Линдсай тауы: тарихы мен географиясы

География

Тау Квинсленд штатының Жаңа Оңтүстік Уэльс шекарасында орналасқан, Брисбеннен оңтүстік-батысқа қарай шамамен 140 км қашықтықта. Линдесей тауы Макферсон жотасындағы көптеген шыңдардың бірі және жақын орналасқан Фокал Пік қалқанды жанартауынан қалған лава ағындарының эрозиялық әсерінен пайда болған ерекше қабатты шыңымен ерекшеленеді. Тау Квинслендтегі Барни тауы ұлттық паркі және Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Шекаралық аймақтар ұлттық паркінің аумағында жатыр. Солтүстік беткейлерінен басқа, шыңның қалған бөлігі тығыз жаңбырлы орманмен жабылған, ал шыңы көбінесе бұлт пен тұманға оранып жатады. Линдесей тас жолы солтүстік-шығыстан (Пейлен крик) кіріп, таудың батыс жағынан өтеді және оңтүстік-батысқа қарай шығады (Дейри Флат, Жаңа Оңтүстік Уэльс). Олардың барлығы сол кезде Квинслендте болды және Жоғарғы Логан аймағындағы Телемон станциясында орналасқан Кинчела ағайын-інілерімен жақсы таныс еді. Линдесей тауына алғашқы (және екінші) шығу 1872 жылдың мамыр айында Томас де Монтморенси Мюррей Приор (1848-1902) және Филип Уолтер Пирс (1846-1924) жасаған. 1872 жылы тауға шығу кезінде, жақын маңдағы Унумгар станциясындағы аборигендердің үлкені Пирстен әкесі бір кезде шыңға көтерілгенін айтқан. Линдесей тауына екінші (және үшінші) тіркелген шығу 1890 жылдың шілде айында норвегиялық натуралист және зерттеуші Карстен Эгеберг Борхгревинк (1864-1934), сол кезде ауданда жер өлшеушінің жұмысшысы болып жұмыс істеген, және Эдвин Вильерс Браун жасаған. 1920 жылдардың соңына дейін тағы сегіз рет шыңға шығылды, содан кейін Берт Салмон (1899-1982) сияқты пионер альпинистер шыңға үнемі келе бастады. Линдесей тауына алғашқы көтерілген әйелдер Брисбендік альпинистер Жан Истон мен Нора Даймс болды, олар 1931 жылдың наурыз айында Берт Салмонмен бірге шықты. Ол көтерілуге тырысқан жарық қазір Видлердің қуысы деп аталады, ал алғашқы сәтті көтерілу 1953 жылы ғана жасалды. 1992 жылы Жамбероудан Видлер отбасының ұрпақтары Ратдаунидегі Ратдауни ақпараттық орталығы мен тарихи мұражайының сыртында ескерткіш орнатты. Линдесей тауы ұлттық паркі 1947 жылы құрылды. 1980 жылы ол кеңейтілген Барни тауы ұлттық паркінің құрамына енді. 1978 жылдың тамызында "The Northern Star" газеті 3 жергілікті адамның (Стивен Марш, Питер Тейлор және Льюис Рид) тауға шығып, бірнеше жыл бұрынғы жергілікті экспедиция мүшелерінің есімдері жазылған металл контейнердегі кітапқа қол қойғанын хабарлады (Джон Мартин, Барри Мартин, Филип Мартин, Реймонд Мартин, Нил Махони, Джордж Эллен, Джон Горман және Джон Бушелл). 2008 жылдың 29 қарашасында тау Гитабул халқының атынан Тревор Клоуз жасаған табысты жергілікті құқық талабының бөлігі болды. 2011 жылдың 19 маусымында алты адамнан тұратын топтың мүшесі Росс Миллер белгіленген аймақта серуендеу кезінде құлап қайтыс болды. 2010 жылы Маунт-Линдесейде 3 адам тұрды. 2019 жылдың қарашасында оңтүстіктен басталган орман өрті таудың батыс жағындағы жартастардың үстінен бірінші рет өтіп, шыңға жетті. Төменгі бөліктердегі бірнеше тар жолақтар мен шыңның шығысындағы шағын тропикалық орманнан басқа, таудың үстіндегі орманның көп бөлігі өртенді. Өрт "туристік жолға", әсіресе төменгі жартасқа айтарлықтай әсер етті, көптеген өсімдіктер жойылды және тұрақсыз, қауіпті бөліктер қалды. Содан бері таудың жоғарғы және төменгі бөліктерінде бұталар мен ағаштардың жаңаруы байқалды, бұл тас құлау қаупін азайтты. 2023 жылдың қазанында шыңға жету жолы әлі де ашық және қиын болды және тәжірибесіз альпинистерге ұсынылмайды. 2020 жылдың наурызынан 2022 жылдың 15 қаңтарына дейінгі COVID-19 пандемиясы кезінде, адамдардың қозғалысын және COVID-19 жұқтыруын шектеу үшін Жаңа Оңтүстік Уэльске кіретін Маунт Линдсей тас жолында полиция бекеті орнатылды.

