Кіріспе

Зимбабведің ұлттық эмблемасы

Тасқа қашалған Зимбабве құсы – Зимбабве мемлекетінің ұлттық символы. Ол Зимбабве мен бұрынғы Родезияның мемлекеттік туларында және гербтерінде, сондай-ақ банкноттар мен монеталарда (алғаш Родезия фунтында, кейін Родезия долларында) бейнеленген. Бұл құс, батёлур бүркіті (Terathopius ecaudatus) немесе африкалық балықшыл бүркіті (Haliaeetus vocifer) болуы мүмкін. Құстың дизайны Ұлы Зимбабве ортағасырлық қаласының қираған орындарынан табылған бірнеше сабынды тастан жасалған мүсіндерге негізделген. Қазіргі таңда бұл тәуелсіз Зимбабве мемлекетінің айқын символы болып табылады, Матенга (2001) 100-ден астам ұйымның логотипінде осы құстың бейнесін пайдаланғанын тізімдейді.

Шығу тегі

Бұрынғы ою-өрнектелген құстар Ұлы Зимбабве қаласының қираған үйінділерінен табылды. Оны шона тайпасының ата-бабалары 11 ғасырда салып, 300 жылдан астам уақыт бойы қоныстанған. Қазіргі Зимбабве осы ескерткіштің құрметіне аталған, ол үлкен аумақты алып жатыр және Сахара төңірегіндегі Африкадағы ең ірі ежелгі тас құрылыс ескерткіші болып табылады. Оның ерекше элементтерінің бірі – самын тастан жасалған құс мүсіндері. Олардың биіктігі шамамен алғанда және олар биіктігінен асып түсетін тіректерге орнатылған, бастапқыда қаланың қабырғалары мен монолиттеріне қойылған. Құстардың символдық мағынасын түсіндіру үшін түрлі болжамдар айтылды. Бір пікір бойынша, әрбір құс жаңа патшаны бейнелеу үшін тікелей орнатылған, бірақ мұндай жағдайда патшалардың өте ұзақ билік етуі қажет болар еді. Көбінесе, Зимбабве құстары шона тайпасының қасиетті немесе тотемдік жануарларын көрсетеді – бательёр бүркіті (шона тілінде: chapungu), ол Mwari (Құдай) мен ата-бабалардың елшісі деп есептелген, немесе шона тайпасының алғашқы тотемі болған делінетін балық бүркіті (hungwe).

Колониялық иемдену және Зимбабвеге қайта оралу

1889 жылы еуропалық аңшы Вилли Посселт басқа еуропалық саяхатшы Карл Маухтан естігеннен кейін Ұлы Зимбабвеге сапар жасады. Ол қираған қамалдың ең биік нүктесіне көтерілді, бірақ бұл киелі орын екенін және онда болуға болмайтынын ескерткеніне қарамастан, құстарды қоршаудың ортасында, көрінетін құрбандық алаңының маңында тапты. Кейін ол былай деп жазды:

Посселт Андизибиге төсеніштер мен "басқа да заттармен" төлемақы берді. Құстың салмағы артық болғандықтан, ол оны кесіп алып, кейін қайта оралып алу ниетімен тұғырын жасырды. Бір құстың тұғыры неміс миссионеріне тиді, ол 1907 жылы Берлиндегі Этнографиялық мұражайға сатты. Бент сегіз құс болғанын – алты үлкен және екі кішкентай, ал бастапқыда олардың саны көп болған болуы мүмкін екенін жазды, себебі үстіңгі бөліктері сынған бірнеше қосымша тас тұғырлар қалған. Колонизаторлар Ұлы Зимбабвені ежелгі Жерорта теңізі аймағының құрылысшыларына жатқызды, өйткені олар африкалықтардың мұндай күрделі құрылысты салуға қабілетсіз деп ойлады; сондықтан Родстың пікірінше, 1932 жылғы нұсқаулықта айтылғандай, бұл «солтүстіктен немесе шығыстан келген тәртіпті өркениет пен Еуропа келгенге дейін Оңтүстік және Орталық Африканың жабайы варварлығы арасындағы байланыстың сүйікті символы» болды. Бент құстарды, толығымен қателікпен, финикиялықтарға жатқызды. 1981 жылы, Зимбабве тәуелсіздік алғаннан кейін бір жыл өткен соң, Оңтүстік Африка үкіметі елге төрт мүсінді қайтарды, ал оның орнына Харареде сақталған әйгілі гименоптералар (арылар, егеуқұйрықтар және құмырсқалар) коллекциясын алды. Құстар біраз уақыт Булавайодағы Табиғат тарихы мұражайында және Хараредегі Адам және қоғам ғылымдары мұражайында қойылды, бірақ қазір Ұлы Зимбабве орналасқан жердегі шағын мұражайда сақталады. Қазір ол тәуелсіз Зимбабвенің айқын символы болып табылады, Матенга (2001) 100-ден астам мемлекеттік, корпоративтік және спорттық ұйымдарды тізімдеген, олар құсты өздерінің эмблемалары мен логотиптерінде пайдаланады.