерілу
Бүгінгі күнге дейін Барни тауы салыстырмалы түрде аз ғана тау шаңғышыларын қызықтырды, мүмкін ұзақ жол жүру және қол жеткізу қиындықтары себеп болуы мүмкін. Осы уақытқа дейін жергілікті тау шаңғышылары шыңның тек "дәстүрлі" (болттарсыз) болуы керек деген келісімге келді. Таңғажайып Шығыс беті алғаш рет 1966 жылы бағындырылды, ал жылдар бойы Еңкейген шың мен Оқшауланған шыңның жанында бірнеше басқа маршруттар ашылды. Соңғы кезде Барни өзеніндегі Төменгі Порталдар кемпингінен жоғары ағыс бойында боулдеринг (жер деңгейіндегі шаңғы) танымал болды. "Губернатор" деп аталатын бірнеше көп қабатты спорттық бағыт бар. Бұл Квинсленд штатындағы ең ұзын бағыттардың бірі. Ең ұзыны – 1968 жылы бағындырылған Еңкейген шыңның 410 метрлік Солтүстік беті.
To date, Mount Barney has attracted only a relatively small number of rock climbers, perhaps due to the long walk in times and access difficulties. So far, local climbers have generally agreed that the peak should remain "traditional only" (no bolts). The spectacular East Face was first climbed in 1966, and over the years a number of other routes have been put up in the vicinity of Leaning Peak and Isolated Peak. More recently, bouldering (ground level climbing) has become popular in Mount Barney Creek upstream from the Lower Portals camping area. There is one multipitch sport climb known as “The Governor”. At long, it is one of Queensland's longest climbs. The longest is the 410 metre North Face of Leaning Peak climbed in 1968.