The mountain lies on the Queensland New South Wales border, approximately 140 km south west of Brisbane, Australia. Mount Lindesay is one of a number of peaks in the McPherson Range, and is remarkable for its tiered summit, the eroded remnant of lava flows from the nearby Focal Peak shield volcano. The mountain is situated within the Mount Barney National Park in Queensland and the Border Ranges National Park in New South Wales. Apart from the northern slopes, the rest of the peak is covered in dense rainforest, and the summit is frequently in cloud and mist. The Mount Lindesay Highway enters the locality from the north east (Palen Creek), passes to the west side of the mountain, and exits to the south west (Dairy Flat, New South Wales). All were stationed in Queensland at the time and knew each other well with the Kinchela brothers based at Telemon station on the Upper Logan within sight of the mountain. The first recorded (and second) ascent of Mount Lindesay was made in May 1872, by Thomas de Montmorency Murray Prior (1848 1902) and Phillip Walter Pears (1846 1924). At the time of the 1872 ascent, an Aboriginal elder at nearby Unumgar station claimed to Pears that his father had once climbed the peak. The second recorded (and third) ascent of Mount Lindesay was made in July 1890, by the Norwegian naturalist and explorer Carsten Egeberg Borchgrevink (1864 1934), then working in the district as a surveyor's labourer, and Edwin Villiers Brown, of Beaudesert. There were a further eight recorded ascents by the late 1920s, when pioneering climbers such as Bert Salmon (1899 1982) started visiting the peak regularly. The first women to climb Mount Lindesay were Brisbane climbers Jean Easton and Nora Dimes, who made the ascent with Bert Salmon in March 1931. The crevice he attempted to climb up is now known as Vidler's Chimney and the first successful ascent was not until 1953. In 1992, descendants of the Vidler family of Jamberoo erected a memorial outside the Rathdowney Information Centre and Historical Museum in Rathdowney. Mount Lindesay National Park was gazetted in 1947. In 1980, it was incorporated into an enlarged Mount Barney National Park. In August 1978 The Northern Star newspaper reported 3 local men (Stephen Marsh, Peter Taylor and Lewis Reid) climbed the mountain and signed a book in a metal container on the peak containing the names of members of another local expedition a few years earlier (John Martin, Barry Martin, Philip Martin, Raymond Martin, Neil Mahoney, George Ellen, John Gorman and John Bushell). On 29 November 2008, the mountain was part of a successful native title claim made by the Trevor Close on behalf of the Githabul people, for whom the peak holds a special significance. On 19 June 2011, Ross Miller, one of a party of six, fell to his death while climbing in a designated area. In the , Mount Lindesay had a population of 3 people. In November 2019, a bushfire from the south burned across the mountain above the cliffs for the first time in living memory, reaching the summit from the western side. Most of the forest on top was burned, apart from several narrow bands on the lower veranda and a small area of rainforest, east of the summit. The fire significantly impacted the "tourist route", particularly on the lower cliff, with much of the vegetation destroyed, leaving unstable and potentially dangerous sections. Since then, there has been some significant regeneration of shrubs and trees on both the upper and lower sections of the mountain, lessening the danger of falling rock. In October 2023, the route to the summit remained exposed and challenging and it is not recommended for inexperienced climbers. During the COVID 19 pandemic from March 2020 to 15 January 2022, there was a police checkpoint on the Mount Lindesday Highway where it crosses into New South Wales to restrict the movement of people and hence the transmission of COVID 19.

Білім

Линдесей тауында мектептер жоқ. Ең жақын мемлекеттік бастауыш мектеп – солтүстік-шығыста Ратдауниде орналасқан Ратдауни мемлекеттік мектебі. Ең жақын мемлекеттік орта мектеп – одан да солтүстік-шығысқа қарай орналасқан Beaudesert мемлекеттік орта мектебі, Beaudesert қаласында.

Көрікті жерлер

Сыртқы көрінісіне қарамастан, Линдесей тауы тауға өрмелеушілерге көп мүмкіндіктер ұсынбайды, себебі тастың беріктігі нашар (шұжыраланған риолит). Жоғарғы жартастың оңтүстік-шығыс бұрышынан басталатын, шамамен 6-7 дәрежеде бағаланған, тік және қауіпті қиыр жол бар. Дегенмен, бұл бау-бақшамен жүруге арналған жол емес, және оған көтерілуді жоспарлаған әркімнің тауға өрмелеу және түсіп кетудің негізгі дағдылары болуы керек, немесе тәжірибелі тауға өрмелеушілердің жетекшілігінде болуы тиіс.