Кіріспе

Қант спирті - дульцин – 1883 жылы поляк химигі Йозеф (Жозеф) Берлинерблау (27 тамыз 1859 – 1935) ашқан, қанттан 250 есе тәтті жасанды тәттілендіргіш. Ол алғаш рет шамамен жеті жылдан кейін көптеп өндірілді. Сахаринді бес жыл бұрын ашқанмен, оның нарықтағы сәттілігіне жете алмады. Дегенмен, ол 20 ғасырдың басында маңызды тәттілендіргіш болды және сахаринден гөрі артықшылығы – қышқыл дәмі болмады. Алғашқы медициналық сынақтар оның адамдарға зиянсыз екенін көрсетті және ол диабетпен ауыратындар үшін өте қолайлы деп есептелді. Алайда, 1951 жылы FDA жүргізген зерттеу оның қауіпсіздігіне қатысты көптеген сұрақтар туғызды. Жануарларға жасалған сынақтар созылмалы улануды көрсеткеннен кейін 1954 жылы нарықтан алынып тасталды. FDA сондай-ақ "Федералды қауіпсіздік басқармасы бұл химиялық заттарды улы заттар деп санайды және олардың ешқандай тағам құрамында болмауы керек" деп мәлімдеді. Жапонияда дульцинмен улану жағдайлары жиі тіркелді және 1969 жылы дульцинге қолдануға тыйым салынды. Дулцин сукрол және вальзин аттарымен де белгілі.

Дайындық

Дулцинді бөлме температурасында сулы ерітіндіде п-фенетидин гидрохлоридіне калий цианатын қосу арқылы өндіруге болады. Дулцинді жасаудың тағы бір жолы – мочевина мен п-фенетидин гидрохлоридін тұз қышқылы мен мұздық сірке қышқылының қоспасына араластыру.

Уыттылық

Дулцин тышқандар үшін рационның 0,1% және одан жоғары мөлшерінде улы болады. 0,1% концентрацияда өсудің біраз баяулауына себеп болса, 1,0% концентрацияда бұл баяулау өлім-жітімнің артуымен және бауыр, бүйрек, көкбауыр мен жүректегі көзге көрінетін гистологиялық өзгерістермен қатар байқалады.